Ирландиядағы 1982 жылғы парламент сайлауы: 23-ші Dáil сайлауы, үкімет бюджетінің жеңілісінен кейін өтті. Чарльз Хоги премьер-министр болып тағайындалды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
23-ші Даилге сайлау
Election to the 23rd Dáil
1982 жылдың ақпан айында өткен 23-ші Даилге жалпы ирландтық сайлау бейсенбі күні, 18 ақпанда болды. Бұл, президент Патрик Хиллеридің 27 қаңтарда премьер-министр Гаррет Фицджеральдтың өтінішімен, үкіметтің бюджеті жеңіліске ұшырағаннан кейін 22-ші Даилді таратып жібергеннен кейін үш апта өткен соң өтті. Жалпы сайлау Ирландияның 41 сайлау округінде, Даил Эйреннің 166 орындық құрамы үшін өтті, Даил Эйрен – Ойрехтастың халық қабылдаушысы. 23-ші Даил 9 наурызда Лайнстер-хауста жиналып, президент тағайындайтын Таоишикті ұсынды және Ирландияның жаңа үкіметін бекітті. Чарльз Хоги Таоишик болып тағайындалды, ол Ирландияның 18-ші үкіметін – азшылықтық, бір партиялық Фианна Фейл үкіметін құрды.
The February 1982 Irish general election to the 23rd Dáil was held on Thursday, 18 February, three weeks after the dissolution of the 22nd Dáil on 27 January by President Patrick Hillery on the request of Taoiseach Garret FitzGerald on the defeat of the government's budget. The general election took place in 41 Dáil constituencies throughout Ireland for 166 seats in Dáil Éireann, the house of representatives of the Oireachtas. The 23rd Dáil met at Leinster House on 9 March to nominate the Taoiseach for appointment by the president and to approve the appointment of a new government of Ireland. Charles Haughey was appointed Taoiseach, forming the 18th Government of Ireland, a minority single party Fianna Fáil government.
Науқан
1982 жылғы алғашқы жалпы сайлау бюджет жеңіліске ұшыраған кезде Fine Gael–Labour партиясының коалициялық үкіметінің күрт құлдырауынан туындады. Қаржы министрі Джон Брутон балалар аяқ киімдеріне қосымша құн салығын (ҚҚС) енгізуге тырысты. Бұл шараны солшыл көзқарастағы тәуелсіз депутат Джим Кэмми және Sinn Féin – Жұмысшылар партиясының өкілі Джо Шерлок қабылдамады. Таоишик Гаррет Фицджеральд дереу Дэйлді тарату туралы өтініш жасады. Бірақ ол президент Патрик Хиллеримен Арас ан Уахтарайында кездесіп тұрғанда, бірнеше Fianna Fáil мүшелері президентке телефон соғып, таратуға рұқсат бермеуге шақырды. Егер президент таратуға келіспесе, Фицджеральд отставкаға кететін болар еді, ал Дэйл жаңа Таоишикті тағайындау мүмкіндігіне ие болар еді – бұл кезде Хауги қайтадан билікке оралуға үміттенеді. Президентпен байланысу әрекеті конституцияға қарсы болды, себебі президент тек Таоишиктен ғана кеңес ала алады. Нәтижесінде таратуға рұқсат берілді және жалпы сайлау кампаниясы басталды. Кампания бастысымен экономикалық мәселелер төңірегінде өрбіді. Кез келген партия жеңіске жетсе, шығындарды қысқарту қажеттігіне кезігеді, бірақ барлық партиялар бұл қысқартулардың масштабын азайтуға тырысты. Fine Gael партиясы билікте болған кезде іске асырған саясатын жалғастыруды ұсынды. Fianna Fáil партиясының жетекшісі Чарльз Хауги кампания басталғанда бюджетті қысқарту қажеттігін жоққа шығарды; алайда, жағдайдың шындығына көз жеткізілген соң, партия да бюджеттік қысқартуларды қамтитын ұқсас саясатты қабылдады.
The first general election of 1982 was caused by the sudden collapse of the Fine Gael–Labour Party coalition government when the budget was defeated. The Minister for Finance, John Bruton, attempted to put VAT on children's shoes. This measure was rejected by Jim Kemmy, a left wing independent Teachta Dála, and Joe Sherlock of Sinn Féin The Workers' Party. The Taoiseach Garret FitzGerald immediately sought a dissolution of the Dáil. However, while he was with President Patrick Hillery at Áras an Uachtaráin, a number of Fianna Fáil members attempted to telephone the president, urging him not to grant a dissolution. If the president refused a dissolution, FitzGerald would have to resign and the Dáil would have an opportunity to nominate a new Taoiseach – with Haughey hoping to re enter office. The attempt to contact the President was highly unconstitutional, as the President can only take advice from the Taoiseach. In the event, a dissolution was granted and the general election campaign began. The campaign was largely fought on economic issues. Spending cuts were a reality for whatever party won, but the scale of the cuts were played down by all parties. Fine Gael proposed to continue the policies that it had been implementing while in office. The Fianna Fáil leader Charles Haughey dismissed the need for budget cuts when the campaign first began; however, the need for realism soon became apparent, and the party adopted similar policies that involved budget cuts.
Үкімет құруы
Фианна Фейл Ирландияның 18-ші үкіметін, азшылық үкіметін құрды. Фианна Фейл ең ірі партия болып қалыптасты және үкімет құруға ең мүмкін партия болып көрінді. Дегенмен, партия ішіндегі дау-дамайлар Чарльз Хоухидің Таоишик лауазымына ұсынылуына қауіп келтірді. Ақырында, партия басшылығына қарсы шақыру болған жоқ, және Хоухи партияның Таоишикке үміткері болды. Хоухи Тәуелсіз Социалистік депутат Тони Грегоридің, Тәуелсіз Фианна Фейл депутаты Нил Блейнидің және үш Синн Фейн – Жұмысшы партиясы депутатының қолдауын алып, Таоишик болып тағайындалды.
Fianna Fáil formed the 18th Government of Ireland, a minority government. Fianna Fáil emerged as the largest party and looked most likely to form a government. However, internal divisions within the party threatened Charles Haughey's nomination for Taoiseach. In the end a leadership challenge did not take place, and Haughey was the party's nominee for Taoiseach. Haughey gained the support of the Independent Socialist TD Tony Gregory, the Independent Fianna Fáil TD Neil Blaney and the three Sinn Féin the Workers' Party deputies, and was appointed Taoiseach.