Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Италиядағы қала, Эмилия-Романья аймағындағы қала.
City in Emilia Romagna, Italy
the city in Italy
Равенна (/r//ə/'/v//ɛ//n//ə/ rəVENə, raˈvenna, сондай-ақ;) – Солтүстік Италияның Эмилия-Романья аймағындағы Равенна провинциясының астанасы. V ғасырда 476 жылы құлағанға дейін Батыс Рим империясының астанасы болды, содан кейін Остготтар патшалығының және Византияның Равенна экзархатының астанасы ретінде қызмет етті. Бастапқыда умбр тайпасы қоныстанған Равенна 89 ж.б. Рим Республикасының бақылауына өтті. Октавиан Равеннада Классис әскери портын салдырды, және қала ерте орта ғасырға дейін Адриатика теңізіндегі маңызды теңіз порты болып қала берді. Қала императорлық билік кезінде гүлденді. 402 жылы Батыс Рим императоры Гонорий өзінің резиденциясын Медиоланнан Равеннаға көшірді, содан кейін қала V ғасырдың көп бөлігінде империяның астанасы болды. Батыс Рим империясы құлағаннан кейін Равенна Одоакрдың астанасы болды, ол Остготтар патшасы Теодорикпен жеңілгенге дейін. 540 жылы Белисарий Византия империясы үшін Равеннаны жаулап алды, және қала Византия Италиясының астанасы болды. Ұзақ емес уақытқа ломбардтардың бақылауында болғаннан кейін, Равенна Папалық билікке қарасты, және шағын үзілістерді есептемегенде, 19 ғасырдың ортасына дейін Папалық мемлекеттердің құрамында болды, содан кейін жаңадан біріккен Италия Корольдігіне қосылды. Равенна ішкі қала болғанымен, Адриатика теңізімен Кандиано каналы арқылы байланысты. Ол жақсы сақталған кеш рим және византиялық сәулетімен танымал, оның сегіз ғимараты ЮНЕСКО-ның Дүниежүзілік мұра тізіміне енген "Равеннаның ерте христиандық ескерткіштері" құрамына кіреді. Мозаиканың жоғары концентрациясының арқасында, қала мозаика шеберханаларымен және мектептерімен байланысты, және көбінесе "мозаиканың астанасы" деген атаққа ие болады.
Ravenna (/r//ə/'/v//ɛ//n//ə/ rəVENə, raˈvenna, also ; ) is the capital city of the Province of Ravenna, in the Emilia Romagna region of Northern Italy. It was the capital city of the Western Roman Empire during the 5th century until its collapse in 476, after which it served as the capital of the Ostrogothic Kingdom and then the Byzantine Exarchate of Ravenna. Initially settled by the Umbri people, Ravenna came under Roman Republic control in 89 BC. Octavian built the military harbor of Classis at Ravenna, and the city remained an important seaport on the Adriatic until the early Middle Ages. The city prospered under imperial rule. In 402, Western Roman emperor Honorius moved his court from Mediolanum to Ravenna; it then served as capital of the empire for most of the 5th century. After the fall of the Western Roman Empire, Ravenna became the capital of Odoacer until he was defeated by the Ostrogoth king Theodoric. In 540 Belisarius conquered Ravenna for the Byzantine Empire, and the city became the capital of Byzantine Italy. After a brief Lombard control, Ravenna came under the authority of the Papacy and, save for minor interruptions, remained part of the Papal States until the mid 19th century when it was incorporated into the newly unified Kingdom of Italy. Although it is an inland city, Ravenna is connected to the Adriatic Sea by the Candiano Canal. It is known for its well preserved late Roman and Byzantine architecture, with eight buildings comprising the UNESCO World Heritage Site "Early Christian Monuments of Ravenna". Because of the high concentration of mosaics, the city has been associated with workshops and schools teaching mosaics, and is often given titles like the "capital of mosaics".
Тарих
Равенна атауының шығу тегі белгісіз. Кейбіреулер "Равенна" сөзі этрусктер өздерін атаған "Расенна" (немесе "Расна") терминімен байланысты болуы мүмкін деп болжайды, бірақ бұл мәселеде пікір білдірушілердің арасында келісім жоқ.
The origin of the name Ravenna is unclear. Some have speculated that "Ravenna" is related to "Rasenna" (or "Rasna"), the term that the Etruscans used for themselves, but there is no agreement on this point.
Ежелгі дәуір
Равеннаның шығу тегі белгісіз. Ең көне археологиялық дәлелдер умбр халқының Равеннада кем дегенде б.з.д. 5 ғасырда болғанын көрсетеді, олар б.з.д. 3 ғасырына дейін бұл жерде тыныш өмір сүрген, ал одан кейін римдік өркениетпен алғашқы байланыс басталады. Оның аумағын сенон тайпасы да мекендеген, әсіресе қаланың оңтүстік ауылдық жерлерін (лагунаның бөлігі емес), Агер Дециманус аймағын. Равенна батпақты лагунадағы шағын аралдарға қазықтарға орнатылған үйлерден тұрды – бұл бірнеше ғасырдан кейінгі Венецияның жағдайына ұқсас. Римдіктер По өзенінің дельтасын бағындырған кезде оған назар аудармады, бірақ кейіннен оны б.з.д. 89 жылы Рим Республикасына федерацияланған қала ретінде қабылдады. Алғашында өз қабырғаларымен қорғалған бұл порты, Рим империясының әскери флотының маңызды бекеті болды. Бүгінде қала құрлық ішінде орналасқан, бірақ Равенна ерте орта ғасырларға дейін Адриатика теңізіндегі маңызды порты болып қала берді. Германдық науқандар кезінде Арминийдің жесірі Туснелда және маркоманн патшасы Марбод Равеннада тұтқын ретінде ұсталды. 402 жылы император Гонорий Батыс Рим империясының астанасын Медиоланумнан (қазіргі Милан) Равеннаға көшірді; ол 5 ғасырдың көп бөлігінде империяның астанасы болды және соңғы де-факто батыс императоры Ромул Августул 476 жылы осы жерде тақтан түсірілді. Ол кезде қалада 50 мың адам тұрды. Көшірудің себебі қорғаныс шаралары болды: Равенна батпақтармен және саздақ жерлермен қоршалған, сондықтан оны қорғау оңай деп есептелді (бірақ тарихында қала көп рет жаудың қолына түсті); Равеннаға көшу қаланың порты мен Шығыс Рим империясымен жақсы теңіз байланысына байланысты болуы мүмкін. 409 жылы вестготтардың патшасы Аларик I Равеннаны айналып өтіп, 410 жылы Римді тонады және император Феодосий I-нің қызы Галла Плацидияны тұтқынға алды. Көптеген сынақтардан кейін Галла Плацидия немере інісі Феодосий II-нің қолдауымен ұлы, император Валентиан III-пен Равеннаға оралды. Равенна бейбітшілік кезеңін бастан өткерді, осы уақытта христиан діні императорлық сарайда қолдау тапты және қала өзінің ең танымал ескерткіштерін алды, олардың ішінде православиелік баптистерия, Галла Плацидияның қате аталатын мавзолейі (ол шын мәнінде онда жерленбеген) және Сан-Джованни Евангелиста.
The origins of Ravenna are uncertain. The oldest archaeological evidence found dates the Umbri presence in Ravenna at least to the 5th century BC, where it was undisturbed until the 3rd century BC, when first contact with Roman civilization began. Its territory was settled also by the Senones, especially the southern countryside of the city (that was not part of the lagoon), the Ager Decimanus. Ravenna consisted of houses built on piles on a series of small islands in a marshy lagoon – a situation similar to Venice several centuries later. The Romans ignored it during their conquest of the Po River Delta, but later accepted it into the Roman Republic as a federated town in 89 BC. This harbor, protected at first by its own walls, was an important station of the Roman Imperial Fleet. Nowadays the city is landlocked, but Ravenna remained an important seaport on the Adriatic until the early Middle Ages. During the Germanic campaigns, Thusnelda, widow of Arminius, and Marbod, King of the Marcomanni, were confined at Ravenna. In AD 402, Emperor Honorius transferred the capital of the Western Roman Empire from Mediolanum (current Milan) to Ravenna; it subsequently served as the capital of the empire for most of the 5th century and the last de facto western emperor Romulus Augustulus was deposed there in AD 476. At that time it was home to 50,000 people. The transfer was made partly for defensive purposes: Ravenna was surrounded by swamps and marshes, and was perceived to be easily defensible (although in fact the city fell to opposing forces numerous times in its history); it is also likely that the move to Ravenna was due to the city's port and good sea borne connections to the Eastern Roman Empire. In 409, King Alaric I of the Visigoths simply bypassed Ravenna, and went on to sack Rome in 410 and to take Galla Placidia, daughter of Emperor Theodosius I, hostage. After many vicissitudes, Galla Placidia returned to Ravenna with her son, Emperor Valentinian III, due to the support of her nephew Theodosius II. Ravenna enjoyed a period of peace, during which time the Christian religion was favoured by the imperial court, and the city gained some of its most famous monuments, including the Orthodox Baptistry, the misnamed Mausoleum of Galla Placidia (she was not actually buried there), and San Giovanni Evangelista.
Остготтар патшалығы
V ғасырдың соңында батыстағы Рим билігінің ыдырауы орын алды, ал Ромул Августул 476 жылы генерал Одоакрдың қолынан құлдырады. Одоакр Италияның патшасы ретінде 13 жыл билік жүргізді, бірақ 489 жылы Шығыс императоры Зенон Италия түбегін қайта басып алу үшін Остготтар патшасы Теодорихті жіберді. Верона шайқасында жеңілгеннен кейін Одоакр Равеннаға шегінді, онда ол Теодорихтың үш жылдық қоршауын тартты, Римини алынғанға дейін Равеннаға жабдықтау жеткізілмей қалды. Теодорих 493 жылы Равеннаны басып алды, Одоакрды өз қолымен өлтірді деген қауесет тарады, содан кейін Равенна Италияның Остготтар патшалығының астанасы болды. Теодорих бұрынғы императорлардың дәстүрін жалғастырып, Равеннада және оның төңірегінде көптеген сәнді ғимараттар салды, олардың ішінде оның сарай шіркеуі Сант-Аполлинаре Нуово, Ариандық собор (қазіргі Санто-Спирито) және крещение алабы, сондай-ақ қала қабырғасының сыртындағы өзінің Мавзолейі болды. Одоакр мен Теодорих және олардың ізбасарлары Ариандық христиандар болды, бірақ католиктік православиелік латын халқымен бейбіт қатар өмір сүрді. Равеннаның православиелік епископтары маңызды құрылыс жобаларын жүзеге асырды, олардың арасында бүгінге дейін сақталған жалғыз ғимарат – Cappella Arcivescovile. Теодорих өзінің мемлекетіндегі римдік азаматтарға рим заңдары мен сот жүйесіне бағынуға рұқсат берді. Ал готтар өздерінің заңдары мен салт-дәстүрлері бойынша өмір сүрді. 519 жылы Равеннадағы синагогаларды өртеген халық толқуынан кейін Теодорих қалаға оларды өз қаражаты есебінен қайта жаңартуды бұйырды. Теодорих 526 жылы қайтыс болды, оның орнына оның қызы Амалусунтаның басшылығымен жас немересі Аталарик таққа отырды, бірақ 535 жылы екеуі де қайтыс болды, Теодорихтің әулетін Амалусунтаның қызы Матасунта ғана жалғастырды. Әртүрлі Остготтардың әскери басшылары Италия патшалығын басып алды, бірақ ешқайсысы Теодорихтей сәттілікке жете алмады. Сонымен қатар, православиелік христиан Византия императоры Юстиниан I Остготтардың билігіне де, христиандықтың ариандық түріне де қарсы болды. 535 жылы оның қолбасшысы Белисарий Италияға басып кірді, ал 540 жылы Равеннаны жаулап алды. Италияның жаулап алуы 554 жылы аяқталғаннан кейін Равенна Италиядағы Византия үкіметінің орталығына айналды. 540 жылдан 600 жылға дейін Равеннаның епископтары Равеннада және порттық Класс қаласында және оның төңірегінде шіркеулер салудың маңызды бағдарламасын бастады. Сақталған ескерткіштердің қатарында Сан-Витале базиликасы, Сант-Аполлинаре базиликасы Классада және Африцискодағы Сан-Микельдің ішінара сақталған ғимараты бар.
The late 5th century saw the dissolution of Roman authority in the west, and Romulus Augustulus was deposed in 476 by the general Odoacer. Odoacer ruled as King of Italy for 13 years, but in 489 the Eastern Emperor Zeno sent the Ostrogoth King Theodoric the Great to re take the Italian peninsula. After losing the Battle of Verona, Odoacer retreated to Ravenna, where he withstood a siege of three years by Theodoric, until the taking of Rimini deprived Ravenna of supplies. Theodoric took Ravenna in 493, supposedly slew Odoacer with his own hands, and Ravenna became the capital of the Ostrogothic Kingdom of Italy. Theodoric, following his imperial predecessors, also built many splendid buildings in and around Ravenna, including his palace church Sant'Apollinare Nuovo, an Arian cathedral (now Santo Spirito) and Baptistery, and his own Mausoleum just outside the walls. Both Odoacer and Theodoric and their followers were Arian Christians, but co existed peacefully with the Latins, who were largely Catholic Orthodox. Ravenna's Orthodox bishops carried out notable building projects, of which the sole surviving one is the Cappella Arcivescovile. Theodoric allowed Roman citizens within his kingdom to be subject to Roman law and the Roman judicial system. The Goths, meanwhile, lived under their own laws and customs. In 519, when a mob had burned down the synagogues of Ravenna, Theodoric ordered the town to rebuild them at its own expense. Theodoric died in 526 and was succeeded by his young grandson Athalaric under the authority of his daughter Amalasunta, but by 535 both were dead and Theodoric's line was represented only by Amalasuntha's daughter Matasuntha. Various Ostrogothic military leaders took the Kingdom of Italy, but none were as successful as Theodoric had been. Meanwhile, the orthodox Christian Byzantine Emperor Justinian I opposed both Ostrogoth rule and the Arian variety of Christianity. In 535 his general Belisarius invaded Italy and in 540 conquered Ravenna. After the conquest of Italy was completed in 554, Ravenna became the seat of Byzantine government in Italy. From 540 to 600, Ravenna's bishops embarked upon a notable building program of churches in Ravenna and in and around the port city of Classe. Surviving monuments include the Basilica of San Vitale and the Basilica of Sant'Apollinare in Classe, as well as the partially surviving San Michele in Africisco.
Равенна экзархаты
VI ғасырда Шығыс Рим императоры Юстиниан I үшін Белисарийдің жаулап алуларынан кейін Равенна Италияның Византиялық Экзархының резиденциясына айналды және Равенна Экзархаты деп аталды. Осы кезеңде "Равенна космографиясы" жазылды. Византиялық билік тұсында Равенна архиепископы 666 жылы императордың бұйрығымен Рим шіркеуінен уақытша автокефалия алды, бірақ бұл шешім тез күшін жойды. Дегенмен, Равенна архиепискобы Италияда пападан кейінгі екінші орынды иеленді және осы кезеңде көптеген діни-теологиялық дауларда маңызды рөл атқарды.
Following the conquests of Belisarius for Eastern Roman Emperor Justinian I in the 6th century, Ravenna became the seat of the Byzantine governor of Italy, the Exarch, and was known as the Exarchate of Ravenna. It was at this time that the Ravenna Cosmography was written. Under Byzantine rule, the archbishop of the Archdiocese of Ravenna was temporarily granted autocephaly from the Roman Church by the emperor, in 666, but this was soon revoked. Nevertheless, the archbishop of Ravenna held the second place in Italy after the pope, and played an important role in many theological controversies during this period.
Орта ғасырлар мен қайта өрлеу дәуірі
Ломбардтар Лиутпранд патшаның басшылығымен 712 жылы Равеннаны басып алды, бірақ оны Византияға қайтаруға мәжбүр болды. 751 жылы Ломбард патшасы Аистульф Равеннаны жаулап алып, Солтүстік Италиядағы Византия үкіметіне нүкте қойды. Франк патшасы Пепин, Папа Стефан II-нің бұйрығымен ломбардтарға шабуыл жасады. Содан кейін Равенна біртіндеп Папаның тікелей билігіне көшті, бірақ архиепископтар оған әр түрлі уақытта қарсылық көрсетті. Папа Адриан I Карл Ұлына Равеннадан қалаған нәрсесін алып кетуге рұқсат берді, және белгісіз мөлшердегі римдік бағаналар, мозаикалар, мүсіндер және басқа да жылжымалы заттар оның Аахендегі астанасын байыту үшін солтүстікке әкелінді. 1198 жылы Равенна Романья қалаларының лигасын императорға қарсы жетектеді, және Папа оны бағындыра алды. 1218 жылғы соғыстан кейін Траверсари әулеті қалада өз билігін орнатып, ол 1240 жылға дейін сақталды. Императорлық викарийдің қысқа мерзімдік билігінен кейін Равенна 1248 жылы Папалық мемлекетке қайтарылды, содан кейін 1275 жылға дейін Траверсариге қайтадан қайтарылды, одан кейін Да Полента ұзаққа созылған билігін орнатты. Осы кезде Равеннаның ең танымал тұрғындарының бірі – Флоренциядан қуылған ақын Данте болды. Да Полента әулетінің соңғы өкілі Остасио III 1441 жылдың ақпанында Венеция Республикасымен құлатылды, және қала Кремона шарты бойынша Венеция территориясына қосылды. Равенна 1509 жылға дейін Венеция билігінде болды, содан кейін Италия соғыстары барысында аймаққа шабуыл жасалды. 1512 жылы Киелі Ода соғысы кезінде Равенна Равенна шайқасынан кейін француздар тарапынан тоналды. Равенна Ренессанс дәуірінде Равенна монстрының туған жері ретінде де танымал болды. Венеция әскерінің шығуынан кейін Равенна Папалық мемлекеттің бөлігі ретінде Папаның легаттарымен қайта басқарылды. 1636 жылдың мамырында қала ауыр су тасқынынан зардап шекті. Келесі 300 жыл ішінде каналдар желісі жақын жердегі өзендерді бұрып, жақын маңдағы батпақтарды кептіріп, су тасқынының қаупін азайтып, қаланың айналасында кең ауыл шаруашылығы жерлерін құрды.
The Lombards, under King Liutprand, occupied Ravenna in 712, but were forced to return it to the Byzantines. In 751, the Lombard king, Aistulf, conquered Ravenna, thus ending Byzantine rule in northern Italy. King Pepin of the Franks attacked the Lombards under orders of Pope Stephen II. Ravenna then gradually came under the direct authority of the Popes, although this was contested by the archbishops at various times. Pope Adrian I authorized Charlemagne to take away anything from Ravenna that he liked, and an unknown quantity of Roman columns, mosaics, statues, and other portable items were taken north to enrich his capital of Aachen. In 1198 Ravenna led a league of Romagna cities against the Emperor, and the Pope was able to subdue it. After the war of 1218 the Traversari family was able to impose its rule in the city, which lasted until 1240. After a short period under an Imperial vicar, Ravenna was returned to the Papal States in 1248 and again to the Traversari until, in 1275, the Da Polenta established their long lasting seigniory. One of the most illustrious residents of Ravenna at this time was the exiled Florentine poet Dante. The last of the Da Polenta, Ostasio III, was ousted by the Republic of Venice in February 1441, and the city was annexed to the Venetian territories in the Treaty of Cremona. Ravenna was ruled by Venice until 1509, when the area was invaded in the course of the Italian Wars. In 1512, during the Holy League wars, Ravenna was sacked by the French following the Battle of Ravenna. Ravenna was also known during the Renaissance as the birthplace of the Monster of Ravenna. After the Venetian withdrawal, Ravenna was again ruled by legates of the Pope as part of the Papal States. The city was damaged in a tremendous flood in May 1636. Over the next 300 years, a network of canals diverted nearby rivers and drained nearby swamps, thus reducing the possibility of flooding and creating a large belt of agricultural land around the city.
Қазіргі заман
Венециямен қысқаша тағы бір билікке ие болғаннан кейін (1527–1529), Равенна 1796 жылға дейін Папалық штаттардың құрамында болды, содан кейін француздық марионеттік мемлекет – Цизальпин Республикасына (1802 жылдан бастап Италия Республикасы, 1805 жылдан бастап Италия Корольдігі) қосылды. 1814 жылы Папалық штаттарға қайтарылды. 1859 жылы Пьемонт әскерлері басып алған Равенна және оны қоршаған Романья аймағы 1861 жылы жаңа біріккен Италия Корольдігінің құрамына енді. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде қала ауыр зардаптарға ұшырады. Екінші дүниежүзілік соғыс барысында одақтастардың 52 бомбалау шабуылы салдарынан Равеннаның ерекше, теңдесі жоқ ерте христиан өнерінің бір бөлігі жойылды. 1944 жылдың тамызында теміржол станциясы мен оның қосымша жолдарына бағытталған бомбалар Сан-Джованни-Евангелиста базиликасын қиратты. 1944 жылдың 5 қарашасында 4-ші принцесса Луиза драгун гвардиясы, 5-ші канадтық бронедивизиясы және британдық 27-ші лансерлер әскерлері Равеннаға кіріп, қаланы азат етті. 1944–1945 жылдардың қысында қаза тапқан 937 одақтас әскері Равенна соғыс зираттарына жерленген, оның ішінде 438 канадтық сарбаз бар.
Apart from another short occupation by Venice (1527–1529), Ravenna was part of the Papal States until 1796, when it was annexed to the French puppet state of the Cisalpine Republic (Italian Republic from 1802, and Kingdom of Italy from 1805). It was returned to the Papal States in 1814. Occupied by Piedmontese troops in 1859, Ravenna and the surrounding Romagna area became part of the new unified Kingdom of Italy in 1861. During World War II, the town suffered severe damage. Fifty two Allied bombing raids during the course of the Second World War had taken their toll, destroying some of Ravenna's noteworthy, unequalled early Christian art. Bombs intended for the railway station and its sidings had pulverised the Basilica of San Giovanni Evangelista in August 1944. On 5 November 1944 troops of 4th Princess Louise Dragoon Guards, 5th Canadian Armoured Division and the British 27th Lancers entered and liberated Ravenna. A total of 937 Commonwealth soldiers who died in the winter of 1944–45 are buried in Ravenna War Cemetery, including 438 Canadians.
Музыка
Қалада жыл сайын Италияның ең көрнекті классикалық музыка фестивальдерінің бірі – Равенна фестивалі өтеді. Опера спектакльдері Театро Алигьериде, ал концерттер Палаццо Мауро де Андреде, сондай-ақ ежелгі Сан-Витале және Сант-Аполлинаре-ин-Классе базиликаларында ұйымдастырылады. Қала тұрғыны, Чикаго симфониялық оркестрінің музыкалық жетекшісі Риккардо Мути фестивальге тұрақты қатысып, оған әлемнің түкпір-түкпірінен оркестрлер мен өнер шеберлерін шақырады.
The city annually hosts the Ravenna Festival, one of Italy's prominent classical music gatherings. Opera performances are held at the Teatro Alighieri while concerts take place at the Palazzo Mauro de André as well as in the ancient Basilica of San Vitale and Basilica of Sant'Apollinare in Classe. Chicago Symphony Orchestra music director Riccardo Muti, a longtime resident of the city, regularly participates in the festival, which invites orchestras and other performers from around the world.
Фильмде
Микеланджело Антониони 1964 жылы "Қызыл шөл" (Deserto Rosso) фильмін Пиаласса алқабының индустриалды аймақтарында түсірді.
Michelangelo Antonioni filmed his 1964 movie Red Desert (Deserto Rosso) within the industrialised areas of the Pialassa valley.
Көлік
Равеннада маңызды сауда және туристік порт бар. Равенна теміржол стансасы Болонья, Феррара, Лечче, Милан, Парма, Римини және Верона қалаларына тікелей Trenitalia қызметін ұсынады. Равенна әуежайы Равенна қаласында орналасқан. Ең жақын коммерциялық әуежайлар Форли, Римини және Болонья әуежайлары. Равенна арқылы өтетін тас жолдар: Болонья торабынан А14 bis; Еуропалық маршруттардың солтүстік-оңтүстік бағытында E45 (Римнен) және E55 (Венециядан SS 309 "Romea" тас жолы арқылы); сондай-ақ Феррара-Римини аймақтық бағытында SS 16 (ішінара "Адриатика" деп аталады).
Ravenna has an important commercial and tourist port. Ravenna railway station has direct Trenitalia service to Bologna, Ferrara, Lecce, Milan, Parma, Rimini, and Verona. Ravenna Airport is located in Ravenna. The nearest commercial airports are those of Forlì, Rimini and Bologna. Freeways crossing Ravenna include: A14 bis from the hub of Bologna; on the north–south axis of EU routes E45 (from Rome) and E55 (SS 309 "Romea" from Venice); and on the regional Ferrara Rimini axis of SS 16 (partially called "Adriatica").
Спорт
Қаланың дәстүрлі футбол клубы — Равенна ФК. Қазіргі уақытта ол итальян футбол жүйесінің төртінші лигасы — Серия D-де ойнайды.
The traditional football club of the city is Ravenna F. C. Currently it plays in the fourth tier of Italian football, Serie D.
А. П. Д. Рибель 1927 — Кастильон ди Равенна қаласының футбол клубы, ол Равеннаның оңтүстігінде орналасқан. 2011 жылдың қыркүйек айында Равенна жағажайларында ФИФА жағажай футболдан әлем чемпионаты өткізілді.
A. P. D. Ribelle 1927 is the football club of Castiglione di Ravenna, a town to the south of Ravenna. The beaches of Ravenna hosted the 2011 FIFA Beach Soccer World Cup, in September 2011.