Кіріспе
Heck немесе Munich Berlin – неміс тұқымы немесе үй малдарының түрі. Ол 1920 жылдары Хайнц және Лутц Хектер жойылып кеткен ауроксты (Bos primigenius) қайта шығару үшін өсірілген. Бағдарламаның әдістемесі мен нәтижелеріне қатысты пікір таластар бар.
The Heck or Munich Berlin is a German breed or type of domestic cattle. It was bred in the 1920s by Heinz and Lutz Heck in an attempt to breed back the extinct aurochs (Bos primigenius). Controversy revolves around methodology and success of the programme.
Тарих
Хек ірі қарасы 1920-1930 жылдары Германияда отандық ірі қараны ата-бабалық түріне – аурокқа (Bos primigenius primigenius) қайта өсіру мақсатымен пайда болды. Веймар Республикасының алғашқы жылдарында ағайынды Хайнц және Лутц Хек дербес түрде кең ауқымды селекциялық бағдарламаларды бастады. Олардың ниеті – аурокты ұмытылудан құтқару болды, себебі ол үнемі Голоцен Еуропасының екінші ірі мал түрі – еуропалық бизонмен шатастырылып келді. Хек ағайындылары екі түрдің сыртқы келбетін ұқсас ету арқылы және оларды қатар көрсету арқылы олардың айырмашылықтарын кең жұртшылыққа жеткізуге көмектеседі деп сенді. Бұдан бөлек, олар түрді қайта жаңғыртуға және адамның оны жою қателігін түзеуге қабілетті екендерін ойлады. Лутц Хек өзінің селекциясы үшін испандық саяқет бұқаларын пайдаланды, олардың бір бөлігі Польшаның Роминка орманға жіберілді, бірақ 1940 жылдардың соңына дейін тірі қалды, содан кейін Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғанда қырылды. Лутц Хектің ірі қарасын қайта жаңғырту жобасы басынан бастап қарсылыққа ұшырады, себебі бұл малдар агрессивті болды және олардың жергілікті фаунаға тигізетін экологиялық әсері болжаусыз деп есептелді. Кейінірек Польшада жасалған қайта жаңғырту әрекеттері қабылданбады. Лутц Хектің малдары Екінші дүниежүзілік соғыс соңында жойылды. Хайнц Хек басқа тұқымдарды пайдаланды; бүгінгі күні тірі барлық Хек ірі қарасы оның желісінен шыққан. Хек ірі қарасын қолдайтындар Хайнц бен Лутцтың селекциялық нәтижелері көбінесе бір-біріне ұқсас болды, осылайша олардың тәжірибесінің "сәттілігін дәлелдейді" деп жиі айтады. Дегенмен, Берлин мен Мюнхендегі Хек ірі қарасы бір-бірінен едәуір өзгеше болды. Басқалары Берлинге жақын орналасқан Фалькентхалер Рисельфельдерде, Тюрингиядағы Йена қаласының жанындағы Нессеауе табиғат қорығында және Бавариядағы Ауербах қаласындағы Грубенфельдер Леони табиғат қорығында мекендейді. 2000 жылы Францияда шамамен 100 бас тіркелді. Хек ірі қарасын табиғат қорықтарына ежелгі ландшафттарды қалпына келтіру мақсатымен енгізу "Еуропаны қайта жаңғырту" жобасына түрткі болды. Алайда, Оствардерсплассенде араласпау саясаты 2018 жылы тоқтатылды, себебі 2005 және 2010 жылдардағы суық қыстарда малдың көп бөлігі аштықтан қырылды, бұл халықтың қолдауын жоғалтуға әкелді.
Сын
Хек ағайындарының әдістемесі мен бағдарламаларының нәтижесіне сын кем дегенде 1950 жылдарға дейін жетеді. Цис ван Вууре 1953 жылы В. Херердің және 1952 жылы О. Кехлердің жұмыстарын сипаттайды: жойылған аурок туралы негізгі білімнің жетіспеуі, [мал өсіру үшін таңдалған тұқымдардың] кең іріктеу критерийлері, сондай-ақ екі ағайынның шексіз қиялы мен бейжайлығы олардың асыл тұқымды қайта жаңғырту процедурасын артық түрде жеңілдетуіне әкелді. Сын олардың эксперименттерін жүргізудегі салғырттыққа, оңайлыққа және жылдамдыққа, сондай-ақ генетикалық негізге де бағытталды. Цис ван Вууре былай деп мәлімдеді:
A lack of basic knowledge about the extinct aurochs, broad selection criteria [of breeds chosen to create the cattle] and the rich imagination and complacency of the two brothers led to their excessive simplification of the breeding back procedure. Criticism also focused on the carelessness, the ease and the speed with which they had carried out their experiments as well as the genetic basis. Cis van Vuure further stated that:
On account of the absence of any marked similarity in size, colour and horn shape, among other aspects, Heck cattle cannot be considered to resemble the aurochs closely. Rather they should be seen as a population of cattle in which a few aurochs characteristics may be found; a trait they share with many other cattle populations. In the view of some experts, primitive Southern European cattle breeds are much closer overall to the aurochs than Heck cattle, such as the Spanish fighting bull. However the horns of Heck cattle differ in many respects. Usually they curve too much upwards or outwards compared with the original or do not reach the length or diameter of the aurochs. Often the horns of Heck cattle strongly resemble the breeds it was created from (i. e. Grey Cattle).
Өлшем, түс және мүйіз пішіні сияқты ерекшеліктерде айқын ұқсастықтардың болмауына байланысты Хек ірі қарасы аурокқа жақын деп есептелмейді. Керісінше, оларды ауроктың кейбір белгілері кездесетін ірі қара мал популяциясы ретінде қарастыру керек; бұл қасиет олардың көптеген басқа ірі қара мал популяцияларымен ортақ. Кейбір сарапшылардың пікірінше, испандық бұқа сияқты Хек ірі қарасына қарағанда Оңтүстік Еуропаның алғашқы тұқымдары аурокқа жалпы алғанда жақын. Дегенмен, Хек ірі қарасының мүйіздері көптеген жағынан ерекшеленеді. Әдетте олар түпнұсқасына қарағанда тым жоғары немесе сыртқа қарай иіледі немесе ауроктың ұзындығына немесе диаметріне жете алмайды. Көбінесе Хек ірі қарасының мүйіздері одан құрылған тұқымдарға (яғни сұр ірі қараға) ұқсайды.
A lack of basic knowledge about the extinct aurochs, broad selection criteria [of breeds chosen to create the cattle] and the rich imagination and complacency of the two brothers led to their excessive simplification of the breeding back procedure. Criticism also focused on the carelessness, the ease and the speed with which they had carried out their experiments as well as the genetic basis. Cis van Vuure further stated that:
On account of the absence of any marked similarity in size, colour and horn shape, among other aspects, Heck cattle cannot be considered to resemble the aurochs closely. Rather they should be seen as a population of cattle in which a few aurochs characteristics may be found; a trait they share with many other cattle populations. In the view of some experts, primitive Southern European cattle breeds are much closer overall to the aurochs than Heck cattle, such as the Spanish fighting bull. However the horns of Heck cattle differ in many respects. Usually they curve too much upwards or outwards compared with the original or do not reach the length or diameter of the aurochs. Often the horns of Heck cattle strongly resemble the breeds it was created from (i. e. Grey Cattle).