Кіріспе

19 ғасырдағы ағылшын дәрігері және санитариялық реформатор Томас Саутвуд Смит (1788-1861) – ағылшын дәрігері және санитариялық реформатор болған.

Ерте өмір

Смит Мартокта, Сомерсет графтығында, қатаң баптист отбасында дүниеге келді, оның ата-анасы Уильям Смит және Кэролайн Саутвуд болды. 1802 жылы ол стипендия ұтып алды. Осы байланыстар мен достықтар оны 19 ғасыр реформасының ортасына тартты. Сондай-ақ 1813 жылы ол Джеймс Йейтспен бірге Шотландияның унитариандық қауымын құрды, бұл Смитті унитариандық леди Гиллис және оның қыздары Мэри мен Маргарет Гиллиспен таныстырды, олар оның кейінгі өмірінде маңызды рөл атқарды. 1842 жылы ол еңбекші табының тұрғын үйін жақсарту үшін құрылған метрополитен қауымдастығы сияқты алғашқы тұрғын үй қауымдастығының негізін қалаушылардың бірі болды. Смит Эдвин Чадвикпен халық денсаулығы мәселелерінде жақын серік болды және ол сияқты миазма теориясын қолдады. 1848 жылдан 1854 жылға дейін олар Денсаулық сақтау бас кеңесінде тығыз жұмыс істеді. Смит жиі қызба эпидемиялары және санитариялық мәселелер бойынша мемлекеттік органдармен кеңесетін болды. Оның карантин (1845), холера (1850), сары қызылша (1852) және санитариялық жағдайды жақсарту нәтижелері (1854) туралы есебі халықаралық маңызы бар еді.

Бентамды кесу

Саутвуд Смит Джереми Бентамның жақын досы және оның хатшысы Эдвин Чадвиктің серігі болды. Бентамның қайтыс болған денесін сақтау тілегі оның пайдалылық философиясымен үйлесімді болды. Бентам «Auto Icon, or the Uses of the Dead to the Living» атты эссесінде: «Егер шаруаның үйіне қатарласып ағаштар кетсе, оның отбасының автоиконалары ағаштармен кезектесе алады; копал лак жаңбырдың әсерінен бетін қорғайды» деп жазды. 1832 жылдың 8 маусымында, оның қайтыс болғаннан кейін екі күн өткен соң, шақыру қағаздары таңдалған достар тобына таратылды, ал ертесі күні сағат 15:00-де, анатомиялық кесуден бұрын, Саутвуд Смит Лондонның Саутварк қаласындағы Вебб-стрит анатомия және медицина мектебінде Бентамның денесі туралы ұзақ сөз сөйледі. Смит өз сөзінде: «Егер мен өлгендердің кез келген пайдалану арқылы тірілердің бақытын арттыра алсам, онда мен өлгендерді осындай мақсатқа бағыттауға деген қарсылығымды жеңуге тиіспін, бұл қарсылық қаншалықты негізді немесе күшті болса да» деді. Кейін қаңқа мен бас «Авто икона» деп аталатын ағаш шкафта сақталды, қаңқа шөппен толтырылып, Бентамның киімдерімен киіндірілді. 1833 жылдан бастап ол Саутвуд Смиттің Финсбери скверіндегі кеңес беру кабинетінде тұрды, ол 1849-50 жылдардың қысында жеке практикадан бас тартқанға дейін, ол 36 Перси көшесіне, Маргарет Гиллистің студиясына көшірілді, ол оны зерттеді. 1850 жылдың наурыз айында Саутвуд Смит автоиконын Генри Броугэмге ұсынды, ол оны UCL үшін қуана қабылдады. Смиттің лоббилеуі 1832 жылғы Анатомия заңының қабылдануына әкелді, бұл заң мемлекетке жұмыс үйлерінен талап етілмеген денелерді алып, хирургиялық мектептерге сатуға рұқсат берді. Бұл заң қабірді тонау практикасын тоқтатуға көмектескенімен, ол кедейлерге қатысты кемсітушілік ретінде де сынға ұшырады.

Шығармалары

1830 жылы Смит "Қызба туралы зерттеме" атты еңбегін жариялады, ол бұл мәселе бойынша стандартты анықтамалыққа айналды. Осы кітапта ол кедейлердің қалды болуы мен эпидемиялық қызба арасындағы тікелей байланысты орнатты. Негізгі теория аурудың таралу механизмі ретінде жұқпалы ауруларға қарсы тұрды және ауамен таралатын патогеннің жоқтығын болжады; ол "таза ауаның" болмауы ғана өлімге алып келетін ауру тудыруға жеткілікті екенін айтты.

Отбасы

Смит екі рет үйленді, алғаш рет 1808 жылы Бристольдің белгілі саудагерінің қызы Энн Ридке. Энн төрт жылдан кейін, 24 жасында қызбадан қайтыс болды, Смит екі кішкентай қызы – Каролина мен Эмилимен жесір қалды. Оның екінші некесі Хэкнидің Джон Кристинің қызы Мэримен болды, және олардың үш баласы болды. 1836 жылдың маусым айында ұлы Герман мен қызы Эмили Висбехке сапар шекті және Джеймс пен Каролинаға тиесілі Грузин Ангелс театрында Гамлет рөлінде ойнаған актер Уильям Макредимен бірге тамақтанды. Олар сондай-ақ театрдың алдында салынған мектепке де ие болды. 1840 жылы күйеу баласы Джеймс Хиллдің екінші банкроттығынан кейін, үш жасар немересі Гертруда Хилл (1837–1923) онымен бірге тұруға келді. 1861 жылғы халық санағында олар Уэйбридждегі Хит Хаус таныстырылды, онда Томас Смит 72 жаста, Мэри Гиллис 62 жаста, Маргарет Гиллис 56 жаста, оның ұлы Герман Смит 40 жаста, шарап сатушы, немересі Гертруда Хилл 23 жаста, сондай-ақ аспаз және үй қызметшісі болды.

Кейінгі өмірі

Смит 70 жасында алғаш рет Италияның Милан қаласына суару жүйелерін қарап шығу үшін шетелге сапар шекті. Екі жыл өткен соң, Флоренциядағы қызы Эмилиді көріп тұрғанда суық тиіп, 1861 жылдың 10 желтоқсанында сол жерде қайтыс болды. Ол Флоренциядағы ағылшын зиратында жерленген; оның қабір тасын – камео портреті бар обелискіні Джоэл Таннер Харт жасаған. Оның 1872 жылы қайтыс болған қызы Эмили оның қасына жерленген.