Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1970 жылдардағы Никсонның саяси қарсыластарының тізімі
1970s list of Nixon political opponents
"Никсонның жауларының тізімі" – АҚШ президенті Ричард Никсонның басты саяси қарсыластарының тізімі ретінде басталып, Чарльз Колсон құрастырған, Джордж Т. Белл (Колсонның көмекшісі, Ақ үйдің арнайы кеңесшісі) жазған және 1971 жылдың 9 қыркүйегінде Джон Динге меморандум түрінде жіберілген. Бұл тізім "Қарсыластар тізімі" және "Саяси жаулар жобасы" деп аталатын ресми науқанның бір бөлігі болды. Тізім 1973 жылдың 27 маусымында Сенаттың Уотергейт комитетінің тыңдауында Джон Дин президент ұнатпайтын адамдардың тізімі бар екенін айтқанда, көпшілікке жария болды. Тізімге енген журналист Дэниел Шор сол күні оның көшірмесін алуға үлкерді. Дин 1973 жылдың 20 желтоқсанында Конгресс пен бірлескен ішкі салық комитетінің тыңдауында екінші, көбірек тізімді жариялады.
"Nixon's Enemies List" is the informal name of what started as a list of President of the United States Richard Nixon's major political opponents compiled by Charles Colson, written by George T. Bell (assistant to Colson, special counsel to the White House), and sent in memorandum form to John Dean on September 9, 1971. The list was part of a campaign officially known as "Opponents List" and "Political Enemies Project". The list became public knowledge on June 27, 1973, when Dean mentioned during hearings with the Senate Watergate Committee that a list existed containing those whom the president did not like. Journalist Daniel Schorr, who happened to be on the list, managed to obtain a copy of it later that day. A longer second list was made public by Dean on December 20, 1973, during a hearing with the Congressional Joint Committee on Internal Revenue Taxation.
Мақсаты
Ақ үйдің заң кеңесінің мәлімдемесінше, ресми мақсат – Никсонның саяси қарсыластарын Ішкі кірістер қызметі арқылы салық тексерулері жүргізу және "гранттарды беру, федералдық келісімшарттар, сот ісі, қудалау және т.б." арқылы қиындыққа салу еді. Джон Диннің Лоуренс Хигбиге (16 тамыз, 1971 ж.) жолдаған хатында Дин тізімнің мақсатын былай түсіндірді:
The official purpose, as described by the White House Counsel's Office, was to "screw" Nixon's political enemies, by means of tax audits from the Internal Revenue Service, and by manipulating "grant availability, federal contracts, litigation, prosecution, etc." In a memorandum from John Dean to Lawrence Higby (August 16, 1971), Dean explained the purpose of the list:
blockquote|Бұл хат біздің билікте болуымыздың артықшылығын әкімшілігімізге қарсы белсенді екені белгілі адамдармен қарым-қатынаста қалай пайдалану туралы мәселені қарастырады; тікелей айтқанда – біздің саяси қарсыластарымызға қарсы қолда бар федералдық құралдарды қалай пайдалану туралы. Тізімдегілердің ешқайсысы тексерілмегенімен, 1973 жылы Джордж Макговерннің президенттік науқанына қаржылай көмек көрсеткен бірнеше ірі демеушілер тексерілді, бұл Карл Гесс кейіннен: "Президенттік сайлаудың жеңімпазының жеңілгендерді тексеруге құқығы бар" деп айтуына себеп болды.
blockquote|This memorandum addresses the matter of how we can maximize the fact of our incumbency in dealing with persons known to be active in their opposition to our Administration; stated a bit more bluntly—how we can use the available federal machinery to screw our political enemies. While none on the list were audited, several major donors to the presidential campaign of George McGovern did get audited in 1973, prompting a later remark from Karl Hess "The right of the victor of a presidential election is to the authority to audit the losers"
Саяси қарсыластардың бас тізімі
Диннің айтуынша, Колсон кейіннен "бас тізімге" жүздеген есімдерді жинады, ол үнемі өзгеріп отырды. 1973 жылғы 20 желтоқсанда Конгресс ішкі салық салу жөніндегі бірлескен комитеті "Дұшпандар" тізіміндегі адамдардың салық тексерулеріне ерекше жиі ұшырамағанын қорытындылады. Есепте Джордж Макговерннің 1972 жылғы президенттік науқанының қолдаушылары мен қызметкерлерінің 576 шамасындағы (кейбіреулері қайталанған) екінші тізімі анықталды. Бұл тізімді Джон Дин 1972 жылғы 11 қыркүйекте Ішкі кірістер комиссары Джонни Уолтерске тапсырған. "Вашингтон Пост" газеті ертесі күні тізімнің толық нұсқасын жариялады, ал "Нью-Йорк Таймс" газеті 21-бетте бірнеше абзацты ғана берді.
According to Dean, Colson later compiled hundreds of names on a "master list" which changed constantly. On December 20, 1973, the Congressional Joint Committee on Internal Revenue Taxation concluded that people on the "Enemies" list had not been subjected to an unusual number of tax audits. The report revealed a second list of about 576 (with some duplicates) supporters and staffers of George McGovern's 1972 presidential campaign given to Internal Revenue Commissioner Johnnie Walters by John Dean on September 11, 1972. The Washington Post printed the entire list the next day, but The New York Times reported just a few paragraphs on page 21.
Қабылдау
Журналист Дэниел Шорр мен актер Пол Ньюман тізімге ену олардың ең үлкен жетістігі екенін жеке-жеке айтты. Бұл тізім жарияланғанда, Шорр оны теледидарда тікелей эфирде оқыды, тізімде өзінің есімін кездестіргенге дейін өзінің тізімде екенін білмеді. Жазушы Хантер С. Томпсон тізімге кірмегеніне өкінді.
Newsman Daniel Schorr and actor Paul Newman stated, separately, that inclusion on the list was their greatest accomplishment. When this list was released, Schorr read it live on television, not realizing that he was on the list until he came to his own name. Author Hunter S. Thompson remarked he was disappointed he was not on it.
Танымал мәдениетте
АҚШ-та "жау тізімі" термині Ричард Никсонмен байланысты емес жағдайларда қолданылады. Мысалы, сатирик П.Ж. О'Рурктің 1989 жылғы "Американдық көрерменде" жарияланған "Жаңа маккартизмге шақыру" атты мақаласында, қара тізім мен жау тізімінің қосымшасы бар, онда тізімдердің мағынасына қайшы, аталған тұлғалар басылып алынбауы керек, "керісінше, ашуланған көпшілік олардан жиреніп көтерілерліктей". Филипп Роттың 1971 жылы жарық көрген "Біздің топ" романы, тізім алғаш рет көпшілікке таныстырылғанға дейін екі жыл бұрын жазылған, онда Никсонның пародиалық кейіпкері Трик Э. Диксон бес саяси жаудың алғашқы тізімін жасауға кіріседі. Оған Джейн Фонда және Қара пантералар кіреді, олар нақты тізімде болған, сондай-ақ Берригандар (ол тізімде болмаған) және Курт Флод. "Симпсондардың" 8-ші маусымындағы "Гомердің жауы" (1997) эпизодында Мое Сыслак өзінің жаулар тізімін көрсетіп, Барни Гамбл оны Никсонның тізімі деп бағалайды, соңғысының аты сызылып, Моеге ауыстырылады. Мое Барниді оның өршілдігі үшін тізімге қосады. Кейінгі эпизодта, Гомер нашар сапалы орындықтан құлағанда да жаулар тізіміне сілтеме жасалады. Ол ашуланып, өндіруші "тізімге енді!" дейді. Futurama-ның бірінші эпизоды "Space Pilot 3000" (1999) кезінде Фрай мен Бендер танымал адамдардың сақталған бас бөлмесінен өтеді. Фрай Никсонның ыдысын құлатқанда, Никсон: "Солай болды, енді сен де тізімдесің!" дейді. BoJack Horseman сериалының екінші маусымындағы "The Shot" (2015) атты эпизодында, басты кейіпкер мен Тодд кітапхананың кішірейтілген көшірмесін ұрлау мақсатымен Никсон президенттік кітапханасына барады. Қабырғаларда Никсонның "Жаулар" және "Жау емес" тізімдері ілінген. Уолт Дисней жаулар тізіміне енген.
In the United States, the term "enemies list" has come to be used in contexts not associated with Richard Nixon. For example, satirist P. J. O'Rourke's 1989 "A Call for a New McCarthyism" in The American Spectator has a hybrid blacklist and enemies list, suggesting that, contrary to the spirits of these lists, the subjects there should be overexposed, not suppressed, "so that a surfeited public rebels in disgust." In Philip Roth's Our Gang, which was published in 1971, two years before the list was first mentioned in public, the Nixon parody character Trick E. Dixon begins to compile a rudimentary list of five political enemies. It includes Jane Fonda and the Black Panthers who were on the real life expanded master list, The Berrigans (who were not) and Curt Flood. In "Homer's Enemy" (1997), an 8th season episode of The Simpsons, Moe Szyslak shows off his own enemies list, which Barney Gumble quickly appraises as Nixon's list, with the latter's name crossed out and replaced with Moe's. Moe promptly adds Barney to the list for his insolence. A later episode was also a likely reference to the enemies' list when Homer falls to the floor as a result of a shoddy chair. In anger, Homer remarks that the manufacturer "just made the list!". In Futuramas first episode, "Space Pilot 3000" (1999), Fry and Bender walk through a room of live preserved heads of famous people. When Fry knocks over Nixon's jar, Nixon says "That's it, you just made my list!" In a BoJack Horseman second season episode called "The Shot" (2015), the title character and Todd visit the Nixon Presidential Library with the intent of stealing a scaled down replica of the library. Mounted on the walls are Nixon's Enemy and "Frenemy" Lists. Walt Disney is included on the Enemy List.