Австралия мен Жаңа Гвинеяда кездесетін, кішкентай, жылдамдығына емес, аң аулауда тұру және қалықтау тактикасын қолданатын сұңқар – Nankeen kestrel туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Құс түрлері
Species of bird
Накин кестерл (Falco cenchroides), сондай-ақ Австралия кестерлі деп те аталады, Австралия мен Жаңа Гвинеяға тән жыртқыш құс. Бұл ең кішкентай сокольдердің бірі және көптеген сокольдерден айырмашылығы, ол қорегін ұстау үшін жылдамдыққа сенбеді. Оның орнына, ол ашық жерге қонады, бірақ егістік пен шабындықтардың үстінде қалықтаудың ерекше тәсілі де бар.
The nankeen kestrel (Falco cenchroides), also known as the Australian kestrel, is a raptor native to Australia and New Guinea. It is one of the smallest falcons, and unlike many, does not rely on speed to catch its prey. Instead, it simply perches in an exposed position, but it also has a distinctive technique of hovering over crop and grasslands.
Таксономия
Нанкин кестері – Falco тұқымдасының бір түрі, Tinnunculus кішітұқымына жақын. Оны алғаш рет Николас Вигорс пен Томас Хорсфилд 1827 жылы сипаттаған. Түрдің синонимдері саналатын қосымша сипаттамалар жарияланды: Cerchneis immaculata Brehm, 1845; Александр Миллиганның кейіннен Cerchneis unicolor атауы 1904 жылы Emu журналында жарияланды; ал автордың аты 1912 жылы Грегори Мэтьюз жариялаған Cerchneis cenchroides milligani кішітұқымының сипаттамасында кездеседі. Туыс атауы – латын тіліндегі falco, яғни «қыран» (falx falcis, «орақ»), ал түр епітеті ежелгі грек тіліндегі kenkhris – «кестр» және oides – «ұқсас» сөздерінен алынған. Австралия фаунасының анықтамалығында Mosquito Hawk, Kestrel, Windhover, Hoverer деген аттар жиі кездеседі. Оның жалпы сипаттамасы нанкин матасының түсіне сілтеме жасайды, бұл мата бастапқыда Қытайдың Нанкин (қазіргі Нанкин) қаласынан шыққан сары мақтадан жасалған. Бұл құстың Еуразиялық кестріге (Falco tinnunculus) және, мүмкін, дақты кестріге (Falco moluccensis) өте жақын туыс деп саналады. Ол, болжам бойынша, ата-тегінен тараған жалпы кестрлдер Австралия аймағына Орта плейстоценде – 1 миллион жылдан бұрын – таралып, жергілікті жағдайларға бейімделген. Екі кішітұқымы бар: атаулы кішітұқымы Falco cenchroides cenchroides Австралия мен Тасманияның барлық аймақтарында, сондай-ақ Рождество аралында, Норфолк аралында, Лорд-Хау аралында және көбейтпейтін қонақ ретінде Оңтүстік Жаңа Гвинеяда кездеседі; ал F. c. baru Rand, 1940 Батыс-орталық Жаңа Гвинеяның қарлы тауларында таралған.
The nankeen kestrel is a species of the genus Falco, allied to a subgenus Tinnunculus. They were first described by Nicholas Vigors and Thomas Horsfield in 1827. Further descriptions — regarded as synonyms for the species — were published: Cerchneis immaculata Brehm, 1845; the later name Cerchneis unicolor by Alexander Milligan was published in Emu in 1904; and that author's name appearing in the assignment to a subspecies, Cerchneis cenchroides milligani, published by Gregory Mathews in 1912. The generic name is Late Latin falco 'falcon' (from falx falcis, 'sickle') and the specific epithet is derived from Ancient Greek kenkhris 'kestrel' and oides 'resembling'. The common names Mosquito Hawk, Kestrel, Windhover, Hoverer are cited in the Australian Faunal Directory. Its common descriptor refers to the colour of nankeen cloth, originally a yellowish cotton from Nankeen or Nanking (modern Nanjing), China. This bird is thought to be a very close relative of the Eurasian kestrel (Falco tinnunculus), and probably also the spotted kestrel (Falco moluccensis). It seems to have evolved from ancestral common kestrels dispersing to the Australian region in the Middle Pleistocene — less than 1 million years ago — and adapting to local conditions. Two subspecies are recognised: the nominate subspecies Falco cenchroides cenchroides is found throughout Australia and Tasmania, as well as Christmas Island, Norfolk Island, Lord Howe Island, and as a non breeding visitor to southern New Guinea; and F. c. baru Rand, 1940 is found in the Snow Mountains of west central New Guinea.
Сипаттама
Нанкин кестері – шағын, жіңішке денелі, қанаттарының ұзындығы шамамен 60-70 см-ге жететін құс. Аталығының салмағы 150-200 грамм, ал аналығының салмағы 180-250 грамм. Жоғарғы жағы қызыл-қоңыр түсті, қара қауырсындарымен сәйкес келеді, ал төменгі жағы ақ түсті, жіңішке сызықтармен көмкерілген, құйрық қауырсындарында қара жолақтары бар. Көз айналысы, тұмсығы және аяқтары сары түсті. Аталығының басы мен құйрығы ақшыл сұр, көздің астында қара дақ бар, ал аналығы мен жас құстардың басы ақшыл қызыл, құйрығы жіңішке жолақты қызыл түсті. Қауырсынының түсі әртүрлі болуы мүмкін, кейбір құстар шалаң болып көрінеді, бірақ жіңішке дене бітімі, кішкентай мөлшері және ерекше тік қанаттымен ауада қалықтау қабілеті оны анықтауды жеңілдетеді. Австралияда ауада қалықтайтын басқа жыртқыштар – эланид найзағайлары, олар нұсқаулырақ түсті және сәл ірі, сондай-ақ қоңыр соқыр, ол әлдеқайда үлкен және ауыр, және көбінесе ауада қалықтамайды. Жалпы алғанда, накин кестері – еуразиялық кестерінің ақшыл, аз өрнекті және кішірек түріне ұқсайды, ол шындығында солай (Глогер ережесіне, Бергман ережесіне қараңыз).
The nankeen kestrel is a small, slim falcon long with a wingspan of The male weighs while the female weighs It has pale rufous upper parts with contrasting black flight feathers and is finely streaked white below, with a black subterminal band. The , eye ring, and legs are yellow. The male has a pale grey crown and tail with a darker grey tear mark, while the female and juvenile have a pale rufous crown and finely barred rufous tail. Plumage varies considerably in detail, and some birds can look very scruffy, but the slim build, small size and distinctive straight winged hovering habit make identification easy. The only other Australasian raptors to hover are the elanid kites, which are much lighter in colour and a little larger, and the brown falcon, which is much larger and more heavily built, and hovers only occasionally. Altogether, the nankeen kestrel looks just like a pale, less patterned, and smaller derivate of the Eurasian kestrel, which it indeed is (see Gloger's Rule, Bergmann's Rule).
Таралуы және мекендейтін ортасы
Көп таралған және оңай көрінетін жыртқыш құс, накин кестрел Австралияда, Жаңа Гвинеяда және жақын орналасқан аралдарда кездеседі, ал Жаңа Зеландияға мерзімі келгенде келіп тұрады. Өсімдігі тым тығыз болмаған кез келген жерде мекендейді, әсіресе орташа белдеулі шалғынды далалар мен ашық орманды алқаптарда. Тропикалық солтүстікте және батыстағы құмды шөлдерде таралуы жиі өзгеріп, маусымға байланысты болады. Батыс Австралияда оны жағалаудағы жартастарда және желді аудандарда көруге болады. Сондай-ақ телефон сымдары мен электр сымдарында да кездеседі. Австралияның көптеген құстары сияқты, оның да анық көшіп-қону жолы жоқ: оңтүстіктегі шалғынды далаларда қалыптасқан жұптар жыл бойы тұрады, ал көптеген құстар оңтүстік қысында солтүстікке қарай көшіп кетеді немесе азық табу үшін құрғақ ішкі аймандарды шарлайды. Әдетте жеке немесе жұптап көрінеді, бірақ жағдайға қарай 30-ға дейін шағын топтарға бірігуі мүмкін. Жұптар көбінесе моногамды болады және көбеймейтін кезде басқа жерлерге таралуы немесе таралмауы мүмкін. Ұя – кез келген қолайлы орын: мысалы, ағаш қуысы, жардың шеті немесе қолданыстан шыққан қарғаның ұясы, және кестрелдер оны өзгерте де, қосымша жасай да алмайды.
A very common and easily seen raptor, the nankeen kestrel is found in Australia, New Guinea, and nearby islands, and is an irregular visitor to New Zealand. It occupies any type of land that is not too densely vegetated, but in particular temperate grasslands and open woodlands. In the tropical north and the sandy deserts of the west, it has a patchy and seasonal distribution. It can be seen in Western Australia on coastal cliffs and windy conditions. Also seen on phone lines and power lines. Like many Australian birds, it has no clear migratory pattern: in the grasslands of the south, established pairs are resident year round, but many other birds migrate north during the austral winter, or roam the arid interior following food supplies. Typically seen singly or in pairs, they can aggregate into loose flocks of up to 30 when conditions are right. Pairs are typically monogamous and may or may not disperse to different areas during the non breeding season. The nest is any convenient structure: a tree hollow, cliff ledge or disused corvid's nest, for example, and is not modified or added to by the kestrels.
Тамақтандыру
Азық-түлігі әртүрлі, көптеген жәндіктермен қатар ұсақ құстар мен бауырымен жорғалаушыларды, әсіресе кішкентай кеміргіштерді, көбінесе егешқұйрықтарды қоректенеді. Нанкин кестрелдері бейімделгіш және әртүрлі тәсілдермен аң аулайды: олардың арасында жай ғана ашық жерде (мысалы, құрғақ ағашқа немесе телефон бағанасына) қонып, олжаны іздеу ең көп кездесетін нәрсе, бірақ егістіктер мен далалардың үстінде қозғалмай қалықтап ұшу әдеті ең ерекше.
Diet is varied, with a large number of insects, but also small birds and reptiles, and in particular, small rodents, mostly mice. Nankeen kestrels are adaptable and hunt in a number of different ways: of these, simply perching in an exposed position (such as on a dead tree or a telephone pole) and watching for prey is the most common, but it is their habit of hovering motionless over crop and grasslands that is most distinctive.
Өсіру
Қыстың соңында 3-7 жұмыртқа салынады (көбінесе 4 шамасында), және аналығы ғана оларды жатыр. Жұмыртқадан шабу 26-28 күннен кейін болады, ал атасы тамақ әкеледі, ал аналығы балалар ұшқысы жеткенше инкубациялауын жалғастырады, содан кейін анасы да олардың азығын табу үшін ұядан шығады. Жақсы жылдары бірнеше балапан өсіріледі.
Three to seven eggs are laid in late winter (usually about four) and incubated by the female alone. Hatching takes place after 26 to 28 days, and the male brings food while the female continues to incubate until the young are close to fledging, at which time the female leaves the nest to hunt for them too. Multiple broods are raised in good seasons.