AMC Javelin: Америкалық спорт машинасының тарихы

Кіріспе

American Motors Corporation (AMC) шығарған шағын автомобиль.

AMC Javelin – American Motors Corporation (AMC) компаниясы екі буынға бөліп, 1968 жылдан 1970 жылға дейін және 1971 жылдан 1974 жылға дейін шығарған американдық алдыңғы қозғалтқышты, артқы жетектегі екі есікті автомобиль. Бұл автомобиль пони-кар нарығында орналастырылып, сатылды. Дик Тигтің дизайны бойынша жасалған Javelin әртүрлі жабдықталған және қозғалтқыш қуаты деңгейлерінде, экономикалық пони-кардан бастап, қуатты машиналарға дейін ұсынылды. Висконсин штатының Кеноша қаласында өндірілгеннен басқа, Javelin Германияда, Мексикада, Филиппинде, Венесуэлада және Австралияда лицензия бойынша құрастырылып, бүкіл әлемде сатылды. American Motors компаниясы АҚШ әскери қызметкерлеріне жеңілдіктер ұсынды және автомобильдер шетелге жіберілді. Javelin 1971, 1972 және 1976 жылдары Trans Am жарыстарында жеңіске жетті. AMX екінші буыны – американдық құқық қорғау органдарының жол полициясы үшін стандартты көлік ретінде пайдаланған алғашқы пони-кар болды.

1969 жыл

Екінші модель жылындағы шағын өзгерістерге қайта қарастырылған бүйірлік жолақтар, бұқаның көзінің белгісі бар өзгертілген тор және интерьер жаңартулары кірді. Опциялық бүйірлік жолақтар жинағы алдыңғы дөңгелектердің артынан басталатын C пішіндес графикадан тұрды. Опциялық ( "Go Package" жинағымен стандартты) бес спицелі Magnum 500 болат дөңгелектері енді тот баспайтын болаттан жасалған жиекпен келді. Интерьерге жаңа есік панельдері мен жақсартылған кілемшелер орнатылды. Аспаптар панелінде 0–8000 айналым/мин тахометрі болды, ол енді жылдамдық өлшегішпен стильде үйлеседі. Кейінгі модель жылының өндірісі жүргізушінің алдындағы аспап панелінің үстіне қақпақ қойылды. "Mod Javelin" жинағы 1969 жылдың ортасында ұсынылды. Оның құрамына "Крейг Бридлав" шатырға орнатылған спойлер, имитацияланған "эскек" рокерлік жиһаз және капоттағы екі қараңғыланған имитацияланған ауа қабылдағыштары кірді. 1969 жылдың ортасынан бастап "Big Bad" бояуы (неонды жарқын көк, қызғылт сары немесе жасыл) да қол жетімді болды. Ол алдыңғы және артқы боялған бамперлермен, сондай-ақ артқы жағында екі тік резеңке бетпен боялған бамперді қорғаушылармен және боялған алдыңғы бамперде төменгі жарқын тор қалыппен келді. Бұл AMC-нің жастарды "жағымсызды тастау" арқылы тартуға бағытталған әрекетінің бөлігі болды. Бұл жарқын түстер 1970 жылға дейін барлық Javelin моделінде қол жетімді болды. "Go Package" опциясы төрт баррельді 343 немесе 390 қозғалтқыштарымен қол жетімді болды және дискілі тежегіштерді, "Twin Grip" (шектеулі сырғуға қарсы) дифференциалды, "Magnum 500" стильіндегі дөңгелектердегі қызыл сызықты E70x14 шиналарын, қалың стабилизаторлары бар ауыр жүк аспасын және басқа да жақсартуларды қамтыды. 1969 жылдың қаңтарынан бастап төрт жылдамдықты қолмен берілістер Hurst едендік ауыстырғышымен (AMC-нің Hurst Competition Plus моделінің нұсқасы) жабдықталды, бұл жылдамдықтарды қысқартуға және оны сенімдірек сезінуге мүмкіндік берді. 1969 жылғы модельдің жалпы өндірісі 40 675 дананы құрады. Карл Чакмакиан AMC жарыс бағдарламасының негізгі байланыс адамы болды. 1968 жылы AMC компаниясы Kaplan Engineering (Рон Каплан және Джим Джеффордс) компаниясымен SCCA Trans Am сериясындағы екі AMC Javelin-ді жарысқа шығару үшін келісімшарт жасасты. 1968 жылғы маусымға үш машина дайындалды: екеуі жарысқа, біреуі көрмелер мен демонстрацияларға арналған. AMC бағдарламасының алғашқы жылы сәтті аяқталды; журналистер команданы "күлтегін" командасы деп сипаттады. American Motors 1968 жылғы серияның 2 литрден астам сыныбында үшінші орын алды және Trans Am жарыстарының барлығын аяқтаған жалғыз заводтық команда ретінде рекорд орнатты. 1968 жылғы маусымда команда үнемі жақсарып, тек бір рет "аяқтамады" (DNF), себебі қозғалтқышта мәселе болды. Жарыс бағдарламасы өнімділік бөлшектері, сынақ алаңы немесе бағдарламаға техникалық қолдау көрсетпейтін компанияны қолдады. Javelin өндіріс машиналарын құрылымында суға түсуге қарсы потенциал болмады және тек бір барельді карбюратор коллекторлары болды. Команданың 1968 жылғы жетістігі Капланның, оның қызметкерлерінің және Батыс жағалауындағы басқа өндірушілердің жұмысына байланысты болды. Каплан машинаны басқару және қозғалтқыш майлау мәселелерін шешуге кірісті. Маусымның ортасында ол қос карбюраторлы кросс-рам коллекторын және (болашаққа қарай) жаңа қозғалтқыш құюын әзірлеуді бастады. Бірінші кезекте Watt-тың артқы аспасын жасау қажет болды. Алдыңғы суға түсуге қарсы геометрия одан кейін тез жасалды. Каплан ішкі жақтау компоненттерінің негізгі дизайнын Mustang-тан көшірді. Ол Mustang-тың 4 градусына тағы екі градус суға түсуге қарсы қосты, сызбаларды жасап, зауытқа жіберді. Central Stamping Каплан машиналарға ақ корпустар ретінде енгізген бөлшектерді құрастырды. Қалған аспа бөлшектері арнайы өндірушілерден сатып алынды. Сенімді және қуатты қозғалтқыштар жасау үшін көбірек уақыт қажет болды. Команда 1968 жылғы маусымды TRACO-дан екі қозғалтқышпен бастады. Олар майлау мәселелерін шешу және мүмкіндігінше көп қуатты дамыту үшін жұмыс істеді; бір карбюраторлық орналасуы және негізгі екі бұрандалы блок шектеулер болды. Каплан Вик Эдельброкка кросс-рам коллекторын жасау үшін барды. Champion шамдары динотесттерге арналған бөлмені ұсынды. 1968 жылдың соңында Каплан AMC-дің зейнеткер инженері Дэн Байердің көмегін сұрап, жаңа блок құюды әзірлеуге көмектесті. AMC 390 инженерлік сызбаларын пайдаланып, олар төрт бұрандалы магистральға көбірек масса қосып, майлау жүйесін жақсартты. Онтарионың Виндзор қаласындағы Central Foundries компаниясымен 50 блокқа арналған келісімшарт жасалды. Бұл шағын жұмыс болғандықтан және зауыттың қолдауы аз болғандықтан, Каплан мен оның ұжымы құмнан құйылған блоктарды тазалауға, әртүрлі өткелдерді тегістеуге және, соңында, оларды Кеношадағы AMC-нің "Бөлшектер орталығына" жіберуге жауапты болды. Содан кейін олар қоймадан тарта алатын еді. Блоктар ашық қызғылт сары түспен боялды. Каплан дамыту бағдарламасы кезінде шамамен 12 арнайы құюды пайдаланды, екеуі клиенттерге сатылды. Капланның дайындықтарына жаңа блоктан шамамен 5/8 дюйм декке дейін жоңқалау және порттарды ауыр модификациялау кірді. Жаңа кросс-рам коллекторы орнатылды, содан кейін Каплан өзінің арнайы поршеньдерін, қысқартылған кривошипті және жаңа распредвалды қосты. Бірнеше қозғалтқыш сынақ кезінде жоғалғанымен, дизайн сенімді болды. Осы аралықта AMC Капланның жарыс бағдарламасымен байланыс адамын екі жаңа адаммен (Lever Brothers компаниясынан Крис Шенлип және Джон Воелбель) алмастырды, олар әлі де автомобиль саласы мен жарыстарда тәжірибе жинау керек болды. Екі жаңа қызметкер бөлшектерді ресми AMC бөлшектері жүйесіне енгізбеді және гомологациялық құжаттарды тапсырмады. Каплан 1969 жылғы маусымның бірінші жарысына Мичиган штатының Джексон қаласына бірінші машинаны жіберді. Бұл 1968 жылғы ескі машиналардың бірі болды, бірақ олар кешігіп келгендіктен және квалификациядан өтпегендіктен, командаға оларға қатысуға рұқсат беру үшін басқа жарысшылармен келісімге келуге тура келді. SCCA оларға жарысқа қатысуға рұқсат бергеннен кейін, олар соңғы орында бастады, бірақ он лаптан кейін Донохьюды қуа бастады және уақыт айырмасы тез қысқарды. Жарыстан кейін SCCA қозғалтқышты қарауды сұрады, бірақ ол машиналарды үйге қайтарған еді. Лайм Рок жарысында SCCA жарысқа қатысудан бұрын қозғалтқыштарды бөлшектеуді талап етті. Каплан олар да Камаро мен Мустангтарды бөлшектеуі керек екенін мәлімдеп, уақытты ұзартуға тырысты. Бұл болмайтындықтан, олар жарысқа қатысуға рұқсат алды. Алайда, SCCA-мен мәселелер бөлшектер гомологацияланғанша жалғаса берді. AMC ақыры бөлшек нөмірін берді. 1969 жылы маусым Рон Грэбл (#4) және Джон Мартин (#3) қатысуымен басталды. Осы жолы маусымның ортасында Мартин босатылды. Оның орнына №3 машинаға Джерри Грант келді. Осы сәтте Каплан AMC басшылығына жүгініп, 1969 жылғы келісімшарттың түсінігін өзгертуді ұсынды. Жаңа қозғалтқыштар танылмағандықтан және ескі қозғалтқыштар бәсекеге қабілетті болуы керек болғандықтан, AMC жарыстарға қатыспауы керек екенін ұсынды. Каплан олардың орнына жексенбідегі жеңімпаздардың уақытын эталон ретінде пайдаланып, трассаға келуді ұсынды. AMC келіспеді, содан кейін Каплан қолда бар қозғалтқыштармен маусымды аяқтады. Нәтижелер жақсырақ болуы мүмкін еді, өйткені ескі үлгідегі қозғалтқыштар бәсекеге қабілетсіз болды. Сондай-ақ бюджет кесілді. Риверсайдтағы соңғы жарыстан кейін Каплан AMC-нің барлық материалдарын Калифорния штатының Эль-Сегундо қаласындағы аймақтық кеңсесіне тастап, келесі жыл туралы ойлау үшін бір айға кетті. Оралғаннан кейін ол келісімшарт Роджер Пенскемен жасалғанын анықтады. Пенске команда машиналары мен жабдықтарын Эль-Сегундо кеңсесінен алып, оларды Пенсильваниядағы өзінің шеберханасына жіберді. 1969 жылдың күзінен бастап және қысқа дейін Пенске №3 Джерри Грант машинасынан дамыту мақсатында пайдаланды. 1969 жылғы машиналарын алғаннан кейін Пенске Рон Каплан аспапқа қатысты көп жұмыс жасағанын анықтады, бірақ алдыңғы аспапты жақсартуға болатынын сезінді. Марк Донохью сынақтан өткізіп, Пенске командасы машинаның алдыңғы бөлігін төмендетіп, радиус таяқшаларындағы резеңке бұрыштарды heim буындарымен ауыстырды. Жаңа ролл барлар да жасалды. Бірнеше айлық дамытудан кейін Донохью команданың қазір рельстерде жүргендей машинаға ие болғанын сезінді. Осы сәтте Пенске барлық жаңа...

Minor changes for the second model year included revised side striping, an altered grille with a bull's eye emblem, and trim upgrades. An optional side stripe package consisted of a C shaped graphic that started behind the front wheel openings. The optional (standard with the "Go Package") five spoke Magnum 500 steel road wheels now came with a stainless steel trim ring. The interior received new door panels and upgraded carpeting. Instrumentation featured a 0–8,000 rpm tachometer that now matched the speedometer in style. Late model year production received a cowl over the instrument panel directly before the driver. The "Mod Javelin" Package was introduced mid year in 1969. It included a "Craig Breedlove" roof mounted spoiler, simulated "exhaust" rocker trim, and twin blacked out simulated air scoops on the hood. Optional "Big Bad" paint (neon brilliant blue, orange, or green) also became available from mid 1969. It came with matching front and rear painted bumpers, as well as two vertical rubber faced painted bumper guards for the rear and a bright lower grille molding on the painted front bumper. This was part of AMC's targeting youthful consumers as they were "dumping the drab." These bright colors were available on all Javelins through 1970. The Go Package option was available with the four barrel 343 or 390 engines and continued to include disc brakes, "Twin Grip" (limited slip) differential, red line performance E70x14 tires on "Magnum 500" styled wheels, heavy duty suspension with thicker sway bars, and other enhancements. Starting in January 1969, the four speed manual transmissions included a Hurst floor shifter (AMC's version of the Hurst Competition Plus model) to provide shorter throws between gears and make it feel firmer and more solid. The production total for the 1969 model year was 40,675. Carl Chakmakian was the primary contact for the AMC racing program. In 1968, AMC contracted Kaplan Engineering (Ron Kaplan and Jim Jeffords) to campaign two AMC Javelins in the SCCA's Trans Am series. For the 1968 season, three cars were prepared: two for racing and one for shows and demonstrations. The first year of the AMC program was a success; journalists described the team as a "Cinderella" team. American Motors placed third in the over 2 liter class of the 1968 series, and established a record as the only factory entry to finish every Trans Am race entered. During the 1968 season, the team consistently improved and suffered only one "did not finish" (DNF) because of an engine problem. The race program was supporting a company with no performance parts, test facility, or technical support for the program. Production cars Javelins had no anti dive potential built into the uni body and only single barrel carburetor manifolds. The team's performance in 1968 was due to the efforts of Kaplan, his staff, and help from other West Coast manufacturers. Kaplan set out to resolve handling problems and fix engine oiling problems. Mid season, he also started the development of a dual carburetor cross ram manifold and (looking ahead) a new engine casting. The development of the Watt's linkage rear suspension came first. The front anti dive geometry followed quickly. Kaplan copied the basic design of the inner fender components from a Mustang. He added two more degrees of anti dive to the Mustang's 4 degrees, made the drawings, and sent them to the factory. Central Stamping constructed the parts that Kaplan incorporated into the cars as bodies in white. Other suspension parts were acquired through specialty manufacturers. The building of reliable and powerful engines took more time. The team started the 1968 season with two engines from TRACO. They worked to resolve oiling issues and develop as much power as possible; the single carb layout and the basic two bolt main block were limitations. Kaplan went to Vic Edelbrock to develop a cross ram manifold. Champion spark plugs provided their dyno room. Towards the end of 1968, Kaplan enlisted help from Dan Byer, a retired engineer from AMC, to develop a new block casting. Using AMC 390 engineering drawings, they added more mass for four bolt mains and improved the oiling system. A run of 50 blocks was contracted to Central Foundries in Windsor, Ontario. Because this was a small run, and there was little factory support, it fell to Kaplan and his staff to clean up the blocks from the sand casting, hone the various passages, and, finally, send them to AMC's "Parts Central" in Kenosha. From there, they could draw on the inventory. The blocks were painted bright orange. Kaplan drew on about 12 special castings during the development program, two sold to customers. Kaplan's preparations included shaving the deck on the new block by about 5/8 inch and heavily modifying the ports. The new cross ram manifold was installed, and Kaplan would add his specifically designed pistons, a shorter throw crankshaft, and a new camshaft. While a few engines were lost during testing, the design proved reliable. In the intervening period, AMC replaced Kaplan's race program contact with two new men (Chris Schoenlip and John Voelbel from Lever Brothers, who still needed to gain experience in the automotive field and racing. The two new employees did not enter the parts into the official AMC parts system and submit homologation papers. Kaplan sent the first car to run at the first race of the 1969 season in Jackson, Michigan. It was one of the older 1968 cars with a new engine, but because they were late and had not qualified, the team had to do some consensus building among the other racers to permit them to enter. When the SCCA agreed to let them run, they started last, but within ten laps, they were chasing Donohue, and the time differential was narrowing rapidly. After the race, the SCCA asked to see the engine, but he had already sent the cars home. At Lime Rock, the SCCA wanted to tear down the engines before they could start the race. Kaplan bought some time by countering the challenge that they also had to tear down the Camaros and Mustangs. That was not going to happen, so they were allowed to run. However, problems with the SCCA would continue until the parts could be homologated. AMC eventually assigned a part number. For 1969, the season began with Ron Grable (#4) and John Martin (#3). This time, it was Martin who was released mid season. Jerry Grant replaced him in the No. 3 car. At this point, Kaplan approached AMC management and proposed modifying the concept behind the 1969 contract. He suggested that AMC should not compete in the actual races since the new engines were not recognized and the old engines needed to be competitive. Kaplan suggested that they instead go to the tracks on the subsequent Mondays and run a developmental program using Sunday's winning times as the benchmark. AMC disagreed, and Kaplan ran the year with the engines on hand. The results could have been better because the older style engines were not competitive. There were also budget cuts. After the final race at Riverside, Kaplan dropped all of AMC's material at their zone office in El Segundo, California, and took a month to think about the following year. When he returned, he found that a deal was made with Roger Penske. Penske picked up the team cars and equipment from the El Segundo offices and shipped everything back to his shop in Pennsylvania. Through the fall of 1969 and into the winter, Penske used the no. 3 Jerry Grant car for developmental purposes. When he acquired the 1969 cars, Penske found that Ron Kaplan had already done considerable work with suspension, but he felt the front suspension could be better. With Mark Donohue doing the testing, Penske's team lowered the front of the car and replaced the rubber bushings in the radius rods with heim joints. New roll bars were also developed. After several months of development, Donohue felt the team now had a car that drove like it was on rails. At this point, Penske built all new cars for his team and sold all the earlier Kaplan cars and equipment. Mark Donohue was in charge of selling off the inventory.

1970 жыл

1970 жылғы Javelin үлгісі бір жылдық дизайнмен жасалған. Оның алдыңғы бөлігінде кең "екі қос құбырлы" (twin venturi) алдыңғы тор, фаралары енгізілген, ауа кірмейтін жаңа бампер дизайны, тегіс алдыңғы крыло кеңейтімдері және стандартты тегіс нұсқадағы ұзын капот, екі тікбұрышты, жылтыр жиектері бар бөліктермен немесе функционалды емес екі ауа кіргішпен орталық дөңгелекпен немесе Go Package жиынтығымен бірге функционалды Ram Air жүйесімен жабдықталған. Бұрынғы артқы шамдар, қанаттағы линзалармен, екі қосымша шаммен және Javelin белгісі бар орталық шағылыстырғышпен, толық ендік линзалармен, бір орталық қосымша шаммен алмастырылды, ал Javelin белгісі багаж бөлімінің оң жақ бұрышына жылжытылды. Басқа AMC машиналарында да қолданылатын жақсы жарық дизайны, алдыңғы бөлігіндегі қызыл немесе артқы бөлігіндегі қызыл шамдармен көзге түсетін және тікбұрышты болды. Сыртқы артқы көріспе айнасы жаңа "аэро" дизайнмен жасалған. Оның қаптамасы хромдалған немесе автомобильдің түсіне сәйкес келеді. Үш "Big Bad" сыртқы түсі 1970 жылғы Javelin үлгісінде де қосымша опция ретінде сақталды, бірақ енді олар стандартты хромдалған алдыңғы және артқы бамперлермен бірге келді. Жаңа алдыңғы серпімділік жүйесі шарнирлерді, жоғарғы және төменгі тіреулерді, спиральді серіппелерді, жоғарғы тіреулердің үстінде орналасқан амортизаторларды және төменгі тіреулердегі созылатын тіреулерді қамтыды. 1970 жылғы Javelin үлгісі Corning компаниясының жаңа қауіпсіздік шынысын енгізді, ол стандартты ламинатталған желдеткіштерге қарағанда жұқа және жеңіл болды. Бұл ерекше шынының сыртқы қабаты химиялық түрде қатайтылған. Ол Вирджиния штатының Блэксбург қаласында, Корнинг компаниясының ірі автоөндірушілерге жеткізуге мүмкіндік беру үшін жаңа пештерде қатайту, ион алмасу және "қосылу процесін" қамтитын қайта жабдықталған зауытта өндірілді. American Motors 1970 жылғы үлгілер үшін қозғалтқыш тізімін екі жаңа V8 қозғалтқышымен жаңартты: базалық және 290 және 343 үлгілерін алмастыру үшін қосымша. Жоғары санаттағы опциялық қозғалтқыш та сақталды. Алайда, ол 51 см³ жану камералары және бір 4 баррельді Autolite 4300 карбюраторы бар жаңа цилиндр бастарымен жаңартылды, бұл қуатты 5000 айналымда және 3200 айналымда максималды айналым моментін арттырды. Көлік құралының идентификациялық нөмірінде (VIN) қозғалтқыштың коды "X" болып қалды. Сондай-ақ, жаңа "қуатты дөңгелек" (power blister) капоты болды, ол функционалды суық ауа индукциялық жүйенің бөлігі ретінде екі үлкен тесікке ие болды; бұл "Go Package" опциясымен бірге келді. Көптеген сатып алушылар 360 немесе 390 төрт баррельді V8 қозғалтқыштары бар "Go Package" жиынтығын таңдады. Бұрынғы жылдардағыдай, бұл жиынтыққа алдыңғы дискілі тежегіштер, екі құбырлы шығару жүйесі, ауытқуға қарсы тіреуі бар күшті серпімділік, жақсартылған салқындату, 3.54 артқы ось қатынасы және стильді дөңгелектердегі кең Goodyear ақ әріпті жоғары өнімділік шиналары кірді. 1970 жылғы интерьер де бір жылдық дизайнмен жасалған, кең панель (SST үлгілерінде ағаштан жасалған жабынмен), жаңа орталық консоль, жаңартылған ішкі есік панелі және винил, кодура немесе опциялық былғарыдан жасалған бас тіреуі бар биік "құбыршақ" (clamshell) сияқты орындықтар болды. "Rim Blow" дабылы бар екі спиральді жаңа руль опция ретінде ұсынылды. Консольге орнатылған автоматты берілістерде жаңа "тапанша ұстағышы" (pistol grip) ауыстырғышы болды. Popular Science журналының 1970 жылғы төрт пони машинасының салыстырмалы сынағында Javelin-нің ішкі кеңістігі жақсы көрінумен және оң жақ артқы және үлкен капоттың үстіндегі кішкентай соқыр аймақтарды қоспағанда, ең кең деп сипатталды, сонымен қатар, ең көп багаж сыйымдылығына ие болды. Ол жүру жағынан комфортқа қатысты Camaro-дан екінші орында тұрды, ал қозғалтқыш "тамаша айналым моментін" ұсынды. Төрт жылдамдықты қолмен басқарылатын Javelin тестіленген машиналардың ішіндегі ең жылдам болды, ол 0-ден 6,8 секундта жылдамдыққа ие болды.

The 1970 Javelins were a one year only design featuring a new front end design with a broad "twin venturi" front grille incorporating the headlamps, a new bumper design without air intakes, smooth front fender extensions, and a longer hood in standard smooth version with twin rectangular stripped bright trim pieces or with a prominent center bulge with non functional dual air intake trim or a functional Ram Air system with the Go Package. The previous taillamps with side fender lenses, dual backup lamps, and a center reflector with a Javelin emblem were replaced with full width lenses, a single central backup light, and the Javelin emblem moved to the right corner of the trunk lid. The side marker light design, now shared by other AMC cars, was more prominent and rectangular, with reflector sections in amber at the front or red at the rear. The exterior rearview mirror featured a new "aero" design. The housing was chrome or matched the car's body color. The three "Big Bad" exterior paints continued to be optional on the 1970 Javelins, but they now came with regular chrome front and rear bumpers. A new front suspension featured ball joints, upper and lower control arms, coil springs, shock absorbers above the upper control arms, and trailing struts on the lower control arms. The 1970 Javelins also introduced Corning's new safety glass, which was thinner and lighter than standard laminated windshields. This unique glass featured a chemically hardened outer layer. It was produced in Blacksburg, Virginia, in a refitted plant that included tempering, ion exchange, and "fusion process" in new furnaces that Corning had developed to be able to supply to the big automakers. American Motors changed the engine lineup for 1970 models by introducing two new V8 engines: a base and an optional to replace the 290 and the 343 versions. The top optional continued. However, it was upgraded with new cylinder heads featuring 51 cc combustion chambers and a single 4 barrel Autolite 4300 carburetor, increasing power to at 5000 rpm and maximum torque of at 3200 rpm. The engine's code remained "X" on the vehicle identification number (VIN). Also new was the "power blister" hood, featuring two large openings as part of a functional cold ram air induction system; this was included with the "Go Package" option. Many buyers selected the "Go Package," with the 360 or 390 four barrel V8 engines. As in prior years, this package included front disc brakes, a dual exhaust system, heavy duty suspension with an anti sway bar, improved cooling, 3.54 rear axle ratio, and wide Goodyear white lettered performance tires on styled road wheels. The interior for 1970 was also a one year design featuring a broad dashboard (with a wood grained overlay on SST models), new center console, revised interior door panel trim, and tall "clamshell" bucket seats with integral headrests available in vinyl, corduroy, or optional leather upholstery. A new two spoke steering wheel with a "Rim Blow" horn was optional. Console mounted automatic transmissions featured a new "pistol grip" shifter. A comparison road test of four 1970 pony cars by Popular Science described the Javelin's interior as the roomiest with good visibility except for small blind spots in the right rear quarter and over the large hood scoop, while also offering the most trunk capacity of all, measuring It was a close second to the Camaro in terms of ride comfort, while the engine offered "terrific torque." The Javelin with the four speed manual transmission was also the quickest of the cars tested, reaching 0 to in 6.8 seconds.

Марк Донохью Жавелин

"Mark Donohue Javelin" Donohue жобалаған артқы иекті құйрықты спойлерді гомологациялау үшін жасалды. Оның 2501 данасы SST комплектациясында шығарылды, артқы спойлерінің оң жағында оның қолтаңбасы бар. Trans Am жарыстарына арналған, ережелер бойынша жарысқа қолданылатын бөлшектері бар 2500 автомобиль өндірілуі қажет болды. Бастапқы жоспар бойынша, барлық Donohue Javelin SST комплектациясында бірегей спойлермен, сондай-ақ Ram Air капоты бар "Go Package" жиынтығымен, төрт жылдамдық немесе едендегі автоматты беріліс таңдауымен және төрт бұрандалы негіздерге мүмкіндік беретін қалың жіптері бар қозғалтқышпен жасалуы керек еді. Бірақ, ақырында зауыт автомобильдерге стандартты 360 немесе 390 қозғалтқыштарын орнатты. Javelin кез келген түсте (соның ішінде "Big Bad" сыртқы түсі), интерьер материалында және қосымша опциялардың кез келген комбинациясында тапсырыс беруге болатын. American Motors оларды анықтау үшін ешқандай арнайы идентификация (VIN коды немесе есік таңбасы, зауыттан басылып шығарылған терезе стикері мен дилерлік құжаттамадан басқа) қоспады. "Mark Donohue Ducktail Spoiler" Monroney стикерінде "Go Package" және басқа жабдықтардан бөлек 58.30 долларлық жеке опция ретінде көрсетілген. Сонымен қатар, кейбір Donohue Javelin автомобильдері зауыттан жабдықтарында елеулі айырмашылықтармен келді, ал кейбір дилерлер өздерінің нұсқаларын жасады. Бұл оны көшіруді оңай, ал "нағыз" Mark Donohue Javelin-нің түпнұсқалығын анықтауды қиындатады.

Транс-Ам Жавелин

American Motors компаниясы Trans Am сериясы жарыстарының батырлық жетістіктерін атап өтіп, шамамен жүздей "Trans Am" нұсқасын жасады. Бұл Javelin машиналары Ронни Каплан дайындаған жарыс машиналарын-ақ көшіргендей болды. Барлық "Trans Am" зауыттық Javelin машиналарына V8 қозғалтқышы, күшті және өнімділік ерекшеліктерімен бірге алдыңғы және артқы спойлерлер енгізілді, сондай-ақ AMC жарыс командасының ерекше Matador Red, Frost White және Commodore Blue түстік "төртбұрыш" бояуымен боялды. American Motors Роджер Пенске және жүргізуші Марк Донохьюды SCCA Trans Am сериясында Javelin машиналарын жарысқа белсенді қатыстыру үшін жалдады. Бұл Trans Am ережелерінің өзгеруімен бірге орын алды, бұл өндірушілерге қолданыстағы корпоративтік қозғалтқыштардың иілімін қысқартуға мүмкіндік берді, сондықтан AMC-нің қозғалтқышы әлі де қолданыстағы орын ауыстыру ережесін орындау үшін бастапқы нүкте ретінде пайдаланылды. Командаға бұрынғы Shelby шасси инженері Чак Кантуэлл және сағаттай жұмыс істейтін pit командасы кірді. Екі Javelin машинасы Bud Moore Ford Boss 302 Mustang машиналарына ең жақын бәсекелес болды. AMC 1970 жылғы серияның 2 литрден жоғары классында екінші орын алды. AMC-нің Trans Am және драг-жарыстарға белсенді қатысуы оның беделін арттырды, және оның автоспорттық күш-жігері үлкен қарсыластарына қарсы айтарлықтай ұпай жинауымен, шағын бюджетте қол жеткізілді. Мысалы, шамамен 4,5 миллион қатысушы және 6 миллион көрерменмен драг-жарысы АҚШ-тағы автоспорттың ең жылдам өсіп келе жатқан сегменті болды. Маркетингтік стратегия AMC-ге екінші рет көңіл бөлмейтін сатып алушыларды қызықтыруға бағытталған.

Екінші буын

AMC Javelin 1971 жылғы модельге жаңаша келбет берілді. Ол "пони" сегментінің "іріктеу, мықтырақ көліктерге" қарай бағытталған трендісін ұстанды. "1980 жылғы Javelin сияқты" дизайн спорттық машинаға "жеке ерекшелік беру үшін" әдейі жасалды, тіпті бұл "кейбір адамдарды алаңдатуы мүмкін" деген қауіпке де баруға дайын болды. Чак Машиган қайта жобалауға жетекшілік етті. Дегенмен, биіктігі төмендетілді, ал ең маңызды өзгеріс – артқы дөңгелектер арасы кеңейтілгенімен бірге, көліктің енінің ұлғаюы болды, осы арқылы "сыртқы түрі де, басқарылуы да жақсарды".

1971 жыл

AMC Javelin екінші буынының дизайнында шатырдың интегралды спойлері және мүсінделген жақтаулар болды. Жаңа кузов алғашқы нұсқаның жұмсақ, тыныш сыртқы түрінен ерекшеленді. Бұқаралық ақпарат құралдары алдыңғы жақтаулардың жаңа дизайнын атап өтті (алғашқыда үлкен жарыс дөңгелектерін орнатуға арналған), олар "бұл жеке спорттық машинада жоғары да, сыртқа да шығып, әлдеқайда қымбат Corvette-тен сызықтарды алған". Жаңа конструкцияда сондай-ақ "күрделі инъекциялық қалыпталған тор" болды. Автомобильдің приборлық тақтасы асимметриялық болды, "пилоттық тиімділікпен айнала қоршаған функционалды приборлар" жиынтығымен жабдықталған. Приборлық тақта дизайны жүргізуші есігінің панеліне дейін жалғасты. Жарықтар, сүргілер және басқа да басқару элементтеріне арналған ауыстырғыштар жүргізушінің алдында орналасқан, радио оң жақта, ал орталық бөлігінде климатты басқару жүйесі мен пепелік орналасқан. Javelin моделі I6 қозғалтқышынан бастап, 9.5:1 жоғары сығылу қатынасымен және 5000 айналымда қуатымен, ал 3400 айналымда 8000 айналымға төзімділікпен жасалған ұзақ қызмет ететін коленкалы валмен және шатунмен жабдықталған V8 қозғалтқыштарына дейін қозғалтқыштар мен берілістердің таңдаулы нұсқаларын ұсынды. BorgWarner T 10 төрт жылдамдықты механикалық беріліс қорабы Hurst едендік ауыстырғышымен бірге келді. Үш модель қол жетімді болды: базалық Javelin, SST және AMX. 1971 жылғы модельден бастап AMX енді жеке екі орынды модель емес еді. Ол Javelin-нің премиум, жоғары өнімді нұсқасына айналды. Базалық нұсқада төрт түсті винилмен қапталған құлақша тәрізді орындықтар, толық кілем, интегралдық қол тіреулері бар қалыпталған есік панельдері және толық ұзындығындағы дене жағындағы жолақтар бар. SST моделінде қосымша жылтыр әрлеулер мен толық дөңгелек қаптары болды. Интерьер жаңартылған қаптамамен, приборлық тақта мен есік панельдерінде имитацияланған жаңғақтан жасалған әрлеулермен, "жабын соққысы" бар спорттық руль және басқа да жақсартулармен жабдықталған. Стандартты V8 қозғалтқышына қоса, AMX қозғалтқышпен әрленген интерьер, спорттық консоль, екі сыртқы артқы көріспе айнасы, артқы спойлер, 14x6 дюймдік спица тәрізді дөңгелектер, E70x14 шыны талшықтан жасалған белдеулі дөңгелектер, ауыр тұтқа және бірегей тор жиынтығымен жабдықталған. AMX үшін жалғыз дөңгелек жаңартуы – 15 дюймдік слот тәрізді дөңгелектері бар E60x15 белдеулі дөңгелектер болды. Жаңа Javelin AMX бірнеше жарыс модификацияларын қамтыды, ал AMC оны "Trans Am чемпионына ең жақын нәрсе" деп жарнамалады. Автомобильде шыны талшықтан жасалған толық ені бар капоттың индукциялық капоты, сондай-ақ жоғары жылдамдықты тарту үшін алдыңғы және артқы спойлерлер болды. Penske Racing Team-нің Онтарио моторлы жылдамдық жолында жүргізген сынақтары 1971 жылғы Javelin AMX-тің артқы спойлерінің жоғары көтеру күшін қамтамасыз ететінін көрсетті. Марк Донохью AMC-ге AMX-тің желкесін жақсырақ ауа ағыны үшін тегістеуді ұсынды. Осылайша, өнімділік моделі стандартты Javelin-нің терең ашылуының үстіне тот баспайтын болат тормен жабдықталды. Өнімді ұсынысты консолидациялау, өндіріс шығындарын төмендету және тұтынушыларға көбірек құндылық ұсыну үшін 1972 жылғы AMC Javelin көбірек стандартты жайлылық және ыңғайлылық мүмкіндіктерімен жабдықталды. Базалық модель өндірістен алынды. Қозғалтқыштың қуаты Автомобиль инженерлері қоғамының (SAE) нақты ат күші көрсеткіштеріне дейін төмендетілді. Автоматты берілістер енді AMC "Torque Command" деп аталатын Chrysler-ден алынған TorqueFlite бірліктері болды. American Motors 1972 жылы сапаға баса назар аудару және өнімдерін "Сатып алушыны қорғау жоспары" деп аталатын инновациялық кепілдікпен қамтамасыз ету арқылы рекордтық сатылымға қол жеткізді. Иелеріне AMC-ге тегін телефон нөмірі және егер олардың көлігін жөндеу бір күннен артық уақыт алса, тегін ауыстыру көлігі ұсынылды. Осы уақытқа дейін поникерлер нарығының сегменті танымалдылығы төмендеп барады. Бір сарапшы: "Джавелиннің керемет сызықтары мен мақтауға тұрарлық жол жүрісі болғанымен, ол сату аренасындағы бәсекеге толыққанды жауап бере алмады, себебі кішкентай тәуелсіз автоөндірушіде GM, Ford және Chrysler-мен бәсекелесуге жеткілікті бедел мен / немесе ықпал болмады" деді.

The second generation AMC Javelin design incorporated an integral roof spoiler and sculpted fender bulges. The new body departed from the gentle, tucked in look of the original. The media noted the revised front fenders (originally designed to accommodate oversized racing tires) that "bulge up as well as out on this personal sporty car, borrowing lines from the much more expensive Corvette." The new design also featured an "intricate injection molded grille." The car's dashboard was asymmetrical, with "functional instrument gauges that wrap around you with cockpit efficiency". The dashboard design continued to the driver's door panel. Toggle switches for the lights, wipers, and other controls were positioned in front of the driver while the radio was to the right, and the center section housed the climate controls and the ashtray. The Javelins provided a choice of engines and transmissions that included a I6 up to the V8 with a single four barrel carburetor and high compression ratio of 9.5:1 rated at at 5000 rpm and at 3400 rpm of torque with a forged steel crankshaft and connecting rods engineered to withstand 8000 rpm. The BorgWarner T 10 four speed manual transmission came with a Hurst floor shifter. Three models were available: the base Javelin, SST, and AMX. Starting with the 1971 model year, the AMX was no longer a separate two seater line. It evolved into a premium high performance edition of the Javelin. The base version included vinyl upholstered bucket seats in four colors, full carpeting, molded door panels with integral armrests, and full length body side pinstripes. The SST model included additional bright moldings and full wheel covers. The interior featured upgraded upholstery, simulated burled walnut trim in the dashboard and door panels, a "rim blow" sports steering wheel, and other enhancements. In addition to the standard V8 engine, the AMX included engine turned interior trim, sports console, dual outside rearview mirrors, rear spoiler, 14x6 inch spoke style wheels with E70x14 fiberglass belted tires with raised white letters, a heavy duty clutch, and a unique grille. The only tire upgrade for the AMX was E60x15 raised while letters with 15 inch "slot style wheels. The new Javelin AMX incorporated several racing modifications, and AMC advertised it as "the closest thing you can buy to a Trans Am champion". The car had a fiberglass full width cowl induction hood, as well as spoilers front and rear for high speed traction. Testing at the Ontario Motor Speedway by the Penske Racing Team recorded that the 1971 Javelin AMX's rear spoiler added of downforce. Mark Donohue also advised AMC to make the AMX's grille flush for improved airflow. Thus, the performance model received a stainless steel mesh screen over the standard Javelin's deep openings. To consolidate the product offering, reduce production costs, and offer more value to consumers, the 1972 AMC Javelins were equipped with more standard comfort and convenience items. The base model was discontinued. Engine power ratings were downgraded to the more accurate Society of Automotive Engineers (SAE) net horsepower figures. Automatic transmissions were now the TorqueFlite units sourced from Chrysler, called "Torque Command" by AMC. American Motors achieved record sales in 1972 by focusing on quality and including an innovative warranty called the "Buyer Protection Plan" to back its products. Owners were provided with a toll free telephone number to AMC, as well as a complimentary loaner car if a repair to their vehicle took more than a day. By this time, the pony car market segment was declining in popularity. One commentator has said that "[d]espite the Javelin's "great lines and commendable road performance, it never quite matched the competition in the sales arena primarily because the small independent auto maker did not have the reputation and/or clout to compete with GM, Ford, and Chrysler".

Пьер Карден

1972 және 1973 жылдар аралығында жалпы саны 4152 Javelin модельдері, әйгілі суретші Pierre Cardin жасаған ерекше интерьер дизайнымен өндірілді. Сатудың ресми күні 1972 жылдың 1 наурызы болды. Дизайн қара фонға орналасқан қызыл, күлгін, ақ және күміс түсті плисселенген жолақтардан тұрады. Алдыңғы орындықтардан басталып, есіктер арқылы, төбеге және артқы орындықтарға дейін созылатын алты түрлі түсті, найлон матадан жасалған, даққа төзімді силикон жабынған жолақтар бар. Орындық беттеріне арналған матаны Chatham Mills компаниясы өндірді. Cardin-нің гербы алдыңғы крылдарда (қанаттарда) орналастырылған. Бұл опцияның бағасы 84,95 доллар болды. 2007 жылғы бір журнал мақаласында бұл дизайн "ең батыл және ерекше" деп сипатталды.

1973 жыл

1973 жылғы модельдегі Javelin бірнеше жаңаруларға ие болды, ең көрінері анық өзгерістер артқы шамдар мен радиатор торының дизайнында болды, бірақ AMX радиатор торы өзгеріссіз қалды. Барлық басқа AMC модельдерінде телескопиялық серіппелі бамперлер болғанмен, Javelin және AMX екі қатаң резеңке қорғауыштары бар телескопиялық емес дизайнмен жабдықталды. Бұл автомобильдердің қозғалтқышына, фараларына және қауіпсіздік құралдарына зақым келтірмей, алдыңғы және артқы соқтығыстарға төтеп беруіне мүмкіндік берді. Есіктері де АҚШ Ұлттық тас жол қауіпсіздігі басқармасының (NHTSA) жаңа қауіпсіздік стандарттарына сәйкес күшейтілді, олар алғашқы соқтығысқа төтеп беруге арналған. Javelin шатырынан «екі ойыс» ойықтары алынып тасталды және толық винил төбесі қолжетімді болды. 1970–1972 жылдардағы «Құбыршақ қыртысы» алдыңғы орындықтар арық, жеңіл және ыңғайлы дизайнмен ауыстырылды, бұл артқы орындық жолаушыларына көбірек аяқ кеңістігін ұсынды. SST моделі тоқтатылды және автомобиль енді Javelin деп аталды. Барлық қозғалтқыштарда жаңа шығарындыстарды бақылау жүйесі орнатылды. 1973 жылғы V8 қозғалтқышының қуаты жоғары бағаланып, 0-тен 60 миль/сағ жылдамдыққа 7,7 секундта жететін, ал ең жоғары жылдамдығы Javelin-нің төрт орындық көлемі мен салмағына қарамастан жоғары болды. Road Test журналы жүргізген 1973 жылғы Javelin SST сынағы, 4 баррельді V8 қозғалтқышы және төрт жылдамдықты қолмен басқарумен жабдықталған автомобиль 15,5 секундта 402 метрлік (тоқсан миль) қашықтықты жүгіріп өтті, нәтижесі «құрметті» деп бағаланды. American Motors компаниясы барлық 1973 жылғы модельдерге «Сатып алушыны қорғау» кеңейтілген кепілдігін сақтап, егер автомобиль иесі үйден 100 мильден (161 км) асып кеткенде түнде жөндеу қажет болса, 150 долларға дейін тамақ және тұру шығындарын қамтыды. Автокөлік өндірушісі өнім сапасын жақсартуды «Біз оларды жақсырақ жасаймыз, сондықтан оларды жақсырақ қолдаймыз» деген жарнамалық кампания арқылы көрсетті. Жылдық пайда рекордтық деңгейге жетті. 1973 жылғы модельдің Javelin өндірісі 30 902 дананы құрады, оның ішінде 5 707 AMX данасы. AMC компаниясы арнайы дайындалған жарыс машиналарын пайдаланып SCCA чемпионатында жеңіске жеткенін еске алу үшін шектеулі санда «Trans Am жеңісі» атты 1973 жылғы Javelin-дерін ұсынды. Бұл пакет 1972 жылдың қазан айынан 15 желтоқсанға дейін жасалған кез келген Javelin SST үшін қолжетімді болды, бірақ Cardin интерьерімен жасалған автомобильдерге арналмады. Жеңімпаз жарыс жүргізушілері Джордж Фолмер мен Рой Вудстың суреті бар бір журналда бұл арнайы пакет жарнамаланды. Бұл автомобильдерге қосымша ақы төлемей, көріну, шамдар, оқшаулау, қорғау топтары және спорттық рульдік дөңгелек жиынтығы қоса берілді, сонымен қатар (167,45 долларға бағаланған) үш қосымша мүмкіндіктер де берілді: алдыңғы дөңгелектің артындағы төменгі бөлігіндегі үлкен «Javelin Winner Trans Am Championship 1971–1972 SCCA» наклейкалары, E70x14 Polyglass көтерілген ақ әріпті шиналары бар 8 ұялы ралли стиліндегі болат дөңгелектер және «Space Saver» қосалқы шинасы. American Motors компаниясы модельдерін тез анықтау үшін ақпараттық бай Көлік идентификациялық нөмірі (VIN) жүйесін жасады. Алайда, бұл тек шектеулі жарнамалық «қосылған құн» маркетингтік кампаниясы болғандықтан, бастапқы терезе стикерінде көрсетілгеннен басқа, нағыз Trans Am жеңісін анықтау үшін VIN немесе есік табельіндегі код жоқ.

The 1973 model year Javelins incorporated several updates, most noticeably in the design of the taillights and grille, although the AMX grille remained the same. While all other AMC models had bumpers with telescopic shock absorbers, the Javelin and AMX were fitted with a non telescopic design that had two rigid rubber guards. These allowed the cars to withstand a front and rear impacts without damage to the engine, lights, and safety equipment. The doors were also made stronger to comply with new U. S. National Highway Traffic Safety Administration (NHTSA) safety standards that they withstand of impact for the first of crush. The "twin cove" indentations were eliminated from the Javelin's roof and a full vinyl top was made available. The 1970–1972 "Turtle Back" front seats were replaced by a slimmer, lighter, and more comfortable design that provided more legroom for rear seat passengers. The SST model was dropped, and the car was now called Javelin. All engines incorporated new emissions controls. The 1973 V8 was rated at net and achieved 0 to 60 mph acceleration in 7.7 seconds with a top speed of , despite the Javelin's four place size and weight. Performance figures conducted by Road Test magazine of a 1973 Javelin SST with the 4 barrel V8 engine and four speed manual transmission resulted in "respectable" quarter mile (402 m) dragstrip runs of 15.5 seconds at
American Motors continued its comprehensive "Buyer Protection" extended warranty on all 1973 models that now covered food and lodging expenses of up to $150 should a car require overnight repairs when the owner is more than 100 mile (161 km) away from home. The automaker promoted improved product quality with an advertising campaign that emphasized, "We back them better because we build them better". Profits for the year achieved a record high. Javelin production for the 1973 model year totaled 30,902 units, including 5,707 AMX units. The back to back SCCA championships with specially prepared race cars were celebrated by AMC by offering a limited run of "Trans Am Victory" edition 1973 Javelins. The package was available on cars built from October to 15 December 1972, on any Javelin SST, except with the Cardin interior. A single magazine advertisement, featuring the winning race drivers George Follmer and Roy Woods, promoted the special package. These cars came packaged with an additional cost optional visibility group, light group, insulation group, protection group, and sports style steering wheel, but also received at no additional cost (but valued at $167.45) three other features—large "Javelin Winner Trans Am Championship 1971–1972 SCCA" fender decals on the lower portion behind the front wheel openings, 8 slot rally styled steel wheels with E70x14 Polyglass raised white letter tires and a "Space Saver" spare tire. American Motors designed a quick identification system of its models by an information rich Vehicle Identification Number (VIN) system. However, because this was only a limited promotional "value added" marketing campaign, except as noted on the original window sticker, there is no VIN or door tag code to distinguish an authentic Trans Am Victory edition car.

1974 жыл

1974 жылғы AMC Javelin үлгісінде жаңартылған алдыңғы және артқы бамперлер, сондай-ақ Калифорния, Джорджия, Мэриленд және Солтүстік Каролина штаттарында талап етілетін қосымша жүйе орнатылды. Жаңа құрылғы жүргізуші мен алдыңғы орындықтан жолаушы белбеуін тақпаған жағдайда, көлікті іске қосуға мүмкіндік бермейтін. Бірақ, халықтың наразылығына байланысты заң шығарушылар бұл қауіпсіздік мүмкіндігін жойды. 1974 жылға қарай автомобиль нарығы өзгерген еді. Жылдың ортасында Chrysler пони-автомобильдер нарығынан бас тартты. Ford өзінің түпнұсқа Mustang үлгісін кішкентай, төрт цилиндрлі нұсқамен алмастырды, ал басқа пони-автомобильдер өндірушілері де қозғалтқыштардың көлемін кішірейте бастады. Алайда, Javelin үлгісінің үлкен қозғалтқыш нұсқасы араб мұнай эмбаргосы мен жоғары қуатты көліктерге деген қызығушылықтың төмендеуіне байланысты 1974 жылдың қазан-қараша айларында өндірісі тоқтағанға дейін сақталып келді. 1974 жылғы AMX үлгісі жаңа Camaro, Firebird және кішірейтілген Mustang II үлгілерімен салыстырғанда нарықта онша сәттілікке жете алмады, себебі олардың сатылымы артты. Ал Javelin өндірісі екінші буынның ең жоғары көрсеткіші – 27 696 данаға жетті. Осы жалпы санынан соңғы үлгі жылында 4 980 Javelin AMX үлгісі шығарылды. Javelin үлгісінің тоқтатылуына бірнеше фактор себеп болды, олардың бірі – сол кездегі экономикалық жағдай. 1974 жылғы үлгі қатаң бампер стандарттарынан босатылса да, AMC бамперлерді 1975 жылғы стандарттарға сәйкес келтіру үшін 12 миллион долларлық инженерлік және жобалау жұмыстары қажет екенін есептеді. American Motors сонымен қатар 1974 жылғы жаңа Matador купесін таныстырды, оны Popular Mechanics журналы «тегіс және жылдам, тіпті Javelin үлгісімен «бас» мысық машинасы стилі үшін бәсекелеседі» деп сипаттады. Автокөлік өндірушісіне жаңа AMC Pacer үлгісін құрастыру үшін де өндірістік желі қажет болды. Дегенмен, Javelin өндірісінің соңғы жылы алдыңғы екінші буын жылдарымен салыстырғанда артық өндіріс көрсетті – 27 696 дана, оның ішінде 4 980 (шамамен 15 пайызы) Javelin AMX үлгілері. Javelin 1971, 1972 және 1976 жылдары Trans Am жарысында жеңіске жетті. Бұл жарысқа қатысқан жүргізушілердің арасында Джордж Фоллмер және Марк Донохью болды. Бір Javelin жарыс машинасы әртүрлі демеушілермен жабдықталды және Марк Донохью, Вик Элфорд, Джордж Фоллмер, Питер Ревсон және Рой Вудс жүргізді. Бұл Javelin 1970 жылғы үлгі ретінде басталып, кейін 1971 жылғы үлгінің сыртқы дизайнымен жаңартылды. 2015 жылғы Touring Car Masters (Pro Masters Class) сериясында екінші орынды иеленді.

The 1974 model year AMC Javelins included upgraded front and rear bumpers and an optional system that was required in California, Georgia, Maryland, and North Carolina. A new seatbelt interlock system prevented the car from being started if the driver and a front passenger were unbuckled. Lawmakers repealed this safety feature due to public opposition. By 1974, the automobile marketplace had changed. Mid year, Chrysler abandoned the pony car market. Whereas Ford replaced its original Mustang with a smaller four cylinder version, and other pony car manufacturers also downsized engines, the Javelin's big engine option continued until the production of the model ended in October/November 1974 amidst the Arab oil embargo and overall declining interest in high performance vehicles. The 1974 AMX did not do as well in the marketplace compared to the new Camaro, Firebird, and the downsized Mustang II – all of which saw increased sales. Javelin production meanwhile reached a second generation high of 27,696 units. Out of that total number, a total of 4,980 Javelin AMX models were produced for the final model year. Several factors led to the demise of the Javelin model, not the least of which was the economic climate of the time. While the 1974 model was exempt from stricter 1974 bumper standards, AMC estimated it would take $12 million in engineering and design work to revise the bumpers to meet the 1975 standards. American Motors also introduced the all new 1974 Matador coupe, described by Popular Mechanics as "smooth and slippery and actually competes with the Javelin for "boss" muscle car styling". The automaker also needed a manufacturing line to build its all new AMC Pacer. Nevertheless, more cars were built during the final year of Javelin production than the prior second generation years, with 27,696 units built, of which 4,980 (about 15 percent) were Javelin AMX models. The Javelin won the Trans Am title in 1971, 1972, and 1976. Drivers included George Follmer and Mark Donohue. One Javelin race car had the distinction of having different sponsors and being piloted by Mark Donohue, Vic Elford, George Follmer, Peter Revson, and Roy Woods. This Javelin began as a 1970 model, but was updated with the exterior body design of 1971 versions. He earned second place in the 2015 Touring Car Masters (Pro Masters Class) Series.

Полиция

1971 жылы Алабама штаты бюджет тапшылығына ұшырады және штаттық полицейлер әдетте қолданатын толық көлемді Ford машиналарын сатып ала алмады. Дәстүрлі үлкен полицей машиналарына қарағанда ыңғайлырақ және арзан балама табу үшін Алабама қоғамдық қауіпсіздік департаменті (ADPS) бірінші болып негізгі V8 қозғалтқышын сынаққа алды, бірақ оның қуаты жеткіліксіз екенін анықтады, содан кейін жергілікті дилерден, Монтгомеридегі Reinhart AMC-ден винил төбесі бар AMX машинасының қозғалтқышын сынады. Қозғалтқышпен жабдықталған Javelin машиналары өнімділігін көрсетті, және 1971 жылдан бастап Алабама тас жолы патрулі оларды қуып жете беру және жоғары жылдамдықта жауап беру шақырулары үшін пайдаланды. 1971 және 1972 жылдар аралығында сатып алынған 132 Javelin машинасы АҚШ құқық қорғау органдарының кез келгені үшін тас жол патрулі үшін ресми түрде қолданылған алғашқы пони-кар болды. 1971 жылғы полицей машиналарының құны $3,047, ал 1972 жылғы үлгілер үшін $3,242 болды. 1971 жылғы машиналар базалық модель Javelin болды, флоттық қызметке арналған төрт баррельді, екі құбырлы V8 қозғалтқышымен жабдықталған, ол полиция жиынтығымен толық көлемді Ambassador машиналарында және құйылған темір Borg Warner үш жылдамдықты автоматты беріліспен қол жетімді болды. ADPS-тің соңғы Javelin машинасы 1979 жылы қызметтен шығарылды. Бастапқы машиналардың бірі қазір ADPS штаб-пәтеріндегі мұражайдың бөлігі болып табылады.

Халықаралық нарықтар

American Motors шетелдік нарықтарда толық автомобильдерді экспорттау, сондай-ақ бірлескен кәсіпорындар мен серіктес компаниялар арқылы көліктерін бөлшектеп құрастыру арқылы белсенділік танытты. Австралиядағы Javelin үлгілері V8 қозғалтқышы, үш жылдамдықты "Shift Command" автоматты берілісі және "Twin Grip" дифференциалымен жабдықталған, жоғары деңгейдегі жинақпен және мүмкіндіктермен келді. Бірінші буын Javelin бәсекелес үлгілермен салыстырғанда 7495 австралиялық долларына сатылды, ал Holden HK Monaro GTS 3790 австралиялық долларына, Ford XT Falcon GT 4200 австралиялық долларына сатылды. Сату көрсеткіштері төмен болды, сондықтан AMI өндірісі 1972 жылдан кейін тоқтатылды, 1968 мен 1972 жылдар аралығында барлығы 258 модель құрастырылды. 1964 жылдан бастап Rambler көліктерін Жаңа Оңтүстік Уэльс штатында Сиднейдегі Grenville Motors Pty Ltd компаниясы басқарды, ол Rover және Land Rover маркаларының мемлекеттік дистрибьюторы болып табылды. Grenville AMI компаниясымен тікелей байланыста Сидней және NSW штатының дилерлері желісін бақылады. Австралияда құрастырылған AMC көліктері басқа штаттарда тәуелсіз дистрибьюторлар арқылы сатылды.

Франция

Renault бұрын 1967 жылға дейін AMC машиналарын құрастырған. Renault өндірісті тоқтатқаннан кейін, AMC Javelin Францияға Жак Пох импорттады. Олар сонымен қатар Нойлидегі Škoda және Lada автокөлік маркаларының ресми француз импорттаушысы және дистрибьюторы болды, сондай-ақ Франциядағы шетелдік автомобильдердің ең ірі екі жеке импорттаушысының бірі еді. Барлық экспорттық нарықтардағыдай, Javelin Францияда "Rambler" деп сатылды.

Германия

American Motors компаниясы Jaguar және Aston Martin автомобильдерінің импортері және дистрибьюторы, Франкфурт-на-Майндағы Питер Линднермен, AMC автомобильдерін Батыс Германияға эксклюзивті импорттау туралы келісім жасасты және нарықта жеті модель ұсынды. Сонымен қатар, Javelin Еуропа нарығы үшін жасалды. Автомобиль 1968 жылғы қазан айында өткен Париж автосалонында Karmann стендінде көрсетілді. Volkswagen Karmann Ghia және VW Beetle кабриолеттерімен танымал неміс кузов құрастырушысы 1968 және 1970 жылдар аралығында Еуропа нарығында сатылатын 280 толық құрастырылмаған (CKD) Javelin жинады. Бұл маңызды бизнес қарым-қатынас болды, себебі Javelin – толығымен американдық дизайнда жасалған, бірақ Германияда өндірілген автомобиль. Javelin автомобильдері 79 K модельдік атауымен және C тіректерінде орналасқан 79 K қалыптағы белгішесімен шықты, мұнда K – Karmann компаниясын, ал 79 – AMC кузов стилінің белгісін білдіреді. Автомобильдерде AMC көлік идентификациялық нөмірлерінің орнына, өрттен қорғайтын қабырғаға бекітілген металл тақтаға соғылған Karmann сериялық нөмірлері болды. "Javelin 79 K" I6, 2 немесе 4 баррельді V8 қозғалтқыштарымен тапсырыс беруге болады. Алты жылдамдықты беріліс қорабы үш жылдамдықты қолмен немесе бағандағы автоматты беріліспен жабдықталған, 290 V8 стандартты қолмен немесе консольде орналасқан автоматты беріліспен келді, ал 343 V8 тек орталық консольді автоматты беріліспен ғана ұсынылды. 13 автомобиль үш жылдамдықты қолмен беріліспен жеткізілді. Бөлшектердің шамамен 90%-ы АҚШ-тан жәшіктермен келді. Спидометрлер "км/сағ" бірлігінде көрсетілді және фаралар еуропалық стандартқа сәйкес келді. Karmann компаниясы интерьерлік қаптаманы және бояуды жасады. Алты түрлі түс таңдауға ұсынылды: ақ, шие, сары, Тынық мұхиты көгі, Бристоль сұр және ирланд жасыл түсі.

Мексика

Vehículos Automotores Mexicanos (VAM) 1968 жылдан 1973 жылға дейін Мексикада лицензия бойынша және AMC-нің 40% акциялық үлесімен Javelin машиналарын құрастырды. VAM нұсқалары AMC-мен салыстырғанда, жергілікті өндірілген компоненттермен, безендірулерімен және интерьерлерімен жабдықталған. Мексикалық Javelin тек бір нұсқада ғана шығарылды. Олардың жабдықтары АҚШ және Канададағы модельдерге қарағанда толық болды. Javelin – Мексика үшін Rambler деген атты таңбаламаған VAM-ның алғашқы моделі болды, AMC үшін бұл жағдай 1966 жылы Marlin және Ambassador модельдерімен болған.

1968 жыл

Javelin Мексикада VAM компаниясы 1968 жылдың 1 сәуірінде ғана таныстырылды, бұл модельді "1968 және жарты" етіп, ақпан айында дебют жасаған екі орындық AMX-ке ұқсас болды. Javelin VAM өнімдерінің құрамында үшінші модель ретінде және алғашқы жоғары деңгейдегі спорттық бағытталған модель ретінде пайда болды. Соңында ол Мексикада сатылатын AMC-нің жалғыз "muscle car" көлігіне айналды. AMC-нің басқа "muscle car" машиналары VAM компаниясымен жасалған немесе арнайы нұсқалар ретінде ұсынылды, мысалы, 1979 жылғы American 06/S, 1971 жылғы Hornet SC/360-ты алмастырды, 1972 жылғы Classic Brougham hardtop, 1970 жылғы Rebel Machine-ды алмастырды, сондай-ақ 1971 жылғы Matador Machine және 1969 жылғы Shelby Rambler Go Pack, 1969 жылғы Hurst SC/Rambler-ды алмастырды. Javelin VAM үшін көптеген жаңалықтарды әкелді, мысалы стандартты төрт жылдамдықты қолмен басқару және тұрақты өндірісте алғаш рет үш жылдамдықты автоматты беріліс опциясы. Бұл берілістер Javelin-де қол жетімді болды және олардың барлығы еденге орнатылған ауыстырғыштармен жабдықталған, AMX сияқты. Автоматты беріліс нұсқалары орталық консольмен және құлыпталатын бөлікпен, сондай-ақ қосымша төлемсіз электр барабанды тежегіштермен жабдықталған. 1968 жылғы VAM Javelin 8.5:1 сығылу қатынасы бар I6 қозғалтқышымен, екі баррельді Carter WCD карбюраторымен, 3.54:1 артқы дифференциал қатынасымен, 12 дюймдік күшті муфтамен, төрт дөңгелекті барабанды тежегіштермен, жылдам рульдік басқарумен, электр сүрткіштерімен, электр жуғышпен, 8000 айналым/мин тахометрмен, 200 км/сағ жылдамдық өлшегішпен, AM радиосымен, темекі тартқышпен, алдыңғы күлқұмырышымен, құлыпталатын қолғаппен, шамдармен, күндіз-түнгі артқа қарау айнасымен, төсемделген күн қорғағыштарымен, екі нүктелі алдыңғы қауіпсіздік белбеулерімен, төменгі жағына тірелетін ыңғайлы сиденіштерімен, артқы күлқұмырышымен, екі C бағанасына орнатылған шамдармен, екі ілмекпен, спорттық рульдік дөңгелекпен, жүргізуші жағындағы қашықтан басқарылатын айнамен, қанағаттандыратын қол тіреулермен, ағаш өрнектері бар винил есік панельдерімен, есіктердің үстіңгі жағындағы және қанаттардағы жылтыр жиектермен, дөңгелек қақпақтарымен, 7.35x14 шиналарымен, қорғаныш жақтауларымен және алдыңғы қанаттарға орнатылған Javelin эмблемаларымен жабдықталған. Стандартты жабдықтар мен мүмкіндіктер VAM Javelin-ді АҚШ және Канададағы AMC Javelin SST-мен теңестіреді. Зауыттан ұсынылатын опцияларға қолмен басқарумен электр барабанды тежегіштер, күшті рульдік басқару, жылытқыш, жолаушы жағындағы қашықтан басқарылатын айна, қашықтан басқарылатын жүргізуші жағындағы айна, арнайы спорттық дөңгелектер және артқы бамперге орнатылатын қорғағыштар кірді. Дилерлер орнатылған опцияларға бүйірлік жапсырмалар, шамдар жинағы, карта салмақтары, винил шатыры, жанармай бак қақпағының құлпы, нөмірлік таңбалар жинағы, саз жапсырмалары, AM/FM радиосы, алдыңғы дискілік тежегіштер, күшті реттелетін амортизаторлар, багажник қақпағына орнатылатын тіреу және тағы да басқалары кірді. Дилерлер орнатылған бірегей опция VAM-нің өзіндік "Go Pack" жинағы болды. Ол қолмен алдыңғы дискілік тежегіштерден, алдыңғы серпімді және артқы торсионды және тягалық тіреулерден, төрт баррельді Carter карбюраторы бар алюминийлі сорғыштан, тең ұзындықтағы түтіктермен және екі соңғы шығысы бар құбырлардан, екі құбырлы эгзостық жүйеден, үлкен клапандары бар өңделген цилиндр басқасынан, күшті серпімдерден, 302 градустық тізбек бұрышынан, қолмен басқару үшін Hurst байланысынан, панельдегі "Rallye Pak" қосымша өлшеуіштерден (AMC-нің бастапқы өлшеуіштерінен өзгеше), эксклюзивті рульдік дөңгелектен, эксклюзивті екі қашықтан басқарылатын айнадан және эксклюзивті турбина дөңгелектерінен тұрды. "Go Pack" жинағының артықшылықтары қозғалтқыштың қуатын 40%-ға арттырып, VAM Javelin-ді Ford de México, General Motors de México және Automex (Chrysler de México) компанияларының V8 қозғалтқыштарымен жарысуға мүмкіндік берді. V8 қозғалтқышы болмаса да, VAM Javelin сатуда және халық арасында сәттілікке жетті.

The Javelin was not introduced in Mexico by VAM until 1 April 1968, making the model a "1968 and a half" similar to the February 1968 debut of the two seat AMX. The Javelin represented the third line within VAM's product mix for the first time and the first regular production high end sports oriented model. It would eventually become the only AMC muscle car marketed in Mexico. Other AMC muscle cars were equivalents built by VAM or as special editions, such as the 1979 American 06/S taking the place of the 1971 Hornet SC/360, the 1972 Classic Brougham hardtop taking the place of the 1970 Rebel Machine, and the 1971 Matador Machine plus the 1969 Shelby Rambler Go Pack the place of the 1969 Hurst SC/Rambler. The Javelin introduced many firsts for VAM, such as a standard four speed manual transmission and the option for the first time in a regular production model of a three speed automatic transmission. These transmissions were available in the Javelin, and all came with floor mounted shifters, just like the two seater AMX. Cars with the automatic included a center console with a locking compartment and power drum brakes at no extra cost. The 1968 VAM Javelin featured the , 8.5:1 compression ratio I6 engine with a two barrel Carter WCD carburetor, a 3.54:1 rear differential gear ratio, 12 inch heavy duty clutch, manual four wheel drum brakes, quick ratio manual steering, electric wipers, electric washers, 8,000 RPM tachometer, 200 km/h speedometer, AM radio, cigarette lighter, front ashtray, locking glove box, courtesy lights, day night rearview mirror, padded sun visors, two point front seatbelts, low back reclining bucket seats, rear ashtray, dual C pillar mounted dome lights, dual coat hooks, sports steering wheel, driver's side remote mirror, side armrests, vinyl door panels with woodgrain accents, bright moldings on top of the doors and rocker panels plus hood and fender extension edges, wheel covers, 7.35x14 tires, protective side moldings, and front fender mounted Javelin emblems. The standard trim and features make the VAM Javelin equivalent to the U. S. and Canadian AMC Javelin SST. Factory options included power drum brakes with a manual transmission, power steering, heater, passenger's side remote mirror, remote controlled driver's side mirror, custom sport wheels, and rear bumper guards. Dealer installed options included side decals, light group, map pouches, vinyl roof, locking gas cap, license plate frames, mud flaps, AM/FM radio, front disk brakes, heavy duty adjustable shocks, trunk lid rack, and many others. A unique dealer installed option was also VAM's own "Go Pack". This consisted of manual front disk brakes, heavy duty suspension with front sway bar plus rear torsion and traction bars, aluminum four barrel intake manifold with four barrel Carter carburetor, headers with equal length tubes and dual final outlets, dual exhausts, ported head with larger valves, and heavy duty springs, 302 degree camshaft, Hurst linkage for the manual transmission, "Rallye Pak" auxiliary gauges on the dashboard (different from AMC's original units), exclusive steering wheel, exclusive dual remote mirrors, and exclusive turbine wheels. The performance upgrades of the Go Pack represented a 40% increase in engine output, making the VAM Javelin far more competitive against its V8 rivals from Ford de México, General Motors de México, and Automex (Chrysler de México). Despite lacking a V8 engine, the VAM Javelin succeeded in sales and public opinion.

1969 жыл

1969 жылғы VAM Javelin үлгілеріне бұрын опция ретінде ұсынылған қыздырғыш енгізілді, аяқ педальдарына жылтыр әшекейлер қосылды, газ педалі өртке қарсы қабырғаға орнатылатын түрге ауыстырылды, жолаушы жағындағы панельге, қолғап қорапшасының үстіне қосымша тұтқа орнатылды, радио динамигі бар орталық қақпақ ағаш өрнегімен жаңартылды. 1969 жылғы Javelin-нің ерекшелігі – AMC компаниясы 1969 жылғы Javelin (және AMX) моделінің приборлық панелін өзгертуіне қарамастан, ол 1968 жылғы үлгілермен бірдей өлшемдік конфигурацияны сақтап, оң жақ бөлімінде үлкен 8000 айналымдық тахометрді қалдырды, ал кішігірім сол жақ бөлімі сағатқа арналды. VAM Javelin-нің сыртқы түріне жаңа қалыптармен жылтыр әшекейлер жиынтығы енгізілді, олар артқы фаралардың бұрыштарынан басталып, екі жақтағы төменгі артқы бұрыштағы терезелер мен су жинағыштар арқылы, сондай-ақ артқы терезе мен C бағаналарының үстіңгі жиегі бойымен созылды. Жаңа Javelin көліктері көріне сәнді болды, бірақ зауыттан винил шатырмен жабдықталған үлгілер шығарылмады. Алдыңғы крылодағы эмблемалар әр C бағанасының түбіне орнатылып, қызыл, ақ және көк түсті бұқа көзінің эмблемаларымен толықтырылды. Тордың төменгі оң жақ бұрышына үшінші Javelin эмблемасы бекітілді. 1969 жылғы модель VAM компаниясының алғашқы дербес әзірленген қозғалтқышы болды – 9.5:1 сығылу қатынасы бар I6 қозғалтқышы, екі баррельді Carter WCD карбюраторы және стандартты және Go Pack үлгілерінде жаңа VAM әзірлеген 266 градустық кәмшафтпен жабдықталды.

1970 жыл

1970 жылғы VAM Javelin AMC қайта жобалауын жалғастырды. VAM нұсқалары AMC-ге ұқсас мүмкіндіктерді қамтыды, бірақ Magnum 500 дөңгелектеріне ұқсас жаңа дөңгелек қаптамаларымен. Екі капот дизайны болды: екі имитациялық ауа түйіскен жері бар орталық дөңгелек немесе екі тікбұрышты жолақты жиектері бар тегіс нұсқасы. VAM Javelin V8 қозғалтқыштарын ұсынбағандықтан, функционалды Ram Air жүйесі қолжетімді болмады. Ішкі жаңартуларға жаңа бүгілетін руль бағанасы, кіріктірілген тұтану кілті, ұрлыққа қарсы құлып және ортасында бұқаның көзінің белгісі бар жаңа үш спицалы спорттық руль кірді. Ұрлыққа қарсы тұтану кілті еденге орнатылған барлық беріліс селекторларымен байланысты болды. Приборлық панель мен орталық консоль қайта жобаланды, толық енімен ағаштан жасалған жиек және үш бөлімді аспаптар жиынтығы енгізілді. Автоматты беріліспен жаңа селектор орнатылды және есік панельдері жаңартылды. Жаңа алдыңғы серпімділік жүйесі екі бақылау қолдарымен және шарлы буындармен жабдықталды. Барлық VAM Javelin төрт жылдамдықты механикалық беріліс қорабымен зауытта орнатылған Hurst байланыс жүйесімен жабдықталды. Бұрын ол тек Go Pack жиынтығымен және кейбір дилерлерде қосымша опция ретінде қолжетімді болған. Жыл ортасында импортталған Borg Warner T10 механикалық беріліс қорабы Querétaro қаласында өндірілген TREMEC (Transmisiones y Equipos Mecánicos) 170 F төрт жылдамдықты моделімен ауыстырылды, бұл отандық компоненттерге қойылатын талаптарға сәйкес келу үшін жасалды.

1971 жыл

1971 жыл VAM үшін толыққанды бетбұрыс болды. Жаңа Camioneta Rambler American Hornet Sportabout негізінде ұсынылды, Rambler Classic AMC-нің жаңа Matador моделінің барлық мүмкіндіктерін алды, сондай-ақ екінші буын Javelin таныстырылды. Сырттан қарағанда VAM Javelin қайта жасалған AMC үлгісінен тек доңғалақтарымен және зауыттық жолақтары мен жапсырмаларының болмауымен ерекшеленді. Екінші буын VAM Javelin-нің ерекшелігі – кейбір VAM дилерлері орнатқан, винил төбесі бар немесе жоқ C тіректеріне орнатылған дөңгелек тәрізді терезелер болды. Стандартты қозғалтқыш – жаңа, 9.5:1 сығылу қатынасы бар I6 қозғалтқышы, Carter ABD екі камералы карбюраторымен. Бұл VAM-ның өзі жасаған екінші қозғалтқышы болды, ол Javelin-ді V8 бәсекелестерінің деңгейіне көтерді. Осы қозғалтқыштың Go Pack нұсқасы ең қуаттысы болды. Алдыңғы қанаттардағы екі «4.6» белгісі жаңа қозғалтқышты көрсетті. Басқа бір өзгеріс – автомат берілісі бар көліктер үшін 3.07:1 артқы дифференциал қатынасы болды. Ішкі жағы жаңа, мойын тірегі жоқ, жоғары спинкалы қанапты орындықтармен жабдықталған, олардың спинкаларында және артқы орындықтың ортасында «J» әрпінің белгісі бар. Приборлық тақтада ағаштан жасалған инкрустациялар болды, ал приборлар панелі AMC Javelin-нен өзгеше болды. Оң жақ бөлімінде АҚШ Rallye Pak үлгілерімен бірдей дизайн мен сыртқы түрі бар сағат пен тахометрдің біріктірілген құрылғысы орналасқан, бірақ ол алты цилиндрлі қозғалтқыштарға арналған еді. Орталық бөлімде 240 км/сағ жылдамдық өлшегіші болды, бұл көрсеткіш AMC Rallye Pak-тің 140 миль/сағ өлшегішімен шамалас болды, бірақ циферблаттың түсі, графикасы және шрифті стандартты өлшегіштермен бірдей болды. Бұл жылдамдық өлшегіші мен сағат/тахометрдің арасында үлкен контраст тудырды. Сол жақ бөлімде жанармай және су температурасын көрсететін бақылау құралдары орналасқан. Ескерту шамдары май қысымын және амперметрді көрсетті. AMC Javelin үлгілерінен кейін VAM нұсқаларында төбедегі шамның ортасында бір күмбезді шам және автомат берілісі бар көліктер үшін жаңа тежегіш педаль дизайны болды.

The year 1971 represented a complete turnaround for VAM. The new Camioneta Rambler American based on the Hornet Sportabout was introduced, the Rambler Classic obtained all features of AMC's new Matador, and the second generation Javelin was introduced. On the outside, the VAM Javelin was the same as its redesigned AMC counterpart except for the road wheels, and there were no factory stripes and decals. A unique feature of the second generation VAM Javelin were round porthole opera windows mounted on the C pillars installed by some VAM dealerships with or without vinyl roofs. The standard engine was the new , 9.5:1 compression ratio I6 engine with Carter ABD two barrel carburetor. It was VAM's second self engineered engine, taking the Javelin up to the performance levels of its V8 competition. The Go Pack version of this engine was the most powerful. Two "4.6" emblems on the front fenders identified the new engine. The only other change was a 3.07:1 rear differential gear ratio for cars with automatic transmissions. The interior featured all new, non reclining high back bucket seats with embossed "J" emblems on the seatbacks and on the center of the rear seatback. The dashboard included woodgrain overlays, and the instrument cluster differed from the AMC Javelins. The right pod housed a clock and tachometer hybrid with the same design and appearance as the US Rallye Pak units, except that it was designed for six cylinder engines. The center pod had a 240 km/h speedometer, a range that put it on par as an equivalent to AMC's 140 mph unit of the Rallye Pak, but the colors, graphics, and typography of the dial were the same as the standard gauges. This created a high contrast between the speedometer and the clock/tack hybrid. The pod on the left contained fuel and water temperature gauges. Warning lights were for oil pressure and ammeter. Following the AMC Javelins, the VAM versions featured a single dome light at the center of the headliner and a new brake pedal design for cars with automatic transmissions.

1972 жыл

1972 жылы AMC машиналарына енгізілген барлық сапалық және инженерлік жаңартулар мен өзгерістер Мексикада құрастырылған көліктерде де болды. 1972 жылғы VAM Javelin үлкен өнімділік және спорттық сипаттамалар бойынша жақсартуларға ие болды. Күшті серіппелер мен амортизаторлар, сондай-ақ алдыңғы стабилизаторы стандартты жабдыққа кірді, қатар алдыңғы дискілі тежегіштер мен рульді басқару да стандартты болды. Төрт жылдамдықты механикалық беріліс қорабы бар машиналар 3.31:1 артқы қатынасқа ауыстырылды және құлыпталатын бөлімі бар орталық консольмен жабдықталды. "Shift Command" Borg Warner автоматты берілістері жаңа "Torque Command" Chrysler A998 TorqueFlite автоматты берілісімен алмастырылды. 1972 жылғы VAM Javelin көліктері AMC үлгілеріндегі тікбұрышты торлы алдыңғы радиатор торы мен оған сәйкес келетін хромдалған артқы фараның қаптамасын алды. Алғаш рет, көліктің сыртқы түрі зауыттан шыққан жолақтармен безендірілді. Ішкі жағында жаңа үлгідегі орындықтар мен "American Motors" логотипі бар үш спицелі спорттық рульдік дөңгелек пайда болды, логотип рульдің дабыл түймесінің мөлдір пластик қақпағында орналасқан. Руль бағанасының жаңа дизайны құлыпты қосу үшін кіріктірілген қауіпсіздік тетігімен келді, ал беріліс тұтқасын тұтандыру кілтінен бұғаттау механизмі тоқтатылды.

1973 жыл

1973 жылғы модель үшін VAM Javelin сыртқы түріне қатысты өзгерістерге ұшырады. Автомобильге жаңа, кішкентай тікбұрышты радиатор торы, кіріктірілген тікбұрышты тұрақ шамдары және торлы торы, тежегіштерді салқындату үшін алдыңғы крылоларының астындағы ашық ауа тетікшелері, олардың арасында ірілеу бұқаның көзінің эмблемасы бар «теледидар экраны» артқы шам дизайны және жаңа, түпнұсқа отырғыш сыны қолданылды. Механикалық тұрғыдан автомобиль өткен жылғыдай болды, бірақ үлкен клапандары және флейта тәрізді біліксіз тәуелсіз рокерлері бар жаңа қозғалтқыш басының дизайнына ие болды. Сору портының болмауынан басқа, бұл бас Go Pack қозғалтқыштарында қолданылған бірдей түйіндер еді. Бұл – заводтық жағдайда жасалған ең қуатты VAM Javelin болды. Мексикалық түпнұсқалар сияқты, екінші буын Javelin-дерге AMC Javelin-дерде кездесетіндей капотқа орнатылатын индукциялық капоттар қосылмады. Осы жылғы сатылымдар алдыңғы маусымдармен салыстырғанда төмендеді, ал келесі жылы Мексика үкіметі жоспарлаған қозғалтқыш эмиссиясын сертификаттаудың басталуы елде өндірілетін барлық жоғары қысымды бензиндік қозғалтқыштарға әсер ететін болды. Бұл Javelin-ге және Мексикада жасалған барлық жоғары өнімділік көліктеріне қауіп тудыра бастады. Сонымен қатар, кішкентай Gremlin моделін қосу қажеттілігі және компанияның жаңа Matador купесі бренд имиджін қалыптастырушы және жанкүйерлерді қоздырушы рөлді иелене алады деген пікірі VAM-ді 1973 жылғы модельдің өндірісі аяқталғаннан кейін, AMC Javelin өндірісі АҚШ-та тоқтамас бұрын бір жыл бұрын Javelin өндірісін тоқтатуға итермеледі. Халықаралық брендтердің көптігіне қарамастан, American Motors Corporation өзінің орнын қалыптастырды, ал Rambler Classic және Rambler American Филиппинде Luzon Machineries, Rizal Avenue, Manila компаниясымен жергілікті түрде құрастырылды. Luzon Machineries кейіннен 1968-1970 жылдар аралығында AMC Javelin-дерін құрастырды. Javelin Филиппиндегі екі «пони машинасының» бірі болды, екіншісі – Chevrolet Camaro. Филиппинде құрастырылған Javelin ұлттық салық шектеулеріне байланысты тек AMC-нің I6 қозғалтқыштарымен ғана жабдықталды.

For the 1973 model year, the VAM Javelin received cosmetic changes. The car incorporated the new smaller rectangular grille design with integrated rectangular parking lights and mesh grille, open air vents under the front of the fenders for cooling the brakes, the "TV screen" taillight design with a more prominent central bulls eye emblem between them, and new original seat patterns. Mechanically, the car was the same as the year before except for a new engine head design with larger valves and independent rockers without a flute type shaft. Except for the lack of intake porting, these heads were the same units used in the Go Pack engines. These were the most potent VAM Javelins ever made in stock condition. Like the Mexican originals, the second generation Javelins were not available with cowl induction hoods as the AMC Javelins in any form. This year's sales went down from the previous seasons, and the beginning of engine emission certification scheduled by the Mexican government the following year would take a toll on all high compression gasoline engines produced in the country. This started to threaten the Javelin and all performance cars made in Mexico. Moreover, the need to add the smaller Gremlin model and the company's perception that the new Matador coupe could take the position as the image builder and enthusiast generator of the marque prompted VAM to discontinue the Javelin at the end of the 1973 model year production, one year before AMC's production of the Javelin ended in the U. S. Despite a saturation of international brands, American Motors Corporation established a presence, and the Rambler Classic and Rambler American were locally assembled in the Philippines by Luzon Machineries, Rizal Avenue, Manila. Luzon Machineries later assembled the 1968 through 1970 AMC Javelins. The Javelin was one of only two "pony cars" available in the Philippines, the other being the Chevrolet Camaro. The Philippine assembled Javelin came only with AMC's I6 engines due to the national tax restrictions.

Швейцария

1970 жылдан бастап Цюрих қаласындағы J. H Heller AG автомобиль импортері AMC Javelin, Gremlin және кейін Pacer модельдерін импорттауды бастады. Швейцария нарығына арналған көліктер AMC-нің Канададағы зауытынан жіберілді.

Ұлыбритания

American Motors Канаданың Онтарио штатындағы Брэмптон зауытында құрастырылған оң рульді көліктерді Ұлыбританияға экспорттады. Бұл көліктер Ұлыбританияда батыс Лондонның Чисвик ауданындағы Rambler Motors (A. M. C.) Ltd компаниясы арқылы сатылды. Чисвик зауыты 1926 жылдан бері Hudson, Essex және Terraplane көліктерін құрастырып келген, ал 1961 жылы AMC-нің еншілес компаниясына айналды, содан кейін AMC толық көліктерін импорттауды бастады. Чизвик депосы Ұлыбритания, Еуропа және Таяу Шығыс нарыбы үшін Rambler запчасти орталығына айналды. Олар сонымен қатар Hudson және Англияда құрастырылған Austin Metropolitan көліктеріне қажетті запчастилерді де сақтап тұрды. 1968 жылы Ұлыбритания нарығында Javelin көлігі тек сол рульді нұсқада ғана қолжетімді болды. 1969 жылдан бастап Ұлыбритания нарыбына Javelin көліктері зауыттан тікелей оң рульді нұсқада экспортталды.

Венесуэла

Венесуэланың Constructora Venezolana de Vehículos C. A. компаниясы 1967 жылдан бастап AMC-нің еншілес компаниясы болды. Бұл компания 1968 жылдан 1974 жылға дейін Венесуэланың Каракас қаласындағы зауытында AMC Javelin машиналарын құрастырды. Венесуэлалық 1968 жылғы Javelin V8 қозғалтқышымен жабдықталған. 1969 жылы ол автоматты немесе төрт жылдамдықты механикалық беріліспен шықты. 1972–1974 жылдардағы (екінші буын) Javelin машиналары үшін Венесуэла нарығында қол жетімді жалғыз қуат жүйесі AMC-нің 4 баррельді карбюраторы бар және Chrysler автоматты берілісімен жұптасқан қозғалтқышы болды.

Мұра және коллекциялану

Javelin AMC жанкүйерлері арасында ең "жоғары бағаланатын" модельдердің бірі болып табылады. Chicago Sun Times авторедакторы Дэн Джедлика Javelin-ді "тамаша пішінді" және "1960-шы жылдардың ең әдемі көліктерінің бірі" деп сипаттап, "көлекционерлердің құрметіне ие болып, бағасы да артып келеді" деп жазды. Бірінші буын Javelin сондай-ақ "көңілді және қолжетімді американдық классикасы, бай жарыс тарихымен және Ford, General Motors және Chrysler компанияларының кең таралған пони-карынан әрқашан ерекшеленетін стильмен" деп сипатталған. Бұрынғы күндері Javelin жақсы сатылып, бүгінде коллекционерлер арасында танымал Plymouth Barracuda және Dodge Challenger көліктерін регжде сасып озып кеткен. Америкалық антик автомобиль клубы (AACA) "бұлшықетті" AMC Javelin-дерін екі санатқа бөледі: 1968 және 1969 жылғы Javelin базалық және SST модельдері, зауыттан 4 баррельді немесе одан үлкен V8 қозғалтқыштарымен жабдықталған; және 1970 жылдан 1974 жылға дейінгі Javelin, SST және AMX модельдері, зауыттан төрт баррельді немесе одан үлкен V8 қозғалтқыштарымен жабдықталған (Class 36 j). 1971 жылдан 1974 жылға дейінгі AMX нұсқалары да бірнеше коллекционерлік бағалар бойынша жоғары бағаланады. 1973 жылғы Trans Am Victory нұсқасы да классикалық автомобильдерді бағалау тізімдеріне сәйкес құнына қосымша ақы төленеді. Бірінші және екінші буын Javelin-дері жылдамдық, басқару немесе үдеу үшін өзгертілген. Кейбіреулері жарысқа қатысуға рұқсат етілген немесе жарысқа дайын құрметті көліктер немесе AMC-нің зауыттық Trans Am жарыскерлеріне ұқсас репликалар ретінде жасалған. AMC автомобиль клубтары белсенді, оларға dragstrip-те және National American Motors Drivers & Racers Association (NAMDRA) сияқты көне жарыстарда жарысуға қызығушылық танытатын иелері бар. Javelin көптеген механикалық, кузов және интерьер бөлшектерін басқа AMC модельдерімен бөлісті, сонымен қатар AMC көрмелерінде және ескі бөлшектерді алмасу жиындарында жаңа ескі қор (NOS) және көшірме бөлшектерге маманданған сатушылар бар.

Hellcat-мен жұмыс істейтін AMC Javelin AMX

Висконсин штатының Спринг Грин қаласындағы Ringbrothers компаниясы 2017 жылғы Specialty Equipment Market Association (SEMA) көрмесі үшін "Hellcat" Hemi қозғалтқышымен жабдықталған 1972 жылғы AMC Javelin AMX моделін жасады. Ringbrothers көп жылдар бойы туған қалаларында Javelin машинасының бар екенін біліп, оны осы жоба үшін сатып алды. Дөңгелек базасы алдыңғы дөңгелектерді алға жылжыту және жаңа карбон талшықты алдыңғы крыло, капот және радиатор торы қосу арқылы ұзартылды. Қозғалтқыш 6,2 литрлік Hemi Mopar болып, Whipple 4,5 литрлік турбокомпрессормен жабдықталған және Wegner Motorsports компаниясында қуатын арттыру үшін реттелді. Көлік Prestone (антифриз және басқа сұйықтықтар өндіруші) үшін жасалды және "Defiant" деп аталды.