Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Еуропалық Одақтың институты
Institution of the European Union
Еуропалық Аудиторлар Соты (ЕАҚ; French: Cour des comptes européenne) – Еуропалық Одақтың (ЕО) жоғарғы аудиторлық мекемесі. Ол 1975 жылы Люксембургте құрылған және Еуропалық Одақтың жеті институтының бірі болып табылады. Сотқа әрбір ЕО мүше мемлекетінен бір өкіл (қазіргі таңда) және шамамен 800 мемлекеттік қызметкер қатысады.
The European Court of Auditors (ECA; French: Cour des comptes européenne) is the supreme audit institution of the European Union (EU). It was established in 1975 in Luxembourg and is one of the seven EU institutions. The Court comprises one member from each EU member state (currently ) supported by approximately 800 civil servants.
Тарих
ЕАҚ 1975 жылғы Бюджеттік келісіммен құрылды және 1977 жылғы 18 қазанда ресми түрде құрылды, ал бір аптадан кейін алғашқы отырысын өткізді. Ол кезде ЕАҚ ресми институт емес еді, ол Еуропалық қауымдастықтардың қаржысын тексеруге арналған сыртқы орган болды. Ол екі жеке аудиторлық органның орнын басып алды: біреуі Еуропалық экономикалық қауымдастық пен ЭВРАТОМның қаржысын, ал екіншісі – Еуропалық көмір және болат қауымдастығын тексерді. ЕАҚ Маастрихт шартына дейін белгілі құқықтық мәртебеге ие болған жоқ, ол қауымдастық құрылғаннан бергі алғашқы жаңа институт – бесінші институт болды. Институт мәртебесіне ие болғаннан кейін ол жаңа өкілеттіктерге ие болды, мысалы, Еуропалық сотқа (ЕС) шағымдану мүмкіндігіне қол жеткізді. Бастапқыда оның аудиторлық өкілеттігі тек Еуропалық Одақтың (ЕО) Еуропалық қауымдастық тірегіне қатысты болды, бірақ Амстердам шартына сәйкес ол ЕО қаржысының барлығын тексеруге толық өкілеттік алды. Еуропалық есеп палатасының (ЕАҚ) шешімі – Еуропалық комиссия шешімдерінің негізі. Мысалы, ЕАҚ Англия аймақтарында ЕО қаражатын басқаруда мәселелер анықтағанда, комиссия осы аймақтарға қаражат беруді тоқтатты және қабылданған стандарттарға оралмағандарға айыппұл салуға дайын. Осы рөлде ЕАҚ тәуелсіздігін сақтай отырып, басқа институттармен байланыста болуы керек. Мысалы, ЕАҚ жылдық есебін Еуропалық парламентке ұсыну – маңызды рөл. Парламент осы есеп негізінде Еуропалық комиссияның сол жылғы бюджетті басқаруын мақұлдау туралы шешім қабылдайды. ЕАҚ қанағаттанған жағдайда, салық төлеушілердің ақшасы дұрыс пайдаланылып жатқанына кепілдік беру үшін Кеңеске және Парламентке хабарлама жібереді.
The ECA was created by the 1975 Budgetary Treaty and was formally established on 18 October 1977, holding its first session a week later. At that time the ECA was not a formal institution; it was an external body designed to audit the finances of the European Communities. It replaced two separate audit bodies, one which dealt with the finances of the European Economic Community and Euratom, and one which dealt with the European Coal and Steel Community. The ECA did not have a defined legal status until the Treaty of Maastricht when it was made the fifth institution, the first new institution since the founding of the Community. By becoming an institution it gained some new powers, such as the ability to bring actions before the European Court of Justice (ECJ). At first its audit power related only to the European Community pillar of the European Union (EU), but under the Treaty of Amsterdam it gained the full power to audit the finances of the whole of the EU. The ECA 's decision is the basis for the European Commission decisions; for example, when the ECA found problems in the management of EU funds in the regions of England, the Commission suspended funds to those regions and is prepared to fine those who do not return to acceptable standards. In this role, the ECA has to remain independent yet remain in touch with the other institutions; for example, a key role is the presentation of the ECA's annual report to the European Parliament. It is based on this report that the Parliament makes its decision on whether or not to sign off the European Commission's handling of the budget for that year. The ECA, if satisfied, also sends assurances to the Council and Parliament that the taxpayers' money is being properly used,
Ұйым
ЕАҚ-ның құрамына Еуропалық Одақтың әр мүше мемлекетінен бір өкіл кіреді, олардың әрқайсысы Еуропалық Одақ Кеңесімен бірауыздан алты жылға тағайындалады. Бұл орган тәуелсіз болғандықтан, оның мүшелері өз ұйымдастыру және процедуралық ережелерін еркін анықтай алады, бірақ олар Еуропалық Одақ Кеңесінен ратификациялануы тиіс. Ницца шартынан бері ЕАҚ белгілі бір есептер мен пікірлерді қабылдау үшін "камералар" (әрқайсысы аз ғана мүшеден тұрады) құруға құқылы. ЕАҚ-ны Еуропалық мемлекеттік қызметке қабылданып, жұмыс істейтін 800-ге жуық аудитор, аудармашы және әкімшілер қолдайды. Аудиторлар аудиторлық топтарға бөлінеді, олар тексерулер жүргізеді және ЕАҚ-ның шешім қабылдауы үшін есептердің жобаларын дайындайды. Тексерулер ЕО институттарының ғана емес, сонымен қатар ЕО қаражатын алатын барлық мемлекеттерде жүргізіледі, себебі кірістер мен шығыстардың 90% ұлттық органдармен басқарылады, ал қалғаны ЕО-мен. Егер қандай да бір кемшілік анықталса, ЕАҚ (өз заңдық өкілеттіктері болмағандықтан) Еуропалық алаяқтыққа қарсы күрес агенттігіне (OLAF) хабарлайды, ол ЕО-ның алаяқтыққа қарсы агенттігі болып табылады.
The ECA is composed of one member from each EU Member State, each of whom is appointed unanimously by the Council of the European Union for a renewable term of six years. As the body is independent, its members are free to decide their own organisation and rules of procedure, although these must be ratified by the Council of the European Union. Since the Treaty of Nice, the ECA can set up "chambers" (with only a few Members each) to adopt certain types of reports or opinions. The ECA is supported by a staff of approximately 800 auditors, translators and administrators recruited as part of the European Civil Service. Auditors are divided into auditor groups which inspect and prepare draft reports for the ECA to take decisions upon. Inspections take place not only of EU institutions but of any state which receives EU funds, given that 90% of income and expenditure is managed by national authorities rather than the EU. Upon finding a fault, the ECA—possessing no legal powers of its own—informs the European Anti Fraud Office (OLAF), which is the EU's anti fraud agency.
Төраға
Бұдан кейін мүшелер өздерінің бірін үш жылға қайта жаңартылатын мерзімге Еуропалық қауымдастықтың президенті етіп сайлайды. Сайлау президенттікке түскен мүшелердің құпия дауыс беруі арқылы өтеді. Президенттің міндеттері (оларды басқаға жүктеуге болады) – Еуропалық қауымдастықтың отырыстарын шақыру және төрағалық ету, сондай-ақ қабылданған шешімдердің орындалуын және бөлімдердің (және басқа да іс-шаралардың) тиімді басқарылуын қамтамасыз ету. Президент сонымен қатар мекеменің өкілі болып табылады және даулы мәселелерді қарау кезінде оны өкілдік ету үшін адам тағайындайды.
The members then elect one of their members as the President of the ECA for a renewable three year term. The election takes place by a secret ballot of those members who applied for the presidency. The duties of the President (which may be delegated) are to convene and chair the meetings of the ECA, ensuring that decisions are implemented and the departments (and other activities) are soundly managed. The President also represents the institution and appoints a representative for it in contentious proceedings.
Бас хатшы
Бас хатшы – Экономикалық комиссияның ең жоғары дәрежелі қызметкері. Ол қайта тағайындалатын алты жылдық мерзімге тағайындалады және Комиссия қызметкерлерін басқаруға және Комиссияның әкімшілік жұмысына жауапты. Бұдан өзге, Бас хатшы бюджет, аударма, оқу және ақпараттық технологиялар салаларына да жауап береді.
The Secretary General is the ECA's most senior member of staff. Appointed for a renewable term of six years, he is responsible for the management of the ECA's staff and for the administration of the ECA. In addition, the Secretary General is responsible for the budget, translation, training and information technology.
Қызметкерлер саны
Еуропалық есептік палатасының қызметкерлері негізінен Еуропалық кадрларды іріктеу кеңсесі (EPSO) ұйымдастырған жалпы конкурстардан резервтік тізімдер арқылы тағайындалған лауазымды тұлғалар болып табылады. Дегенмен, белгілі бір жағдайларда, Еуропалық есептік палатасы уақытша немесе шартты түрде жұмысқа алынған қызметкерлерді де жұмысқа тартуға құқылы. Еуропалық есептік палатасындағы лауазымға үміткер болу үшін, кандидат Еуропалық Одақтың мүше мемлекеттерінің бірінің азаматы болуы керек.
ECA staff are mainly officials recruited via the reserve lists from general competitions organised by the European Personnel Selection Office external link (EPSO). In certain circumstances, however, the ECA may also engage temporary or contract staff. To be eligible for a post at the ECA, one must be a citizen of one of the European Union Member States.
Тренингтер
Еуропалық есептік палатасы, Еуроодақтың басқа да институттары сияқты, өз жұмысына қатысты салаларда жылына үш рет стажировка ұйымдастырады. Стажировкалар ең көп үш, төрт немесе бес айға беріледі және ақылы (€1500/ай) немесе ақысыз болуы мүмкін.
Just like the other EU institutions, the ECA organises three traineeship sessions per year in areas of interest to its work. Traineeships are granted for three, four or five months maximum, and may be remunerated (€1500 /month) or non remunerated.
Жұмыс
Еуропалық есептік палата өз аудиторлық жұмысының нәтижелерін түрлі есептер түрінде жариялайды – жылдық есептер, белгілі бір жылдық есептер және арнайы есептер – аудиттің түріне байланысты. Басқа жарияланған материалдарға пікірлер мен сараптар негізінде дайындалған басылымдар кіреді. Барлығы 2017 жылы Еуропалық есептік палата 93 есеп жариялады. Барлық есептер, пікірлер және сараптар Еуропалық есептік палатаның веб-сайтында Еуроодақтың ресми тілдерінде жарияланады.
The ECA publishes the results of its audit work in a variety of reports – annual reports, specific annual reports and special reports – depending on the type of audit. Other published products include opinions and review based publications. In total, the ECA published 93 reports in 2017. All reports, opinions and reviews are published on the ECA's website in the official EU languages.
Сенімділік туралы мәлімдеме
1994 жылдан бері ЭҚА «сенім білдіру туралы мәлімдеме» ұсынуға міндетті, яғни жылдық бюджеттің толық есептелуін растайтын сертификат. Бұл қиындық тудырды, себебі тіпті едәуір шағын кемшіліктер болған жағдайда да, бюджеттің көп бөлігі сенімді деп есептелсе де, ЭҚА бүкіл бюджетке қатысты сенім білдіру туралы мәлімдеме жасаудан бас тартуға мәжбүр болады. Бұл БАҚ-та «ЕО есептері алаяқтыққа толы» деген хабарларға әкеп соқты, онда мәселелер заңды болған шығындарға қарамастан, құжаттардағы қателіктерге негізделген. Осы қабылдау аудиторлық жүйеге де сын туғызды. Комиссия, әсіресе, талаптың тым жоғары екенін және бюджеттің барлық 0,09% ғана алаяқтыққа ұшырағанын мәлімдеді. Комиссия алаяқтық пен басқа да бұзушылықтарды ажыратудың маңызды екенін де атап өтті. 2003 жылы Марта Андреасеннің 2002 жылғы процедураларды сынағаны үшін жұмыстан босатылуы кейбір адамдар үшін институттардың адалдығына күмән тудырды. Көптеген жағдайларда 1994 жылдан бері жылдық есептерді сыртқы аудитор растамағаны туралы айтылады. 2009 жылғы ЕО бюджетін іске асыру туралы жылдық есебінде Есептік палата ЕО бюджетінің ең ірі екі саласы – ауыл шаруашылығы және аймақтық шығындарға қатысты келісімге қол қойылмағанын және олар «материалды түрде қателіктерге ұшырағанын» анықтады. Дегенмен, Еуропалық Комиссия 2007 жылдан бері барлық бюджетке қол қойылғанын мәлімдейді. Парламенттің Бюджеттік бақылау комитетінде қызмет еткен және төрағасы болған Еуропарламент депутаты Терри Уинн де бұл талаптарға қолдау көрсетіп, Комиссияның осы стандарттарға сәйкес келуі мүмкін емес екенін айтты. «ЕО бюджеті – қоғамдық пікір және фактілер: қанша тұрады, ақша қайда кетеді және неге оны осылай сынға алады?» атты есепте Уинн АҚШ пен ЕО арасындағы тәжірибедегі айырмашылыққа қатысты консенсус бар екенін келтіреді. АҚШ-та назар қаржылық ақпаратқа, ал емес, негізгі операциялардың заңдылығы мен дұрыстығына аударылады. «Еуропадағыдан өзгеше, АҚШ-та аудиттің нәтижесін алмау саяси реакцияны тек «үлкен ессіздік» тудырады». Ұлыбританияның Бас есеп инспекторы мен аудиторының мәлімдемесіне сәйкес, Ұлыбританияда 500 жеке есеп бар, және «өткен жылы мен олардың 13-ін сынадым. Егер мен ЕО жүйесін қолдансам, онда 13 есепті сынағаным үшін, мен бүкіл Ұлыбритания үкіметінің шығыстарын сынауым керек болар еді». Баррозу Комиссиясы қиындықтарға қарамастан, 2009 жылы өкілеттігі аяқталғанға дейін бюджетті Палатаның шегіне енгізуге ниеттенгенін мәлімдеді. Осылайша, органда консенсусқа келу қиынға соқты, нәтижесінде 2003-2005 жылдар аралығында жылдық арнайы есептердің саны он бесеуден алтыға дейін азайды, бірақ сол кезеңде штат қызметкерлері 200-ге өсті. Кейбір ұсыныстар бойынша оның құрамын бес мүшеге дейін немесе тіпті бір мүшеге дейін азайтуға болады, мүмкін, әрбір мүше мемлекеттен өкілдері бар кеңесшілер кеңесімен бірге. Алайда, Еуропалық Конституция да, Лиссабон шарты да ЭҚА-ның бұрынғы мүшелері мен Еуропарламент депутаттарының өзгерістерді қабылдауға шақыруларына қарамастан, оның құрамына ешқандай өзгеріс енгізуді ұсынбады.
Since 1994 the ECA has been required to provide a "statement of assurance", essentially a certificate that an entire annual budget can be accounted for. This has proved to be a problem, as even relatively minor omissions require the ECA to refuse a statement of assurance for the entire budget, even if almost all of the budget is considered reliable. This has led to media reports of the EU accounts being "riddled with fraud", where issues are based on errors in paperwork even though the underlying spending was legal. The auditing system itself has drawn criticism from this perception. The Commission in particular has stated that the bar is too high, and that only 0.09% of the budget is subject to fraud. The Commission has elsewhere stated that it is important to distinguish between fraud and other irregularities. The controversial dismissal in 2003 of Marta Andreasen for her criticism of procedures in 2002 has, for some, called into doubt the integrity of the institutions. It is frequently claimed that annual accounts have not been certified by the external auditor since 1994. In its annual report on the implementation of the 2009 EU Budget, the Court of Auditors found that the two biggest areas of the EU budget, agriculture and regional spending, have not been signed off on and remain "materially affected by error". Nonetheless, the European Commission claims that every budget since 2007 has been signed off. Terry Wynn, an MEP who served on the Parliament's Committee on Budgetary Control and reached the position of chairman, has also backed these calls, stating that it is impossible for the Commission to achieve these standards. In a report entitled EU Budget – Public Perception & Fact – how much does it cost, where does the money go and why is it criticised so much?, Wynn cites consensus that practice in the EU differs from that in the US. In the US, the focus is on the financial information, not on the legality and regularity of the underlying transactions, 'So, other than in Europe, the political reaction in the US to the failure to obtain a clean audit opinion is only "a big yawn"'. By comparison, the Comptroller and Auditor General for the United Kingdom stated that there were 500 separate accounts for the UK, and "in the last year, I qualified 13 of the 500. If I had to operate the EU system, then, because I qualify 13 accounts, I might have to qualify the whole British central government expenditure". Despite the problems, the Barroso Commission stated that it aimed to bring the budget within the Court's limits by the end of its mandate in 2009.). Attempting to get consensus in the body has thus become more difficult; this led to the number of its special reports per year shrinking from fifteen to six between 2003 and 2005, despite its staff growing by 200 over the same period. Some proposals have been for its size to be reduced to five members or just one, possibly with an advisory board with members from each member state. However, neither the European Constitution nor the Treaty of Lisbon proposed any changes to its composition, despite calls by former ECA members and MEPs to embrace change.