Обелия – теңіз және тұщы суларда кездесетін гидрозоидтар туысы. Өмірлік циклінде полип және медуза сатылары бар. Биология, таксономия, таралуы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Гидрозоандар туысы
Genus of hydrozoans
Obelia – гидрозоандар туысы, өмірлік циклында полип және медуза сатылары болатын, негізінен теңіз және кейбір тұщы су жануарларының класы. Гидрозоалар Cnidaria типіне жатады, олар суда (көбінесе теңізде) тіршілік ететін, құрылысы салыстырмалы түрде қарапайым, диаметрі шамамен 1 мм болатын организмдер. Бұл түрлер үш негізгі санатқа бөлінеді: O. bidentata, O. dichotoma және O. geniculata. O. longissima кейіннен дербес түр ретінде мойындалды, бірақ туыстың толық таксономиясы күмәнді. Obelia Арктика мен Антарктиканы қоспағанда, бүкіл әлемде таралған. Obelia түрлерінің бір сатысы әлемдік мұхиттардың жағалау және ашық теңіз планктонында кең таралған. Obelia көбінесе су бетінен көп емес тереңдікте, таяу жағалаудағы тасты ойыстарда және жазғы толысудың ең төменгі нүктесінде өседі.
Obelia is a genus of hydrozoans, a class of mainly marine and some freshwater animal species that have both polyp and medusa stages in their life cycle. Hydrozoa belongs to the phylum Cnidaria, which are aquatic (mainly marine) organisms that are relatively simple in structure with a diameter around 1mm. These species are grouped into three broad categories: O. bidentata, O. dichotoma, and O. geniculata. O. longissima was later accepted as a legitimate species, but taxonomy regarding the entire genus is debated over. Obelia has a worldwide distribution except the high Arctic and Antarctic seas. and a stage of Obelia species are common in coastal and offshore plankton around the world. Obelia are usually found no deeper than from the water's surface, growing in intertidal rock pools and at the extreme low water of spring tides.
Өмірлік цикл
Полиптер колониясы жыныссыз көбейеді. Өмірінің осы кезеңінде Obelia субстрат беттерімен шектеледі. Ересекті колонияларда гастрозооидтар деп аталатын жеке гидранттар болады, олар кеңейген немесе жиырылған күйде кездеседі, бұл организмнің өсуіне қоректену арқылы көмектеседі. Репродуктивті полиптер – гнозооидтарда медуза бүршіктері қалыптасады. Campanulariidae тұқымдасының басқа өкілдерінен Obelia-ны осы медуза бүршіктері ерекшелендіреді, себебі даму гонотека ішіндегі бүршіктен басталады. Көп ұзамай бүршіктер жоғалады, ал одан кейінгі даму басқа гидранттарға ұқсас келеді. Басқа гидранттар қорғануға арналған. Колонияның негізгі тіршілік етуші денесі – қорғаныш перисаркпен жабылған коеносарктан тұрады. Өмір циклінің келесі буыны медузалардың гнозооидтардан босатылуымен басталады, нәтижесінде еркек медузалардың велумы – жыныс бездері, ауызы және ескекшелері бар, еркін жүзуге қабілетті медузалар пайда болады. Еркек және әйел медузалардың дене құрылысы, соның ішінде жыныс бездері де ажыратылмайды, сондықтан жынысын тек жыныс бездерінің ішін қарап, сперма немесе жұмыртқа бар-жоғын анықтауға болады. Медузалар жыныстық жолмен көбейеді, сперма мен жұмыртқаларды бөліп шығарады, олар бірігіп зиготаға айналады, кейіннен бластулаға, содан кейін планула деп аталатын кірпікшелі, жүзуге қабілетті дернәсілге айналады. Планулалар біраз уақыт бойы еркін жүзіп, соңынан қатты бетке жабысып, көбею кезеңін бастайды. Субстратқа жабысқаннан кейін планула тез бір тамақтанатын полипке айналады. Полип өскен сайын, басқа тамақтанатын жеке тұлғалардың бұтақтарын дамыта бастайды, осылайша жыныссыз бүршіктеу арқылы полиптердің жаңа буынын құрайды.
The polyp colony reproduces asexually. During this stage of life, Obelia are confined to substrate surfaces. In mature colonies there are individual hydranths called gastrozooids, which can be found expanded or contracted, to aid in the growth of this organism by feeding. The reproductive polyp gonozooids have medusa buds. These medusa buds differentiate Obelia from others in the family Campanulariidae because development begins from a bud within the gonotheca. Eventually the buds are lost, and subsequent development shares resemblances with other hydranths. Other hydranths are specialized for defense. The main stalky body of the colony is composed of a coenosarc, which is covered by a protective perisarc. The next generation of the life cycle begins when the medusae are released from the gonozooids, producing free swimming male only medusae velum with gonads, a mouth, and tentacles. The physical appearance of the male and female medusae velum, including their gonads, are indistinguishable, and the sex can only be determined by observing the inside of the gonads, which will either contain sperm or eggs. The medusae reproduce sexually, releasing sperm and eggs that fertilize to form a zygote, which later morphs into a blastula, then a ciliated swimming larva called a planula. The planulae are free swimming for a while but eventually attach themselves to some solid surface, where they begin their reproductive phase of life. Once attached to a substrate, a planula quickly develops into one feeding polyp. As the polyp grows, it begins developing branches of other feeding individuals, thus forming a new generation of polyps by asexual budding.
Құрылымы
Өмір циклы барысында Obelia екі нысанға ие болады: полип және медуза. Олар диплобласты, екі нақты тіндік қабаттары бар – эпидермис (эктодермис) және гастродермис (эндодермис) – екі нақты тіндік қабаттың арасын желе тәрізді мезоглея толтырады. Олар ми мен ганглиялары жоқ жүйке желісін алып жүреді. Азық-түлік қорыту процесі басталатын және кейін клетка ішінде жалғасатын гастроқан тамырлары қуысы бар. Оларда толық емес ас қорыту жолдары бар, онда тамақ бір тесік арқылы кіріп, сіңіріліп, шығарылады. Ғалымдар олардың тамақтану әдеттерін анықтауға тырысады, бірақ тәжірибелер Obelia-ның зертхана жағдайында шаяңқылармен және кірпік жалғыздарымен қоректенетінін көрсетті. Полип сатысында ауыз денесінің жоғарғы бөлігінде орналасқан, оны еңбектілер қоршап тұрады, ал медуза сатысында ауыз негізгі дене құрылымының алыс жағында орналасқан. Осы негізгі дене құрылымында төрт жыныс безі (гонад) орналасқан. Тамақ еңбектілермен ұсталады, содан кейін манубриумға бағытталады; кейде тамақ тікелей манубриумға түсіп, сол арқылы қоректенеді. Массачусетс, Нью-Брансуик және Исландияның Солтүстік Атлантикадағы популяцияларында кездесетін ататектік гаплотиптер бар сияқты. Вудс-Холл, Массачусетс штатының популяциясы Нью-Брансуик популяциясына қарағанда генетикалық әртүрлілігі аз. Бұл гаплотиптердің соңғы кеңеюі гидроидтар популяциясының оңтүстікке қарай жылжуын көрсетеді, бұл климаттың өзгеруіне байланысты болуы мүмкін. Солтүстік Атлантика популяцияларында Жапония мен Жаңа Зеландиядағы популяциялардан өзгеше ататектік гаплотиптер бар. Тынық мұхитының популяциясы Солтүстік Атлантиканың барлық төрт популяциясына қарағанда көбірек гаплотиптік әртүрлілікке ие, бұл Солтүстік Атлантика популяциясы Тынық мұхитының популяциясына қарағанда жақында пайда болғандығын көрсетеді. O. geniculata басқа Obelia түрлеріне қарағанда қалыңдау және көбірек өзгергіш перисаркымен сипатталады. O. longissima басқа түрлеріне қарағанда ұзын бірінші және екінші реттік бұтақтарына және гидротекалық ұштың ұзындығындағы үлкен айырмашылыққа ие. O. bidentata бұрынғы түрлерден цилиндр тәрізді және ұзын гидротекалық ұштығымен ерекшеленеді.
Through its life cycle, Obelia take on two forms: polyp and medusa. They are diploblastic, with two true tissue layers—an epidermis (ectodermis) and a gastrodermis (endodermis)—with a jelly like mesoglea filling the area between the two true tissue layers. They carry a nerve net with no brain or ganglia. A gastrovascular cavity is present where the digestion starts and later becomes intracellular. They have incomplete digestive tracts where the food enters, is digested, and expelled through the same opening. Scientists are trying to pinpoint their food preferences, but experiments have shown Obelia feeding on crustaceans under lab conditions, and ciliates. During the polyp stage, the mouth is situated at the top of the body, surrounded by tentacles, whereas during the medusa stage, the mouth is situated at the distal end of the main body structure. Four gonads lie in this main body structure, or manubrium. Food is caught with the tentacles, then directed to the manubrium; sometimes food lands directly onto the manubrium and is consumed that way. There seems to be an ancestral haplotype that occurs in the North Atlantic populations from Massachusetts, New Brunswick, and Iceland. The population from Woods Hole, MA shows less genetic diversity than the New Brunswick population. The more recent expansion of these haplotypes demonstrates the southward movement of hydroid populations, possibly due to climate change. The North Atlantic populations contain ancestral haplotypes, which differ from the populations in Japan and New Zealand. Pacific populations have more haplotype diversity than all four of the North Atlantic populations, which indicates that the North Atlantic population is more recently established than the Pacific population. O. geniculata is characterized by a thicker perisarc with more variation that other species of Obelia. O. longissima have longer first and second order branches, in addition to a greater variation in hydrothecal cusp length than others in the genus. O. bidentata differs from the previous species due to their more cylindrical and longer hydrothecal cusps.