Берд киттері (Baird's beaked whale) – Солтүстік Тынық мұхитындағы екінші ірі тісті кит. Түрлердің генетикалық айырмашылықтары, географиялық орналасуы зерттелген.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сүтқоректілердің түрлері
Species of mammals
Байрд тұмсықты киті (Berardius bairdii), сондай-ақ Солтүстік алып бөтелке мүңкілі, Солтүстік Тынық мұхиты бөтелке мүңкілі, алып төрт тісті кит, Солтүстік төрт тісті кит және Солтүстік Тынық мұхиты төрт тісті киті деп те аталады. Байрд және Арну тұмсықты киттерінің арасындағы ұқсастық соншалық, зерттеушілер олардың бір түрдің екі популяциясы болу мүмкіндігін талқылаған. Дегенмен, генетикалық дәлелдер және олардың кең географиялық аймақтардағы айырмашылығы оларды жеке түрлер деп жіктеуге алып келді. Байрд тұмсықты киті - сперма китінен кейін тісті киттердің екінші ірі түрі болып табылады.
Baird's beaked whale (Berardius bairdii), also known as the northern giant bottlenose whale, North Pacific bottlenose whale, giant four toothed whale, northern four toothed whale and the North Pacific four toothed whale, is a species of whale from the genus Berardius. Baird's and Arnoux's beaked whales are so similar that researchers have debated whether or not they are simply two populations of the same species. However, genetic evidence and their wide geographical separation has led them to be classified as separate. Baird's beaked whale is the second largest living species of toothed whale after the sperm whale.
Таксономия
Бейрдтің тұмсықты киттерін алғаш рет 1883 жылы американдық зоолог Леонхард Штейнгер Беринг аралының шығыс жағалауында алдыңғы күзде құрлыққа шығып қалған бір дананың бас сүйегі негізінде сипаттады. Бұл түрге сол кездегі Смитсония хатшысы Спенсер Фуллертон Бэрдтің құрметіне ат қойылды. Штейнгердің сипаттамасы жарияланғаннан кейін бірнеше ай өткен соң швед зоологы Август Вильгельм Малм 1879 жылы Беринг аралында табылған бас сүйегінің бір бөлігіне сүйене отырып, Beradius вегае деген Beradius туысына жататын жаңа түрдің сипаттамасын жариялады. Кейін Beradius vegae Beradius bairdii-нің кіші атауы екені анықталды.
Baird's beaked whales were first described in 1883 by American zoologist Leonhard Stejneger based on a skull from a specimen that had been found stranded on the eastern shore of Bering Island the previous fall. The species was named after Spencer Fullerton Baird, the then Secretary of the Smithsonian. A few months after Stejneger's description was published, Swedish zoologist August Wilhelm Malm published a description of a new species in the Beradius genus, Beradius vegae, based on a portion of a skull found on Bering Island in 1879. Beradius vegae was later determined to be a junior synonym of Beradius bairdii.
Сипаттама
Еркектердің ұзындығы шамамен ал эми ұрғашыларының ұзындығы дейін жетеді. Мұрыны, тұмсық деп аталатын бөлігі, созылыңқы болып келеді және төменгі жақ сүйегіндегі бір немесе екі жиын тістен басқа тісі жоқ. Бұл тістер түр ішіндегі қақтығыстарда қолданылатындықтан "жауынгерлік тістер" деп аталады. Жекелеген ағзалар мұндай төбелес кезінде іздер қалдыратын жарақаттарға жиі ұшырайды. Бейрдтің тұмсықты киті 84 жылға дейін өмір сүре алады.
The species reaches lengths of about for males and for females. The snout, called a beak, is elongated and lacks all teeth except for one or two sets in the lower mandible, which are called "battle teeth" for their use in intra species conflict. Individuals often bear scars from such confrontations. Baird's beaked whale can live for up to 84 years.
Тарату
Бұл түр негізінен Солтүстік Тынық мұхитында кездеседі, онда ол терең сулы кит жануарларының бірі болып табылады және көбінесе жем іздеу кезінде белгілі бір тереңдікте жүзеді. Оның таралу аймағының солтүстік-батыс бөлігінде Хоккайдо (Жапония), Сахалин және Камчатка жағалауларында, сондай-ақ Охот теңізінде, Беринг теңізінде және Алеут аралдарында кездесуі құжатталған. Олардың шығыс және оңтүстік таралу аймақтарында Алясканың оңтүстігінен бастап АҚШ-тың батыс жағалауы бойында Сан-Диего және Солтүстік Бажа Калифорнияға дейін көрілген.
The species occurs primarily in the North Pacific Ocean, where it is a deep water cetacean, often frequenting depths between in its search for prey. In the northwestern part of its range, sightings have been documented off of Hokkaido, Japan, Sakhalin and Kamchatka, as well as in the Sea of Okhotsk, the Bering Sea and the Aleutian Islands. In the more eastern and southern reaches of their distribution, they have been seen from southern Alaska and down the U. S. West Coast to San Diego and northern Baja California.