Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Pigeon өзені Минесота штаты мен Онтарио провинциясы арасындағы Канада-АҚШ шекарасының бір бөлігін құрайды, Супериор көлінің батысында орналасқан. Өнеркәсіптік дәуірге дейінгі заманда бұл өзен көлік және тері саудасы үшін маңызды су жолы болған.
The Pigeon River forms part of the Canada–United States border between the state of Minnesota and the province of Ontario, west of Lake Superior. In pre industrial times, the river was a waterway of great importance for transportation and the fur trade.
География
Pigeon өзені 31,2 миль (50 км) қашықтыққа шығысқа қарай ағып, Боундерли Уотерс Каноэ Аймағының Жайлы даласынан Супериор көліне құяды. Pigeon – Супериор көлінің Солтүстік жағалауындағы ірі өзендердің бірі.
The Pigeon River flows in an easterly direction out of the Boundary Waters Canoe Area Wilderness for 31.2 mile (50 km) until it drains into Lake Superior. The Pigeon is one of the larger rivers on Superior's North Shore.
Бас сулары
Pigeon өзені АҚШ-Канада шекарасындағы көлдер тізбегінен басталады, оның ең биік және батысқа қарай орналасқан жері – Mountain Lake көлі. Pigeon өзенінің салаларының бірі – Онтарионың Arrow өзені, ол Mountain Lake көлінен батысқа қарай және төменде орналасқан South Lake көлінен басталады. South Lake көлі мен North Lake көлін Жаңбырлы өзеннің су алабындағы тар тілме бөліп тұрады. Бұл тілме Солтүстік (немесе Лоуренция) құрлықтық бөліністің бір бөлігі болып табылады және оны Height of Land Portage биіктігі кесіп өтеді. Тері саудасымен айналысқан Voyageurs және coureurs des bois осы бөліністі кесіп өтіп, Жаңбырлы өзен мен Виннипег өзені арқылы Виннипег көліне, содан кейін Канаданың солтүстік-батысындағы тері өндіру аймақтарына қарай жүрген.
The Pigeon River originates from a chain of lakes along the US Canada border, the highest of which, and furthest west, is Mountain Lake. Among the Pigeon's tributaries is the Arrow River of Ontario, which rises in South Lake, west of and at a lower elevation than Mountain Lake. South Lake is separated only by a narrow isthmus from North Lake in the Rainy River watershed. This isthmus is a part of the Northern (or Laurentian) Continental divide, and is crossed by the Height of Land Portage. The fur trading Voyageurs and coureurs des bois crossed this divide and travelled north and west downstream on the Rainy River and Winnipeg River to Lake Winnipeg, and thence to fur producing areas of the Canadian northwest.
Төменгі бағыт
Оңтүстік Фоулл көлінің төменгі жағында, Көгершін өзені кеме жүзе алатын сулар мен шарлауықтар немесе сарқырамалар арасында кезектеседі. Өзен Көліне жақындаған сайын, көлбеулігі артады, нәтижесінде екі көрнекті сарқыраманы қамтитын әсем шатқал пайда болады: High Falls, 120 фут (37 м) биіктігімен Миннесота штатындағы ең биік сарқырама, және Middle Falls. Бұл шатқал Минесота штатының Кук округіндегі Гранд Портаж мемлекеттік паркінің және Канаданың Онтарио провинциясының Тундер-Бэй округіндегі, шекараның ар жағында орналасқан Көгершін өзені провинциялық паркінің (9,49 км²) құрамына кіреді. Өзеннің төменгі ағысы Гранд Портаж үнді резерватының солтүстік шекарасын да құрайды. Жүзделген жылдар бойы каноэмен саяхатшылар қолданған, Grand Portage деп аталатын 14 шақырымдық тасымалдау жолы, бұл төменгі сарқырамаларды айналып өтіп, өзеннің сағасынан бірнеше шақырым қашықтықта Көліне жетеді. Бұл тарихи аймақ Гранд Портаж ұлттық ескерткішінің бір бөлігі ретінде қорғалады.
Below South Fowl Lake, the Pigeon River alternates between navigable waters and cascades or waterfalls. As the river nears Lake Superior, the gradient increases, culminating in a spectacular gorge including two notable waterfalls: High Falls, at 120 feet (37 m) the highest waterfall in Minnesota, and Middle Falls. This gorge is included within both Grand Portage State Park in Cook County, Minnesota, and Pigeon River Provincial Park (9.49 km2) across the border in Thunder Bay District, Ontario. Its lower course also forms the northern boundary of the Grand Portage Indian Reservation. A 9 mile (14 km) portage, known as Grand Portage and used for hundreds of years by canoe travelers, bypasses these lower waterfalls and reaches Lake Superior a few miles from the mouth of the river. This historic area is protected as a part of the Grand Portage National Monument.
Тарих
19 ғасырға дейін өзен тері саудагерлері үшін маңызды су жолы болды, тіпті одан бұрын, жергілікті американдықтар үшін де, олар осы өзен арқылы Орман көліне, содан кейін Батыс Канада мен Гудзон шығанағына қатынады. Монреальдегі Солтүстік-Батыс компаниясы 1801 жылға дейін Супериор көлінің жағалауындағы Гранд-Портаж қалашығында орналасқан, бірақ Джей шарты қабылданғаннан кейін АҚШ үкіметімен туған қиындықтар оларды британдық аумақтағы Каминистикия өзеніне көшуге мәжбүр етті. 20 ғасырдың басында аймақ ақ және қызыл қарағай ағаштарын кесу арқылы кеңінен пайдаланылды. Өзен арқылы "заңсыз" көпірді Онтарио провинциясының Тандэр-Бэй қаласының тұрғындары салған, ол 1917 жылдың 18 тамызында Миннесотаға қол жеткізуге мүмкіндік берді. Көпірге жақын жердегі кедендік және иммиграциялық қызметтерге апаратын канадалық жол бастапқыда ағаш өңдеуші Уильям Скотттың құрметіне "Скотт тас жолы" деп аталды, ал 1937 жылы ол 61-ші Король тас жолы болып бекітілді. Кейін Пижон өзені арқылы жаңа көпір салынды, ал "заңсыз" көпір бұзылды. Өзеннің ағылшын тіліндегі атауы – 18 ғасырдағы француз тіліндегі Rivière aux Tourtres немесе Tourtes атауының аудармасы, ол бұл аймақта көптеп кездесетін жолаушы көгершіннің құрметіне берілген.
Up to the 19th century, the river was a primary water route for fur traders, and even earlier, for Native Americans, leading to the Lake of the Woods and thence to western Canada and Hudson Bay. The Montreal based North West Company had a post at the community of Grand Portage on the shore of Lake Superior until 1801 when difficulties with the U. S. government following the adoption of the Jay Treaty obliged it to relocate to the Kaministiquia River in British territory. The region was extensively logged for white and red pine in the early part of the 20th century. An "outlaw" bridge across the river was built by residents of Thunder Bay, Ontario, and opened on August 18, 1917, to permit access to Minnesota. The Canadian road leading to the customs and immigration facilities at the bridge was initially known as the "Scott Highway" after lumberman William Scott, and was designated as King's Highway 61 in 1937. Later the Pigeon River Bridge was built downstream and the "outlaw bridge" was removed. The river's English name is a translation of the 18th century French name Rivière aux Tourtres or Tourtes derived after the passenger pigeon which was once prolific in this region.