Кіріспе

Қапсырмалы жануарлар түрі

Ақсақал (Petaurus norfolcensis) – түнгі уақытта жылға қанатын жайып ұшатын опоссум. Ақсақал – Petaurus туысына жататын қанатты желкенді қосымшалардың бірі.

Тіршілік ету ортасы

Бұл түрдің мекендеу аймағы Оңтүстік Австралия/Виктория шекарасы маңындағы Бордертаун қаласынан басталып, Оңтүстік-Шығыс Австралия арқылы Квинслендтің солтүстігіне дейін созылады. Бұл түр 1939 жылдан бері Оңтүстік Австралияда жойылып кеткен деп есептелген, бірақ генетикалық тест олардың осы аймақта қоныстанғанын растады. Қызыл қанатты ұшқыш (squirrel glider) Австралияның оңтүстік-шығысындағы құрғақ склерофилл ормандары мен тоғайларда тіршілік етеді. Дегенмен, Квинслендте олар ылғалды эвкалипт ормандарын мекендейді.

Сыртқы келбеті

Қанатты жылқыштардың көпшілігі сияқты, жалғақ жылқышы да Австралияға тән. Ол туысқан қант жылқышыдан (P. breviceps) шамамен екі есе ірі. Оның денесі 18–23 см, ал құйрығы 22–33 см. Олар ағаштан ағашқа 50 метрге дейін ұшып өте алады. Анасы баласын 4 айға дейін емшектен айырып, ұяда қалдырады. Балалары 10 айда тәуелсіз болып, өздерінің жолымен кетеді. Өмір сүру ұзақтығы 4–6 жыл. Ол ағаш шырынымен де қоректенеді, көбінесе эвкалипт немесе қызыл қан ағаштарынан. Шырын алу үшін жалғақ жылқышы ағаш діңін тесіп, шырынды ағызады. Ол сондай-ақ тозаң, нектар, жапырақтар мен қабықтарды жейді.

Қауіптер

Ақсақалдың табиғи жаратылыстағы жауы – сұлулар, ал кіргізілген жауы – иттер, мысықтар және түлкілер. Адамның әрекетінен туындаған ортаның бөлінуі мен жойылуы жеке популяцияларға да әсер етеді. Дегенмен, популяцияның көптігі және бірнеше қорғау аймақтарында кездесуіне байланысты, IUCN түрді қазіргі уақытта «Тәуекел аз» (яғни әлі қауіп төніп тұрмаған) санатына жатқызып отыр.

Филогения

Бүркітшағалдың ең жақын туыстары Petaurus туысына жатады. Олардың қатарына қантқалдағы (P. breviceps), махоган қалдағы (P. gracilis), солтүстік қалдағы (P. abidi), Биак қалдағы (P. biacensis) және сары қарны қалдағы (P. australis) жатады. Қай түрден олардың бөлініп шыққандығы әзірге белгісіз. Бүркітшағалдар, қалдақ сияқты, жарғақшалары бар сүтқоректілерден пайда болған болуы мүмкін. Осы ортақ ата-бабаға ие басқа жануарларға жолақты опоссум және Лидбитерс опоссумы жатады.

Аналогты құрылымдар

Желкенді ақсақалдар көбінесе Солтүстік Американың ұшатын ақсақалдарымен шатастырылады. Бұл екі түрдің бір-бірімен ешқандай қатысы жоқ. Ұшатын ақсақал – плаценталық сүтқоректі, ал желкенді ақсақал – коала мен кенгуру сияқты торсықты жануар. Екеуінің де ағаш өміріне бейімделуіне көмектесетін қанаттық қабықшасы (патагия) бар. Бұл олардың алдыңғы және артқы аяқтары арасында созылатын тері, ол оларға ағаштар арасында жылғалап, жерде кездесетін жыртқыштардан қашуға мүмкіндік береді. Осы жануарлар бір-біріне жақын туыс емес болғандықтан, осы белгілерін аналогтық деп атаймыз.

Гомологты құрылымдар

Аңшылдар өздерін ұстап тұру үшін құйрығын бұтақтарға орап алады. Бұл қасиет сақиналы құйрықты опсумға (дипродонтиялар отряды) ұқсас, олар құйрықтарын ағаштарды ұстау үшін қосымша мүше ретінде пайдаланады. Ол ұзын, бірақ аңшылдардың құйрығы көбірек бұталы.