Кіріспе

Уильям Хью Кеннер (7 қаңтар 1923 – 24 қараша 2003) – канадтық әдебиеттанушы, сыншы және профессор. Ол модернистік әдебиет туралы, әсіресе Джеймс Джойс, Езра Паунд және Сэмюэл Беккетке арналған көптеген еңбектер жариялады. Оның осы дәуірге арналған маңызды зерттеуі "Паунд дәуірі" Паундты модернизмнің басты тұлғасы деп санайды және бұл тақырыптағы ең маңызды еңбектердің бірі болып есептеледі.

Алғашқы жылдар және білім

Кеннер 1923 жылғы 7 қаңтарда Онтарио штатының Питерборо қаласында дүниеге келген. Оның әкесі Х. Р. Х. Кеннер классикалық пәндерді оқытса, анасы Мэри (Уильямс) Кеннер Петерборо колледжінде француз және неміс тілдерін оқытқан. Кеннер әдебиетке деген қызығушылығын бала кезінде ауырған тұмау салдарынан есту қабілетінің нашарлауымен байланыстырады. Торонто университетінде оқығанда Кеннер Маршалл Маклюханның шәкірті болды, ол Кеннердің алғашқы кітабы – Г. К. Честертонның шығармаларына арналған «Честертонның парадоксы» кітабына кіріспе жазған. Кеннердің екінші кітабы «Езра Паундтың поэзиясы» (1951) Маклюханға арналды, ол 1948 жылғы 4 маусымда Кеннерді Паундпен таныстырған. Паунд Вашингтондағы Сент-Элизабетс ауруханасында қамауда болған кезде, Кеннер мен Маклюхан Торонтодан Нью-Хейвенге (Коннектикут штаты) саяхаттап бара жатып, жолдан бұрылып сонда барған. (Паунд, Кеннердің досы болғандықтан, кітапқа «Сталь шаңдағы раушан» деген атау беруді ұсынған.) Кейін Кеннер Маклюхан туралы: «Мен Маршаллдың ең шығармашылық кезінде оны танып, содан кейін көп ұзамай континенттің екінші жағына кеттім, ол мені үнемі телефонмен шақыра алмады. Ол тым бақылаушыл болатын» деді. Кейін Маклюхан Ренессанс кезеңінде картографияның дамуы бұрын болмаған географиялық сезімді қалыптастырғанын жазғанда, Кеннер оған толық мәтіні: «Gallia est omnis divisa in partes tres, Yours, Hugh» деген жазылған открытка жіберді. 1950 жылы Кеннер Йель университетінен Джеймс Джойс тақырыбындағы «Джеймс Джойс: Даму үстіндегі сын» диссертациясын қорғап, философия докторы ғылымын бітірді. Бұл жұмысы Йель университетінің Джон Аддисон Портер сыйлығын жеңіп алды және 1956 жылы «Дублиннің Джойсі» деген атпен жарық көрді.

Академиялық мансап

Кеннердің алғашқы оқытушылық қызметі Калифорния университетінде, Санта-Барбарада (1951 жылдан 1973 жылға дейін) болды; содан кейін Джонс Хопкинс университетінде (1973 жылдан 1990 жылға дейін) және Джорджия университетінде (1990 жылдан 1999 жылға дейін) сабақ берді. Кеннер Эзра Паундтың сыншылар мен поэзия оқырмандары арасындағы беделін арттыруда ықпалды рөл атқарды. 1951 жылы жарық көрген "Эзра Паундтың поэзиясы" еңбегі "Америка әдеби және білім беру саласында Паундқа деген көзқарастың өзгеруіне бастама болды және осы өзгерістің серпілісіне айналды". "Паунд дәуірі" – жылдар бойы жүргізілген зерттеулердің нәтижесі және көптегендердің пікірінше Кеннердің шедеврі, 1971 жылы жарық көрді. Осы еңбек Паундтың (соғыс кезіндегі әрекеттерінен зардап шеккен) беделін ең ұлы модернистердің бірі ретінде орнықтыруға септігін тигізді. Модернист әдебиетін зерттеудегі еңбектерімен танымал болғанымен, Кеннердің қызығушылықтары өте кең болды. Оның кітаптарына Чак Джонсқа арналған эссе, геодезиялық математикаға кіріспе, сондай-ақ Heathkit H100 / Zenith Z 100 компьютеріне арналған пайдаланушы нұсқаулығы кіреді; соңғы жылдары ол Art & Antiques және Byte журналдарында баған жазушысы болды. Кеннер Уильям Ф. Баклидің досы болды, оған мәтіндік өңдеуді ұсынды және National Review журналына материалдар жазды. Ол сонымен қатар белгілі ғалым және жазушы Гай Дэвенпортпен тығыз хат алмасып жүрді.

Жеке өмір

Кеннер екі рет үйленген: оның бірінші әйелі Мэри Уэйт 1964 жылы қайтыс болды; олардың үш қызы мен екі ұлы болған. Оның екінші әйелі, Мэри Энн Битнерге 1965 жылы үйленді; олардың бір ұлы мен бір қызы болды.

Өлім

2003 жылы 24 қарашада Хью Кеннер Афина қаласындағы (Джорджия штаты) үйінде дүние салды.