Кіріспе
Британдық актер (1923–1984)
Питер Сидней Эрнест Лоуфорд (Айлен; 7 қыркүйек 1923 – 24 желтоқсан 1984) – ағылшын-американдық актер. Ол "Rat Pack" тобының мүшесі және АҚШ президенті Джон Ф. Кеннедидің, сондай-ақ сенаторлар Роберт Ф. Кеннеди мен Эдвард Кеннедидің күйеу баласы болды. 1940-1960 жылдары ол кеңінен танымал болды және көптеген жоғары бағаланған фильмдерде түсті. Өмірінің соңғы жылдарында актерлік өнерінен гөрі, экраннан тыс қызметтерімен атақты болды; оны "танымал болуымен танымал" деуші еді.
Ерте өмір
1923 жылы Лондонда туған Лоуфорд генерал-лейтенант Сэр Сидней Тьюринг Барлоу Лоуфордтың (КБЭ, 1865–1953) жалғыз баласы және Мей Сомервилл Бэнидің (1883–1972) ұлы болды. Ол туған кезде анасы сэр Сиднейдің офицерлерінің бірі, подполковник доктор Эрнест Вон Айленге үйленген еді, ал әкесі Мюриэл Уильямсқа үйленген. Ол кезде Мей мен Эрнест Айлен бөлек тұрған. Мей Айленге баланың одан емес екенін айтты, осының нәтижесінде екі рет ажырысып кетті. Сидней мен Мей 1924 жылдың қыркүйегінде ажырысып болған соң және ұлдары бір жасқа толғанда үйленді. Лоуфордтың отбасы ағылшын аристократиясымен байланысы оның әйелі Шотландияның 14-ші графы Эглинтонның қызы болған інісі Эрнест Лоуфорд арқылы, сондай-ақ Авеберидің 1-ші баронының ұлына үйленген әпкесі Этель Тернер Лоуфорд арқылы болды. Оның әпкесі Джесси Брюс Лоуфорд, әкесінің тағы бір қарындасы, Виктория колониясының Жоғарғы сотының бас судьясы, Хон Хартли Уильямстың екінші әйелі болды. Анасының туысы – австралиялық суретші Руперт Банни.
Ерте балалық шағы
Балалық шағын Францияда өткізді және отбасының көп саяхаттауының нәтижесінде ресми білім алмады. Оның орнына, оны гувернанттар мен жеке ұстаздар оқытты, ал біліміне теннис пен балет сабақтары да кірді. "Бастапқыда оған үй тапсырмасы берілмеді. Бірақ өскен соң, оның оқу бағдарламасына испан, неміс тілдері мен музыка қосылды. Ол тек таңдалып алынған кітаптарды оқыды: ағылшын ертегілері, ағылшын және француз классикасы; детективтер оқылмады. Питерді ұзақ уақыт бақылағаннан кейін, оның өнерден басқа ешқандай мансапқа жарамсыз екеніне көз жеткіздім, сондықтан латын, алгебра және жоғары математиканы алып тастап, олардың орнына драма сабақтарын қостым." 1930 жылы, жеті жасында, ол "Poor Old Bill" атты ағылшын фильмінде алғаш рет актерлік дебютін жасады. Сонымен қатар, "Париж мырзасы" (1931) фильмінде эпизодтық рөлде ойнады.
Апат
14 жасында Лоуфорд апат кезінде әйнек есіктен өтіп, оң қолын қатты жарақаттаған. Ол бұдан былай қол мен қолдың жұмысын бұзады, бірақ кейін оны жасыруға үйренді. Жарақаттан кейін ол ата-анасы үміттенгендей әскери мансап жасай алмады. Оның орнына Лоуфорд актерлік мансабын ұстанды, бұл шешім оның бір әпкесі оған өзінің бай байлығын қалдырудан бас тартты, өйткені ол бастапқыда жоспарлаған.
Ерте мансап
1938 жылы Лоуфорд Голливуд арқылы саяхаттап келе жатқанда, оны талантты іздеуші байқап алды. Оған экрандық сынақ жасалып, Фредди Бартоломейдің басты рөлде ойнаған «Лорд Джефф» фильмінде шағын рөлде Голливудтағы дебютін жасады. Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда, Лоуфордтар Флоридада болды. Бірнеше күннің ішінде олар өздері қиын жағдайға түскенін түсінді. Ақшалары Британияда қалды, ал Британия соғыста болды. Олардың барлық мүлігі тоңдырылды. Сол кезде 16 жастағы Питер көлік тіреуге жұмысқа орналасты. Жол ақысын жинағаннан кейін ол Голливудқа қайтып оралды, киноға түсе бастағанға дейін театр күзетшісі болып жұмыс істеді.
Қосымша жұмыс және біт бөлшектері
Екінші дүниежүзілік соғыс басталған кезде британдық соғыс оқиғалары көбейді, және Лоуфорд әскери қызметкерлерді сомдауға жиі шақырыла бастады, бірақ көбінесе тізімде көрсетілмейтін рөлдерде. Ол "Миссис Минивер" (1942) және "Арман" (1942) фильмдерінде шағын эпизодтарда пайда болды, екеуінде де ұшқыш рөлінде. Ірі фильмдегі алғашқы маңызды рөлі Микки Рунидің қатысуымен түсірілген "Этондағы янк" (1942) фильмінде болды, онда Лоуфорд мақтаншыл бұзақыны ойнады. Фильм прокатта өте сәтті болды. Лоуфорд "Thunder Birds: Soldiers of the Air" (1942) және "Junior Army" (1942) (Бартломейдің қатысуымен) фильмдерінде кадет, "London Blackout Murders" (1943) (Джордж Шерманның режиссерлігімен) фильмдерінде солдат, ал "Assignment in Brittany" (1943) фильмінде навигатор болды. Ол "The Purple V" (1943) фильмінде есімді рөлде ойнады. MGM студиясында ол "Пилот №5" (1943) фильмінде студент, солдат, Фред Астермен түсірілген фильмде теңіз командирі, "The Man from Down Under" (1943) фильмінде австралиялық актер болды. Republic студиясының "Someone to Remember" (1943) және Шерманның режиссерлік еткен "The West Side Kid" (1943) фильмдерінде шағын рөлдерде ойнады. Лоуфорд "Сахара" (1943) фильмінде солдат, "Шерлок Холмс өліммен бетпе-бет" (1943) және "Corvette K 225" (1943) фильмдерінде теңізшілерді сомдады. Ол "Paris After Dark" (1943) және "Flesh and Fantasy" (1943) фильмдерінде француз, ал MGM студиясының есімдері аталмаған фильмдерінде студент болды.
МГМ
1943 жылы маусымда MGM-мен ұзақ мерзімді келісімшартқа қол қойғаннан кейін Лоуфордтың мансабы бір сатыға көтерілді. Студия оны нақты бір рөл үшін іздеді: ол Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде жас солдатты сомдады. Лоуфордтың «Миссис Паркингтон» (1944) фильмінде шағын рөлі болды, онда ол Гри Гарсонның күйеушісінің рөлін ойнады. MGM оған тағы бір маңызды рөл берді.
Бас кейіпкер
Лоуфордтың алғашқы басты рөлі үлкен хит болған «Лассидің ұлы» (1945) фильмінде болды. Лоуфорд Кэтрин Грейсон мен Джун Эллисонның «Бостоннан келген екі әпке» (1946) мюзиклінде ойнады, ол өте танымал болды. Эрнст Любич оны Fox студиясында «Cluny Brown» (1946) фильмінде пайдаланды, онда ол Чарльз Бойер мен Дженнифер Джонстың кейін аталды. Ол 1946 жылы «Modern Screen» журналының оқырмандары жүргізген сауалнамада Голливудтағы ең танымал актер атанды. Оның жанкүйерлері аптасына мыңдаған хат жіберді, ал Синатраға келетін хаттар аз болды. Кейін Лоуфорд өзінің мансабындағы ең қорқынышты тәжірибесі – ол Эллисонмен бірге ойнаған фильмдегі алғашқы музыкалық номер екенін мойындады. Ол американдық акцентпен орындаған рөлі үшін мақталды. Ол Эстер Уильямстың «Сенмен аралда» (1948) фильмінде басты рөлде ойнады және Фред Астер мен Джуди Гарландты «Арсенал» (1948) фильмінде қолдады, бұл үлкен сәттілікке ие болды, сондай-ақ Гри Гарсон мен Уолтер Пиджен «Джулияның жаман мінез-құлқы» (1948) фильмінде де танымал болды. Ол MGM студиясының «Арсенал» фильмінде Эллисон мен Элизабет Тейлормен бірге Лори рөлін ойнады. Ол Пиджен мен Этель Бэрримордың «Қызыл Дунай» (1949) коммунистерге қарсы фильмінде, сондай-ақ Дебора Керрдің «Маған сеніңіз» (1950) фильміндегі басты рөлдердің бірін сомдады. Ол Джейн Пауэллдің Фред Астермен бірге ойнаған сүйіктісі болды және Джанет Лимен бірге ойнаған фильмдері де танымал болды. 20th Century Fox оны Морин О’Харамен Австралияда түсірілген мелодрама үшін қарызға алды. MGM-ге оралғанда, ол төмен бюджетті фильмдерде басты рөлде ойнады: «You for Me» (1953) комедиясы, «The Hour of 13» (1953) триллері және соғыс фильмі. Содан кейін студия оны босатты. Лоуфордтың Metro оны және тағы бірнеше актерлерді келісімшарттарынан босатқаннан кейін түсірген алғашқы фильмі – Джуди Холлидей мен Джек Леммонмен бірге ойнаған «It Should Happen to You» (1954) комедиясы болды.
Теледидар
Ол теледидарға көбірек назар аударды, "General Electric Theater", "Schlitz Playhouse" және "The Ford Television Theatre" сияқты бағдарламаларда эпизодтық рөлдерде ойнады. 1954 жылы Лоуфорд сенатор Джон Ф. Кеннедидің қарындасы Патриция Кеннедиге үйленді. Лоуфорд сенаторға қаржы жинау ісіне белсенді түрде араласты. Лоуфорд "Қымбат Фиби" (1954–1955) телесериалында тұрақты рөлде ойнады, бірақ шоу тек 32 бөлімнен тұрды. Ол аяқталған соң, "Альфред Хичкок ұсынады", "Джейн Вайман ұсынады, Fireside театры", "Screen Directors Playhouse", қайтадан "Schlitz Playhouse", "Playhouse 90", "Producers' Showcase" ("Ruggles of Red Gap" нұсқасы), "Studio 57" бағдарламаларының бірнеше бөлімдерінде, "Climax!" және "Goodyear Theatre" бағдарламаларында эпизодтық рөлдерде ойнады. Лоуфорд тағы бір басты рөлді "The Thin Man" (1957–1959) телесериалында, Филис Киркпен бірге ойнады, бұл MGM-нің NBC арнасы үшін Дашилл Хэмметтің романы негізінде түсірілген сериалы болды. Бұл жоба сәтті болды, 72 бөлім көрсетілді.
Фрэнк Синатра мен "Шұбарлар тобы"
1959 жылы Синатра Лоуфордты "Шұбарлар тобына" шақырды және оған "Ешқашан мұнша аз" (1959) фильмінде рөл берді. Питер Лоуфорд пен Синатра "Океан 11" (1960) фильмінде ойнады. Лоуфордқа фильмнің негізгі сюжетін алғаш рет режиссер Гилберт Кей айтқан, ол бұл идеяны жанармай құю станциясының қызметкерінен естіген. 1958 жылы Лоуфорд құқықтарды сатып алып, басты рөлге Уильям Холденді қарастырған. Синатра идеяға қызығушылық танытты, сосын жоба үстінде бірнеше сценарист жұмыс істеді. Лоуфорд Отто Премингердің Израильде түсірілген танымал драмасында британдық солдат рөлін ойнады және 1960 жылы АҚШ азаматы болып, қайын сіңілісінің сәтті президенттік сайлауына көмектесті. Ол Ли Ремикпен бірге "Шаруаның қызы" (1962) телефильмінің қайта түсіріліміне қатысты және "Сержанттар 3" (1962) фильмінде "Шұбарлар тобымен" қайта кездесті. Лоуфорд Премингердің "Кеңес пен келісім" (1962) фильмінде сенатор рөлін ойнады, ал тағы бір соғыс фильмінде – "Лорд Ловат" (1962) рөлінде ойнады, онда жұлдызды актерлер тобы болды.
Өндіруші
1961 жылы Лоуфорд және оның менеджері Милт Эббинс Питердің ұлы Кристофердің құрметіне Chrislaw Productions компаниясын құрды. Олар "United Artists" компаниясымен үш жылдық келісімге қол қойып, 10 миллион долларға үш фильм және екі телесериал жасауға міндеттенді. Уильям Ашер атқарушы продюсер болып тағайындалды. Олардың алғашқы жобасы ескі нұсқаусыз фильмді қайта түсіру болжаныпты. Бірақ, жарты миллион доллар 1963 жылғы Генри Сильва мен Элизабет Монтгомери бас рөлде ойнаған "Джонни Кул" атты әрекет фильмге жұмсалды. Лоуфорд Бетт Дэвистің басты серігі болды және "Альфред Хичкок сағаты", "Батылдық бейнелері" (генерал Александр Уильям Донифан рөлінде), "Боб Хоуптың Крайслер театры" және "Өмірің үшін қаш" сияқты бағдарламаларға қонақ шақырды. Ол Патти Дьюк фильмін өндірді және екі Кэрролл Бейкер фильмінде де оның күйеуі рөлін сомдады: және "Харлоу" (1965). Осы кезде Лоуфорд Синатрамен арасы суық болды – ол оны Бинг Кросбимен "Робин мен жеті капот" (1964) фильмінде алмастырды, бірақ Сэмми Дэвис кіші адал болды және Лоуфордқа қосалқы рөл берді. Ол 1966 жылы Патрисия Кеннедиден ажырасты. Ол "Жайлау Батысы" және "Мен тыңшымын" сияқты шоуларда қонақ ретінде көрінді. Лоуфорд Еуропаға " және "Төртінші қабырға" (1968) фильмдерін түсіруге барды. Ол телекомедиялар мен ойын-сауық шоуларында жиі қонақ болды. Ол өзі мен Дэвистің қатысуымен фильм түсірді, сондай-ақ Премингердің, "Буона Сера, миссис Кемпбелл" (1968), Джерри Льюиспен және "Апрель әзілдері" (1969) фильмдерінде қосалқы рөлдерде ойнады. "Тұз және бұрыш" Лоуфордқа Льюис режиссерлік еткен жалғасын түсіру үшін қаржы жинауға мүмкіндік берді. Ол Джордж Гамильтонды қолдады және "Роуэн мен Мартиннің күлкісі" бағдарламасына бірнеше рет қонақ шақырды. 1971 жылы ол Роуэннің қызы Мэриге үйленді.
Lawford went to Europe to star in and The Fourth Wall (1968). He was a popular guest star on TV comedy and game shows. He produced a film starring himself and Davis, , and had support roles in for Preminger, Buona Sera, Mrs. Campbell (1968), with Jerry Lewis, and The April Fools (1969). Salt and Pepper was popular enough for Lawford to raise money for a sequel, directed by Lewis. He supported George Hamilton in and guest starred several times on Rowan & Martin's Laugh In. In 1971, he married Rowan's daughter Mary.
Кейінгі мансап
Лоуфордтың кейінгі фильмдеріне «Шегінен шығу» (1971), «Клейлі көгершін» (1971) және «Қауіпті аң ауы» (1971) кірді. Ол «Эллери Куин: Артыңнан қарама» фильмінде басты рөлді ойнады және «Бейілсіздер» сериалында эпизодтық рөлде пайда болды. 1971 жылы ол «The Men From Shiloh» (The Virginian үшін қайта аталған) сериалының «Қаланың кісі өлтірушісі» атты эпизодында Бен Хантер рөлінде ойнады. Ол «Дорис Дей шоуында» (1971–72) қайта-қайта көрінетін рөлді сомдады және тіпті бір эпизодты режиссерлік етті. Лоуфорд MGM студиясына «Олар тек иелерін өлтіреді» (1972) фильмі үшін оралды, онда ол бірнеше бұрынғы келісімшартты актерлермен қайта қауышты. Лоуфорд «Голливудтың көлеңкесі» (1974) фильмінде, «Born Free» сериалының пилотында, Премингердің «Rosebud» (1975) фильмінде, «Вон Тон Тон: Голливудты құтқарған иттің оқиғасы» (1976), «Гавайи 5-0», «Фантазия аралы», «Махаббат кемесі», «Перуіштелер бригадасы» (1979), «Хайклиф сарайы», «Суперпоезд», «Сұлу әйелдердің құпия аралы» (1979), «Цыған періштелері» (1980), «Дене және жан» (1981) және «Джефферсондар» сериалында ойнады. Оның соңғы рөлі – «Парсифал қайда?» (1983) фильміндегі Монтегю Чиппендейл. Лоуфорд 1960 жылдың 23 сәуірінде АҚШ азаматы болды, бұл оған алдағы президенттік сайлауда күйеуінің інісіне дауыс беруге мүмкіндік берді. Лоуфорд, «Шұбарлар тобының» басқа мүшелерімен бірге, Кеннеди мен Демократиялық партияның науқанына көмектесті. Синатра сол кезде оны «Лоуфордтағы бауырлас» деп атады. Лоуфорд пен Патрисия Кеннеди 1966 жылдың ақпан айында ажырасты. Лоуфорд бастапқыда «Робин және жеті дос» фильмінде Алан Дейл рөліне таңдалған, бірақ Франк Синатра мен Лоуфордтың арақатынасы нашарлағаннан кейін оның орнына Бинг Кросби келді. Арақатынастың нашарлауына себеп – 1962 жылы Батыс жағалауына жасаған сапары барысында Лоуфордтың күйеу інісі, президент Кеннедидің Синатраның үйіне баруы жоспарланған еді. Бас прокурор Роберт Ф. Кеннеди, Синатраның әртүрлі криминалдық тұлғалармен байланысы бар деген қауіптен алаңдағандықтан, президентке жоспарын өзгертуге және Кросбидің үйінде тұруға кеңес берді, себебі ол президенттің қауіпсіздігін жақсарта алады деп есептеді. Бұл өзгеріс Синатра президенттік сапарға көп дайындық жасағаннан кейін, тікұшақ алаңының құрылысын қоса алғанда, соңғы минутта болды, ол кейіннен ашудан қиратып жіберді. Синатра ашуға булықты, Лоуфордтың Кеннедилермен араласуына кедергі қоймағанын айтты және оны «Шұбарлар тобынан» қуды. Синатра мен Лоуфордтың достығы аяқталды. Олар тек 1963 жылдың 8 желтоқсанында Франк Синатраның ұлы ұрланғанда және сол кездегі бас прокурор, Лоуфордтың қайын інісі Роберт Ф. Кеннедидің көмегі қажет болғанда ғана сөйлесті. 1966 жылы Калифорния губернаторы Пат Браунды қайта сайлауға тырысқанда және 1968 жылғы АҚШ президенттік сайлауында вице-президент Хьюберт Х. Хамфридің үміткерлігін қоспағанда, Синатра демократиялық партияның басқа кандидаттарын қолдамады. Кросби, бекем республикашыл, Лоуфордтың рөліне таңдалды. Лоуфорд 1971 жылдың қазанында комедия актері Дэн Роуэннің қызы Мэри Роуэнге үйленді. Роуэн мен Лоуфорд екі жылдан кейін ажырасып, 1975 жылдың қаңтарында ресми түрде ажырасты. 1976 жылдың маусымында ол үш апта ғана танысқан жас актриса Дебора Гулдқа үйленді. Лоуфорд пен Гулд некелескеннен екі ай өткен соң ажырасып кетті, 1977 жылы ресми ажырасты. Ажырасқаннан кейін Лоуфорд Сиерра Тауэрсқа көшіп, келесі бірнеше жылды 30-шы қабатта тұрды. Гулдтан ажырасқан кезде Лоуфорд Патриция Ситонмен танысты, ол 1984 жылдың шілдесінде оның төртінші және соңғы әйелі болды, өлімінен бірнеше ай бұрын.
Өлім
Лауфорд 1984 жылы Рождество қарсаңында Лос-Анджелестегі Cedars Sinai медициналық орталығында 61 жасында жүрек тоқтауынан қайтыс болды. Ол жылдар бойы есірткіге тәуелді болғаннан кейін бүйрек және бауыр жеткіліксіздігінен зардап шекті. Оның денесі өртеліп, күлі Вествуд ауылының мемориалдық саябақ зиратына жерленді. Жесірі мен зират арасындағы дауға байланысты, Лауфордтың күлі 1988 жылы зираттан алынып, жесірі Патрисия Ситон Лоуфорд Калифорния жағалауындағы Тынық мұхитына шашылды, ол National Enquirer таблоидын оқиғаны фотоға түсіруге шақырды. Телевизия индустриясына қосқан үлесі үшін Питер Лауфордтың Голливуд Даңқы аллеясында, 6920 Голливуд бульварында жұлдызы бар. Лауфордтың есімі жазылған тақташа Вествуд ауылының мемориалдық саябағында орнатылды.