Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Италиялық академик (1938 жылы туған)
Italian academic (born 1938)
Тереза де Лауретис (teˈrɛːza de lauˈreːtis; 1938 жылы Болоньяда туған) – итальяндық автор және Калифорния университеті, Санта-Крус, сана тарихының еңбегі сіңген профессоры. Оның ғылыми қызығушылықтары семиотика, психоанализ, кино теориясы, әдебиет теориясы, феминизм, әйелдерді зерттеу, лесбиянка және квир тақырыптарын қамтиды. Ол сонымен қатар ғылыми фантастика туралы да жазған. Ағылшын және итальян тілдерін мүдірген ол екі тілде де шығарма жазады. Оның еңбектері он алты басқа тілге аударылған. Де Лауретис АҚШ-қа келуден бұрын Милан қаласындағы Боккони университетінен қазіргі заманғы тілдер мен әдебиеттер саласы бойынша доктор ғылымын бітірген. Ол Хейден Уайт, Донна Харавей, Фредерик Джеймсон және Анжела Дэвиспен бірге сана тарихы бағытында жұмыс істеді. Канада, Германия, Италия, Швеция, Австрия, Аргентина, Чили, Франция, Испания, Венгрия, Хорватия, Мексика және Нидерландыдағы университеттерде қонақ профессор болып жұмыс істеген. Қазір Сан-Францискода тұрады, бірақ көбінесе Италия мен Нидерландыда уақыт өткізеді.
Teresa de Lauretis (teˈrɛːza de lauˈreːtis; born 1938 in Bologna) is an Italian author and Distinguished Professor Emerita of the History of Consciousness at the University of California, Santa Cruz. Her areas of interest include semiotics, psychoanalysis, film theory, literary theory, feminism, women's studies, lesbian and queer studies. She has also written on science fiction. Fluent in English and Italian, she writes in both languages. Additionally, her work has been translated into sixteen other languages. De Lauretis received her doctorate in Modern Languages and Literatures from Bocconi University in Milan before coming to the United States. She joined the History of Consciousness with Hayden White, Donna Haraway, Fredric Jameson and Angela Davis. Has held Visiting Professorships at universities worldwide including ones in Canada, Germany, Italy, Sweden, Austria, Argentina, Chile, France, Spain, Hungary, Croatia, Mexico and the Netherlands. She currently lives in San Francisco, CA, but often spends time in Italy and the Netherlands.
Теориялар
Де Лауретистің субъективтілікті "семиозға түсу" (яғни мағына жасау және олармен қалыптасу) процесінің нәтижесі ретінде түсіндіруі, адамның іс-әрекеті (агенттігі) мен құрылым арасындағы керістікті теориялық тұрғыдан шешуге және асыруға көмектеседі. Ол тәжірибе семиотикасы тұжырымын қалыптастыру үшін Умберто Эконың С.С. Пирс тұжырымдамасын пайдаланады. Ол, негізінен лингвистикалық тұрғыда қарастырылған субъективтіліктің құрылуы туралы дискурсқа денелікті қайта әкеледі. Оның семиотикасы – тілдің ғана емес, сонымен қатар визуалды бейнелер мен сөзсіз амалдардың семиотикасы. Оның (Пирске тән) "әдеті" немесе "әдеттің өзгеруі" көбінесе Бурдье ұсынған "габитус" түсінігімен салыстырылады. Мишель Фуконың денеге жасаған талдауы, көптеген феминистер сынға алған әйел денесінің ерекшеліктерін ескермейді. Осы кемшілікті толықтыру үшін, гендер – технологияның бір салдары болуы керек, ол дененің негізгі түсініктілігін қамтамасыз етеді және Де Лауретистің "гендерлік технологиясына" айналады. Де Лауретис "квир теориясы" терминін ойлап тапқан, бірақ қазіргі қолданылуы оның бастапқы ұсынысынан өзгеше. Ол бұл терминді ойлап тапса да, үш жыл өткен соң, оны тастап кетті, себебі ол оған қарсы тұру үшін ойлап табылған күштің бағынышты институтары мен күштері тарапынан қабылданып алынды.
De Lauretis' account of subjectivity as a product of "being subject/ed to semiosis" (i. e., making meanings and being made by them) helps to theoretically resolve and overcome the tension between the human action (agency) and structure. She makes use of Umberto Eco's reading of C. S. Peirce in order to establish her notion of semiotics of experience. She brings corporeality back to the discourse on the constitution of subjectivity which has been conceived mainly in the linguistic terms. Her semiotics is not just the semiotics of language but also the semiotics of visual images and non verbal practices. Her (Peircean) "habit" or "habit change" is often compared to Bourdieu's notion of habitus. Michel Foucault’s analysis of body excludes the consideration of the specificity of the female body that many feminists have criticized. Supplementing the failure, gender should be one of the effects of technology which renders the basic intelligibility of body and that turns to de Lauretis’ "technology of gender". de Lauretis coined the term "queer theory" although the way in which it is used today differs from what she originally suggested by the term. Although she coined the term she abandoned it barely three years later, on the grounds that it had been taken over by those mainstream forces and institutions it was coined to resist.