Кіріспе
Лондон ауданы: Спиталфилдс – музыкалық топ. Спиталфилдс /ˈs//p//ɪ//t//əl//f//iː//l//d//z/ – Англияның Лондон қаласындағы аудан. Ол Лондонның Tower Hamlets ауданында орналасқан. Шығыс Лондонда және East End-те жатыр. Спиталфилдс Коммерциялық көшесі мен Брик-Лейн көшесінің маңында қалыптасқан. Мұнда Спиталфилдс базары, тарихи Ескі Спиталфилдс базары, Брик-Лейн базары және Петтикоат-Лейн базары сияқты бірнеше базар бар. Бұл аймақ ұзақ жылдар бойы шетелден келген мигранттарды, соның ішінде көптеген еврейлерді тартты, олардың болуы аймаққа 19 ғасырда Кішкентай Иерусалим деген атты әкелді. Бұл Миддлсекс графтығындағы Степнидің үлкен ежелгі приходінің дербес ауылы (автономды аймақ) болды және 1729 жылы тәуелсіз приходқа айналды. Лондон қаласының сыртында орналасқан, 1889 жылдан бастап Лондон графтығының бөлігі болды және 1900 жылдан бастап Степни метрополитен ауданының құрамына кірді. 1921 жылы азаматтық приход ретінде таратылды.
the musical group
Spitalfields '/s//p//ɪ//t//əl//f//iː//l//d//z/ is an area in London, England and is located in the London Borough of Tower Hamlets. It is in East London and situated in the East End. Spitalfields is formed around Commercial Street and Brick Lane. It has several markets, including Spitalfields Market, the historic Old Spitalfields Market, Brick Lane Market and Petticoat Lane Market. The area has a long attracted migrants from overseas, including many Jews, whose presence gained the area the 19th century nickname of Little Jerusalem. It was a Hamlet (autonomous area) of the large ancient parish of Stepney in Middlesex, and became an independent parish in 1729. Just outside the City of London, it formed part of the County of London from 1889 and was part of the Metropolitan Borough of Stepney from 1900. It was abolished as a civil parish in 1921.
Топонимика
Спиталфилдс атауы 1399 жылы Спиттеллонд түрінде, 1561 жылы Лондонның "Woodcut" картасында The spitel Fyeld деп, ал 1561 жылы Спиттелфельдс деп кездеседі. Бұл жер 1197 жылы Бишопсгейт жолының шығыс жағында салынған Сент-Мэри госпиталіне тиесілі болған, ол діни орден басқаратын саяхатшыларға арналған мейрамхана (жатақхана) еді. Атауы осы госпитальден шыққан деп саналады, "госпиталь" сөзі "hospital" сөзінің өзгеруінен туындаған. Аймақтың тағы бір, мүмкін ескі атауы Лолсворт болған. Бұл аймақ тарихи Миддлсекс графтығының құрамына кірген, бірақ әскери және көптеген азаматтық функциялар Тауэр дивизиясы (Тауэр Хамлеттер деп те аталады) арқылы, Тауэр Хамлеттердің Лорд-лейтенантының басшылығымен жергілікті түрде басқарылған (бұл лауазым әрдайым Лондон Тауэрінің констеблімен толтырылған). Тауэр дивизиясының қызметі 1889 жылы Спиталфилдс Лондон жаңа округінің құрамына кірген кезде тоқтатылды. 1965 жылы Лондон округі Үлкен Лондонмен алмастырылды.
Өкілдік
Ауданның көбі (темір жолдың солтүстігіндегі, Уиверс-Вордтағы шағын аумақтан басқа) Спиталфилдс және Банглатаун бөлігі болып табылады, ол Тауэр-Хэмлетс кенттік кеңесіне екі кеңесші сайлайды. Спиталфилдс Бетнал Грин және Боу сайлау округінің құрамында. 2010 жылдан бері Ұлыбритания Парламентінің Палатасында Лейборист партиясынан Рушанара Али өкілдік етеді. Spitalfields аудандық жоспарлау форумы Спиталфилдс тұрғындары, кәсіпкерлер, қоғамдық ұйымдар және басқа да жергілікті мүдделердің қатысуымен құрылған, оның мақсаты – жергілікті халыққа аудандық жоспарлау саясатына әсер етуге көмектесу.
Рим
Римдіктер Bishopsgate тас жолының шығысында зират салған, ол шамамен Эрмин көшесінің бағытын ұстанады: Лондиниумнан солтүстікке қарай бағытталған негізгі жол. 2013 жылы Дурхам университетінің ғалымы Джанет Монтгомери тіс эмалінің қорғасын изотоптарын талдап, Британияда жерленген Римнен келген алғашқы адамды анықтады. Ол 25 жастағы әйел болған, біздің эрамыздың 4-ші ғасырының ортасында қорғасынмен қапталған тас саркофагқа жерленген, және оның қабіріне зәрі мен шыныдан жасалған заттар қойылған.
Сент-Мэри ауруханасы
1197 жылы Вальтер Брунус пен оның әйелі Роисия зират орнында "Сент-Мэри Уитхаут Бишопсгейт" жаңа ауруханасын, кейіннен "Сент-Мэри Спитал" деп аталды, құрды. Ол ортағасырлық Англиядағы ең ірі ауруханалардың бірі болды және үлкен зират, жерлеу шіркеуі және тас сүйек сақтау үйіне ие болды. Археологтар шіркеуді қазып шығарды және оны жұртшылыққа көрсету үшін сақтап қалды. 1539 жылы Генрих VIII тұсында монастырь мен аурухана таратылды. Тарату кезінде ауруханада 180 кедей науқасқа арналған төсек-орын болды. Приория ауруханасының ішкі аумағы кейіннен Спиталфилдс ауылы мен қауымына жақын орналасқан, Нортон Фолгейт бостандығы деп аталатын шағын қосымша аумақта болды. Генрих VIII кезінде шіркеу мен монастырь ғимараттарының көп бөлігі бұзылса да, бостандық кез келген қауымнан тыс автономды аймақ болып қала берді. Оңтүстікке қарай жатқан көршілес сыртқы аумақтар Лондон мұнарасының артиллериялық жаттығулары үшін қайта пайдаланылды. "Ескі артиллерия алаңы" деп аталған аймақ Лондон мұнарасының Tower Liberties ретіндегі арнайы юрисдикциясына бағындырылды. Приорияның басқа бөліктері ауылдық тыныштық іздеген лондондықтар үшін тұрғын үй ретінде пайдаланылды, ал 17 ғасырдың ортасына қарай даму Шпитал даласының бұрынғы ашық егістік жеріне қарай шығысқа қарай кеңейді.
Гугеноттар
Spitalfields негізінен 17 ғасырдың соңында дамығанға дейін егістік жерлер мен гүлзарлардан тұратын. Сол кездегі негізгі жергілікті кәсіп тоқу болды, ал тоқымашылардың көп бөлігі Франциядан қашқан гугеноттар еді. Спиталфилдс шел өнеркәсібімен тарихи байланысын 1685 жылы Нант жарлығы күшін жойғаннан кейін аймаққа қоныс аударған француз протестант (гугенот) босқындары қалыптастырды. Олар Лондон қаласының шегінен тыс қоныстанғандықтан, қала гильдияларының шектеуші заңнамасынан қашып құтылуды үміттенеді. Гугеноттар өздерімен бірге көптеген нәрсе әкелмеді, тек біліктіліктерін ғана алып келді, ал 16 сәуірдегі 1687 жылғы Кеңес бұйрығы олардың кедейлігін жеңілдету үшін 200 000 фунт стерлинг жинады. 1687 жылдың желтоқсанында, қаражатты басқару үшін құрылған комитет алғашқы есебінде 13 050 француз босқыны Лондонда, негізінен Спиталфилдс маңында, сондай-ақ жақын маңдағы Бетнал Грин, Шордич, Уайтчепел және Майл-Энд Нью-Таун елді мекендерінде қоныстанғанын хабарлады. 17-18 ғасырлардың соңында жібек өнеркәсібін басқаратын шебер тоқымашыларға арналған жақсы жабдықталған үйлер, сондай-ақ жаңадан құрылған Епископтар алаңының айналасында салынған сәнді қалалық үйлер пайда болды. Fournier Street-тегі Christ Church, Spitalfields шіркеуі, сәулетші Николас Хоксмурдың жобасымен, Анна патшайымының тұсында салынды. Бұл шіркеудің құрылысы, аймақта он шағын шіркеу салған гугеноттарға қалыптасқан шіркеудің күшін көрсету мақсатында болды. Төмен дәрежелі тоқымашылардың үйлері Tenterground-да шоғырланды. 1717 жылы «Spitalfields» математикалық қоғамы құрылды. 1846 жылы ол Корольдік астрономиялық қоғаммен бірікті. Spitalfields базары 1638 жылы Карл I сол кездегі Spittle Fields деп аталған жерде ет, құс және түбірлі өсімдіктер сатуға лицензия берген кезде құрылды. Қазіргі уақытта базарға апта сайын шамамен 25 000 адам келеді. 1730 жылдардан бастап ирландтық тоқымашылар ирланд зығыр өнеркәсібінің құлдырауынан кейін жібек саудасында жұмыс істеу үшін келді. 18 ғасырда жібек өнеркәсібінде үнемі дағдарыстар туды, олар екі бәсекелес елдер арасындағы соғыстар арасында француз жібегінің импортымен және баспаға шығарылған каликоның импортымен байланысты болды. Саудадағы құлдырау және тоқымашыларға төленген төлемдер наразылыққа әкелді. 1769 жылы Спиталфилдс көтерілісі жібек нарығының құлдырауы кезінде тоқымашылардың наразылық жиналыстарын таратуға жасалған әрекеттер кезінде болды. Көтерілістер Бетнал Гриндегі Salmon and Ball тавернасының алдында ирланд және гугенот тоқымашысының дарға асылуымен аяқталды. 1729 жылы Спиталфилдс Степни приходінен бөлініп, тәуелсіз приходқа айналды. Осы кезде приход аудандары азаматтық және шіркеулік функцияларды атқарды. Аймақтың приход шіркеуі - Спиталфилдс қаласындағы Christ Church, кейіннен St Stephen Spitalfields қосылды. St Stephen Spitalfields шіркеуі 1860 жылы халықтың жарнасымен салынған, бірақ 1930 жылы бұзылды. Жанындағы пасторлық үй ғана сақталды.
Виктория дәуірі
Виктория дәуірінде жібек өнеркәсібі ұзақ құлдырауға ұшырады, ал ескі саудагерлердің үйлері көп тұратын қаңтарыптарға айналды. Спиталфилдс қалалық кедейліктің символына айналды, ал 1832 жылы Лондондағы холера эпидемиясы туралы алаңдаушылық "The Poor Man's Guardian" (18 ақпан 1832) газеті Спиталфилдс туралы былай деп жазды:
Төменгі үйлер тығыз және қараңғы көшелер мен аллеяларда біріне-бірі жапсысып, көзге көрінмейтіндей, есіктері мен терезелері қираған халде тұрды: үйлердің әр бөлмесінде бүкіл отбасы – ата-аналар, балалар және қарт ата-аналар тығылып өмір сүрді. 1860 жылы Франциямен жасалған келісім арзан француз жібегін импорттауға мүмкіндік берді. Бұл Спиталфилдсте, сондай-ақ көршілес Бетнал Грин мен Шордичтегі көптеген тоқымашыларды жұмыссыз және мұқтаж қалдырды. Аймаққа жиһаз жасау және етік тігу сияқты жаңа кәсіптер келді, ал үлкен терезелі гугенот үйлері тігінге ыңғайлы болып шықты, бұл тоқыма өнеркәсібінде жұмыс іздеп келген еврей босқындарының жаңа толқынын тартты. Лондонның ең жаман көшесі деп есептелген Дорсет көшесінде 1888 жылдың күзінде сериялық кісі өлтіруші Джек Келли жас әйел, Мэри Джейн Келлиді аяусыз өлтіріп, мүсілін қиып тастады. Бұл кісі өлтіру Уайтчепелдегі кісі өлтірулер деп белгілі болған бірнеше қылмыстың шыңы болды. Аймақтың кедейлігіне қайта назар аудару 1891-94 жылдары жергілікті қаңтарыптардың бір бөлігін бұзу туралы шешім қабылдауға ықпал етті. Кедейлік күйзелісі жалғасты, және оны Джек Лондонның «Адбисс халқы» (1903) атты еңбегіндегі әлеуметтік сыншылар көрсетті. Ол Спиталфилдстегі Христ Чёрчтің жанындағы «Итчи Парк» үйсіздердің танымал кездесу орны екенін атап өтті.
The low houses are all huddled together in close and dark lanes and alleys, presenting at first sight an appearance of non habitation, so dilapidated are the doors and windows: in every room of the houses, whole families, parents, children and aged grandfathers swarm together. In 1860, a treaty with France allowed the import of cheaper French silks. This left the many weavers in Spitalfields, as well as neighbouring Bethnal Green and Shoreditch, unemployed and indigent. New trades such as furniture and boot making came to the area, and the large windowed Huguenot houses were found suitable for tailoring, attracting a new population of Jewish refugees drawn to live and work in the textile industry. Another claimant to the distinction of being the worst street in London was Dorset Street, which was highlighted by the brutal killing and mutilation of a young woman, Mary Jane Kelly, in her lodgings here by the serial killer, Jack the Ripper in the autumn of 1888. The murder was the climax of a series of murders that became known as the Whitechapel Murders. The renewed focus on the area's poverty helped prompt the decision to demolish some local slums in 1891–94. Deprivation continued and was brought to notice by social commentators such as Jack London in his The People of the Abyss (1903). He highlighted 'Itchy Park', next to Christ Church, Spitalfields, as a notorious rendezvous for homeless people.
Қазіргі заманғы госпитальдер
ХХ ғасырдың соңында еврей халқының саны азайды және олардың орнына Бангладештен келген иммигранттардың көптеп келуі байқалды. Олар да жергілікті тоқыма өнеркәсібінде жұмыс істеді, соның арқасында Брик-Лейн Лондонның дәмді тағамдарының (карри) астанасы атанды. 1981 жылға қарай, үй шаруашылықтарының кем дегенде 60% -ы этникалық азшылықтардан құралды. 1960 жылдардан бастап Брик-Лейннің батысындағы ескі сауда үйлерінің тұрғын үй қорын бұзудан қорғау жөніндегі науқан да жүргізілді. Көптеген үйлер Spitalfields тарихи ғимараттар қоры арқылы сақталды, бұл жағдай gentrification-ға және жылжымайтын мүліктің бағасының күрт өсуіне алып келді. ХХІ ғасырда Бишопскейт пен Спиталфилдс базары арасында ірі кеңсе ғимараттары салынды, бұл аймақтың ерекшелігіне әсер етті. Қорғаушылар Ескі Спиталфилдс базарын сақтап қалуға және сауда, ойын-сауық орындарын, сондай-ақ ғимараттардың жанында алаң (қалалық алаң) құруға қол жеткізді.
Қауымдастық
Спиталфилдс-те жергілікті қоғамдық сезім өте күшті, Spitalfields Community Group-тың мақсаты – Spitalfields-те тұратын және жұмыс істейтін адамдарды ұсыну, осы арқылы қоғамдық бірлік сезімін арттыру, сондай-ақ оның мүшелері мен көршілерінің өмір сапасын жақсарту. "Спиталфилдс Музыкасы" музыкалық шаралар арқылы жергілікті қоғамды нығайтады. Spitalfields Тұрғын үй қауымдастығы тұрғындармен тығыз жұмыс істейді, оларға сапалы қоғамдық қызметтер көрсетеді. Көшпелі қоғамдық бақтар деп аталатын қоғамдық бақ, бұрын қоршалған және өсіп кеткен аймақта орналасқан әлеуметтік жоба. Бұл бақ, бағы бар жергілікті тұрғындар сияқты, әртүрлі адамдар арасында танымал. Ол табылған материалдардан, көше өнерінен, мүсіндерден және жеке баулардан тұрады. Nomadic Community Gardens – бұл уақытша жоба немесе "осы уақытта пайдалану", Londonewcastle жылжымайтын мүлік әзірлеушісінің тапсырысымен жеке компания жүзеге асырады, ол бақ операторына шамалы төлеммен жерді жалға береді және бастапқы қаржыландыруды қамтамасыз етеді. Londonewcastle 2015 жылдың қараша айында "қолжетімді тұрғын үйлер, таунхаустар және пәтерлер" салуға жоспарлау рұқсатын алды. Fleet Street Hill жобасының құрылысы 2016 жылы басталуы тиіс еді. 2009 жылы 56 Artillery Lane мекенжайында Рейвен Роу, коммерциялық емес заманауи өнер орталығы көпшілікке ашылды. 18 ғасырдағы жібек саудагерлерінің үйлерінен салынған, оған Лондонның 6a Architects фирмасы екі заманауи галерея қосты. Бұл көше 1895 жылға дейін Рейвен Роу деп аталып келген. Уайтчепел өнер галереясы Брик-Лейннің төменгі жағында орналасқан. Спиталфилдсте тұратын белгілі суретшілердің қатарында Гилберт және Джордж, Рикардо Синалли, Трейси Эмин және Стюарт Брисли бар. Телевизия жүргізушісі, сәулетші және грузин стилінің жақтасы Дэн Крюкшенк Спиталфилдс үшін белсенді түрде күресіп, осы аймақта тұруын жалғастыруда. Жазушы Жаннет Винтерсон бұрынғы ескірген грузин үйін органикалық тағамдар дүкеніне, Verde's-ке айналдырды, ол Slow Food қозғалысының бір бөлігі болды. Спиталфилдс әдебиеттегі бірнеше туындыларда кездеседі, оның ішінде Уильям Роулидің 1610–14 жылдары қойылған және 1632 жылы басылған "A New Wonder, a Woman Never Vexed" пьесасы, Сент-Мэри Спитал қағидасын бейнелейтін драмалық шығарма; Джек Лондонның 1903 жылғы журналистік естеліктері "Аңқырдың халқы"; Питер Акройдтың 1985 жылғы "Хоксмур" романы; Иэн Синклер мен Рейчел Лихтенштейннің 1999 жылғы "Родинскийдің бөлмесі"; Моника Алидің 2003 жылғы "Брик Лэйн" романы және Чарльз Паллизердің 1991 жылғы "Квинкункс" романы. 19 ғасырдағы Спиталфилдс "Джек-Қырғыншы" туралы әңгімені қайта баяндайтын "Адамды жарып жабатыннан" фильмінің түсірілген орны. 2009 жылдың желтоқсан айында Spitalfields тұрғыны "The Gentle Author" псевдонимімен Spitalfields Life деген блог ашты, онда күнделікті 10,000 эссе жариялауға уәде берді. 2020 жылдың маусым айына дейін автор Спиталфилдс және оның айналасындағы өмір туралы 4000-нан астам мақала жариялаған.
Экономика
Spitalfields-тің экономикалық құрамы негізінен оның төрт базарына байланысты. Олд-Спиталфилдс базары – антиквариат, азық-түлік және сән заттарын саудагерлер сататын басты базар, ал Петтикоат-Лейн базары көбінесе жалпы киім-кешек сатады.
Жол
Бұл аймақ Коммерциялық көше (А1202 Лондонның ішкі сақиналық жолы) төңірегінде қалыптасқан.