19-20 ғасырлардағы немістердің шығыстан батысқа қоныс аударуы
Ostflucht
19-20 ғасырлардағы немістердің шығыстан батысқа қоныс аударуы, "Шығыстан қашу" туралы мақала. Рур аймағына қоныс аудару себептері мен тарихы. Германия тарихы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
19-20 ғасырлардағы немістердің Германияның шығыс аймақтарынан батыс аймақтарына көшіп кетуі, Шығыс Германиядан қашу
19th–20th century migration of Germans from eastern to western regions of Germany
flight from East Germany
Остфлюхт (; "Шығыстан қашу") – 19 ғасырдың соңы мен 20 ғасырдың басында немістердің сол кездегі Германияның шығыс бөліктерінен орталық және батыс Германияның өнеркәсіп дамыған аймақтарына қоныс аударуы. Көшіп келгендердің көпшілігі Шығыс Пруссия, Батыс Пруссия, Силезия, Померания және Позеннен келген; олар Рейн және Рур өзендері бойындағы провинцияларға көшіп барды. Көшіп келгендердің басым бөлігі этникалық немістер болды, бірақ Рурға көшіп келгендердің көпшілігі поляктар еді, кейіннен олар Рур поляктары (Рурполен) деп аталды.
The Ostflucht (; "flight from the East") was the migration of Germans, in the later 19th century and early 20th century, from areas which were then eastern parts of Germany to more industrialized regions in central and western Germany. The migrants originated in East Prussia, West Prussia, Silesia, Pomerania and Posen; they moved to provinces along the Rhine and Ruhr rivers. Most of the migrants were ethnic Germans, but many migrants to the Ruhr were of Polish ethnicity, later known as Ruhrpolen.
Себептер
АҚШ, Шығыс Германиядан көшіп келгендердің басты бағыты болған, 1893 жылы қоныс аударушыларға тегін жер беруді тоқтатқаннан кейін тартымдылығын жоғалтты. Сонымен қатар, Рур аймағы гүлденіп, еңбекке, әсіресе көмір өндіру және ауыр индустрия салаларында жоғары сұраныс тудырды. Бұл Пруссия Корольдігі ішінде шығыстан батысқа қарай көші-қонға алып келді. 1907 жылға дейін Пруссияның шығыс провинцияларынан (Померания, Батыс Пруссия, Шығыс Пруссия, Позен және Силезия) 2,300,000 адам көшіп кетті, ал осы провинцияларға бар болғаны 358,000 адам қоныс аударды. Көшіп кеткендердің арасында 600,000 поляк болды. Бұл жұмыс күшінің азаюы шаруашылықтарға соқты, олар осы кемшілікті шығыстан маусымдық жұмысшыларды шақыру арқылы толықтырды. Осы кезеңде Берлин мен Бранденбург 1,200,000 тұрғынға өсті, ал Рур аймағы мен оған жақын провинциялар (Вестфалия және Пфальц) 640,000 адамды қабылдады. Сонымен қатар, Батыс Ресейден шығыс Германия аймақтарына поляктардың көшуі, әсіресе Жоғарғы Силезияда, тепе-теңдіксіздік пен жағдайдың ушығуына себеп болды.
The United States, which had been the major destination of emigrants from the German East, lost much of its attraction when it stopped granting free land to settlers in 1893. At the same time, the Ruhr area prospered, leading to high demand for labor, especially in coal mining and heavy industries. This led to an East to West migration within the Kingdom of Prussia. Through 1907, 2,300,000 people emigrated from Prussia's eastern provinces (Pomerania, West Prussia, East Prussia, Posen, and Silesia), while only 358,000 migrated into these provinces. Among the emigrants were 600,000 Poles. This loss of workforce hit farms, which made up for this by calling in seasonal workers from further east. Berlin and Brandenburg in the same time gained 1,200,000 inhabitants, while the Ruhr area and surrounding provinces (Westphalia and Palatinate) gained 640,000 people. At the same time, increased immigration into the eastern German regions by Poles from western Russia caused imbalances and upheavals there, especially in Upper Silesia.