Кіріспе

Дэвид Эдвард Лесли Хеммингс (18 қараша 1941 – 3 желтоқсан 2003) – ағылшын актері және режиссері. Ол 1950-ші, 1960-шы және 1970-ші жылдардағы британдық фильмдер мен телебағдарламаларындағы рөлдерімен, әсіресе Микеланджело Антонионидің өте табысты авангардты құпия фильмі «Blowup» (1966) – дағы сәнді фотограф және Дарио Аржентоның «Deep Red» (1975) – дағы джаз пианині рөлдерімен танымал. Карьерасының басында Хеммингс опералық рөлдерде ойнаған бала сопрано болған. 1967 жылы ол «Хемдейл» кинокорпорациясын құрды. 1970-ші жылдардың соңынан бастап ол көбінесе кейіпкерлік актер ретінде, ал кейде режиссер болып жұмыс істеді.

Ерте өмір

Дэвид Хеммингс Суррейдегі Гилдфорд қаласында, печенье сатушы әкесінің отбасында туған.

Бенджамин Бриттен

Аллен мектебінде, Эвеллдегі Глин грамматикалық мектебінде және Өнер білім беру мектептерінде алған білімі оны композитор Бенджамин Бриттеннің бірнеше шығармаларында ұл сопрано ретінде өнер көрсетуге бастады. Осы кезеңде Бриттен онымен жақын дос болып, оның шығармаларында өнер көрсетуге мүмкіндік берді. Ең бастысы, Хеммингс 1954 жылы Бриттеннің "Бұралаған бұрыш" камералық операсында Майлз рөлін жасады. Оның Бриттенмен сырлы, бірақ әдемі қарым-қатынасы Джон Бридкуттың 2006 жылғы "Бриттеннің балалары" кітабында сипатталған. Көптеген сыншылар Бриттеннің Хеммингспен арақатынасын ғашықтық сезімге негізделген деп санаса да, Хеммингс өмір бойы Бриттеннің оған қатысты мінез-құлқы әрқашан айыпсыз болғанын қатаң түрде мәлімдеді. Бұрын Хеммингс Бриттеннің "Опера жасаймыз!" балалар өніміне кіретін "Шағын шоқы" (1952) операсындағы басты рөлді орындаған болатын. Бриттеннің Хеммингске деген қызығушылығы 1956 жылы Парижде "Бұралаған бұрыш" қойылымында "Мало" ариясын орындаған кезде оның дауысы күтпеген жерден үзілген сәттен бастап күрт тоқтады. Бриттен ашуланып, Хеммингстің қолын бұлғап, одан әрі онымен байланыс жасаған жоқ.

Балалық актер

Кейін Хемингс киноға көшті. Ол алғаш рет 1954 жылы "Радугалық жейде" (The Rainbow Jacket) драмалық фильмінде түсті. Оны 1957 жылы "Сент-Жоан" (Saint Joan) фильмінде де көруге болады. Хемингс 1957 жылы "Байлыққа апарар бес із" (Five Clues to Fortune), "Жүректің құпиясы" (The Heart Within) және Дж. Ли Томпсонның 1959 жылы түсірген "Көшеде ағаш жоқ" (No Trees in the Street) фильмдерінде маңызды рөлдерді ойнады. Ол сондай-ақ 1959 жылы "Ертеңгі адамдар" (Men of Tomorrow), "Бейтаныс іздері" (In the Wake of a Stranger), 1960 жылы "Бисмаркті батыру!" (Sink the Bismarck!) және 1961 жылы "Өзгеріс желдері" (The Wind of Change) фильмдерінде де ойнады.

Жасөспірімдер кумирі

Хеммингс жас жігіттерді ойнағанымен таныла бастады, мысалы, "The Painted Smile" (1962) және "Some People" (1962) фильмдерінде. Оның алғашқы басты рөлі төмен бюджетпен түсірілген "Live It Up!" (1963) жасөспірімдер мюзиклінде болды. Ол фильмдегі басты рөлге жаңа, жас жүз іздеді. Ол Хеммингсті тапты, ол кезде Лондондағы шағын сахналық театрларда ойнап жүрген еді. Бірақ олардың алғашқы кездесуінде Антониони Хеммингске: "Сен қате көрінесің. Сен тым жаспын" деді. Нәтижесінде шыққан фильм MGM үшін сындық және коммерциялық сенсацияға айналды, олар оны қаржыландырып, Хеммингс пен Ванесса Редгрейвті жұлдыздарға айналдыруға көмектесті. "Мен жарты он реттен астам ашылдым", - деді Хеммингс. "Бұл жолы мен оны істедім деп ойлаймын". "Blowup" фильмінен кейін Хеммингс Warner Bros компаниясынан үлкен бюджетті фильмде Модред рөлін ойнау туралы ұсынысты қабылдады. Хеммингс Ричард Аттенбороумен бірге "Only When I Larf" (1968) комедиясында ойнады, содан кейін "The Long Day's Dying" (1968) соғысқа қарсы фильмнің жалғыз жұлдызы болды. Екі фильм те сәтсіз аяқталды. "Barbarella" (1968) көбірек қаржылық табыс әкелді, онда Хеммингс маңызды рөл ойнады. Ол MGM үшін екі тарихи фильмде басты рөлді ойнады: "The Best House in London" (1969) комедиясы және Хеммингстің тайтлдық рөлі бар "Alfred the Great" (1969) тарихи эпопеясы. Екі фильм де кассада жақсы нәтиже көрсетпеді, әсіресе "Alfred the Great" сәтсіздікке ұшырады. Хеммингс 1970-ші жылдардың басында тағы да бірнеше басты рөлдерге түсті: "The Walking Stick" (1970) Саманта Эггармен MGM үшін; "Fragment of Fear" (1970) триллері; және "Unman, Wittering and Zigo" (1971). Хеммингс Дэвид Боуи мен Марлен Дитрихті "Schöner Gigolo, armer Gigolo" (сонымен қатар "Just a Gigolo") (1978) драмалық фильмінде режиссерлік етті. Фильм жақсы қабылданалмады, Боуи оны "менің 32 Элвис Пресли фильмімнің біріне жиналған нұсқасы" деп сипаттады. Кейін Голливудқа көшіп келгеннен кейін ол бірқатар телефильмдер мен сериалдар эпизодтарын режиссерлік етті.

Кейіпкер актері

1970-жылдардың ортасынан бастап Хемингстің актерлік жұмысы көбінесе екінші рөлдерде болды. 1977 жылы ол Эрнест Хемингуэйдің осы аттас романының бейімделуі болған «Аралдар ағысында» фильмінде Джордж С. Скоттпен бірге Эдди рөлінде ойнады. Ол сондай-ақ «The Squeeze» (1977), «The Prince and the Pauper» (1977), «The Heroin Busters» (1977), «The Disappearance» (1977), «Squadra antitruffa» (1977), «Blood Relatives» (1978), «Power Play» (1978) және «Murder by Decree» (1979) фильмдерінде де екінші рөлдерде ойнады. 1978 жылы ол Кен Расселдің режиссерлік жұмысымен және Мелвин Брэггтің сценарийімен түсірілген «Ежелгі теңізшінің рифмасы» фильмімен теледидарға оралды. Бұл фильм Самуэль Тейлор Колеридж (Хемингс ойнады) туралы «Даңқ бұлттары» сериясының ақындар туралы екі фильмінің екіншісі болды.

Австралия мен Жаңа Зеландия

Хемингске австралиялық "Торсақ" вампир фильмінде көмекші рөл ойнау ұсынысы түсті. Ол "Чарли Маффин" телефильмінде ойнағаннан кейін Австралияға қайтып келді. Содан кейін Хемингс Антони И. Гиннанеден Роберт Пауэлл мен Дженни Агуттер жұлдыздық құрамындағы, Джеймс Герберттің 1976 жылғы осы аттас романы негізінде австралиялық қорқыныш фильмі "Құтқарылушыны" түсіру ұсынысын алды. Хемингс Жаңа Зеландияда түсірілген "Янки Зефирге жарыс" фильмін режиссерлік етті. Жаңа Зеландияда болғанда Хемингс "Тұтқындар" және "Ақылға сыймас күдік" фильмдерінде рөлдер ойнады.

Голливуд

Кейін Хемингс Голливудқа көшіп барды. Ол "Адам, әйел және бала" (1983) және "Аэровольф" (1984) фильмдерінде эпизодтық рөлдерді ойнады. Ол сондай-ақ теледидар бағдарламаларының режиссері ретінде көп жұмыс істеді, оның ішінде "Quantum Leap" (мысалы, серияның премьерасы); "Magnum, P. I." (онда ол бірнеше эпизодта кейіпкерлерді ойнады); және екі әрекетке толы сериал – "The A Team" және "Airwolf" (онда ол "Airwolf" құрастырушысы, доктор Чарльз Генри Моффе рөлін ойнады, пилоттық эпизодта және екінші маусымдағы "Моффеттің көлеңкесі" атты эпизодта студияның атаулар бөлімінің қатесінен оның аты бұрыс жазылған). Ол бірде әзілдеп: "Адамдар мені өлген деп ойлады. Бірақ мен өлмедім. Мен жай ғана "The A Team" сериалын режиссерлік етіп жаттым", – деді. Хемингс сонымен қатар "Money Hunt: The Mystery of the Missing Link" (1984) викториналық видеосының режиссері болды. Ол Кен Фоллеттің 1980 жылғы сол аттас романының экранизациясы – "Ребекканың кілті" (1985) телефильмінің режиссері (және актерлік жұмыс істеді). Ол қысқа мерзімге NBC-нің "Stingray" қылмыстық драмалық сериалының продюсері де болды. Ол "Dark Horse" (1992) драмалық фильмін режиссерлік етті және актер ретінде "Blowup" фильміндегі кейіпкерінің көруге құштарлығына оралды, "Tales From the Crypt" телеантологиясының үшінші маусымын ашқан эпизодта "Үлкен Бауыр" сияқты жаман кейіпкер рөлін сомдады.

Кейінгі жылдар

Кейінгі жылдары ол тарихи эпикалық фильм «Гладиатор» (2000) ішінде Кассиус рөлін, Рассел Кроумен бірге, «Соңғы тапсырыс» (2001) драмалық фильмінде және «Шпиондық ойын» (2001) шпиондық фильмінде ойнады. Ол Мартин Скорсезе режиссерлік еткен «Нью-Йорк бандиттері» (2002) тарихи фильмінде Шермерхорн мырза рөлін сомдады. Хеммингс «Blowup» фильмін Америкада жарнамалап жүргенде Хунникаттпен танысты, сол кезде Оувримен некесі аяқталған еді. Ашық ауада өткен тойда Генри Манчини оркестрге жетекшілік етті, ал «Мамас энд Папас» тобы көгершінге боялған көгершіндермен толтырылған бассейннің жанында өнер көрсетті. Оның жаназасы ол соңғы жылдары тұрған Уилтширдегі Калн қаласының жанындағы Блэкленд ауылындағы Сент-Питер шіркеуінде өтті. Ол шіркеудің зиратына жерленді.