Толентолық Николай қасиеттісінің өмірі мен тыныс-тіршілігі

Кіріспе

Италиялық киелі және мистик Николай Толентино (С. Николай де Толентино), (шамамен 1246 – 10 қыркүйек 1305), Қасиетті жандардың қамқоршысы ретінде белгілі, итальяндық киелі және мистик. Ол әсіресе тазару орнындағы жандардың араға кіріп көмектесушісі ретінде, ораза айында және қараша айында ерекше құрметпен еске алынады. Көптеген августин шіркеулерінде әпте сайын қасиетті Николайға азап шегуші жандар үшін дұғалар тіленіп, құлшылықтар өткізіледі. 2 қараша – Барлық жандар күні – қасиетті Николай Толентиноға сенушілер үшін ерекше маңызды күн.

Өмір

1245 жылы Понтанодағы Сант-Анжело қаласында дүниеге келген Толентинолық Николай, ата-анасы бала сүйгісі үшін Миралық Николайдың қабіріне дұға тілеген соң осы атпен аталады. Николай 18 жасында монахқа айналып, жеті жылдан кейін дін қызметкері болып тағайындалды. Ол жақсы уағыздаушы және күнәларды тыңдаушы ретінде танымал болды. Шамамен 1274 жылы, ол туған жеріне жақын орналасқан Толентиноға жіберілді. Қала Италияны билеу үшін күрескен гвельфтер мен гибеллиндер арасындағы азаматтық соғыстан зардап шекті. Николай, негізінен, өз қауымының рухани көшбасшысы болды. Ол кедейлерге және қылмыскерлерге көмектесті. Ол науқастарды Құдай анасы Мәриямға дұға оқып, баталанған нанмен емдегендігі айтылады. Ол кереметтер жасаушы ретінде белгілі болды. Николай 1305 жылы ұзақ аурудан кейін қайтыс болды. Халық оны қасиетті деп жариялау үшін дереу өтініштер жіберді. Евгений IV оны 1446 жылы қасиетті деп жариялады, ал оның қабірлері 1926 жылы Толентинода қайта табылды. 16 жасында Николай Августин орденіне жаңадан келген және Блаженный Ангелос де Скарпеттидің шәкірті болды. Ол Реканати және Мацератадағы, сондай-ақ басқа да монастырларда монах болып қызмет етті. 1270 жылы 25 жасында дін қызметкері болып тағайындалды және жақын арада уағыздауымен және үйретуімен танылды. «Толентиноға» деп айтылған періштелердің көрінісін көрген Николай, 1274 жылы осыны өмірінің соңына дейін сол қалаға көшуге шақыру белгісі деп қабылдады. Николай XIII ғасырдың соңында қалалық өмірдің дамуымен бірге туындаған моральдық және діни құлдырауға қарсы күресті. Оның мейірімділігі мен жайлы мінезінің арқасында жоғары лауазымдағылар монастырь қақпаларындағы кедейлерді күнделікті тамақтандыруды оған тапсырды, бірақ кейде ол монастырьтың қорларын тым еркін жұмсағандықтан, прокурор оның жомарттығын тексеруді жоғары лауазымдылардан сұрады. Бірде ұзақ оразадан кейін әлсіз болғанда, оған Құдай анасы Мәриям мен Әулие Августин көрінді, олар оған айқыш белгісі қойылған нанды суға малып жеуді бұйырды. Осылай істегеннен кейін ол бірден күш алды. Ол осы нанды ауруларға таратып, Мәриямға дұға ете бастады, көбінесе науқастарды жазып шығарды; осыдан Августин орденінде Сент-Николай нанын баталау және тарату дәстүрі пайда болды. 1884 жылы Лео XIII-нің бұйрығымен. Өмірінің соңына қарай ол қатты ауырып, көп азап шекті, бірақ қасиетті өмірінің бір бөлігі болған аскетизмді тоқтатпады. Николай 1305 жылдың 10 қыркүйегінде қайтыс болды.

Born in 1245 in Sant'Angelo in Pontano, St. Nicholas of Tolentino took his name from St. Nicholas of Myra, at whose shrine his parents prayed to have a child. Nicholas became a friar at 18, and seven years later, he was ordained a priest. He gained a reputation as a preacher and a confessor. C. 1274, he was sent to Tolentino, near his birthplace. The town suffered from civil strife between the Guelphs and Ghibellines, in their struggle for control of Italy. Nicholas was primarily a pastor to his flock. He ministered to the poor and criminals. He is said to have cured the sick with bread over which he had prayed to Mary, the Mother of God. He gained a reputation as a wonderworker. Nicholas died in 1305 after a long illness. People began immediately to petition for his canonization. Eugene IV canonized him in 1446, and his relics were rediscovered in 1926 at Tolentino. A studious, kind and gentle youth, at the age of 16 Nicholas became an Augustinian novice and was a student of the Blessed Angelus de Scarpetti. A friar at the monasteries at Recanati and Macerata as well as others, he was ordained in 1270 at the age of 25, and soon became known for his preaching and teachings. Nicholas, who had had visions of angels reciting "to Tolentino", in 1274 took this as a sign to move to that city, where he lived the rest of his life. Nicholas worked to counteract the decline of morality and religion which came with the development of city life in the late thirteenth century. On account of his kind and gentle manner his superiors entrusted him with the daily feeding of the poor at the monastery gates, but at times he was so free with the friary's provisions that the procurator begged the superior to check his generosity. Once, when weak after a long fast, he received a vision of the Blessed Virgin Mary and Saint Augustine, who told him to eat some bread marked with a cross and dipped in water. Upon doing so he was immediately stronger. He started distributing these rolls to the ailing, while praying to Mary, often curing the sufferers; this is the origin of the Augustinian custom of blessing and distributing Saint Nicholas Bread. in 1884 by Leo XIII. Towards the end of his life he became ill, suffering greatly, but still continued the mortifications that had been part of his holy life. Nicholas died on September 10, 1305.

Құрмет

Николайды 1446 жылғы 5 маусымда папа Евгений IV (өз кезегінде августиндік) қасиетті деп жариялады. Ол қасиеттілік статусын алған алғашқы августиндік болды. Әйгілі Николайдың дене қалдықтары Италияның Марке аймағындағы Мацерата провинциясының Толентино қаласындағы Сан-Никола да Толентино базиликасындағы Әйгілі Николай қасиетті орнында сақталады. Бірақ ол әлі де Рим-католик шіркеуінің қасиеттілерінің бірі ретінде танылады. Оған арналған көптеген шіркеулер мен ораторийлер бар, олардың ішінде Венециядағы Сан-Николо да Толентино, Римдегі Сан-Николо да Толентино агли Орти Салустиани, Нью-Йорк қаласындағы Бронкстегі Сан-Николас Толентино шіркеуі, Барранкильядағы Сан-Николас шіркеуі (1932 жылдан 1986 жылға дейін қаланың кафедралық шіркеуі қызметін атқарды) және Ұлыбританиядағы Бристольдегі Сан-Николас Толентино шіркеулері бар. Ирландияда августиндік шіркеулер мен монастырлары дәстүрлі түрде оның мерекесін нан тарату рәсімімен тойлап өткен, кейде нандардың үстінде оның суреті бейнеленген. Бұл әдет ең көп Уотерфорд округіндегі шіркеулерде сақталған.

Филиппин

Филиппинде XVI ғасырда Ромблон провинциясының Бантон қаласында Сан-Николас-де-Толентино шіркеуі оның құрметіне салынған, ал оның мерекесі жыл сайынғы Бинирай фестивалі ретінде тойланады. Бұл фестиваль аралдың католик халқының XVI ғасырдағы мұсылман шабуылдары кезінде Әулие Николасқа деген сенімін еске түсіреді. Пампанга провинциясында, Макабебе қаласының орталығында, 1575 жылы негізі қаланған және оның құрметіне салынған 440 жылдық Августин шіркеуі орналасқан. Шіркеудің фасады көз тартарлық әшекейлемелерден мүлдем айырылған, архитектуралық симметриясы әртүрлі пішіндес терезелер мен басты кіреберіс арасында жоғалып кеткен. Фасадтағы қарапайым неоклассикалық сызықтар. Қазіргі уақытта әр сейсенбі күні миссадан кейін Әулиенің екінші дәрежелі реликвиясына табынушылық жасалады. Нуэва-Эсиха провинциясында Әулие Николас 1899 жылы генерал Антонио Лунаның қаза болған тарихи Кабанатуан соборының қамқоршысы ретінде құрметтеледі. Оның бірінші дәрежелі реликвиясы жыл сайын 1 қыркүйектен 10 қыркүйекке дейін сенушілерге көрсетіледі. Димиао қаласында, Бохолда, 1797 және 1815 жылдар аралығында салынған приход шіркеуінің қамқоршысы Әулие Николас де Толентиноның мерекесі де әр жылдың 10 қыркүйегінде тойланады. Себу провинциясының және Себу аралының астанасы Себу қаласында С. Падилья көшесінде Сан-Николас-де-Толентино шіркеуі де орналасқан. 1584 жылы салынған бұл шіркеу елдегі ең көне шіркеулердің бірі. Шіркеу Себу диоцезінің 1595 жылы құрылуына дейін бірнеше жыл бұрын салынған. Қаладан оңтүстікке қарай 1,5 шақырым қашықтықта орналасқан бұл аудан Себу Вьехо деп аталды, оны қаладан Пагина арнасы мен Эль-Пардо бөліп тұрды. Бұл аймақ сондай-ақ 1565 жылдың 17 сәуірінде Мигель Лопес де Легаспидің флотилиясының алғашқы қонған жері болып саналады және Легаспи құрған елді мекеннің бастауы болды. Сан-Николас испан кезеңінде дамыған қала болды, 1898 жылғы Испанияға қарсы революцияның бастапқы ошағы және ХХ ғасырдың Себуано музыкасының аңыздарының туған жері. Қала 1901 жылдың 17 сәуірінде Себу қаласымен бірікті. Илокос Сур провинциясының Синайт қаласындағы XVI ғасырлық шіркеу Әулие Николас де Толентиноға арналған. 2021 жылдың мамыр айында Папа Франциск бұл шіркеуді кіші базилика мәртебесіне көтерді.

In the Philippines, the 16th century Church of San Nicolas de Tolentino in Banton, Romblon, was built in honor of him and his feast day is celebrated as the annual Biniray festival, commemorating the devotion of the island's Catholic inhabitants to St. Nicholas during the Muslim raids in the 16th century. In the province of Pampanga, a 440 year old Augustinian church, which was founded in 1575, built in his honor is located in the heart of Macabebe, Pampanga. The façade of the church has scantly ornamentation and its architectural symmetry is lost amid and the various forms assumed the windows and the main entrance. Simple neo classic lines of the façade. Presently, a second class relic of the saint is venerated every Tuesdays after the mass. In the province of Nueva Ecija, St. Nicholas is being venerated as the titular of the historic Cabanatuan Cathedral where General Antonio Luna was assassinated in 1899. His first class relic is being exposed to the faithful from September 1 until September 10 every year. In Dimiao, Bohol, the feast of San Nicolas de Tolentino, patron saint of the parish church built between 1797 and 1815, is also celebrated every September 10. There is also the San Nicolas de Tolentino Parish Church along C. Padilla Street in Cebu City, the capital city of the province and island of Cebu. Built in 1584, the church is one of the oldest in the country. The church was also built years ahead of the establishment of the Cebu Diocese in 1595. Located some 1.5 kilometer south of the ciudad, it was called Cebu Viejo, separated from the ciudad by the Pagina creek and El Pardo. The area is also considered the original site of the landing of Miguel López de Legazpi's armada on April 17, 1565, and became the embryo of a settlement which Legaspi established. San Nicolas was a vibrant town during the Spanish Period, the spawning ground for the Revolution against Spain in 1898, and the birthplace of Cebuano musical legends of the 20th century. The town eventually merged with Cebu City on April 17, 1901. The 16th century church in Sinait, Ilocos Sur is dedicated to Saint Nicholas of Tolentino. In May 2021, Pope Francis elevated the parish church to the status of minor basilica.

Иконография

Ол Санкт-Августин Ермиттер Орденінің қара киімінде бейнеленген. Оның үстінде немесе көкірегінде жұлдыз, лилия немесе қолында лилиялармен тоғытылған айқыш бейнеленген. Кейде лилияның орнына ақша немесе нан толтырылған құты ұстайды.