Қасиетті Антоний шіркеуі

1632 жылы Монсеррат аралында алғашқы еуропалық колония құрылғаннан кейін, 1636 жылы Плимутта Сент-Энтони шіркеуі салынды. Католик дінінде Әулие Антоний болғанымен, шіркеуді салу үшін Англияға қаржы іздеуге барған губернатор Энтони Брискеттің құрметіне аталғанына сенімді. Шіркеу тарихында жер сілкінісі мен дауылдардан зардап шегуі себепті бірнеше рет қайта жаңартылды. 2021 жылдың қыркүйегіне қарай, шіркеу күлдің ішіне терең көмілген.

Хьюго дауылы

Монсерратты 1989 жылдың 17 қыркүйегінде "Хьюго" даулы соққыға ұшыратты. Дауыл Плимут портындағы 180 футтық тас кемелді қиратты. Басқа да көптеген ғимараттар, оның ішінде мектептер, денсаулық сақтау орталықтары және жақында салынған орталық аурухана ғимараты дауылдың салдарынан қолдануға жарамсыз болып қалды. Аралдағы жалғыз аурухана болғандықтан және зақымдар соншалықты ауыр болғандықтан, барлық науқастарды көшіруге тура келді. Тринидад пен Тобагоның Ұлттық төтенше жағдайларды басқару агенттігінің инженерлері жүргізген сараптама бойынша, аурухананың құрылымын болашақ дауылдарға төтеп беру үшін қайта жобалау қажет деген қорытынды жасалды.

Жанартаулар атылуы және жерді тастау

1995 жылдың 18 шілдесінен бастап, ғасырлар бойы белсенді емес болған Суфриер таулары жанартауындағы бірнеше ірі жарылыстар Монсерраттың оңтүстігіндегі, оның ішінде астанасы Плимутты қамтитын кең аумаққа күл шашыды. Ұзақ өтпей қала үлкен қауіп астында екені анық болды. 1995 жылдың 21 тамызында Плимутқа тефра түсті, нәтижесінде 3 қыркүйекке дейін созылған эвакуация қажет болды. Жаңадан басталган жанартаулық белсенділіктен кейін, 1995 жылдың 1 желтоқсанында тұрғындар екінші рет эвакуацияланды. Бұл эвакуация бір айға созылды, содан кейін 1996 жылдың 1 қаңтарында тұрғындарға қайта оралуға рұқсат берілді. 1996 жылдың 27 наурызында ыстық күлдің шығарылуы және пирокластикалық ағындар басталды, бұл осы уақытқа дейін жанартау үшін ең қауіпті кезең болды. Жанартауға ең жақын аудандар дереу эвакуацияланды; жанартаулық белсенділік күшейген сайын, 1996 жылдың 3 сәуірінде Плимут үшінші және соңғы рет эвакуацияланды. Арал қауіп деңгейіне қарай аймақтарға бөлінді; кейбір кезеңдерде Плимутқа кіруге тыйым салынды, ал кейбір уақыттарда күндіз тез эвакуациялануға мүмкіндігі барларға ғана рұқсат етілді. Плимутқа күндіз кіруге соңғы рет 1997 жылдың 16 маусымында рұқсат берілді, бірақ маңызды қызметтерге рұқсат берілмеді. 1997 жылдың 25 маусымында болған тағы бір үлкен жарылыс 19 адамның өміне қиындық тудырған пирокластикалық толқындарды құрады және сол уақытқа дейін ашық болған аралдың шығыс жағындағы әуежайға жуық келді. 1997 жылдың 4-8 тамызы аралығында болған кезекті жарылыстар қаланың шамамен 80% -ын жойды, оны күлдің астына көмді. Бұл ыстық материал көптеген ғимараттарды өртеп, көптеген тұрғындар үшін тұруды дерлік мүмкін емес етті. Пирокластикалық ағындар, лава, күл және басқа да жанартаулық тау жыныстары көбінесе тығыз болды, бетонға ұқсас тығыздыққа ие болды. Артық жүктемені жою үшін жарылғыш заттар, бульдозерлер және басқа да кеңінен қолданылмаған ресурстарды пайдалану қажет болар еді. Қатысқан саз бен лаваның астындағы топырақтың пирокластикалық ағынның қатты ыстығынан күйіп, мүлдем өңделмейтін жағдайға түсетіні күтілді. Үкімет Плимутты эвакуациялауға бұйрық берді, Корольдік теңіз күштері тұрғындарды қауіпсіз жерге жеткізуге көмектесті. Суфриер тауларындағы жанартаулық белсенділіктің жалғасуына байланысты аралдың оңтүстік жартысының барлығына кіруге тыйым салынды. Арал үкіметі солтүстікке, Брэдс қаласына көшірілді, бірақ Плимут де-юре астанасы болып қала береді. 2013 жылдан бастап аралдың солтүстік-батыс жағалауындағы Литтл Бейде жаңа порт пен астана салынуда. Плимутқа күндіз кіруге 2015 жылдан бері, құрылыс жобалары үшін құм мен қиыршық тас өндіру сияқты белгілі бір іс-шараларға рұқсат берілуде. Плимуттың толық жойылғандығы Монсеррат аралы үшін ауыр экономикалық проблемаларды тудырды. Плимут аралдағы ең ірі елді мекен болды, онда шамамен 4000 тұрғыны бар еді, сондықтан аралдың барлық дүкендері мен қызметтері орналасқан, сонымен қатар оның үкіметі де осы қалада орналасқан. Кейбір жоғалған нысандар кейін Монсерраттың басқа жерлерінде қайта салынды, бірақ бұл эмиграцияны тоқтата алмады. 1995 және 2000 жылдар аралығында арал халқының үштен екісі қашуға мәжбүр болды, олардың көпшілігі Ұлыбританияда қоныстанды, 1997 жылы аралда 1200-ден аз адам қалды. 2016 жылы халық саны шамамен 5000-ға жетті.

География

Плимут Суфриер таулары жанартауының оңтүстік-батыс етегінде орналасқан. Ол толыққанды түрде адамдарға жарамсыз деп есептелетін жанартау қауіпті аймағының ішінде жатыр.

Көлік

Монсеррат аралына қызмет ететін В. Х. Брамбл әуежайы 1997 жылға қарай толығымен жабылды, содан кейін жанартау күлінің астында қалғандықтан қирады. 2005 жылы аралдың солтүстігіндегі Брэдс қаласының жанындағы Джеральдс ауданында Джон А. Осборн әуежайы ашылды.

Білім

1997 жылға дейін Плимут бастауыш мектебі мен Плимут кіші орта мектебі қызмет етіп келді.