Сет Бойден: Американдық өнертапқыш және оның жаңалықтары
Seth Boyden
Сет Бойден (1788-1870) – американдық өнертапқыш. Патенттік былғары, тот баспайтын темір, шеге машинасын ойлап тапты. Бу машиналары үшін өшіргіш те жасады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық өнертапқыш (1788–1870)
American inventor (1788–1870)
Сет Бойден (17 қараша 1788 – 31 наурыз 1870) – американдық өнертапқыш. Бойден патенттік былғары жасау процесін жетілдірді, иілгіш темір ойлап тапты, шеге жасау машинасы құрастырды және өзінің жеке бу кемесін салды. Ол сонымен қатар бу машиналары үшін автоматты ажырату құрылғысын және кеннен мырыш алу әдісін ойлап тапқандығымен де белгілі. Өмірінің соңында ол достарына өзінде әлі де екі өмірге жететіндей көп тәжірибелер бар екенін айтқан.
Seth Boyden (November 17, 1788 – March 31, 1870) was an American inventor. Boyden perfected the process for making patent leather, created malleable iron, invented a nail making machine, and built his own steamboat. He is also credited with having invented a cut off switch for steam engines and a method for producing zinc from ore. At the time of his death, he told friends that he had, even at that time, enough experiments on hand to last two whole lifetimes.
Ерте өмір
Ол 1788 жылдың 17 қарашасында Массачусетс штатының Фоксборо қаласында Сет Бойден мен Сюзанна Атертонның ұлы ретінде дүниеге келді. Оның әкесі фермер және темірші болған. Оның кіші інісі Урия А. Бойден еді. Оның анасының ата-бабалары Ланкастерде (Массачусетс штаты) қоныстанған, бұл аймақты алғашқы мекендеушілердің бірі болған. Ол 1630 жылдары Массачусетс штатының Дорчестер қаласына келген Джеймс Атертонның тікелей ұрпағы. Атертон әулетінің тамыры Англияның Ланкашир аймағынан бастау алады.
He was born in Foxboro, Massachusetts, on November 17, 1788, the son of Seth Boyden and Susannah Atherton. His father was a farmer and blacksmith. His younger brother was Uriah A. Boyden. His maternal ancestors had resided in Lancaster, Massachusetts, having been pioneer settlers to the area. He is a direct descendant of James Atherton, who arrived in Dorchester, Massachusetts, in the 1630s. The Atherton family ancestry originated from Lancashire, England.
Мансап
Ол сағатшы болып жұмыс істеді және Ньюарк, Нью-Джерсиге көшіп барды. 1818 жылы Бойден жергілікті карета жасаушыдан неміс тікелей жасаған, жоғары жылтырлығы бар былғарыдан (неміс әскери бас киімінің алдыңғы бөлігі деп есептеледі) бір бөлігін алды. Ол оны АҚШ-та жұмысшы ботинкалары және басқа да былғарыдан жасалған заттарға қарағанда әлдеқайда сәнді болатын, бірақ қорғаныш пен беріктік сипаттарын сақтайтын былғары жасау мүмкіндігін зерттеу үшін пайдаланды. Еуропалық былғарыны кері инженериялау үшін Бойден Нью-Джерси штатының Ньюарк қаласындағы 25 Orange Street мекенжайындағы Condit & Bowles иілгіш шойын қорыту зауытында шеберхана құрды және, әрі қарай, өзінің патенттелген былғарысын жасаудың жолын тапты. Бойден 1820 жылы, 32 жасында иілгіш темірмен жұмыс істей бастады. Әкесінің балғасындағы темірдің қабырғаларға жабысуын байқап, темірді жылумен өңдеу туралы теориясын жасады. Ол 1826 жылы зерттеуін аяқтады және екі жылдан кейін Филадельфиядағы Франклин институтынан сыйлық (“Premium No. 4”) алды. Институт Бойденнің 363 нөміріндегі оттыртылған шойын үлгісінің (ішінде түрлі түйреуіштер, біттер және басқа да қорытпалар бар) "тегіс және иілгіштігімен ерекшеленетінін" және "бұл елде шойынды жалпы мақсаттар үшін оттыртуға жасалған алғашқы әрекет" екенін атап өтті. Қазір "қара жүректі темір" деп аталатын бұл өнертабыс американдықтардың металлургияға қосқан ең маңызды үлестерінің бірі болып саналады. Көптеген дереккөздер Бойденнің "алғашқы американдық дагеротипін жасағанын" көрсетеді және бұл мәлімдеме Ньюарк қаласының Вашингтон паркіндегі Бойден ескерткішінің тақтасында жазылған. Нью-Йорк қаласының Д.У. Сигер Америкадағы алғашқы дагеротипті жасағаны көптен бері қабылданғанмен, 1839 жылғы жазда Сигердің дагеротиптері көрсетілгенге дейін басқа американдықтар осы технологиямен тәжірибе жасаған-жасамағаны белгісіз. Бойден жасаған дагеротиптік камера әлі де Ньюарк мұражайының қорында сақтаулы. Бойден өнертабыстарына патент алудың орнына, жеке келісімшарттар жасап, бизнес құрып сатуды жөн көрді. Осы арқылы ол көп ақша тапты, бірақ зерттеулерін қаржыландыруға және қарттық шағында өзін қамтамасыз етуге жеткіліксіз болды.
He worked as a watchmaker and moved to Newark, New Jersey. In 1818, Boyden received a piece of German manufactured high gloss leather (said to be a German military cap front) from a local carriage manufacturer and used that to investigate the possibility of creating a version of leather in the United States that was treated in such a way that the material would be decidedly more dressy than work boots and similar leather goods, but retained its desirable qualities of protection and durability. To reverse engineer the European leather, Boyden set up a shed at the Malleable Cast Iron Foundry of Condit & Bowles at 25 Orange Street in Newark, New Jersey and ultimately discovered a way to produce his own patent leather. Boyden began his work with malleable iron in 1820, when he was 32 years old. From observing the behavior of iron that stuck to the walls of his grandfather's forge, he had developed a theory about the heat treatment of iron. He completed his research in 1826, and won an award ("Premium No. 4") from the Franklin Institute in Philadelphia two years later, who noted that Boyden's annealed cast iron specimen No. 363, containing an assortment of buckles, bits, and other castings, were "remarkable for their smoothness and malleability" and "the first attempt in this country to anneal cast iron for general purposes." This invention, now called blackheart iron, is one of the most important contributions to metallurgy by an American. Several sources state that Boyden "made the first American daguerreotype" and this statement appears on a plaque at the base of a Boyden statue in Newark's Washington Park. While it has long been accepted that D. W. Seager of New York City produced the first daguerreotype in America, it is unclear which other Americans may have been experimenting with the process prior to a public display of Seager's daguerreotypes in the Summer of 1839. A daguerrean camera built by Boyden still exists in the collection of the Newark Museum. Boyden rarely patented his inventions, preferring instead to take individual contracts and to build and sell off businesses. He did make large sums from this, but not enough to support his research and to provide for his old age.