Шығыс шалғын көкегі: сипаттамасы мен қорғау шаралары
Eastern meadowlark
Шығыс шалшық торғайы (Sturnella magna) – Солтүстік және Оңтүстік Америкада кең таралған, қара құстар отбасының өкілі. Сипаттамасы, өлшемдері туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Құс түрі
Species of bird
Шығыс көгал (Sturnella magna) – Icteridae тұқымдасына жататын, орташа денелі қара құс, сыртқы түрі бауырлас түрі – батыс көгалға өте ұқсас. Ол Солтүстік Американың шығысынан Оңтүстік Американың солтүстігіне дейін кездеседі, және шығыс бөлігінде ең көп тараған. Бұрын Чихуахуа көгалы шығыс көгалдың бір түрі деп есептелген.
The eastern meadowlark (Sturnella magna) is a medium sized blackbird (family: Icteridae), very similar in appearance to sister species western meadowlark. It occurs from eastern North America to northern South America, where it is also most widespread in the east. The Chihuahuan meadowlark was formerly considered to be conspecific with the eastern meadowlark.
Сипаттама
Ересек шығыс жаңбырлы балықтардың ұзындығы мен қанаттарының ені әртүрлі. Дене салмағы диапазоны құрайды. Қанаттың созылған сүйегінің ұзындығы , құйрығы , мүсік ұзындығы және табан сүйегінің ұзындығы болып келеді. Ұрғашылары барлық физикалық өлшемдері бойынша кішірек. Ересектердің кеудесі сары, көкірегінде қара "V" пішінді белгісі және ақ бүйірлерінде қара жолақтары бар. Жоғарғы жағы негізінен қоңыр, қара жолақтармен. Олардың ұзын, сүйір мүсігі бар, басы ақшыл қоңыр және қара түсті жолақтармен өрнектелген. Бұл құстың әні таза, көңілді сыбызғылармен сипатталады, сондықтан ол батыс жаңбырлы балықтың араласып кеткен және флейтаға ұқсас әнінен қарапайым. Олардың ареалдары Солтүстік Американың орталық бөлігінде үстігіп жатыр. Табиғатта екі түрді ең оңай әнінен ажыратуға болады, бірақ қауырсынның айырмашылықтары да бар, мысалы, құйрық пішіні мен бет маңының түсі. Солтүстік Мексика мен АҚШ-тың оңтүстік-батысындағы ақшыл Чихуахуа жаңбырлы балығы жеке түр ретінде қарастырылады.
The adult eastern meadowlark measures from in length and spans across the wings. Body mass ranges from The extended wing bone measures , the tail measures , the culmen measures and the tarsus measures Females are smaller in all physical dimensions. Adults have yellow underparts with a black "V" on the breast and white flanks with black streaks. The upperparts are mainly brown with black streaks. They have a long pointed bill; the head is striped with light brown and black. The song of this bird is of pure, melancholy whistles, and thus simpler than the jumbled and flutey song of the western meadowlark; their ranges overlap across central North America. In the field, the song is often the easiest way to tell the two species apart, though plumage differences do exist, like tail pattern and malar coloration. The pale Chihuahuan meadowlark of northern Mexico and the southwestern US is split off as a separate species.
Таралуы және мекендейтін ортасы
Олардың көбейтін ортасы – далалар мен жайылымдар, сондай-ақ шабындықтар мен мал жайылатын жерлер. Бұл түр өзінің көп бөлігінде жыл бойы тұрады, алайда солтүстікке қарай қоныстанған құстардың көпшілігі қыс айларында оңтүстікке қарай көшіп барады.
Their breeding habitat is grasslands and prairie, also pastures and hay fields. This species is a permanent resident throughout much of its range, though most northern birds migrate southwards in winter.
Қорғау мәртебесі
Бұл түрдің саны Солтүстік Американың шығысындағы орман алқаптарының кесуімен арта түсті. Бұл түр егістік жерлерге, әсіресе биік шөптерге толы аймақтарға өте ыңғайлы. Қазіргі кезде олардың саны қолайлы мекендеу орындарының азаюына байланысты төмендеп барады. Алайда, оның ареалы Орталық Американың кейбір аймақтарында континенттің Тынық мұхиты (батыс) жағына қарай, ауыл шаруашылығына арналған жерлерде кеңейіп келеді. Егістік алқаптарының шетіндегі жерлерді шөппен өсіруге мүмкіндік беру, шөпті құстар мен дала құстарына ұя салуға қолайлы орта жасайды. Шөп шабуды кейінге қалдыру да тіршілік ету мүмкіндігін арттырады, жас шөпті құстарға ұшып кетуге мүмкіндік береді.
The numbers of this species increased as forests were cleared in eastern North America. This species is ideally suited to farmland areas, especially where tall grasses are allowed to grow. Their numbers are now shrinking with a decline in suitable habitat. On the other hand, its range is expanding in parts of Central America toward the Pacific (western) side of the continent, in agricultural type areas. Allowing marginal areas of fields on farms to seed with grass can provide nesting habitat for meadowlarks and all grassland birds. Delaying hay harvest can also improve survival, giving young meadowlarks a chance of fledging