Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Плимут джині мен ащылардың қоспасы
Cocktail of Plymouth gin and bitters
Розовый джин тарихи тұрғыдан 19-ғасырдың ортасында Англияда танымал болған коктейльді білдіреді, ол Плимут джинінен және бір тамшы Ангостура ащысынан тұрады. Бұл қара қызыл түсті ащы сусынды қызғылт түске бояйды. Соңғы жылдары "Pink gin" термині джинге түрлі жемістер мен хош иіс заттары қосылып, оған қызғылт түс беретін джиннің жеке бір түрін анықтау үшін де қолданылады. Дәміне үйлесімді болу үшін лимон қабығы да жиі безендіру үшін қолданылады, лимонның эфир майлары оның дәмін ажарландырады.
Pink gin was historically used to refer to a cocktail made fashionable in England in the mid 19th century, consisting of Plymouth gin and a dash of Angostura bitters, a dark red bitters that makes the whole drink pinkish. In recent years, the term Pink gin has also been used to define a specific category of gin where a range of fruits and flavourings are infused into the gin to give it a pink color. Lemon rind is also commonly used as a garnish, with the citrus essential oils subtly complementing the flavour.
Шығу тегі
Розовый джиннің Корольдік теңіз флотының мүшелері жасаған деп есептеледі. Плимут джині лондондық джиннен өзгеше, "тұзды" джин болып саналады (лондондық джин "құрғақ" болып келеді), және 1824 жылы доктор Иоганн Готтлиб Бенджамин Зигерт теңіз ауруын емдеу үшін қолданған Ангостура ащысын тұтынуды жағымды ету мақсатында Ангостура ащысы қосылды. Корольдік теңіз флоты осы сусынды Англиядағы барларға таратты, ал бұл тәсіл алғаш рет материкте байқалды. 1870 жылдары джиннің танымалдылығы арта бастады және Англиядағы көптеген жақсы орналасқан мекемелер розовый джин ұсынды.
Pink gin is widely thought to have been created by members of the Royal Navy. Plymouth gin is a 'sweet' gin, as opposed to London gin which is 'dry', and was added to Angostura bitters to make the consumption of Angostura bitters more enjoyable as they were used as a treatment for sea sickness in 1824 by Dr. Johann Gottlieb Benjamin Siegert. The Royal Navy then brought the idea for the drink to bars in England, where this method of serving was first noted on the mainland. By the 1870s, gin was becoming increasingly popular and many of the finer establishments in England were serving pink gins.
Вариациялар
Типичный қызғылт джин – джиннің бір бөлігі және ангостура биттерінің бір тамшысы. Қызғылт джиннің көптеген нұсқалары болмаса да, көптеген бармендер қолданатын ангостура биттерінің мөлшерін өзгертеді. Әдетте сусынға мұздатылған су қосылады, сусыз жағдайда сирек кездеседі. Бармен клиенттерден "ішке немесе сыртқа" қалайтынын сұрайды, содан кейін ангостура биттерін стақанның ішінде айналдырып, оны стақанда қалдырады немесе құйып тастайды (тек қалдық қалдырып), содан кейін джин қосады. Сондай-ақ, қызғылт джинды "қызғылт джин мен тоник" ретінде беру де жиі кездеседі, әдетте 4 тамшы ангостура және 2 шоты джиннен тұрады, содан кейін тоник сумен толтырылады. Бұл биік стақанға мұз қосылып, лимонмен безендіріледі. Седрик Чарльз Диккенс (Чарльз Диккенстің шөбересі) "Drinking With Dickens" кітабында "Күйдірілген қызғылт джин" 1 шай қасық ангостурадан тұратынын, оны жалынмен қыздырып, содан кейін үлкен мөлшердегі құрғақ джинге құйып, дәм татуға қарай су қосатынын жазады.
A typical pink gin is one part gin and one dash of angostura bitters. Though there are no major variations of pink gin, many bartenders vary the amount of angostura bitters used. Typically the drink is topped up with iced water, rarely without water. A bartender may ask customers whether they want it "in or out", upon which the bartender swirls the angostura bitters around the glass before either leaving it in, or pouring it out (leaving only a residue), and then adding the gin. It is also common for pink gin to be served as 'pink gin and tonic', typically consisting of 4 dashes of angostura bitters and 2 shots of gin, which is then topped up with tonic water. This is served in a highball glass over ice, and then can be garnished with lemon. Cedric Charles Dickens (great grandson of Charles Dickens) records in Drinking With Dickens that a 'Burnt Pink Gin' consists of 1 tsp Angostura set afire by heating over a flame and then poured into a large tot of dry gin, adding cold water to taste.