Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Мосс жануарларының түрлері
Species of moss animal
Membranipora membranacea – Атлант және Тынық мұхиттарында, көбінесе қоңыржай аймақтарда кездесетін, кең таралған теңіз бриозоандарының бір түрі. Бұл бриозоан – колониялық организм, оның жұқа, кілемше тәрізді қабығы ақтан сұрға дейін түсті болады. Халық арасында "табут қорап", "теңіз кілемшесі" немесе "торлы қабық бриозоаны" деп те аталады, көбінесе теңіз балдырларының, әсіресе ламинарияның (кельп) үстінде көптеп кездеседі.
Membranipora membranacea is a very widely distributed species of marine bryozoan known from the Atlantic and Pacific Oceans, usually in temperate zone environments. This bryozoan is a colonial organism characterized by a thin, mat like encrustation, white to gray in color. It may be known colloquially as the coffin box, sea mat or lacy crust bryozoan and is often abundantly found encrusting seaweeds, particularly kelps.
Тарату
Солтүстік-шығыс Атлантика, оның ішінде Балтық теңізі, Ла-Манш бұғазы, Жерорта теңізі және Солтүстік теңіз. Солтүстік Американың Аляскадан Калифорнияға дейінгі Солтүстік Тынық мұхитының жағалауында да табиғи түрде кездеседі. Бұл түр алғаш рет 1987 жылы АҚШ-тың Атлантика жағалауындағы Мэн шығанағында тіркелді. Канаданың Атлантика жағалауында ол алғаш рет 1990 жылдардың басында Новая Шотландияда байқалды және 2002 жылға қарай Ньюфаундленд пен Лабрадорға жетті. Кальций карбонатымен қатайтылған бұл экзоскелет зооециум деп аталады, ол организмнің ішкі құрылымын қорғау ғана емес, сонымен қатар жеке зооидты субстратқа және басқа зооидтарға берік бекітеді. Колониядағы зооидтар өзара байланысты қабырғаларындағы тесіктер арқылы байланыса алады, олар арқылы дене сұйықтығы алмасуы жүзеге асырылады. Тамақтанбайтын кезде лофофор ұшқыштардың қабығы арқылы полипидке жиырылады. Лофофор зооидтың жүйке жүйесімен басқарылады, ол лофофордың негізіндегі ганглийден тұрады. Бұл ганглий лофофорға және одан, сондай-ақ эпителийге және ас қорыту жолына қозғалыс және сезімдік импульстарды жібереді. Лофофорды қозғалтуды басқаратын бұлшық – лофофордың кері тартылу бұлшығы. Личинкалар әдетте мамыр айында таңдаған субстраттарына қоныстанады, содан кейін колония өсіп, даму тоқталып, көбейеді, қыркүйек айында қысқарып, қартайады, бірақ температура оларды қысқа дейін сақтап тұруға мүмкіндік беретін аймақтарда бұл үрдіс кейінірек жүреді.
Northeast Atlantic including the Baltic Sea, English Channel, Mediterranean Sea and North Sea. Also native to the North Pacific coastline of North America from Alaska to California. The species was first recorded on the Atlantic coastline of the U. S. in 1987 in the Gulf of Maine. In Canada's Atlantic coast, it was first observed in Nova Scotia during the early 1990s, and had reached Newfoundland and Labrador by 2002. This exoskeleton, hardened with calcium carbonate, is known as the zooecium, which not only serves to protect the internal structures of the organism, but also keeps the individual permanently attached to the substrate and neighboring zooids. Zooids within a colony can communicate via pores in their interconnecting walls, through which coelomic fluid can be exchanged. When not feeding, the lophophore retracts into the polypide through the tentacular sheath. The lophophore is controlled by the zooid's nervous system, which consists of a ganglion at the lophophore base. This ganglion is responsible for motor and sensory impulses to and from the lophophore, as well as the epithelium and digestive tract. The lophophore retractor is the muscle which controls the movement of the lophophore. The larvae typically settle on their preferred substrates in May, and then the colony undergoes growth, stasis and reproduction, shrinkage, and senescence around September, except in regions where temperature allows them to persist further into the winter.
Экологиялық маңызы
М. membranacea көптеген жерлерде инвазивті түрге айналды және теңіз балдырларының көбею қабілетін шектеп, теңіз экожүйелеріне зиянды әсер етуі мүмкін деп саналады, әсіресе балдыр жапырақтарынан споралардың таралуына кедергі келтіреді. Бұл бриозоанның колониялары теңіз балдырларының қоректік заттарды сіңіруіне де бұзылыq тудырады. M. membranacea балдырлы ормандардағы балдырлардың тығыздығы мен мөлшерін де азайтады. Сонымен қатар, M. membranacea балдырлардағы фотосинтез процесіне де әсер етеді, себебі олардың қаптамасы балдыр жапырақ тіндеріндегі негізгі және қосымша пигменттердің концентрациясын төмендетуі мүмкін.
M. membranacea has become an invasive species in many places, and is believed to have a potentially negative impact on marine ecosystems by limiting the ability of seaweeds to reproduce, specifically by interfering with spore release from the kelp blade. The colonies of this bryozoan are also known to interrupt nutrient uptake by seaweed. M. membranacea also decreases density and size of kelp plants within kelp beds Additionally, M. membranacea also affects photosynthetic processes in kelp, since their encrustations may result in reduced concentrations of the primary and accessory pigments in the kelp blade tissue.