Кіріспе

Шотланд ақыны, романист және драматург Роберт Уильямс Бьюкенен (18 тамыз 1841 – 10 маусым 1901) – шотланд ақыны, романист және драматург болған.

Ерте өмір және білім

Ол Роберт Бьюкененнің (1813–1866) ұлы, Оуэнит лекторы және журналист, Англияның Стаффордшир графтығындағы Каверсволлде дүниеге келген. Бьюкенен әкесі, Шотландияның Айр қаласының тумасы, бірнеше жыл Манчестерде тұрды, содан кейін Глазгоға көшіп, онда Бьюкенен кіші жоғары мектепте және университете білім алды. Оның құрбыларының бірі ақын Дэвид Грей болды. Оның Грей туралы эссесі алғаш рет Cornhill Magazine журналында жарияланды, онда олардың тығыз достығы және 1860 жылы даңқ іздеу үшін Лондонға жасаған саяхаты туралы айтылады. Оның досы, шотланд-американдық ақын Джеймс Маккинтош Кеннеди «Шотландиялық және американдық өлеңдер» атты жинағында былай деп жазды: «Роберт Бьюкенен, танымал британдық ақын және өте жақсы мінезді, көп дарынды адам, 1884–85 жылдары Америкаға сапар шекті». Ол Бьюкенен туралы екі өлең жазды: «Қайғы» оның кеткеніне арналған, ал «Роберт Бьюкенен» – оның қайтысына арналған. Кеннедидің 1885 жылы туған ұлы Роберт Бьюкенен Кеннеди деп аталды.

Таңдалған мақалалар

(1872). "Бьёрнстёрне Бьёрнсон", "Заманауи шолу" журналы, 21-том, 45–62-беттер. (1876). "Эскил мен Виктор Гюго", "Жаңа тоқсан сайынғы журнал" 5-том, 263–301-беттер. (1876). "Лукреций және заманауи материализм", "Жаңа тоқсан сайынғы журнал" 6-том, 1–31-беттер. (1885). "Америкадағы еркін ой", "The North American Review", No. 341, 316–327-беттер. (1889). "Қазіргі жас сыншы", "The Universal Review" 3-том, 353–372-беттер.

Басқа тілдерде жарияланымдар

Құдай мен адам Питер М. Рихтер аудармасымен неміс тіліне "Христиан" деген атпен аударылды (Engelsdorfer Verlag Leipzig, 2007).

Бейімделулер

Мег Блейн: Теңіз рапсодиясы, Сэмюэл Колеридж Тейлордың меццо-сопрано, хор және оркестрге арналған кантатасы, Букененнің өлеңіне негізделген; ол 1902 жылы аяқталды және сол қазан айында Шеффилдте зор табысқа ие болды. Сесил Коулздың 1914 жылы аяқтаған баритон мен оркестрге арналған драматикалық монологының мәтіні ретінде Букененнің тағы бір "Фра Джакомо" өлеңі қолданылды.