Лондонның Блэкфрайарс вокзалы: Thameslink пойыздары, Лондон метросы, Темза өзені арқылы платформа. Құрылысы, тарихы және қатынайтын бағыттары туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Лондон метро станциясы және теміржол станциясы, қазіргі Блэкфрайрс станциясы.
London Underground and railway station
the current Blackfriars station
Блэкфрайрс, сондай-ақ Лондон Блэкфрайрс деп те аталады, Лондон қаласының орталық теміржол станциясы және оған қосылған Лондон метро станциясы. Ол Thameslink қызметтерін ұсынады: жергілікті (Солтүстік Лондондан Оңтүстікке дейін), аймақтық (Бедфорд пен Кембриджден Брайтонға дейін) және Оңтүстік-Шығыс Лондон мен Кентке бағытталған шектеулі Оңтүстік-Шығыс жолаушылар қызметтерін. Оның платформалары Темза өзенінің үстінен өтеді, бұл Лондонның жалғыз станциясы, Блэкфрайрс теміржол көпірінің бойымен, Блэкфрайрс көпірінен төмен ағысқа қарай орналасқан. Темзаның екі жағында екі станция кіреберісі бар, сонымен қатар Лондон метросының District және Circle желілерімен байланыс бар. Басты теміржол станциясы 1886 жылы Лондон, Чатем және Довер темір жолы тарапынан Сент-Полс деген атпен ашылды, бұл бұрынғы Блэкфрайрс көпірі станциясын (қазіргі станцияның оңтүстік кіреберісі) және бұрынғы Блэкфрайрс теміржол көпірін алмастыру мақсатында салынған. Бұл Snow Hill туннелі арқылы теміржол желісінің қалған бөлігіне теміржол қозғалысының қуатын арттырды. Метро станциясы 1870 жылы Метрополитен аудандық теміржолының келуімен ашылды. Станция 1937 жылы Сент-Полс метро станциясымен шатасуды болдырмау үшін Блэкфрайрс деп қайта аталды. Ол 1970-ші жылдары қайта жаңартылды, оның ішінде станцияның үстінде кеңсе кеңістігінің құрылысы және 1985 жылы бұрынғы теміржол көпірінің жабылуы және сөйілуі болды. 2009 жылы станцияның қуатын арттыру мақсатында кең ауқымды жөндеу жұмыстары жүргізілді, оның ішінде платформалардың теміржол көпірі арқылы кеңейтілуі және Оңтүстік жағалаудағы жаңа станция кіреберісі ашылды. Жер асты станциясы да сол уақытта қайта салынды, ал жұмыс 2012 жылы аяқталды.
Blackfriars, also known as London Blackfriars, is a central London railway station and connected London Underground station in the City of London. It provides Thameslink services: local (from North to South London), and regional (Bedford and Cambridge to Brighton) and limited Southeastern commuter services to South East London and Kent. Its platforms span the River Thames, the only one in London to do so, along the length of Blackfriars Railway Bridge, a short distance downstream from Blackfriars Bridge. There are two station entrances either side of the Thames, along with a connection to the London Underground District and Circle lines. The main line station was opened by the London, Chatham and Dover Railway with the name St. Paul's in 1886, as a replacement for the earlier Blackfriars Bridge station (now the present station's southern entrance) and the earlier Blackfriars railway bridge. This increased capacity of rail traffic through the Snow Hill tunnel to the rest of the rail network. The Underground station opened in 1870 with the arrival of the Metropolitan District Railway. The station was renamed Blackfriars in 1937 to avoid confusion with St Paul's tube station. It was rebuilt in the 1970s, which included the addition of office space above the station and the closure of the original railway bridge, which was demolished in 1985. In 2009, the station underwent major refurbishments to improve capacity, which included the extension of the platforms across the railway bridge and a new station entrance on the South Bank. The underground station was rebuilt at the same time, and work was completed in 2012.
Орналасқан жері
Блэкфрайрс станциясы Тамеслинк теміржол қызметтерін ұсынады, олар қала маңындағы аудандарды Лондон орталығымен байланыстырады. Ол Темза өзенінің үстінен салынып, Блэкфрайрс теміржол көпірі арқылы A201 Блэкфрайрс көпіріне параллель созылады. Осы себепті станцияның бір бөлігі Лондон қаласында, екінші бөлігі Лондонның Саутварк ауданында орналасқан. Солтүстік жағалауына кіреберіс Королева Виктория көшесінің оңтүстік жағында, ал оңтүстік жағалауына кіреберіс 2011 жылы ашылып, Блэкфрайрс жолымен іргелес орналасқан. Станция 1-аймаққа жатады. Станцияны Thameslink басқарады, ал Лондон көлігі метро платформаларын басқарады. Станция ғимаратында Thameslink жүргізушілерінің депосы бар. Жанындағы Блэкфрайрс Миллениум пирсі Путни және Канари-Уорфқа өзен арқылы қызмет көрсетеді. Станцияға Лондон автобустарының 4, 40, 63 және түнгі маршруттары N63 және N89 жүреді.
Blackfriars station serves Thameslink rail services that connect suburbs with central London. It straddles the River Thames, running across the length of Blackfriars Railway Bridge parallel to the A201 Blackfriars Bridge. For this reason, it is partly in the City of London and partly in the London Borough of Southwark. The north bank entrance is on the south side of Queen Victoria Street and the south bank entrance, opened in 2011, is adjacent to Blackfriars Road. The station falls within fare zone 1. The station is run by Thameslink, with Transport for London handling the underground platforms. A Thameslink driver depot is in the station building. The adjacent Blackfriars Millennium Pier provides river services to Putney and Canary Wharf. London Buses routes 4, 40, 63 and night routes N63 and N89 serve the station.
Лондон, Чатем және Довер темір жолы
Лондон, Чатем және Довер темір жолы (LC&DR) бұл станцияны ұсынды, оған Лондон қаласына желі салуға парламенттік өкілеттік берілген еді. Компания Оңтүстік-Шығыс темір жолымен бәсекелесіп, Орталық Лондонға ең жақсы қызмет көрсетуді мақсат тұтқан. 1864 жылға дейін желі Темзаға дейін салынды; LC&DR 1 маусымда Блэкфрайрс Көпір станциясын ашты, ол Блэкфрайрс Жолына іргелес оңтүстік жағалауда орналасқан. Станция екі деңгейлі болып салынды: көпір деңгейінде жүк платформасы және жолаушыларға арналған ғимараттар болды. 1870 жылы Метрополитен округтік темір жолы Блэкфрайрстегі жер асты станциясын ашты, бұл негізгі желілік стансалардан бұрын болды. Темза арқылы салынатын теміржол көпірінің құрылысы кешікті, себебі Лондон қаласын басқаратын орган – Лондон корпорациясы, оның сыртқы түрі қандай болуы керек екеніне және қанша аркасы болуы керек екеніне көз жеткізе алмады. Станцияны Жозеф Кубитт жобалаған, оның ұзын шатыры мен қабырғалары өзен жағалауына дейін созылған. Кейін Кубитт бастапқы көпірді жобалады, ол 933 фут (284 м) торлы фермалық көпірден тұрды, төрт рельс темір бағаналармен нығайтылған тас тіреулерге орнатылған. Көпір арқылы пойыздар 1864 жылдың 21 желтоқсанында жүре бастады. Аяқталғаннан кейін пойыздар уақытша терминалда тоқтады, ол 1865 жылдың 1 маусымында Людгейт Хиллмен ауыстырылды. 1874 жылдың 2 наурызында Холборн Виадукт тағы бір станциясы ашылды, ал LC&DR желісі Сноу Хилл туннелі арқылы Метрополитен темір жолымен байланысқа дейін, содан кейін Кингс-Кросс және Сент-Панкрас станцияларына дейін созылды. LC&DR 1886 жылдың 10 мамырында Блэкфрайрс бекетін Сент-Полс теміржол станциясы ретінде ашты, осы кезде компания Темза арқылы Сент-Полс теміржол көпірін салды. Жаңа көпір мен станция теміржол қозғалысының өсуіне байланысты бірінші көпірді ауыстыру емес, толықтыру мақсатында салынды. Жұмыстардың бас инженерлері – Лондон, Чатем және Довер компаниясының Уильям Миллс және Дж. Волф Барри мен Х.М. Брунель болды. Эдвард Кратвелл құрылысқа жауапты инженер болды. Көптеген магистральдық пойыздар Сент-Полс станциясында тоқтады, оның ішінде Холборн Виадуктта тоқтағандары да бар. Жергілікті тұрғындар, мүмкіндігі болғанда, Людгейт Хиллді пайдалануды жалғастырды, себебі ол олардың баратын жерлеріне жақын болды, бірақ оның сыйымдылығы жеткіліксіз болды.
The station was proposed by the London, Chatham and Dover Railway (LC&DR), who had been given parliamentary power to build a line into the City of London. The company wanted to compete with rivals, the South Eastern Railway, and provide the best service into Central London. The line was complete as far as the Thames by 1864; the LC&DR opened Blackfriars Bridge station on 1 June, which sat on the south bank adjacent to Blackfriars Road. The station was constructed on two levels, with a goods depot at street level and passenger facilities level with the bridge. An underground station at Blackfriars north of the river was opened by the Metropolitan District Railway in 1870, before any mainline stations. The railway bridge across the Thames was delayed because the City's controlling government, the Corporation of London, were unsure as to what it should look like and how many arches there should be. The station was designed by Joseph Cubitt and had a long roof with walls that stretched up to the riverbank. Cubitt subsequently designed the original bridge, which carried four tracks on a 933 feet (284 m) lattice girder bridge, supported by sets of stone piers supporting iron columns. Services began across the bridge on 21 December 1864. Upon completion, trains ended at a temporary terminal, replaced by Ludgate Hill on 1 June 1865. A further station, Holborn Viaduct, opened on 2 March 1874 and the LC&DR line ran via the Snow Hill tunnel to a connection to the Metropolitan Railway near , then on to King's Cross and St Pancras stations. The mainline Blackfriars station was opened by the LC&DR as St. Paul's railway station on 10 May 1886 when the company opened the St. Paul's Railway Bridge across the Thames. The new bridge and station were built as a supplement to, rather than a replacement for, the first bridge because of increasing railway traffic. The joint engineers for the works were William Mills of the London, Chatham, and Dover Company, and Messrs. J. Wolfe Barry and H. M. Brunel. Edward Cruttwell was the resident engineer in charge of construction. Most mainline trains called at St Paul's, including those stopping at Holborn Viaduct. Local commuters continued to use Ludgate Hill where possible, as it was closer to where they were going, but it did not have sufficient capacity.
Оңтүстік темір жолы және Оңтүстік аймақ
Сент-Пол стансасы 1937 жылдың 1 ақпанында Оңтүстік теміржолы тарапынан Блэкфрайрс деп қайта аталды. Бұл, ішінара, Лондондық жолаушылар тасымалы басқармасы Орталық желідегі Пошта кеңсесі метро стансасын Сент-Полс деп атағаннан кейін туындаған жаңсақтықтың алдын алу үшін, және ішінара магистральдық және метро станцияларының атауларының бірдей болуына байланысты жасалды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде стансаға елеулі зақым келді. 1941 жылдың 16-17 сәуір түнде көпірдің оңтүстік жағындағы сигналдық пост, Саутварк көшесі арқылы өтетін көпірмен бірге қиратылды. Жарылыстан жеті флагман зардап шекті, үш адам сол жерде қаза тапты, тағы үш адам күйік шалғандықтан ауруханада көз жұмды, ал тек біреуі ауруханада ұзақ емделуден кейін аман қалды. Сигналдар соғыс аяқталғаннан кейін, 1946 жылдың 11 тамызында толыққанды қалпына келтірілді. 1948 жылы Британ теміржолдары құрылғаннан кейін станция Оңтүстік аймақ басқаруына берілді. Уақыт өте келе, бастапқы Блэкфрайрс теміржол көпірінің құрылымы нашарлап, қауіпті халге келді. 1961 жылы көпірге түсетін жүктемені азайту үшін екі рельс алынып тасталды. Станцияға аз инвестиция жасалғандықтан, 1960 жылдарға дейін бастапқы архитектурасы мен дизайны сақталды. Осы кезде қызмет тек бірнеше қала маңындағы пойыздармен шектелді. Бастапқы Blackfriars Bridge стансасы, тауарлық депо ретінде сақталған, 1964 жылы бұзылды. Көпір 1971 жылдың 27 маусымында пойыздар үшін жабылды, ал 1985 жылы көпірдің жол жабыны алынып тасталды. Өзендегі тіректер мен қызыл түсті көпірдің негіздері ғана қалды. Станция 1971 жылы метро станциясымен бірге қайта құрыла бастады, соның ішінде қосымша кеңсе кеңістігі де болды. Қайта құру қиынға соқты, себебі бастапқы станция ғимараты суық қойманың үстінде салынған еді, ол жердің қатуына себеп болды. Аудандық желінің туннелі алынып тасталды және қайта жобаланған станция ғимаратына сәйкес келетін жаңа тірек құрылысымен ауыстырылды. Жұмыс 1977 жылдың 30 қарашасында Лондонның Лорд-мэрі Питер Ваннекпен ресми түрде қайта ашылды (бірақ станция ешқашан жабылмаған еді). 1886 жылғы LC&DR станциясынан сақталған тас қабырғаның бір бөлігі Англияның оңтүстік-шығысы мен Еуропаның көптеген бағыттарын көрсететін негізгі желілік станциядағы платформа деңгейінде сақталған.
St. Paul's station was renamed by the Southern Railway as Blackfriars on 1 February 1937. This was partly done to avoid confusion after the London Passenger Transport Board renamed Post Office tube station on the Central line to St Paul's, and partly so that the mainline and underground stations would have the same name. It suffered significant bomb damage during World War II. Overnight on 16–17 April 1941, the signalbox on the south side of the bridge was destroyed, along with a bridge over Southwark Street. Seven flagmen were caught in the blast, with three being killed outright, another three dying in hospital from burns and just one surviving after a long recovery in hospital. The signals were not fully restored until 11 August 1946, after the war. After the creation of British Railways in 1948, the station was managed by the Southern Region. Gradually, the structure of the original Blackfriars Railway Bridge deteriorated until it was unsound. In 1961, two tracks were removed from the bridge to ease its load. The station had little investment and still supported some of the original architecture and design up to the 1960s. By this time, services were reduced to a handful of commuter services. The original Blackfriars Bridge station, which had remained as a goods depot, was demolished in 1964. The bridge was closed to trains on 27 June 1971 and the deck was removed in 1985, and only the piers in the river and the orange bridge abutments remain. The station began to be rebuilt along with the Underground station in 1971, which included an additional of office space. Reconstruction was problematic, as the original station building had sat on top of a cold store, which had frozen the ground below it. The District line tunnel had to be removed and replaced with a new supporting structure that could accommodate the redesigned station building. The work was formally reopened on 30 November 1977 by the Lord Mayor of London, Peter Vanneck (though the station had never actually closed). A part of the stonework elevation from the 1886 LC&DR station has been preserved at platform level in the main line station indicating many destinations in the south east of England and in Europe.
Станцияны қайта құру
Blackfriars станциясы 2009 және 2012 жылдар аралығында 500 миллион фунт стерлингтік қайта дамыту бағдарламасы аясында станцияны жаңғырту және сыйымдылығын арттыру мақсатында кең ауқымда жаңартылды. Thameslink бағдарламасының бөлігі ретінде станция үстіндегі кеңсе ғимараты бұзылып, жаңасымен ауыстырылды. Жаңа станция бұрынғы биіктігімен сақталды және Ұлттық теміржол және Лондон метросының біріктірілген билет залы мен желдеткіш шахтасын, сондай-ақ басты теміржол қызметтері үшін аралық деңгейде эскалаторлар мен лифттерді, ал Лондон метросы қызметтері үшін жер асты деңгейінде қосымша мүмкіндіктер ұсынады. Метро станциясы да жақсартуларға ие болды, оның ішінде бүкіл көпір бойымен орнатылған жаңа шыны шамдары мен жартылай биіктіктегі шыны панельдері бар жаңа шатыр салынды. Өзеннің оңтүстік жағалауында Банксайдта екінші билет залы бар жаңа станция кіреберісі салынды. Транзиттік платформалар шығысқа қарай жылжытылып, бұрынғы сегіз вагондардың орнына 12 вагонды пойыздарды қабылдау үшін Blackfriars теміржол көпірі бойымен ұзартылды. Жаңа батыс платформалары салынып, City Thameslink және London Bridge арасындағы транзиттік пойыздардың аяқтаушы пойыздардың жолымен қиылысуы болдырмалды. Бұл жұмыстар бұрынғы Батыс Блэкфрирс және Сент-Полс теміржол көпірін қолдаған, қазіргі теміржол көпірінің батысындағы пайдаланылмаған тіреулерді пайдаланды. Пайдаланылмаған тіреулердің ең шығыс қатары нығайтылып, ағымдағы көпірге бекітіліп, таспен қапталды. Ұзын платформалар Thameslink бағытындағы ұзын пойыздардың Лондон арқылы өтуіне мүмкіндік береді. Blackfriars станциясындағы Thameslink қайта құру жұмыстары жақсы қабылданып, 2017 жылы Ұлттық теміржол сыйлығында «Жылдың ірі станциясы» аталымын жеңіп алды.
Blackfriars station was significantly renovated between 2009 and 2012 in a £500 million redevelopment programme to modernise the station and increase capacity. The office building above the station was demolished and replaced as part of the Thameslink programme. The new station is the same height and has a combined National Rail and London Underground ticket hall and ventilation shaft together with escalators and lifts between a mezzanine level for main line railway services and the sub surface level for London Underground services. The Underground station also received major enhancements, with a new roof of glazed north lights and partial height glazed side panels installed along the entire length of the bridge. On the south bank of the river a new station entrance was built at Bankside, containing a second ticket hall. The through platforms were moved to the east side and extended along Blackfriars Railway Bridge to accommodate 12 carriage trains (in place of the previous eight). The layout has been altered by building new bay platforms on the west side, avoiding the need for through trains between City Thameslink and London Bridge crossing the paths of terminating ones. The works exploited the disused piers west of the existing railway bridge which once supported the former West Blackfriars and St. Paul's Railway Bridge. The easternmost row of disused piers was strengthened, tied into the existing bridge and clad in stone. The longer platforms allow longer trains on the Thameslink route to pass through London. The Thameslink redevelopment work at Blackfriars has been well received. In 2017, the station won a Major Station of the Year award at the National Rail Awards.
Апаттар
1938 жылы 19 мамырда SECR B1 класындағы локомотив рельстен шығып, станцияда бірнеше сағаттық үзіліске себеп болды. 2014 жылғы 2 қаңтарда пойыздың пантографы техникалық іркілістен станция төбесіне соқтығысты. First Capital Connect қызметінің апаты ешкімге жарақат келтірмеді, бірақ шамамен 45 минутқа кешігу тудырды.
On 19 May 1938, a SECR B1 class locomotive was derailed, causing several hours disruption at the station. On 2 January 2014, a train's pantograph struck the roof of the station due to a technical fault. The accident involving a First Capital Connect service from to did not result in any injuries but caused delays of around 45 minutes.
Блэкфрайрс метро станциясы
Blackfriars метро станциясы Circle және District желілерімен қызмет көрсетеді және екі станцияның арасында орналасқан. Жер асты станциясы негізгі станциядан бұрын салынған және 1870 жылдың 30 мамырында Метрополитен аудандық темір жолы (MDR) тарапынан темір жолдың жаңа шығыс терминалы ретінде ашылды, бұл желі Вестминстерден ұзартылған кезде болды. MDR Circle желісін аяқтау үшін құрылған жаңа компания болды, бұл District және Metropolitan темір жолдарының бюджетін бөлуге мүмкіндік берді. MDR-дің жаңа бөлігінің құрылысы Виктория жағалауын салумен бірге жоспарланды және жақын траншеяның үстіне төбе жабу арқылы жүзеге асырылды. 1871 жылдың 3 шілдесінде MDR шығысқа қарай Мансион Хаусқа дейін ұзартылды. Circle желісі де сол маршрутпен жүрді, бірақ District және Metropolitan темір жолдары арасындағы келіспеушіліктерге байланысты аяқталуы кешіктірілді және 1884 жылдың 6 қазанында ғана ашылды. Жер асты станциясы 2009 жылдың 2 наурызында күрделі жөндеу жұмыстары үшін жабылды және 2012 жылдың 20 ақпанында қайта ашылды. Бұл Ұлттық темір жол ғимаратын бұзуды және оның билет залын жер асты билет залымен біріктіруді қамтыды.
Blackfriars Underground station is served by the Circle and District lines and is between and stations. The underground station pre dates the mainline one and was opened on 30 May 1870 by the Metropolitan District Railway (MDR) as the railway's new eastern terminus when the line was extended from Westminster. The MDR had been created as a new company to complete the Circle line, which would split the budget from the District and Metropolitan Railways. The construction of the new section of the MDR was planned in conjunction with the building of the Victoria Embankment and was achieved by the cut and cover method of roofing over a shallow trench. On 3 July 1871 the MDR was extended eastwards to a new terminus at Mansion House. The Circle line ran over the same route, but its completion was delayed following arguments between the District and Metropolitan Railways and did not open until 6 October 1884. The underground station was closed on 2 March 2009 for major renovation work and reopened on 20 February 2012. This involved demolishing the National Rail building and merging its ticket hall with the Underground's.