Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Атеизмнің түрлері
Types of atheism
Негативті атеизм, сондай-ақ әлсіз атеизм және жұмсақ атеизм деп аталады, – бұл кез келген түрдегі атеизм, онда адам ешқандай құдайлардың бар екеніне сенбейді, бірақ олардың жоқтығын нақты түрде айқын түрде мәлімдемейді. Позитивті атеизм, сондай-ақ күшті атеизм және қатты атеизм деп аталады, – бұл атеизмнің түрі, ол құдайлардың жоқ екенін қосымша түрде мәлімдейді. "Негативті атеизм" және "позитивті атеизм" терминдерін Антони Флю 1976 жылы, ал Майкл Мартин 1990 жылдан бері жазған еңбектерінде қолданған.
Negative atheism, also called weak atheism and soft atheism, is any type of atheism where a person does not believe in the existence of any deities but does not necessarily explicitly assert that there are none. Positive atheism, also called strong atheism and hard atheism, is the form of atheism that additionally asserts that no deities exist. The terms "negative atheism" and "positive atheism" were used by Antony Flew in 1976 and Michael Martin's writings since 1990.
Қолданылу аясы
Құдай терминінің икемділігіне байланысты, адамның Құдай туралы белгілі бір түсініктер бойынша оң/күшті атеист болуы мүмкін, ал басқалары бойынша теріс/әлсіз атеист болуы мүмкін. Мысалы, классикалық теизмдегі Құдай көбінесе өте күшті, барлығын білетін, барлық жерде болушы және толыққанды жақсылыққа толы, адамдар мен олардың істеріне қамқор жеке және жоғары мәртебелі жаратылыс ретінде қарастырылады. Адам мұндай құдайға сенбесе, бірақ оны жалған деп нақты айтпаса, деистік Құдай туралы түсінікке қатысты теріс атеист болуы мүмкін. Оң және теріс атеизмді философ Джордж Х. Смит жиі қолданады, оларды құдайлар жоқ деген нақты көзқарасқа иелік ететін адамдарға қатысты, жасырын және ашық атеизмнің аз танымал синонимдері ретінде қарастырады. Теріс атеизм жіктемесі бойынша агностиктер де атеисттер болып саналады. Дегенмен, мұндай жіктеме дұрыс емес деп саналады және Ричард Доукинс сияқты бірнеше белгілі атеистер одан қашықпын. «Құдай туралы қате пікірде» Доукинс Құдайдың болу ықтималдығы «өте жоғары» мен «өте төмен» аралығындағы адамдарды «агностик» деп сипаттайды, ал Құдай жоқ екенін білетіндерге «күшті атеист» терминін қолданады. Ол өзін осы шкалада «де-факто атеист» деп есептейді, бірақ «күшті атеист» емес. Теріс атеизм шеңберінде философ Энтони Кенни «Құдай бар» деген мәлімдемені белгісіз деп табатын агностиктер мен құдайлар туралы барлық әңгіменің мағынасыз екенін санайтын теологиялық нонкогнитивистерді одан әрі ажыратады.
Because of flexibility in the term god, it is possible that a person could be a positive/strong atheist in terms of certain conceptions of God, while remaining a negative/weak atheist in terms of others. For example, the God of classical theism is often considered to be a personal supreme being who is omnipotent, omniscient, omnipresent, and omnibenevolent, caring about humans and human affairs. One might be a positive atheist for such a deity, while being a negative atheist with respect to a deistic conception of God by rejecting belief in such a deity but not explicitly asserting it to be false. Positive and negative atheism are frequently used by the philosopher George H. Smith as synonyms of the less well known categories of implicit and explicit atheism, also relating to whether an individual holds a specific view that gods do not exist. Under the negative atheism classification, agnostics are atheists. The validity of this categorization is disputed, however, and a few prominent atheists such as Richard Dawkins avoid it. In The God Delusion, Dawkins describes people for whom the probability of the existence of God is between "very high" and "very low" as "agnostic" and reserves the term "strong atheist" for those who claim to know there is no God. He categorizes himself as a "de facto atheist" but not a "strong atheist" on this scale. Within negative atheism, philosopher Anthony Kenny further distinguishes between agnostics, who find the claim "God exists" uncertain, and theological noncognitivists, who consider all talk of gods to be meaningless.