Николас Вилеганьон: Мальта орденінің қолбасшысы және Франция Антарктикасының құрылуына қатысушы
Nicolas Durand de Villegaignon
Николас Виллеганьон – французский рыцарь Мальтийского ордена, сражавшийся против Османской империи. Участвовал в битвах за Алжир и Венгрию (1541-1546).
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Николя Дюран, Вильгегнон сиеры, сонымен қатар Вильгегнон (1510 – 9 қаңтар 1571) Мальта орденінің қолбасшысы болды. Ол 1521 жылы орденге рыцарь ретінде қабылданды.
Nicolas Durand, sieur de Villegaignon, also Villegagnon (1510 – 9 January 1571) was a Commander of the Knights of Malta, He was received as a Knight of the Order in 1521.
Жерорта теңізі мен Шотландиядағы Осман әскерінің жорықтары
Николя де Вильганьон Осман империясына қарсы көптеген жорықтарда шайқасты. Француздар әдетте Осман империясына қарсы әрекеттерге қатысудан аулақ болғанмен, Франко-Осман одағына қарамастан, Вильганьонның басты адалдығы Мальта орденіне болды, ол көбінесе Габсбургтерді қолдап, Осман империясымен күресті. Вильганьон 1541 жылы Алжирге қарсы тақсырған экспедицияға қатысты. Ол сондай-ақ 1542 жылы Буда қоршауынан (1541) кейін 1546 жылға дейін Мажарстанда Осман империясына қарсы шайқасты. 1548 жылы ол француз теңіз флотына басшылық етті, ол бес жасар Шотландия патшайымы Мэриді Францияға алып барды, себебі оның Франция дофиніне үйленуі жоспарланған еді. Бұл – Шотландия айналасындағы галереяларды жасырын түрде жүргізіп, ағылшын флотының қарсы шабуыл күтеген батыл операция болды. 1549 жылдың наурызында Шотландияға оралған ол, ақпан айында Фернихирст қамалын ағылшындардан басып алуға көмектесті. Содан кейін командирлер келесі қадамдарын талқылады. Никола Роксбургте нығам салуды тоқтату және ең қолайлы орынды анықтау керектігін айтты. Шотландияның жоғарғы қолбасшылығы шешімсіз дауыс берді, бірақ француз елшісі Анри Клеутеннің араласуынан кейін Николаның жоспары қабылданды. Вильганьон 1551 жылы Мальтада Османдықтарды кері тартуға көмектесті, ал одан кейін олар Гозоға шабуылға (1551) шықты. Вильганьон өзін батырлықпен көрсетті, Триполидің жеңілген қолбасшысы Гаспар де Вальеді қорғады, оны жеңіліске барлық кінәні таңуға ниеттенген Гранд-мастер д'Омедес қатты сынады. Никола де Вильганьон оны табандылықпен қорғап, д'Омедестің алаяқтығын әшкереледі.
Nicolas de Villegagnon fought in numerous campaigns against the Ottoman Empire. Although the French usually refrained from participating in actions against the Ottomans, due to the Franco Ottoman alliance, Villegagnon's first allegiance was with the Order of Malta, which generally supported the Habsburgs and fought the Ottomans. Villegagnon participated in the ill fated expedition against Algiers in 1541. He also fought against the Ottomans in Hungary in 1542 following the Siege of Buda (1541) until 1546. In 1548, he commanded the French naval fleet that took Mary, Queen of Scots, then five years old, to France, since she was promised to marry the Dauphin of France. This was a daring operation, covertly sailing galleys around Scotland, while the English fleet was expecting an attack from the other direction. Back in Scotland in March 1549, in February he helped capture Ferniehirst Castle from the English. The commanders then discussed their next move. Nicolas insisted they should halt and build a fortification at Roxburgh and decided the best position. The Scottish high command held a vote which was inconclusive, but finally, after the intervention of the French ambassador Henri Cleutin, Nicolas's plan was adopted. Villegagnon helped repel the Ottomans at Malta in 1551 before they went on to lead the Invasion of Gozo (1551). Villegagnon illustrated himself by courageously defending Gaspard de Vallier, the vanquished Commander of Tripoli, who was being heavily criticized by the Grand Master d'Homedes who wished to assign all the blame for the defeat on him. Nicolas de Villegagnon staunchly defended him and exposed the duplicity of d'Homedes.
Франция Антарктика
Вильгейньон 1555 жылы екі кеме мен 600 сарбаз бен отарлаушылар, негізінен Еуропадағы католиктердің қуғын-сүргінінен қашып кетуге тырысқан француз гугеноттары мен швейцариялық кальвинисттер флотымен қазіргі Рио-де-Жанейроға шабуыл жасап, король Генрих II-нің "Франция Антарктикасын" құруға тырысуындағы маңызды тарихи тұлғаға айналды. Көп ұзамай Вильгейньон мен кальвинистердің арасында Евхаристия тақырыбы бойынша дау туды. Ақырында Вильгейньон Кальвиннің Евхаристияға қатысты көзқарасын ұстанатындарды бекітілген аралдан қуды. Вильгейньонның бастапқы жоспары – гугеноттарға Жаңа әлемде отар құруға көмектесу еді. Ол сондай-ақ Бразилияда тұрақты базаны қамтамасыз етуді қалаған, онда бразилиялық ағаштарды пайдалану үшін, сондай-ақ құрылысқа қолданылатын қызыл бояу мен қатты ағаштардың өте құнды көзі (осының арқасында Бразилияға аты берілді) және еуропалықтар бұл жерде көптеп кездеседі деп сенетін қымбат металдар мен тастарды табу үшін. Португалдарға қарсы бірнеше шайқастан кейін, 1558 жылдың 15-16 наурызында француз отаршылары Бразилияның үшінші португал генерал-губернаторы Мем де Саның немере інісі Эстасио де Садан жеңіліс тапты.
Villegaignon became an important historical figure in the attempt for king Henry II to build a "France Antarctique", by invading present day Rio de Janeiro, Brazil in 1555 with a fleet of two ships and 600 soldiers and colonists, mainly French Huguenots and Swiss Calvinists who sought to escape Catholic persecution in Europe. A disagreement over Eucharistic theology soon caused Villegagnon and the Calvinists to quarrel. Villegagnon eventually expelled those who held to Calvin's view of the Eucharist from his fortified island. Villegagnon's initial plan was to help the Huguenots establish a colony in the New World. He wanted also to secure a permanent base in Brazil in order to exploit brazil wood, then a very valuable source of red dye and hardwood for construction (which gave the name to what was to become Brazil), and to explore precious metals and stones, which the Europeans believed to exist in abundance in the land. After a number of battles against the Portuguese, the French colonists were defeated by Estácio de Sá, a nephew of the third Portuguese Governor General of Brazil, Mem de Sá, on 15–16 March 1558.
Францияға оралу
Вильгейньон 1559 жылы Францияға оралды, себебі ол кішкентай колониядағы католиктер мен протестанттардың арасындағы талас-тартыстан қатты безген еді. Ол колонияны немере інісі Легендре де Бойсиге тапсырып, колонияға көбірек қаржы мен кемелер әкелуге тырысты. 1561 жылы Пьер Рикье Вильгейньонның Бразилиядағы іс-әрекеттеріне қарсы "Николас Дюран, яғни Вильгейньонның ақымақ қиялдарын, қорқынышты дінсіздіктерін, қателіктерін және жалғандарын жоққа шығару" атты памфлет жариялады. Колиньидің бастамасымен Жаңа әлемде гугеноттар колониясын құруға тағы да әрекеттер жасалды, бұл жолы 1562 жылдан 1565 жылға дейін француз Флоридасында Жан Рибо мен Рене де Ладоньер басшылығымен. 1568 жылдан бастап Вильгейньон Франция корольдігінде Мальта орденінің өкілі болды. Келесі жылы, 1569 жылы, ол Парижде "De Consecratione, mystico sacrificio et duplici Christi oblatione" деген тақырыпта еухаристия туралы жаңа пікірталас жариялады. Вильгейньон Боведегі Мальта орденінің командирі болды және 1571 жылдың 9 қаңтарында шамамен 60 жасында қайтыс болды. Бразилияға жасаған алғашқы саяхатында онымен бірге болған католик Андре Теве 1572 жылы "Cosmographie Universelle" атты еңбегінде Бразилиядағы оқиғалар мен протестанттарға қарсы шабуыл туралы жазды. Протестант Жан Лерри 1578 жылы "Histoire d'un voyage faict en la terre du Brésil" атты еңбегімен оған жауап берді.
Villegaignon had already returned to France, in 1559, disgusted with the infighting between Catholics and Protestants in the small colony. He had left the colony under the command of his nephew Legendre de Boissy, endeavouring to obtain more funds and ships for the colony. In 1561, Pierre Richier published a pamphlet against Villegagnon's actions in Brazil, entitled "Réfutation des folles resveries, excecrable blasphèmes, erreurs et mensonges de Nicolas Durand, qui se nomme Villagagnon" [Refutation of the foolish imaginations, terrible blasphemies, errors and lies of Nicolas Durand, named Villagagnon]. New attempts were made to create a Huguenot colony in the New World, again at the instigation of Coligny, this time in French Florida from 1562 to 1565, under Jean Ribault and René de Laudonnière. From 1568, Villegagnon became the representative of the Order of Malta at the French Court. The next year, in 1569, he published in Paris a new controversy about the eucharist, entitled "De Consecratione, mystico sacrificio et duplici Christi oblatione". Villegagnon became Commander of the Order of Malta Commandery in Beauvais, where he died on 9 January 1571, aged about 60. The Catholic André Thévet, who had accompanied him on the first trip to Brazil, published in 1572 a description of the Brazil adventure and an attack on the Protestants, in his "Cosmographie Universelle". The Protestant Jean Léry would respond to it in 1578 with his "Histoire d'un voyage faict en la terre du Brésil".