Ройгхайм, Германия: шағын муниципалитет, тарихы тас дәуірінен басталады. Римдік дәуірден қалдықтар табылды. Pucaro Elektro Isolierstoffe GmbH орналасқан жер.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ройгейм – Германияның оңтүстік-батысындағы, Хайльбронн округінде Секах өзенінің жағасында орналасқан шағын муниципалитет. Шамамен 1400 тұрғыны бар Ройгейм – Германияның Баден-Вюртемберг федералды жеріндегі ең кіші тәуелсіз коммуна. Бұл сонымен қатар Pucaro Elektro Isolierstoffe GmbH компаниясының орналасқан жері.
Roigheim is a small municipality in Southwest Germany, in Heilbronn County, situated along the Seckach river. With approximately 1,400 inhabitants, Roigheim is the smallest independent community in the German state (Bundesland) Baden Württemberg. It is also the home of Pucaro Elektro Isolierstoffe GmbH.
Тарих
Археологтар тас дәуіріне қатысты қалдықтар тапты. Елді мекеннің алғашқы дәлелі шамамен 150 жылға дейін Рим империясынан келген. Ройгейм алғаш рет 1110 жылы Рохинкхайм деген атпен жылнамада тіркелген. 1287 жылы шағын ауыл Хоэнлоге герцогының билігіне қарасты аймақтың бір бөлігіне айналды және тек 1504 жылы Вюртембергке мұра ретінде берілді. 1521 жылы ол Вюрцбург епископына тиесілі болды. 1719 жылдың 10 мамырында 115 үйді қамтитын қырауылдық өрт болды. Оның тарихының көп бөлігінде халықтың көп бөлігі көптеген шаруашылықтарда жұмыс істеді. Желді аймақтың климаты төңіректеп жатқан төбелерде егіншілікпен айналысуға мүмкіндік берді. 19 ғасырда қағаз фабрикасы және гипс фабрикасы салынды. Біріншісі бүгінде Пукаро деген атпен электр станциялары үшін жылу оқшаулағыш материалдарды өндіретін зауыт ретінде жұмыс істеп келеді. Ройгейм Бірінші дүниежүзілік соғыстан салыстырмалы түрде зардап көрмеді. Алайда, Екінші дүниежүзілік соғыс ауылды майданға жақындатты. 1945 жылы Ройгеймде 356 босқын және гипс фабрикасында жұмыс істеген 50-ге жуық шетелдік тұтқын болды. 1945 жылдың 3 сәуірінен бастап Ройгейм американдықтар басып алды және ауыл американдық оккупациялық аймақтың бір бөлігіне айналды. 1946 жылдың 6 мамырында соғыстан кейінгі алғашқы сайлау өтті, бірақ Ройгейм халқы әлі де дәстүрлі көзқарастарға берілгендіктен, толыққанды демократтар емес еді. Сайланған қала әкімі Кристиан Хюблер бұрынғы әкім Юген Райхерттің орнына қойылған қарапайым құрал болды. Райхерт АҚШ саясатының кесірінен 1946 жылы сайлауға қатысуға рұқсат алмады, бірақ үш жыл өткен соң, 1948 жылы Хюблер қызметтен кетіп, оның орнына Райхерт келді.
Archeologists have found remains that date back to the Stone Age. The first proof of a settlement comes from the Roman Empire at around 150 AD. The first time Roigheim was mentioned in a chronicle was in 1110 as Rohinkheim. In 1287 the small village became part of the area of the duke of Hohenlohe and only in 1504 it was bequeathed to Württemberg. It changed hands again in 1521 when it was given to the bishop of Würzburg. On 10 May 1719 there was a devastating fire in which 115 houses burned down. During most of its early history, the majority of the population was working the many farms. The moderate climate allowed the farming on the surrounding hillsides. In the 19th century a paper mill and a gypsum factory were built. The former continues to exist today as a factory for manufacturing insulation material for power plants with the name of Pucaro. Roigheim survived World War I relatively unharmed. World War II, however, brought the village closer to the front. In 1945 there were 356 refugees placed in Roigheim and about 50 foreign prisoners working in the gypsum factory. From Tuesday 3 April 1945 Roigheim was occupied by the Americans and the village became part of the American occupation zone. On 6 May 1946 there was the first election after the war but the people of Roigheim, still deeply rooted in traditional ideas, were not yet true democrats. The mayor, Christian Hübler, who was elected was only a pawn to be replaced by the former mayor, Eugen Reichert. Reichert had not been allowed to run for office in 1946 due to U. S. policy but after the three years had passed, in 1948, Hübler stepped down and was replaced by Reichert.
Атаудың шығу тегі
Ройгейм атауының шығу тегі туралы екі нұсқа бар. Бір әңгіме бойынша, Ройгейм 500 жылға дейін Рохинген деп атаған алмандық жауынгер Роходан шыққан. Франктар елді мекендерді жаулап алғаннан кейін оны Рохинкхайм деп атады. Екінші әңгімеде Ройгеймнің негізін қалаушы Рохинк деп айтылады. Ол франк болғандықтан, ауылды Рохинкхайм деп атады, «хайм» франктардың ауылдарына тән қосымша.
There are two versions for the origin of the name Roigheim. One story says that Roigheim comes from the Alemannic warrior Roho who is supposed to have settled what he then named Rohingen before 500. When the Franconians conquered the villages they renamed it Rohinkheim. The second story claims that the founder of Roigheim was called Rohink. As he was a Franconian, he named the village Rohinkheim, heim being the customary ending for Franconian villages.
Фактілер мен сандар
Ройгейм ауданының 46% -ын егіс жері, 32% -ын орман, 4% -ын шаруашылыққа жарамсыз жерлер мен су, 8% -ын құрылыс алқаптары және 10% -ын жайылымдар құрайды (1980). 1992 жылы халықтың 72% -ы протестант-лютеран, 18% -ы католик, ал қалған 10% -ы басқа діндерді ұстанды. Бұл 1907 жылғы көрсеткіштермен салыстырғанда зор контраст, онда халықтың 98% -ы протестант-лютеран, ал 2% -ы католик болған. Халық саны да үлкен өзгерістерге ұшырады. 1939 жылы Ройгеймде бар болғаны 935 адам тұрды. Одан кейін халық саны жылдам өсіп, 1960 жылы ең жоғары деңгейге жетіп, 1620 адамды құрады. 1992 жылы халық саны аздап кеміп, 1498 адамға дейін төмендеді. 1993 жылы халықтың 6% Германия азаматы емес еді.
Roigheim's area consists of 46% farm land, 32% wood, 4% waste land and water, 8% settled terrain, and 10% pastures (1980). In 1992 there were 72% Protestant Lutheran, 18% Catholics, and 10% rest. This is a great contrast to 1907 when 98% were Protestant Lutheran and 2% Catholic. The population has also experienced great change. In 1939 only 935 people were living in Roigheim. After that date the population increased rapidly to 1,620 in 1960 when it peaked. In 1992 the population had receded slightly to 1,498. In 1993, 6% of the population were citizens of other countries than Germany.