Жаңазеландиялық опера әншісі Кирі Те Канаваның өмірі мен мансабы
Kiri Te Kanawa
Жаңазеландиялық опера әншісі, Кiri Te Kanawa туралы ақпарат. "Фигароның үйленуі" операсындағы рөлі, мансабы, репертуары мен жетістіктері. Опера, музыка.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жаңа Зеландия опера әншісі
New Zealand opera singer
Даме Кири Жанет Клэр Те Канава, (; 6 наурыз 1944 жылы Клэр Мэри Тереза Роустрон болып туған) – Жаңа Зеландия опера әншісі. Оның толық лирикалық сопрано дауысы болған, ол «жұмсақ, бірақ жарқын, жылы, кең және күш жібермейтін» деп сипатталған. 1971 жылдың 1 желтоқсанында Лондондағы Корольдік опера театрында Моцарттың «Фигароның некесі» операсында графша рөлінде ойнағанда ол халықаралық деңгейде танылды. Те Канава көптеген елдерде құрметке ие болды, 17-шы, 18-шы, 19-шы және 20-шы ғасырларда жазылған туындыларды орындады және бірнеше тілде ән шырқады. Ол әсіресе Моцарт, Верди, Пуччини және Рихард Штраустың музыкасымен байланысты болды және көбінесе аристократ рөлінде ойнады. Оның кең дискографиясына 1980-ші жылдардың ортасында Австралиядағы ең жақсы қырыққа кірген үш альбом кіреді.
Dame Kiri Jeanette Claire Te Kanawa, , ('/k//ɪr//i// //t//ə/'/k//ɑː//n//ə//w//ə/; born Claire Mary Teresa Rawstron, 6 March 1944) is a New Zealand opera singer. She had a full lyric soprano voice, which has been described as "mellow yet vibrant, warm, ample and unforced". On 1 December 1971 she was recognised internationally when she appeared as the Countess in Mozart's Le nozze di Figaro at the Royal Opera House in London. Te Kanawa received accolades in many countries, performing works composed in the 17th, 18th, 19th and 20th centuries and singing in several languages. She was particularly associated with the music of Mozart, Verdi, and Puccini and Richard Strauss, and was often cast as an aristocrat. Her extensive discography includes three albums which featured in the top forty in charts in Australia in the mid 1980s.
Жеке өмір
Те Канава Клэр Мэри Тереза Роустрон Жаңа Зеландияның Гисборн қаласында маори қасабы Тиеки "Джек" Ваватай мен ирланд иммигранттарының қызы Мэри Нолин Роустрон отбасында дүниеге келді. Ваватай бұрын Реверенд Поихипи Кохеренің қызы Апоға үйленген болатын. Роустронның анасы нәрестені асырап беруге талап етті. Те Канаваны Томас Те Канава, табысты жүк тасымалдау бизнесінің иесі және оның әйелі Нелл сәби кезінде асырап алды. Кири Те Канаваның асырап алған отбасы – Нгати Маниапото тайпасы. Ол Оклендтегі Сент-Мэри колледжінде білім алды, ал опералық ән салуды Мэри Лео Никол әпкесі ресми түрде үйретті. Те Канава әншілік карьерасын меццо-сопрано ретінде бастады, бірақ кейін сопраноға айналды. Оның Бенатцкийдің "Казанова" опереттасынан "Кежелер хоры" жазбасы Жаңа Зеландияда шығарылған алғашқы алтын пластинка болды. Те Канава 1967 жылдың тамыз айында Лондонда Десмонд Паркпен танысты, ал алты аптадан кейін Оклендтегі Сент-Патрик соборында олар үйленді. Олар Антония (1976 жылы туған) және Томас (1979 жылы туған) есімді екі баланы асырап алды. 1997 жылы олар ажырасып кетті. Те Канава ешқашан биологиялық ата-анасымен байланысуға тырыспады, бірақ оның жартылай ағасы Джим Роустрон онымен байланысқа түсті. Бастапқыда ол онымен кездесуге құлықсыз болды, бірақ 1997 жылы келісті. Кездесулері туралы газетке жарияланғаннан кейін бұл оқиға аяқсыз қалды. Роустрон газетпен байланысқа түспегенін жоққа шығарса да, Те Канава туған отбасымен байланыс орнатудан бас тарту шешімін қайталады.
Te Kanawa was born Claire Mary Teresa Rawstron in Gisborne, New Zealand, to Māori butcher Tieki "Jack" Wawatai and to Mary Noeleen Rawstron, who was the daughter of Irish immigrants. Wawatai was already married to Apo, the daughter of the Rev. Poihipi Kōhere. Rawstron's mother insisted the baby be given up for adoption. Te Kanawa was adopted as an infant by Thomas Te Kanawa, the owner of a successful trucking business, and his wife Nell. Kiri Te Kanawa's adoptive family is Ngāti Maniapoto. She was educated at St Mary's College, Auckland, and formally trained in operatic singing by Sister Mary Leo Niccol. Te Kanawa began her singing career as a mezzo soprano but developed into a soprano. Her recording of the "Nuns' Chorus" from the Benatzky's operetta Casanova was the first gold record produced in New Zealand. Te Kanawa met Desmond Park on a blind date in London in August 1967, and they married six weeks later at St Patrick's Cathedral, Auckland. They adopted two children, Antonia (born 1976) and Thomas (born 1979). The couple divorced in 1997. Te Kanawa never made an attempt to contact her biological parents, but her half brother Jim Rawstron contacted her. Initially, she was unwilling to meet him, but agreed to do so in 1997. The episode ended bitterly, when a newspaper ran a story on their meeting; despite Rawstron denying contact with the newspaper, Te Kanawa has since reaffirmed her decision to have nothing to do with her birth family.
Мансап
Жасөспірім шағында және 20 жасқа дейін Те Канава Жаңа Зеландиядағы клубтарда поп-жұлдыз және әртіс болды, газеттер мен журналдарда жиі кездесетін. 1963 жылы Пуччинидің "Тоска" операсынан "Vissi d'arte" әнімен "Mobil Song Quest" байқауында Малвина Майордан кейін екінші орын алды, ал 1965 жылы осы байқауда жеңіске жетті. Жеңімпаз болғандықтан, ол Лондонға оқуға грант алды. Ол 1966 жылғы "Don't Let It Get You" музыкалық комедиясында түсіп, ән орындады. 1966 жылы ол "Melbourne Sun Aria" байқауын жеңіп алды, бұл байқауды Майор өткен жылы жеңген болатын. Екі әнші де Мэри Лео қарындасынан сабақ алған.
In her teens and early 20s, Te Kanawa was a pop star and entertainer at clubs in New Zealand, and regularly appeared in newspapers and magazines. In 1963, she was runner up to Malvina Major in the Mobil Song Quest with her performance of "Vissi d'arte" from Puccini's Tosca, and in 1965 she won the same competition. As winner, she received a grant to study in London. She appeared and sang in the 1966 musical comedy film Don't Let It Get You. In 1966, she won the Melbourne Sun Aria contest, which Major had won the previous year. Both singers had been taught by Sister Mary Leo.
Лондондағы алғашқы жылдары
1966 жылы ол ешқандай сынақтан өтпестен Лондон опера орталығына Вера Роза мен Джеймс Робертсоннан сабақ алу үшін түсті. Олар Те Канаваның мектепке келгенде ән салу техникасы жетілмегенін, бірақ көрермендерді баурап алу қабілеті болғанын айтқан екен. Ол алғаш рет Моцарттың «Солғай флейта» операсында Екінші ханым рөлінде сахнаға шықты. Ричард Бонинге ұсынғаннан кейін 1967 жылы сопрано класына ауысты. Режиссер Джон Коплидің жетекшілігімен Те Канава 1971 жылдың желтоқсанындағы премьераға қадам жасайтын рөлге мұқият дайындалды.
In 1966, without an audition, she enrolled at the London Opera Centre to study under Vera Rózsa and James Robertson, who reputedly said Te Kanawa lacked a singing technique when she arrived at the school but had a gift for captivating audiences. She first appeared on stage as the Second Lady in Mozart's The Magic Flute. On a recommendation by Richard Bonynge, she changed to soprano training in 1967. Under director John Copley, Te Kanawa was carefully groomed for the role for a December 1971 opening.
Халықаралық мансап
Осы арада оның жетістігі туралы хабар Джон Кросбиге Санта-Фе операсында жетті, онда жазғы опера фестивалі 15-ші маусымын бастамақ болды. Ол оны 30 шілдеде ашылған «Фигаро» операсындағы графша рөліне шақырды. Сондай-ақ, Фредерика фон Стад алғаш рет өзінің танымал рөліне айналатын «Керубино» рөлінде өнер көрсетті. Санта-Фе компаниясының тарихшысы: «Көрермендерді таң қалдырған екі жаңа келген болды: Фредерика фон Стад – Керубино және Те Канава – графша. Бұл керемет жаңалық екенін барлығы бірден түсінді. Тарих та осы алғашқы әсерді растады». 1971 жылдың 1 желтоқсанында Ковент-Гарденде Те Канава Санта-Федегі өнерін қайталап, графша рөлінде халықаралық сенсация тудырды: «Porgi amor» әнімен Кири бүкіл залды шулатты. Одан кейін 1972 жылы Лион ұлттық операсында және Сан-Франциско операсында графша рөлінде өнер көрсетті. 1972 жылы Глазгода «Отелло» операсында алғаш рет «Дездемона» әнін орындады, ал 1974 жылы Метрополитен Операда (Мет) «Дездемона» рөлінде дебюті соңғы сәтте өтті: ол ауырған Тереза Стратасты соңғы минутта алмастырып, Джон Викерспен бірге басты рөлде өнер көрсетті. 1984 жылы Леонард Бернштейн «Вестсайдская история» мюзиклін қайта жаздырып, алғаш рет өзінің музыкасын дирижерлік етті. «Опералық нұсқа» деп аталатын бұл фильмде Те Канава Мария, Хосе Каррерас Тони, Татьяна Троянос Анита, Курт Оллманн Риф және Мэрилин Хорн «Бір жерде» әнін орындаған сахнадан тыс дауыс болды. Те Канава жобаға қосылған алғашқы әнші болды, ол: «Мен бұған сенбедім. Бұл мен өскен музыка, мен ән айтуды армандаған музыка еді» деді. Албом 1985 жылы «Үздік актерлік құрамның шоуы» альбомы үшін Грэмми сыйлығын жеңіп алды, ал жаздыру процесі «The Making of West Side Story» деректі фильмі ретінде түсірілді. Те Канава Рихард Штраустың кейіпкерлеріне ерекше құштарлық танытады. Ол 1977 жылы Хьюстон Гранд Операсында «Арабелла» операсында алғаш рет ойнады, содан кейін «Der Rosenkavalier» операсында Маршаллин және «Capriccio» операсында графша рөлін сомдады. Көптеген қойылымдар Георг Солтидің жетекшілігімен өтті және 1981 жылы ол «Le nozze di Figaro» әнін жаздырды. Ол 1987 жылы Принц Эдуардтың қайырымдылық телешоуына қатысты. 1991 жылы ол 1991 жылғы Регби әлем чемпионатында «World in Union» әнін орындады, ол Ұлыбританияның сингл чартында 4-орынға жетті. 1992 жылы ол «Соңғы түнгі балабақшада» өнер көрсетті, онда «Rule, Britannia!» әнін шырқады. 1995 жылы Те Канава Джеймс Левиннің дирижерлігімен Пласидо Домингомен бірге Метрополитен Операсының Вердидің «Симон Боккенегра» операсында Мария Боккенегра рөлін орындады. Кейін сахнада сирек көріне бастады, бірақ концерттік әнші ретінде белсенді қызметін жалғастырды. Ол Монте-Карлода Барбердің «Ванесса» операсындағы басты рөлде (2001 жылы теледидарда көрсетілді), Вашингтон Ұлттық операсында (2002) және 2004 жылдың қараша-желтоқсанында Лос-Анджелес операсында өнер көрсетті. Те Канава 2004 жылы Батон-Руж симфониялық оркестрімен Pennington Great Performers сериясының әртісі ретінде танылды. 2006 жылы Те Канава Австралиядағы Комонвелл ойындарында Елизавета патшаға «Тұрақты туған күн» әнін, содан кейін «Құдай патшаны сақтасын» әнін орындады. 2010 жылдың сәуірінде Те Канава Кельн операсында екі қойылымда «Der Rosenkavalier» операсындағы Маршаллинді орындады. Сол жылы ол Метрополитен опера театрында Донизеттидің «Регимент қызы» операсында «Кракенторп герцогинясы» рөлін ойнады және танго орындады. Ол бұл рөлді Метте 2011–12 маусымында қайта жаңғыртты, одан кейін 2013 жылы Венада және 2014 жылдың наурыз айында Ковент-Гарденде қайталап орындады, бұл оның 70 жасқа толуымен сәйкес келді. Осы арада ол 2013 жылдың 10 қыркүйегінде Жапонияның Токио қаласында, Наканодағы Харухиса Ханданың тұңғыш Токио жаһандық концертіне қатысты. 2013 жылдың қазан айында ол «Downton Abbey» телесериалында Нелли Мелба рөлінде пайда болды.
Meanwhile, word of her success had reached John Crosby at the Santa Fe Opera, a summer opera festival in New Mexico then about to begin its 15th season. He cast her as the Countess in Figaro, which opened on 30 July 1971. The production also featured Frederica von Stade's first appearance in what was to become her signature role, Cherubino. According to a historian of the Santa Fe company, "It was two of the newcomers who left the audience dazzled: Frederica von Stade as Cherubino and Te Kanawa as the Countess. Everyone knew at once that these were brilliant finds. History has confirmed that first impression." On 1 December 1971 at Covent Garden, Te Kanawa repeated her Santa Fe performance and created an international sensation as the Countess: "with 'Porgi amor' Kiri knocked the place flat." This was followed by performances as the Countess at the Opéra National de Lyon and San Francisco Opera in 1972. She first sang Desdemona in Otello in Glasgow in 1972, while her 1974 Metropolitan Opera (Met) début as Desdemona took place at short notice: she replaced an ill Teresa Stratas at the last minute, and performed alongside Jon Vickers in the title role. In 1984, Leonard Bernstein decided to re record the musical West Side Story, conducting his own music for the first time. Generally known as the "operatic version", it starred Te Kanawa as Maria, José Carreras as Tony, Tatiana Troyanos as Anita, Kurt Ollmann as Riff, and Marilyn Horne as the offstage voice who sings "Somewhere". Te Kanawa was the first of the singers to join the project, saying, "I couldn't believe it This was music I'd grown up with, music I'd always wanted to sing." The album won a Grammy Award for Best Cast Show Album in 1985, and the recording process was filmed as a documentary, The Making of West Side Story. Te Kanawa has a particular affinity for the heroines of Richard Strauss. Her first appearance in the title role in Arabella was at the Houston Grand Opera in 1977, followed by the roles of the Marschallin in Der Rosenkavalier and the Countess in Capriccio. Many performances were given under the baton of Georg Solti and it was with him that in 1981 she made a recording of Le nozze di Figaro. She participated in Prince Edward's 1987 charity television special The Grand Knockout Tournament. In 1991, she premiered the theme song "World in Union" at the 1991 Rugby World Cup, which reached No.4 on the UK Singles Chart. In 1992, she performed at the Last Night of the Proms, where she sang "Rule, Britannia!". In 1995, Te Kanawa performed the role of Maria Boccanegra in the Metropolitan Opera's production of Verdi's Simon Boccanegra, alongside Plácido Domingo, conducted by James Levine. Later in her career, her appearances on stage became infrequent, but she remained busy as a concert singer. She appeared in performances in the title role of Barber's Vanessa in Monte Carlo (televised in 2001), with the Washington National Opera (2002), and the Los Angeles Opera in November to December 2004. Te Kanawa appeared as a Pennington Great Performers series artist with the Baton Rouge Symphony Orchestra in 2004. In 2006, Te Kanawa sang "Happy Birthday" to Queen Elizabeth followed by "God Save The Queen" at the Commonwealth Games in Australia. In April 2010, Te Kanawa sang the Marschallin in Der Rosenkavalier in two performances at the Cologne Opera. That same year, she played the spoken role of The Duchess of Krakenthorp in Donizetti's La fille du régiment at the Metropolitan Opera, and sang a tango. She repeated this role at the Met in a revival during the 2011–12 season, repeating it again in Vienna in 2013 and at Covent Garden in March 2014, a run that encompassed her 70th birthday. In the meantime, she performed at Haruhisa Handa's inaugural Tokyo Global Concert at Nakano Zero Hall in Nakano, Tokyo, Japan, on 10 September 2013. In October 2013 she appeared in the role of Nellie Melba in the television series Downton Abbey.
Зейнетақыға шыққан жылдары
2017 жылдың 13 қыркүйегінде Те Канава өнерден зейнетке шыққандығын хабарлады. Одан кейін ол жас әртістерді дамытуға және бірнеше ән сайыстарында қазық ретінде жұмыс істеуге бел буды. Оның соңғы өнері 2016 жылдың қазан айында Австралияның Балларат қаласында болды, бірақ ол зейнетке шыққандығын 2017 жылдың қыркүйегіне дейін жарияламады. 2021 жылы ол 55 жыл Ұлыбританияда тұрғаннан кейін Жаңа Зеландияға қайта оралды. Ол Королева Елизавета II-нің мемлекеттік жерлеу рәсіміне Жаңа Зеландияның ресми делегациясының құрамында қатысты.
On 13 September 2017, Te Kanawa announced her retirement from performing. She then committed herself to nurture young artists, and serving as a judge in several singing competitions. Her final performance was in Ballarat, Australia, in October 2016, but she did not announce her retirement until September 2017. In 2021, she moved back to New Zealand permanently after having lived in the United Kingdom for 55 years. She was part of the official New Zealand delegation to the state funeral of Queen Elizabeth II.
Кири Те Канава қоры
Те Канава "өнерлеріне толыққанды берілген, дарынды жас жаңазеландиялық әншілер мен музыканттар армандарын іске асыру үшін салмақты және ойлы жетекшілік пен қолдау алатындай болсын" мақсатында Кири Те Канава қорын құрды. Қор жас жаңазеландиялық әншілер мен музыканттарға стипендия тағайындайтын траст қорды басқарады.
Te Kanawa established the Kiri Te Kanawa Foundation in order that "talented young New Zealand singers and musicians with complete dedication to their art may receive judicious and thoughtful mentoring and support to assist them in realising their dreams." The foundation manages a trust fund that awards scholarships to young New Zealand singers and musicians.
Кири сыйлығы
2010 жылдың қаңтар айында Те Канава мен BBC Radio 2 болашақ дарынды опера әншісін іздеуге бағытталған жобаны бастады. Бұл жоба BBC Radio 2 Kiri Prize конкурсы арқылы іске асырылды. 600-дан астам үміткер опера әншілерінің өңірлік іріктеулерінен кейін, 40 адам Лондонға Те Канавамен, меццо-сопрано Энн Хауэллспен және дирижер Робин Стейплтонмен шеберлік кластарына қатысуға шақырылды. Осы кластардан 15 әнші жартылай финалға іріктелді, олар BBC Radio 2-нің "Жұма кешіндегі музыка кешінде" бес апта бойы эфирге шықты. Жартылай финалистерді Мартин Йейтс, Ричард Балкомб және Родерик Данк басқарған BBC концерттік оркестрі сүйемелдеді, ал олардың өнерлерін Те Канава, Хауэллс, Стейплтон және режиссер Джон Кокс бағалады. Бес әнші финалға өтті, ол 2010 жылдың 3 қыркүйегінде Radio 2 арнасында көрсетілді. Жеңімпаз, сопрано Шуна Скотт Сендалл, 2010 жылдың 11 қыркүйегінде Лондонның Хайд-паркіндегі BBC Proms in the Park-та Те Канава мен Хосе Каррераспен бірге өнер көрсетті және Италиядағы Солти Те Канава академиясында үш апталық оқу курсына қатысу мүмкіндігіне ие болды.
In January 2010, Te Kanawa and BBC Radio 2 launched an initiative to find a gifted opera singer of the future. The initiative was the BBC Radio 2 Kiri Prize competition. Following regional auditions of over 600 aspiring opera singers, 40 were invited to attend masterclasses in London with Te Kanawa, mezzo soprano Anne Howells and conductor Robin Stapleton. From these classes 15 singers were selected for the semi finals, which were broadcast on 5 consecutive weeks on BBC Radio 2's Friday Night Is Music Night. The semi finalists were accompanied by the BBC Concert Orchestra, conducted by Martin Yates, Richard Balcombe and Roderick Dunk and their performances were judged by Te Kanawa, Howells, Stapleton and director John Cox. Five singers reached the final, which was broadcast on Radio 2 on 3 September 2010. The winner, soprano Shuna Scott Sendall, performed with Te Kanawa and José Carreras at the BBC Proms in the Park in Hyde Park, London on 11 September 2010, and was given the opportunity to attend a three week residential course at the Solti Te Kanawa Accademia in Italy.
Маоридің әл-ауқаты
2003 жылы Мельбурн қаласындағы Herald Sun газетімен берген сұхбатында Те Канава маори халқының әлеуметтік жәрдемге тәуелділігінің жоғары деңгейін сынап, өз отандастарының наразылығын тудырды.
In a 2003 interview with the Melbourne based Herald Sun, Te Kanawa criticised the high rate of welfare dependence among the Māori people, angering some of her compatriots.