Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
19 ғасырдағы ағылшын дәрігері және санитариялық реформатор Томас Саутвуд Смит (1788-1861) – ағылшын дәрігері және санитариялық реформатор болған.
19th century English physician and sanitary reformer
Thomas Southwood Smith (17881861) was an English physician and sanitary reformer.
Ерте өмір
Смит Мартокта, Сомерсет графтығында, қатаң баптист отбасында дүниеге келді, оның ата-анасы Уильям Смит және Кэролайн Саутвуд болды. 1802 жылы ол стипендия ұтып алды. Осы байланыстар мен достықтар оны 19 ғасыр реформасының ортасына тартты. Сондай-ақ 1813 жылы ол Джеймс Йейтспен бірге Шотландияның унитариандық қауымын құрды, бұл Смитті унитариандық леди Гиллис және оның қыздары Мэри мен Маргарет Гиллиспен таныстырды, олар оның кейінгі өмірінде маңызды рөл атқарды. 1842 жылы ол еңбекші табының тұрғын үйін жақсарту үшін құрылған метрополитен қауымдастығы сияқты алғашқы тұрғын үй қауымдастығының негізін қалаушылардың бірі болды. Смит Эдвин Чадвикпен халық денсаулығы мәселелерінде жақын серік болды және ол сияқты миазма теориясын қолдады. 1848 жылдан 1854 жылға дейін олар Денсаулық сақтау бас кеңесінде тығыз жұмыс істеді. Смит жиі қызба эпидемиялары және санитариялық мәселелер бойынша мемлекеттік органдармен кеңесетін болды. Оның карантин (1845), холера (1850), сары қызылша (1852) және санитариялық жағдайды жақсарту нәтижелері (1854) туралы есебі халықаралық маңызы бар еді.
Smith was born at Martock, Somerset, into a strict Baptist family, his parents being William Smith and Caroline Southwood. In 1802 he won a scholarship These associations and friendships drew him into the centre of 19th Century reform. Also in 1813 he founded the Scottish Unitarian Association, with James Yates, which brought Smith into contact with the Unitarian Lady Gillies and her nieces Mary and Margaret Gillies who would play a large part in his later life. In 1842 he was one of the founders of an early housing association, the Metropolitan Association for Improving the Dwellings of the Industrious Classes. Smith was a close ally on public health matters with Edwin Chadwick, and like him supported the miasma theory. From 1848 to 1854 they worked closely together at the General Board of Health. Smith was frequently consulted in fever epidemics and on sanitary matters by public authorities. His reports on quarantine (1845), cholera (1850), yellow fever (1852), and on the results of sanitary improvement (1854) were of international importance.
Бентамды кесу
Саутвуд Смит Джереми Бентамның жақын досы және оның хатшысы Эдвин Чадвиктің серігі болды. Бентамның қайтыс болған денесін сақтау тілегі оның пайдалылық философиясымен үйлесімді болды. Бентам «Auto Icon, or the Uses of the Dead to the Living» атты эссесінде: «Егер шаруаның үйіне қатарласып ағаштар кетсе, оның отбасының автоиконалары ағаштармен кезектесе алады; копал лак жаңбырдың әсерінен бетін қорғайды» деп жазды. 1832 жылдың 8 маусымында, оның қайтыс болғаннан кейін екі күн өткен соң, шақыру қағаздары таңдалған достар тобына таратылды, ал ертесі күні сағат 15:00-де, анатомиялық кесуден бұрын, Саутвуд Смит Лондонның Саутварк қаласындағы Вебб-стрит анатомия және медицина мектебінде Бентамның денесі туралы ұзақ сөз сөйледі. Смит өз сөзінде: «Егер мен өлгендердің кез келген пайдалану арқылы тірілердің бақытын арттыра алсам, онда мен өлгендерді осындай мақсатқа бағыттауға деген қарсылығымды жеңуге тиіспін, бұл қарсылық қаншалықты негізді немесе күшті болса да» деді. Кейін қаңқа мен бас «Авто икона» деп аталатын ағаш шкафта сақталды, қаңқа шөппен толтырылып, Бентамның киімдерімен киіндірілді. 1833 жылдан бастап ол Саутвуд Смиттің Финсбери скверіндегі кеңес беру кабинетінде тұрды, ол 1849-50 жылдардың қысында жеке практикадан бас тартқанға дейін, ол 36 Перси көшесіне, Маргарет Гиллистің студиясына көшірілді, ол оны зерттеді. 1850 жылдың наурыз айында Саутвуд Смит автоиконын Генри Броугэмге ұсынды, ол оны UCL үшін қуана қабылдады. Смиттің лоббилеуі 1832 жылғы Анатомия заңының қабылдануына әкелді, бұл заң мемлекетке жұмыс үйлерінен талап етілмеген денелерді алып, хирургиялық мектептерге сатуға рұқсат берді. Бұл заң қабірді тонау практикасын тоқтатуға көмектескенімен, ол кедейлерге қатысты кемсітушілік ретінде де сынға ұшырады.
Southwood Smith was a close friend of Jeremy Bentham and his secretary Edwin Chadwick. Bentham's wish to preserve his dead body was consistent with his philosophy of utilitarianism. In his essay Auto Icon, or the Uses of the Dead to the Living, Bentham wrote, "If a country gentleman has rows of trees leading to his dwelling, the auto icons of his family might alternate with the trees; copal varnish would protect the face from the effects of rain." On 8 June 1832, two days after his death, invitations were distributed to a select group of friends, and on the following day at 3 p. m., before the dissection, Southwood Smith delivered a lengthy oration over Bentham's remains in the Webb Street School of Anatomy & Medicine in Southwark, London. In the oration Smith argued that:"If, by any appropriation of the dead, I can promote the happiness of the living, then it is my duty to conquer the reluctance I may feel to such a disposition of the dead, however well founded or strong that reluctance may be". Afterward, the skeleton and head were preserved and stored in a wooden cabinet called the "Auto icon", with the skeleton padded out with hay and dressed in Bentham's clothes. From 1833 it stood in Southwood Smith's Finsbury Square consulting rooms until he abandoned private practice in the winter of 1849 50 when it was moved to 36 Percy Street, Margaret Gillies' studio, who made studies of it. In March 1850 Southwood Smith offered the auto icon to Henry Brougham who readily accepted it for UCL. Smith's lobbying helped lead to the 1832 Anatomy Act, the legislation which allowed the state to seize unclaimed corpses from workhouses and sell them to surgical schools. While this act is credited with ending the practice of grave robbery, it has also been condemned as discriminatory against the poor.
Шығармалары
1830 жылы Смит "Қызба туралы зерттеме" атты еңбегін жариялады, ол бұл мәселе бойынша стандартты анықтамалыққа айналды. Осы кітапта ол кедейлердің қалды болуы мен эпидемиялық қызба арасындағы тікелей байланысты орнатты. Негізгі теория аурудың таралу механизмі ретінде жұқпалы ауруларға қарсы тұрды және ауамен таралатын патогеннің жоқтығын болжады; ол "таза ауаның" болмауы ғана өлімге алып келетін ауру тудыруға жеткілікті екенін айтты.
In 1830 Smith published A Treatise on Fever, which became a standard authority on the subject. In this book he established a direct connection between the impoverishment of the poor and epidemic fever. The underlying theory opposed contagion as a mechanism of spread of disease, and postulated no pathogen that was airborne; it argued that the exclusion of "pure air" could suffice to create mortal disease.
Отбасы
Смит екі рет үйленді, алғаш рет 1808 жылы Бристольдің белгілі саудагерінің қызы Энн Ридке. Энн төрт жылдан кейін, 24 жасында қызбадан қайтыс болды, Смит екі кішкентай қызы – Каролина мен Эмилимен жесір қалды. Оның екінші некесі Хэкнидің Джон Кристинің қызы Мэримен болды, және олардың үш баласы болды. 1836 жылдың маусым айында ұлы Герман мен қызы Эмили Висбехке сапар шекті және Джеймс пен Каролинаға тиесілі Грузин Ангелс театрында Гамлет рөлінде ойнаған актер Уильям Макредимен бірге тамақтанды. Олар сондай-ақ театрдың алдында салынған мектепке де ие болды. 1840 жылы күйеу баласы Джеймс Хиллдің екінші банкроттығынан кейін, үш жасар немересі Гертруда Хилл (1837–1923) онымен бірге тұруға келді. 1861 жылғы халық санағында олар Уэйбридждегі Хит Хаус таныстырылды, онда Томас Смит 72 жаста, Мэри Гиллис 62 жаста, Маргарет Гиллис 56 жаста, оның ұлы Герман Смит 40 жаста, шарап сатушы, немересі Гертруда Хилл 23 жаста, сондай-ақ аспаз және үй қызметшісі болды.
Smith married twice, firstly in 1808, to Anne Read, the daughter of a prominent Bristol tradesman. Anne died of fever four years later, at age 24, leaving Smith a widower with two young daughters, Caroline and Emily. His second marriage was to Mary, daughter of John Christie of Hackney, and they had three children,
Along with his son Herman and daughter Emily they visited Wisbech in June 1836 and dined with Caroline and the actor William Macready, who was appearing as Hamlet in the Georgian Angles Theatre owned by James and Caroline. They also owned a school they built in front of the theatre. Following his son in law James Hill's second bankruptcy in 1840, his three year old granddaughter Gertrude Hill (1837–1923) came to live with him. In the 1861 census the household lived at Heath House, Weybridge and consisted of Thomas Smith 72, Mary Gillies 62, Margaret Gillies 56, his son Herman Smith 40, wine merchant, his granddaughter Gertrude Hill, 23 lady, and a cook and a housemaid.
Кейінгі өмірі
Смит 70 жасында алғаш рет Италияның Милан қаласына суару жүйелерін қарап шығу үшін шетелге сапар шекті. Екі жыл өткен соң, Флоренциядағы қызы Эмилиді көріп тұрғанда суық тиіп, 1861 жылдың 10 желтоқсанында сол жерде қайтыс болды. Ол Флоренциядағы ағылшын зиратында жерленген; оның қабір тасын – камео портреті бар обелискіні Джоэл Таннер Харт жасаған. Оның 1872 жылы қайтыс болған қызы Эмили оның қасына жерленген.
In his 70th year Smith travelled abroad for the first time to Milan, Italy to examine the irrigation works. Two years later, on a visit to his daughter Emily in Florence, he caught a chill and died there on 10 December 1861. He is interred there in the English Cemetery of Florence; his tombstone, an obelisk with a cameo portrait, was sculpted by Joel Tanner Hart. His daughter Emily, who died in 1872, is buried beside him.