Кіріспе

Чарльз Мюррейдің 2003 жылғы кітабы «Адамның жетістіктері: Өнер мен ғылымдағы қабылдау іздестіріледі, б.з.д. 800 – 1950» – саяси ғалым Чарльз Мюррейдің 2003 жылғы кітабы. Мюррей ежелгі заманнан бастап ХХ ғасырдың ортасына дейінгі өнер мен ғылымға жасалған ең маңызды үлестерді қарастырып, анықтамалық еңбектерде оларға арналған орын мөлшерін есептеу арқылы, кейде тарихи-өлшемдеме деп аталатын зерттеу саласының көмегімен, өнер мен ғылым саласындағы адамзаттың дүниежүзілік жетістіктерін сандық тұрғыда бағалауға және түсіндіруге тырысады.

Индекс ұпайлары

Мюррей б.з.д. 800 жылдан 1950 жылға дейінгі адамзат жетістіктерінің бірнеше саласындағы жетекші 4000 инноваторды тізімдейді. Әр салада Мюррей осы саланың жетекші тұлғалары туралы ақпарат беретін бірнеше дереккөзді (негізгі энциклопедиялар, тарихтар және шолулар) анықтайды. Рейтингтер осы дереккөздердегі ақпарат негізінде жасалады. Адам туралы қанша дереккөзде айтылған және әр дереккөзde оған қанша орын бөлінгеніне қарай бастапқы ұпай есептеледі. Содан кейін бұл бастапқы ұпайлар нормаландырылады, ең төменгі ұпай 1, ал ең жоғары ұпай 100 болады. Алынған нәтижелер "Индекстік ұпайлар" деп аталады.

Талдау

Мюррейдің талдауынша, жетістіктер тең бөлінбеген. Мысалы, итальяндық Ренессанс дәуірінде жетістіктер Флоренция мен Венецияда шоғырланған. Ұлыбритания аралдарында – Лондон төңірегінде, өнеркәсіптік солтүстікте және Шотландияның жазық аймақтарында. Оның талдауының тағы бір қорытындысы – жаңарулардың көп бөлігін ерлер жасаған, әйелдер емес, және еуропалықтар, басқа этникалық және мәдени топтар емес. Элиталық университеттерге жақын болу мен адамның жетістіктері арасында байланыс бар (бірақ элиталық емес университеттер мен жетістіктер арасында жоқ). Сонымен қатар, жаңарулар өзін-өзі күшейтеді: жаңару орын алған жерде, одан да көп жаңарулар болуы мүмкін. Кітапта «жетістік ағындары өздерінің әлеуетті суретшілері мен ғалымдарына іс-қимыл еркіндігін беретін саяси режимдермен дамиды» делінген. Бұл – өрнек бостандығы мен жаңаруды білдіреді. Бұл міндетті түрде демократияны білдірмейді, бірақ тоталитаризм жаңаруларды басады. Соғыс және азаматтық тәртіпсіздік жаңаруларға әсер етпеді. Діни бостандық жаңаруларды арттырды. Яһудилер «Еуропа өнері мен ғылымында 19 ғасырдың басына дейін аз өкілдік етті», бірақ бір ғасыр ішінде яһудилер пропорционалдық емес түрде көп өкілдік етті (астрономиядан басқа). Бұл бұрын заңдық құқықтардан және университеттерге, мемлекеттік қызметке қол жеткізуден айырылған яһудилердің азаттыққа ие болуымен бірге болды. Жапон әдебиеті бойынша ең жоғары балл алған әйел – Мурасаки Шикибу. Батыс әдебиетіндегі ең жоғары нәтиже – Вирджиния Вульфқа тиесілі. Ал ғылымдағы ең жоғары нәтиже – Мари Кюриге тиесілі.

Құлдырау

Мюррей әлемдегі ғылымдағы және әсіресе өнердегі жан басына шаққандағы прогресс, көбінесе, он тоғызыншы ғасырда төмендегенін айтты. Бұл, ішінара, табыстың азаюына байланысты. Соңғы тарауларда ол эмпирикалық талдаудан бас тартып, "Мен сандық өлшемдер ұсына алмаймын" деп жазады, ал талдау "кем сандық, көбірек болжамға негізделген және анық пікірталасқа шақыратын" сипатқа ие. Ол, Аристотельдің "Никомах этикасынан" бастау алып, жаңашылдыққа өмірдің мақсаты бар деген сенімдер, және өмірдің міндеті сол мақсатты орындау болып табылады деген ұғымдар; жоғары құндылықтар туралы сенімдер, сондай-ақ жақсылық, шындық және сұлулық сезімі; және жеке адамдардың жеке тұлға ретінде тиімді әрекет ете алуына және оларға мұндай мүмкіндік беретін мәдениетке байланысты екенін дәлелдеді. Мюррей қазіргі заманғы секулярлық және нигилистік қоғамда мұның жоқтығы осы төмендеуге себеп болғанын айтты.

Пікірлер

Америка кітапханалар қауымдастығы: "Мюррейдің айтуынша, зияткерлік және рухани күш-жігерді қажет ететін жетістіктер – адамзаттың ең жоғары жетістіктері. Ол б.з.д. 800 жылдан 1950 жылға дейінгі кезеңде кімдер мен қандай оқиғалар туралы ең беделді биографиялық сөздіктерде, өнер, философия және ғылым тарихында айтылғанын анықтау үшін зерттеу жүргізді. Ол 4139 адамды және оқиғалар тізімін анықтады, содан кейін тоғыз ғылыми, үш философиялық және тоғыз көркемдік сала бойынша ең толық жарылған 20 адамды талдады. Олардың 80 пайыздан астамы – "өлген ақ нәсілді еркектер", және Мюррей мұның себебін мұқият зерттейді. Үндістан, Қытай, Жапония және Исламның ең маңызды жетістіктері Батыс өркендеу дәуірінен бұрын орын алды, ал осы мәдениеттердің әрқайсысы міндеттілікке, отбасылық байланыстарға және бірлікке баға берді, ал Батыс ғылыми пікір-таластар мен жаңалықтар ашудың қажетті шарты – жеке тұлғаны бағалайды. Бұдан әрі, ғылыми әдіс – Мюррейдің терминімен айтқанда, батыстың "мета-жаңалықтарының" жиынтығы болды, ол, әлдебір сәттілікке қарай, Рим-католик шіркеуінің, Батыстың ең маңызды мәдени күшінің, сенім мен ақыл-ойына бірдей мән берген томизмді бекітумен бірге пайда болды. Мюррейдің пікірінше, кез келген мәдениеттегі ұлы жетістіктер үшін өмірдің мағынасы бар деген сезім және сұлулық, шындық және жақсылық идеалдарына сенім өте маңызды. Бұл кітап, мүмкін, Мюррейді 1994 жылғы "Қисық сызық" (The Bell Curve) кітабындай қатты сынап тастамас. Бірақ, 1800 жылдан бері үлкен жетістіктердің қарқыны төмендегені және өнердің жағдайы нашарлап бара жатыр деген болжамдарды ескерсек, бәлкім, солай болар."