Годрик Финчейл – ағылшын шүкірші, саудагер және ортағасырлық қасиетті кісі (1065-1170). Өмірі Реджинальд Дурхэмнің еңбегінде сипатталған. Қасиеттілік пен ізгілікпен белгілі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
1065–1170 жылдар аралығында өмір сүрген ағылшын шөлге кеткен (ермек), саудагер және халық арасында танымал ортағасырлық қасиетті кісі, бірақ ол ресми түрде қасиетті деп жарияланбаған. Ол Норфолк графтығындағы Уолполде туып, Дарем графтығындағы Финчелде қайтыс болды.
English hermit (c. 1065–1170)
Godric of Finchale (or St Goderic) (c. 1065 1070 – 21 May 1170) was an English hermit, merchant and popular medieval saint, although he was never formally canonised. He was born in Walpole in Norfolk and died in Finchale in County Durham.
Өмір
Годриктің өмірін оның замандасы, Дурхэмдық Реджинальд есімді монах жазған. Тағы да бірнеше агиографиялық еңбектер сақталған. Осы деректерге сәйкес, Годрик, Айлвард пен Эдвеннаның ұлы ретінде қарапайым отбасыда дүниеге келген, олар "аз дәрежелі және бай болмағанмен, әділдік пен ізгілікке толы еді". Ол бастапқыда саудагер болып, үйден-үйге тауар сатқан, кейін кәсіпкер атанған. "Ол өз аймағындағы ауылдар мен шаруа қожалықтарында шағын тауарлармен сауда жасауға көшкен, бірақ уақыт өте келе қалалық саудагерлермен серіктестікке түсті". Содан кейін ол кеме капитаны болды және екі кеменің бір бөлігіне ие болды, олардың бірі 1102 жылы Иерусалимнің Балдуин I-ін Яффаға жеткізген болуы мүмкін. Жерорта теңізі бойында көптеген қажылық сапарлардан кейін Годрик Линдисфарнға жақын Фарн аралдарында өмірін өзгертуге шақырылды. Годрик Англияға оралды және Вулсингхемде екі жыл бойы Аэрик (†1107) есімді қарт шөлдімен бірге тұрды. Аэрик қайтыс болғаннан кейін Годрик Иерусалимге соңғы рет қажылық сапар жасап, үйіне оралды. Ол Дерхам епископы Ранулф Фламбардты Уэр өзенінің жағасындағы Финчаледе шөлді болып өмір сүруге рұхсат беруге көндірді. Бұрын ол Дархемдегі Сент-Джайлс ауруханасының шіркеуінде ең төменгі дәрежедегі қақпашы қызметін атқарған. Финчаледе ол Құдайға арналған ағаш оратория салу үшін орманды тазартты, кейіннен Жақын Иоанн шоқынына арналған тас шіркеу салдырды. Ол өмірінің соңғы алпыс жылын Финчаледе өткізіп, жергілікті аббаттың рұқсатымен келушілерді қабылдады. Уақыт өте келе оның атағы өсті, және Томас Бекет пен Папа Александр III оны дана және қасиетті адам ретінде санап, кеңесін сұрады. Ол жалаңаш жерде ұйықтады. Бір көріністе, Мария шежіре Годрикке "сұлулығымен көзге түсетін, жарқын ақ киім киген екі қызбен" бірге пайда болды. Олар оған қажеттілікте көмектесуге уәде берді, ал Марияның өзі Годрикке қайғы мен тәлкеуге қарсы тұру үшін жұбаныш әнін үйретті (Saintë Marië Virginë). Фредерик Бюхнердің 1981 жылғы "Годрик" романы оның өмірі мен саяхаттарының көркемдік баяны. Ол Пулитцер сыйлығына ие болды. Оның композиторы Джон Бакх Дайкс жазған әуені ондаған ән жинағында кездеседі.
Godric's life was recorded by a contemporary of his, a monk named Reginald of Durham. Several other hagiographies are also extant. According to these accounts, Godric, who began from humble beginnings as the son of Ailward and Edwenna, "both of slender rank and wealth, but abundant in righteousness and virtue". He began as a peddler and became an entrepreneur. "[H]e was wont to wander with small wares around the villages and farmsteads of his own neighbourhood; but, in process of time, he gradually associated himself by compact with city merchants." Then he was a ship's captain and part owner of two ships, one of which may have conveyed Baldwin I of Jerusalem to Jaffa in 1102. After many pilgrimages around the Mediterranean, Godric found himself off the Farne Islands near Lindisfarne and there was inspired to change his life. Godric returned to England and lived at Wolsingham with an elderly hermit named Aelric (†1107) for two years. Upon Aelric's death, Godric made one last pilgrimage to Jerusalem, and then returned home where he convinced Ranulf Flambard, the Bishop of Durham, to grant him a place to live as a hermit at Finchale, by the River Wear. He had previously served as doorkeeper, the lowest of the minor orders, at the hospital church of nearby St Giles Hospital in Durham. At Finchale he cleared forests to build a wooden oratory dedicated to the Virgin Mary; later he constructed a stone chapel dedicated to St John the Baptist. He is recorded to have lived at Finchale for the final sixty years of his life, occasionally meeting with visitors approved by the local prior. As the years passed, his reputation grew, and Thomas Becket and Pope Alexander III both reportedly sought Godric's advice as a wise and holy man. He slept on the bare ground. In a vision the Virgin Mary appeared to Godric with at her side "two maidens of surpassing beauty clad in shining white raiments." They pledged to come to his aid in times of need; and the Virgin herself taught Godric a song of consolation to overcome grief or temptation (Saintë Marië Virginë). The novel Godric (1981) by Frederick Buechner is a fictional retelling of his life and travels. It was a finalist for a Pulitzer Prize. A tune named for him by its composer, John Bacchus Dykes, appears in dozens of hymnals.