Кіріспе
Гендерлік зерттеулер – гендерлік идентичность пен гендерлік бейнелеуді талдауға арналған салааралық академиялық сала. Гендерлік зерттеулер әйелдер туралы зерттеулерден, феминизмнен, гендерден және саясаттан бастау алды. Бұл сала қазір квир зерттеулерімен және ерлер зерттеулерімен байланысты. Оның 1990 жылдан кейін, әсіресе Батыс университеттерінде танымалдылығының артуы деконструкцияның дамуымен бірге жүрді. Гендерлік зерттеулерге әдебиет, тіл білімі, адам географиясы, тарих, саяси ғылымдар, археология, экономика, социология, психология, антропология, кино, музыкатану, медиа зерттеулері, адам дамуы, құқық, қоғамдық денсаулық сақтау және медицина сияқты пәндер үнемі үлес қосады. Гендерлік зерттеулер сондай-ақ нәсіл, этникалық топ, географиялық орналасу, әлеуметтік топ, ұлттық белгішелік және мүгедектік сияқты факторлардың гендерлік және сексуалдық категориялармен қалай қиылысатындығын талдайды. Гендерлік зерттеулерде "гендер" термині ерлер мен әйелдердің биологиялық ерекшеліктеріне қарағанда, ерлік пен әйелдіктің әлеуметтік және мәдени тұрғыдан құрылуына қатысты қолданылады; алайда, барлық гендерлік зерттеушілер осы көзқараспен келіспейді. Гендер әдебиет теориясы, драма зерттеулері, кино теориясы, өнер теориясы, қазіргі заманғы өнер тарихы, антропология, социология, социолингвистика және психология сияқты көптеген пәндер үшін маңызды. Бұл пәндер гендерді қалай және неліктен зерттейтініне қатысты әртүрлі көзқарастарға ие болуы мүмкін. Саясатта гендер саяси тұлғалардың түрлі мәселелерде өздерін позициялауы үшін қолданатын негізгі дискурс ретінде қарастырылуы мүмкін. Гендерлік зерттеулер – әр түрлі пәндердің әдістері мен тәсілдерін біріктіретін жекелеген ғылым саласы. Көптеген салалар "гендерді" практика ретінде қарастыра бастады, кейде оны орындалыс деп атайды. Зигмунд Фрейд, Жак Лакан және объектілер қатынасы теориясы гендерлік зерттеулерге зор ықпал етті.
Gender studies is an interdisciplinary academic field devoted to analysing gender identity and gendered representation. Gender studies originated in the field of women's studies, concerning women, feminism, gender, and politics. The field now overlaps with queer studies and men's studies. Its rise to prominence, especially in Western universities after 1990, coincided with the rise of deconstruction. Disciplines that frequently contribute to gender studies include the fields of literature, linguistics, human geography, history, political science, archaeology, economics, sociology, psychology, anthropology, cinema, musicology, media studies, human development, law, public health, and medicine. Gender studies also analyzes how race, ethnicity, location, social class, nationality, and disability intersect with the categories of gender and sexuality. In gender studies, the term "gender" is often used to refer to the social and cultural constructions of masculinity and femininity, rather than biological aspects of the male or female sex; however, this view is not held by all gender scholars. Gender is pertinent to many disciplines, such as literary theory, drama studies, film theory, performance theory, contemporary art history, anthropology, sociology, sociolinguistics and psychology. These disciplines sometimes differ in their approaches to how and why gender is studied. In politics, gender can be viewed as a foundational discourse that political actors employ in order to position themselves on a variety of issues. Gender studies is also a discipline in itself, incorporating methods and approaches from a wide range of disciplines. Many fields came to regard "gender" as a practice, sometimes referred to as something that is performative. and informed both by Sigmund Freud, Jacques Lacan and the object relations theory, is very influential in gender studies.
Психоанализ теориясы
Бірқатар теоретиктер гендерлік зерттеулер саласына елеулі әсер етті, әсіресе психоаналитикалық теория тұрғысынан. Олардың ішінде Зигмунд Фрейд, Жак Лакан, Джулия Кристава және Браха Л. Эттингер бар. Бұл теоретиктердің әрқайсысының көзқарасымен зерттелген гендер әлдеқайда өзгеше болып көрінеді. Фрейдтік жүйеде әйелдер "мүгедек деп есептеледі және пенистің жоқтығын қабылдауға үйренуі керек" (Фрейдтің терминімен "деформация"). Лакан болса, әйелдік пен ерлікті әртүрлі бейсаналық құрылымдарға қарай ұйымдастырады. Еркек және әйел субъектілерінің екеуі де "фалликалық" ұйымға қатысады, ал жыныстық қатынастың әйелдік жағы "қосымша" болып табылады, қарама-қарсы немесе толықтырушы емес. Лакан жыныстық сәйкестіктің туа біткен немесе биологиялық тұрғыдан анықталатындығы туралы идеяға қарсы тұру үшін, жыныстық рөлдердің қалыптасуы мен балалық шақтағы ролдік ойындарды қарастыратын сексуация (жыныстық жағдай) тұжырымдамасын қолданады. Лаканның пікірінше, жеке тұлғаның жыныстық сәйкестігі, гендерлік сәйкестікті дамытуға, гендерлік жыныстың ер немесе әйел болуынан кем түспейді, тіпті одан да маңызды. Кристава патриархалды мәдениеттердің, жеке адамдар сияқты, өмірге келуі үшін аналық пен әйелдікті жоюға мәжбүр екенін айтады. Браха Л. Эттингер 1990 жылдардың басынан бері шекаралық байланыстың (bordureliance), шекаралық кеңістіктің (bordurespacement) және бірлесіп пайда болудың аналық және аналық алды Эросы арқылы қазіргі психоанализдегі субъективтілікті өзгертті. Матрициалды әйелдік айырмашылық ерекше көзқараспен сипатталады және ол ерлер мен әйелдерде транс-субъективтілік пен транс-жективтіліктің көзі болып табылады. Эттингер аналық байланысқа архаикалық байланыстың ықпалымен адам субъектісін қайта қарастырады және Деметр-Персефона кешенділігі идеясын ұсынады.
Феминисттік психоаналитикалық теория
Феминистік теоретиктер Джульет Митчелл, Нэнси Чодоров, Джессика Бенджамин, Джейн Галлоп, Браха Л. Эттингер, Шошана Фелман, Гризельда Поллок, Люс Иригарей және Джейн Флакс феминистік психоанализді жасады және психоаналитикалық теория феминистік жоба үшін маңызды екенін, сондай-ақ басқа теориялық дәстүрлер сияқты, әйелдер тарапынан сынға алынып, сексизмнің қалдықтарынан (яғни цензурадан) босату үшін өзгертілуі керектігін айтты. Шуламит Файрстоун "Секс диалектикасы" атты еңбегінде фрейдизмді жаңылыс феминизм деп атайды және фрейдизмнің дерлік толыққанды дұрыс екенін, бір ғана маңызды ерекшелікті қоспағанда талқылайды: Фрейд "пеніс" деп жазған жерлердің барлығында бұл сөз "қуат" деп ауыстырылуы керек. Элизабет Гросс сияқты сыншылар Жак Лаканды психоанализде сексистік дәстүрді сақтап қалғаны үшін айыптайды. Джудит Батлер, Браха Л. Эттингер және Джейн Галлоп сияқты басқалар Лаканның еңбегін гендерлік зерттеулерді дамыту үшін, бірақ сын тұрғысынан пайдаланды. Дж. Б. Маршан айтуынша, "гендерлік зерттеулер мен квир теориясы психоаналитикалық көзқарасқа көбінесе қарсылық танытады". Жан-Клод Гильбо үшін гендерлік зерттеулер (және жыныстық азшылықтардың белсенділері) психоанализ бен психоаналитиктерді "жаңа дін қызметкерлері, жыныстық қалыптылықтың, моральдың, морализмнің немесе тіпті қараңғылықтың соңғы қорғаушылары" деп қарастырып, "қоршап алған". Джудит Батлер жыныстық айырмашылықтың "өзгеріссіз" деп есептеліп, оның маңызды емес екенін және анық екенін көрсетуге жасалған әрбір әрекетті патологиялық деп санауға қатысты психоаналитикалық көзқарасқа алаңдаушылық білдіреді. Дэниел Боун мен Катерина Реаның пікірінше, гендерлік зерттеулер "психоанализді патриархалды отбасылық және әлеуметтік үлгіні жалғастыру үшін жиі сынға алады, ол ата-аналық тәртіптің қатаң және уақыттан тыс нұсқасына негізделген".
Әдебиет теориясы
Психоаналитикалық бағытталған француз феминизмі бастапқыда визуалды және әдеби теорияға ден қойды. Вирджиния Вулфтың мұрасы, сондай-ақ "Адриен Ричтің әдеби мәтіндерді, сонымен қатар тарихты әйелдердің қайта қарауы жөніндегі шақыруы феминист авторлардың бір буынын өз мәтіндерімен жауап беруге жігерлендірді". Гриссельда Поллок және басқа феминисттер миф, поэзия және әдебиетті гендерлік көзқарас тұрғысынан қарастырды.
Постмодерндік ықпал
Постмодернизм теориясының пайда болуы гендерлік зерттеулерге, ағылшын немесе көпқырлы идентитіге әсер етті. Постструктурализмнің және оның әдебиет теориясының постмодернизм аспектісінің гендерлік зерттеулерге тигізген әсері, ең алдымен, үлкен наративтерге қарсы шығу арқылы көрінді. Постструктурализм гендерлік зерттеулерде квир теориясының пайда болуына жағдай жасады, бұл саланың сексуалдық зерттеулерге қатысты көрінеуін кеңейтуді талап етті. Сексуалдық зерттеулерді қамтудан басқа, постмодернизмнің ықпалымен гендерлік зерттеулер R.W. Connell, Michael Kimmel және E. Anthony Rotundo сияқты әлеуметтанушылар мен теоретиктердің еңбектеріне байланысты еркектік зерттеулеріне де назар аударды. Бұл өзгерістер мен кеңейтулер сала ішіндегі кейбір дау-дамайларға әкелді, мысалы, екінші толқын феминистері мен квир теоретиктері арасындағы пікір келіспеушіліктер. Бұл екі бағыттың арасындағы шегара феминистердің көзқарасы бойынша, квир теоретиктерінің барлық нәрсе фрагменттелгенін, үлкен наративтер ғана емес, сонымен қатар тенденциялар мен категориялардың жоқ екенін айтуында жатыр. Феминистер бұл гендерлік категорияларды толығымен жояды, бірақ гендерлік қатынастардағы билік тепе-теңдігіне қарсы тұруға ештеңе жасамайды деп санайды. Яғни, гендерлік қатынастар әлеуметтік тұрғыдан құрылғандығы гендерлер арасындағы қанаушылықтың жойылмауына себеп болмайды.
Тарих
Гендерлік зерттеулер тарихы гендерге қатысты әртүрлі көзқарастарды қарастырады. Бұл ғылым әртүрлі қоғамдардағы гендерлік рөлді қалыптастыратын тарихи, мәдени және әлеуметтік оқиғалардың қалай өрбуін зерттейді. Гендерлік зерттеулер саласы ерлер мен әйелдер арасындағы айырмашылықтарға ден қоюмен қатар, жыныстық ерекшеліктерді және гендерлік жіктемелердің екіұшты емес анықтамаларын да қарастырады. ХХ ғасырдағы жалпыға бірдей сайлау құқығы төңкерісінен кейін, 1960 және 1970 жылдардағы әйелдердің азаттық қозғалысы феминистерден тарихтың қалыпты және қабылданған нұсқаларын "белсенді түрде сұрап-зоқпылауды" талап етіп, қайта қарауды ұсынды. Көптеген феминист ғалымдардың мақсаты әйелдер мен ерлердің қасиеттеріне қатысты бастапқы пікірлерге күмән келтіру, оларды нақты өлшеу және әйелдер мен ерлер арасындағы байқалатын айырмашылықтарды анықтау болды. Бастапқыда бұл бағдарламалар көбінесе феминистік болды және әйелдер мен ерлердің еңбегін мойындауға бағытталған. Бірақ көп ұзамай ерлер де ерлікті әйелдікке қарағандай зерттеуге кірісіп, "ерлер зерттеулері" деп аталатын жаңа ғылым саласын дамытты. 1980-1990 жылдарға дейін ғалымдар сексуалдық зерттеулердің қажеттілігін мойындады. Бұл лесбиянкалар мен гейлердің құқықтарына қызығушылықтың артуымен байланысты болды, және ғалымдар көптеген адамдар сексуалдық пен гендерді жеке-жеке емес, бір-бірімен байланысты деп санайтынын анықтады. Әйелдер зерттеулері бойынша докторлық бағдарламалар 1990 жылдан бері бар болғанымен, АҚШ-та гендерлік зерттеулер бойынша докторлық диссертацияға қол жеткізуге арналған алғашқы бағдарлама 2005 жылдың қарашасында мақұлданды. 2015 жылы Кабул университеті Афғанстанда гендерлік және әйелдер зерттеулері бойынша магистрлік курсты ұсынған алғашқы университет атанды. Бірақ Талибандар Ауғанстан астанасын басып алғаннан кейін университет олардың бақылауына өтті және әйелдерге оқуға тыйым салынды.
Әйелдер ісі
Әйелдер тану – әйелдер, феминизм, гендер және саясат мәселелеріне арналған пәнаралық академиялық сала. Ол көбінесе феминистік теорияны, әйелдер тарихын (мысалы, әйелдердің сайлау құқығы тарихы), әлеуметтік тарихты, әйелдердің көркем әдебиетін, әйелдер денсаулығын, феминистік психоанализді, сондай-ақ феминистік және гендерлік зерттеулердің гуманитарлық және әлеуметтік ғылымдардың көп бөлігіне әсерін қамтиды.
Ерлер оқулары
Ерлер зерттеуі – ерлер, гендер және саясатқа қатысты мәселелерге арналған пәнаралық академиялық сала. Ол көбінесе феминистік теорияны, ерлер тарихы мен әлеуметтік тарихын, ерлер әдебиетін, ерлер денсаулығын, феминистік психоанализді, сондай-ақ феминистік және гендерлік зерттеулердің ықпалымен дамыған гуманитарлық және әлеуметтік ғылымдарды қамтиды. Тимоти Лори мен Анна Хики Муди «еркектік зерттеулерін» жартылай жабық қауымдастық ретінде институционализациялауда қауіп-қатерлердің әрдайым болғанын» айтады және «феминистік философияға қатысты белгілі бір үстемдік еркектік зерттеулерінің көп бөлігін қоршап тұрады» деп атап өтеді. Ерлерді зерттеу саласында, ерлерді сынап зерттеу деп жиі анықталатын ерекше тәсілді ажырату маңызды. Бұл тәсіл негізінен 1980 жылдардың басында ағылшын тілді елдерде, әсіресе Ұлыбританияда Джефф Херн, Дэвид Морган және олардың әріптестерінің жұмысына негізделген. Одан бері бұл тәсілдің ықпалы бүкіл әлемге тарады. Ол негізінен феминистік перспективалармен (социалистік және радикалдық перспективаларды қоса алғанда) шабыттандырылады және зерттеулер мен практиканың ерлер мен ұлдардың сексизміне қарсы тұруын қажет ететініне баса назар аударады. Алғашында негізінен социологияға негізделгенімен, ол содан бері әлеуметтік саясат, әлеуметтік жұмыс, мәдени зерттеулер, гендерлік зерттеулер, білім беру және құқық сияқты көптеген басқа да пәндермен байланысты. Соңғы жылдары ерлерді сынап зерттеулер салыстырмалы және/немесе трансұлттық перспективаларды жиі пайдаланады. Ерлер зерттеулері мен еркектік зерттеулері сияқты, ерлерді сынап зерттеулер де ерлердің балалармен қарым-қатынасын ерлердің еркектік қалыптасуының маңызды факторы ретінде қарастырмағаны үшін сынға ұшырады, ал ерлердің әйелдермен және басқа ерлермен қарым-қатынасы зерттелген негізгі салалар болып табылады.
Азия мен Полинезиядағы жыныстық қатынас
Шығыс Азия мен Тынық мұхиты аймағындағы гендерге қатысты кейбір мәселелер күрделірек және географиялық орналасуымен, контекстімен байланысты. Мысалы, Қытай, Вьетнам, Таиланд, Филиппин және Индонезияда әйелді анықтауда еңбек нарығының үлесі зор. Осы елдерде "гендерлік қиындықтар көбінесе экономикалық мүмкіндіктерге, жұмыспен қамтуға және жұмыс орындарындағы мәселелерге, мысалы, ресми емес сектордағы жұмысшыларға, көші-қон ағынының әйелденуіне, жұмыс жағдайларына және ұзақ мерзімді әлеуметтік қамсыздандыруға қатысты". Дегенмен, экономикалық тұрақсыз елдерде, мысалы, Папуа-Жаңа Гвинея, Шығыс Тимор, Лаос, Камбоджа және шалғайдағы кейбір аймақтарда "әйелдер әлеуметтік және отбасылық жанжалдардың, табиғи апаттардың салдарына көбірек ұшырайды". Полинезия тілдерінде үшінші немесе екіұшты гендер туралы ұғым да бар. Самоа тіліндегі "fa'afafine" термині "әйел сияқты" деген мағынаны білдіріп, қоғамда үшінші гендерлік/екіұшты рөлді көрсетеді. Бұл сексуалдық бағыттар спектрде көрініс табады, бірақ кейбір зерттеулерде fa'afafine адамдары бір-бірімен жыныстық қатынас жасай қоймайды делінеді. Дамудың әртүрлі сатысындағы барлық аймақтарда әйелдердің шешім қабылдауға қатысуы әлсіз екені де бір мәселе. Бұған себептердің бірі – "децентрализацияға бағытталған үрдіс шешім қабылдауды әйелдердің дауысы көбінесе нашар естілетін деңгейге түсірді, тіпті ұлттық деңгейде күшті жақтас болған әйелдердің азаматтық қоғам қозғалысы да ұйымдасуға және естілуге күресіп жатыр". Бірінші бағыт – орта және дамып келе жатқан орта табысты елдермен серіктестік құрып, өсім мен өркендеудің нәтижелерін сақтау және бөлісу. Екінші бағыт – ең кедей және осал аймақтарда бейбітшілікке, жаңа өсімге және кедейлікті азайтуға қажетті даму негізін қолдау. Ал соңғы бағыт – аймақта гендерге сезімтал даму бойынша білімді басқару, алмасу және тарату үшін платформа құру. Бұл бағдарламалар Вьетнамда, Таиландта, Қытайда және Филиппинде іске асырылды, ал Лаоста, Папуа-Жаңа Гвинеяда және Шығыс Тиморда жұмыс басталды. Бұл бағыттар гендерлік зерттеулерді көрсетудің маңыздылығын білдіреді. Олар "гендерлік, сексуалдық, құштарлық субъектісінің" құрылымын "нормативтік дискурстарда" қарастырады. Батлердің аргументінің бір бөлігі "табиғи" немесе тұтас гендер мен сексуалдық қатынасты құрудағы секстің рөліне қатысты. Олардың пікірінше, гендер мен гетеросексуалдық әлеуметтік санада ерлер мен әйелдердің секстік айырмашылығы табиғи деп қабылданатындықтан, табиғи деп құрылады.
Сын
Тарихшы және теоретик Брайан Палмер гендерлік зерттеулердің қазіргіде постструктурализмге ден қоюының – дискурстың маңыздылығын арттыру және қысым мен қарсылық күресінің құрылымдарынан қашып кетуінің – тарихи оқиғалар мен процестердің бастауларын, мағынасын және салдарларын бүркемелейтінін айтады. Ол гендерлік зерттеулердегі қазіргі үрдістерге қарсы шығып, өмірлік тәжірибелерді және бағыныштылық пен билік құрылымдарын талдаудың қажеттілігін дәлелдеуге тырысады. Психолог Дебра В. Со гендерлік зерттеулердің күмәнді ғылыми еңбектерден тұратынын, ғылыми емес идеология екенін және балалардың өмірінде қажетсіз дүрбелең тудыратынын жорамалдайды. Феминист философ Рози Брайдотти гендерлік зерттеулерді «феминистік күн тәртібін еркектік зерттеулерімен алмастыру» деп сынады, бұл феминистік факультеттердегі лауазымдарға қаражат бөлгенің орнына басқа лауазымдарға ауысуына әкеп соқты. «Гендерлік зерттеулер» деп жарнамаланған лауазымдар кейде «талантты жігіттерге» берілген. Бұл жарысқа қатысты мәселелердің бір бөлігі гей зерттеулерімен байланысты. Бұл талқылаудағы ерекше маңызға ие рөлді Routledge баспасы атқарады, біздің пікірімізше, ол гендерлік мәселелерді феминистік күн тәртібін радикалды түрде өзгертудің құралы ретінде насихаттап, оның орнына еркектікті және гей еркектердің жекелігін қайта сатуға ұмтылады. Кальвин Томас «Джозеф Аллен Бунның айтуынша, феминизмді ең көп қолдайтын академиядағы көптеген ерлер гейлер» деп қарсылық білдірді және Рутледж сияқты баспагерлердің феминистік теоретиктерді қалай қолдайтынын елемеу «әділ емес» екенін айтты. Гендерлік зерттеулер, әсіресе гендерлік зерттеулер аясындағы квир зерттеулері, католик шіркеуінің епископтары мен кардиналдары тарапынан адам биологиясына жасалған шабуыл ретінде сынға ұшырады. Сенімсіз дереккөз: date=October 2021 Папа Франциск мектептерде гендерлік идентичность туралы оқытуды дәстүрлі отбасылар мен өркенді гетеросексуалдыққа қауіп төндіретін «идеологиялық отарлау» деп атады. Франция бұл талаптың кеңінен таралған алғашқы елдерінің бірі болды, себебі католик қозғалыстары Париж көшелерінде гейлердің некесі мен бала асырап алуға қатысты заң жобасына қарсы шеру өткізді. Заң және гендерлік зерттеуші Бруно Перро бұл қорқыныштың терең тарихи тамыры бар екенін және гендерлік зерттеулер мен квир теориясын қабылдамау ұлттық идентичность және азшылық саясатына қатысты алаңдаушылықты көрсетеді деп санайды. Джейсон Харсин француздық «гендерлік теорияға» қарсы қозғалыстың жаһандық оңшыл популисттік пост-правда саясатының ерекшеліктерін көрсетеді деп мәлімдейді. Жаңа Оңтүстік Уэльстегі мемлекеттік мектептерде жыныстық және денсаулық сауаты туралы оқытудың кейбір аспектілеріне тыйым салынды.
Үкімет ұстанымы
Орталық және Шығыс Еуропада, әсіресе Венгрия, Польша және Ресейде әйелдерге және гендерлік теңдікке қарсы қозғалыстар күшейіп келеді.
Ресей
Ресейде гендерлік зерттеулер қазіргі таңда толеранттылықпен қарастырылады; алайда, мемлекеттік қолдау көрсетілетін практикалар биліктегілердің дәстүрлі гендерлік көзқарастарына бағынады. Мысалы, 2017 жылы отбасылық зорлық-зомбылықты қудалау және жазалауға қатысты заңнама айтарлықтай қысқартылды. 2010 жылдан бері Ресей үкіметі БҰҰ Адам құқықтары жөніндегі кеңесінде Ресейдің "дәстүрлі құндылықтарын" адам құқықтарын қорғау және ілгерілетудегі заңды фактор ретінде мойындау үшін үгіл жұмыстарын жүргізіп келеді.
Венгрия
Венгрияда 2018 жылдың қазан айында гендерлік зерттеулер бағдарламаларына тыйым салынды. Венгрия премьер-министрі Виктор Орбан кеңсесінен жасалған мәлімдемеде өкіл: «Үкіметтің позициясы бойынша, адамдар ер немесе әйел болып дүниеге келеді, және біз биологиялық жыныстан гөрі әлеуметтік тұрғыдан құрылған гендер туралы сөйлеуді қабылдамаймыз» деді. Бұл тыйым бағдарламаны ұсынатын бірнеше еуропалық университеттер тарапынан сынға ұшырады, олардың ішінде Будапешттегі Орталық Еуропа университеті де бар, оның жарғысы үкімет тарапынан күштен шығарылды. Бұл қадам Венгрияның билеуші партиясының демократиялық принциптерден алшақтауының бір бөлігі деп кеңінен қарастырылуда.
Қытай
Орталық халық үкіметі гендер және гендерлік әлеуметтік дамуды, сондай-ақ тарих пен гендерлік теңдікке қол жеткізуге бағытталған тәжірибелерді зерттеуді қолдайды. Мао Цзэдунның «Әйелдер аспанның жартысын ұстайды» деген философиясын еске ала отырып, мұны Мәдени революция кезінде енгізілген ерлер мен әйелдердің теңдігін жалғастыру деп қарастыруға болады.
Румыния
Румын Сенаты 2020 жылдың маусым айында үлкен көпшілік дауысымен гендерлік идентиті туралы теориялар мен пікірлерді, яғни гендердің биологиялық жыныстан бөлек тұжырымдама екенін айтатын пікірлерді тыйым салатын Ұлттық білім беру заңына өзгерістер енгізді. 2020 жылдың желтоқсанында Румыния Конституциялық соты бұл тыйымды күштен шығарды; ал бұрын президент Клаус Йоханнис бұл заң жобасына шағымданып, қарсылық білдірген еді.