Кіріспе

The Art Ensemble of Chicago) – 1960 жылдардың соңында Шығармашылық музыканттар қауымдастығынан (AACM) туындаған авангардтық джаз тобы. Ансамбль көптеген джаз стильдерін үйлестіреді және қоңыраулар, велосипед дабылдары, мерекелік шу жасағыштар, желқоңыраулар және түрлі соққы аспаптары сияқты "ұсақ аспаптарды" қоса, көптеген аспаптарда ойнайды. Музыканттар өнер көрсету кезінде костюмдер киіп, беттеріне бояу жағады. Осы ерекшеліктер ансамбльдің өнерлерін естілетін және көрінетін деңгейде бірегей етті. 1969 жылы Еуропада өнер көрсеткенде бес жүз аспап пайдаланылды.

Тарих

Алпысыншы жылдардың ортасында болашақтағы Art Ensemble мүшелері әртүрлі топ атауларымен бірге өнер көрсетті, олар шығармашылық музыканттардың ілгерілеу қауымдастығының (AACM) мүшелері болды. Олар 1966 жылы «Sound» альбомында Роско Митчелл секстеті ретінде ойнады. Секстетке саксофонист Роско Митчелл, трубашы Лестер Боуи және бассист Малахи Фаворс кірді. Келесі жылы олар Роско Митчелл өнер ансамблі ретінде танылды. 1967 жылы оларға AACM мүшелері Джозеф Джарман (саксофон) және Филипп Уилсон (добыл) қосылып, Nessa Records үшін жазба жасады. Музыканттардың барлығы көп аспапты ойнауға қабілетті болды. Джарман мен Митчеллдің негізгі аспаптары альт және тенор саксофон болды, бірақ олар басқа саксофондарда (кішкентай сопранинодан үлкен бас саксофонға дейін), сондай-ақ флейта мен кларнетте ойнады. Трубадан басқа Боуи флюгельгорнда, корнетте, шофарда және теңіз қабықтарында ойнады. Фаворс банджо мен бас-гитараның үнін қосты. Көптеген музыканттар піано, синтезатор және басқа да пернелі аспаптармен айналысты, ал барлығы да соққы аспаптарын орындады. Олар сахнада костюмдер мен макияж кигендерімен белгілі болды. Мүше Джозеф Джарман олардың стилінің бір бөлігін былай сипаттады: «Бетке салған суреттеріміз арқылы ғаламдағы барлық адамды бейнелеуге тырыстық, және бұл музыкада да көрінді. Сондықтан музыка осыншалықты қызықты болды. Ол батыстық, африкалық, азиялық, оңтүстік американдық немесе кез келген аспаптармен шектелмеді». 1967 жылы Уилсон Пол Баттерфилд тобына қосылу үшін топты тастап кетті, ал қысқа мерзімге топ толыққанды барабаншысыз квартет ретінде танылды. 1968 жылдың тамызында Джарман мен Митчелл Чикагода өткен Демократиялық конвентпен бір уақытта Делтон (Мичиган штаты) қаласындағы Circle Pines Center жазғы лагерінің көркемдік директорлары болды. 1968 жылдың күзінде Иллинойс штатының Эванстон қаласындағы унитариян шіркеуінде қоштасу концертінен кейін қалған топ Парижге сапар шекті. Парижде ансамбль Théâtre des Vieux Colombier базасында орналасты. Францияда олар Чикагоның өнер ансамблі деп танылды. Атауды өзгертуге француз промоутері бастама көтерді, ол сипаттамалық мақсаттар үшін олардың атына «Чикаго» деген сөзді қосты, бірақ жаңа атау топ мүшелеріне топтың ынтымақтастық сипатын жақсырақ көрсетеді деп ойландырды. Парижде ансамбль Théâtre des Vieux Colombier базасында орналасты және Freedom және BYG лейблдері үшін жазба жасады. Олар сондай-ақ Брижит Фонтейн мен Арески Белкасеммен бірге «Comme à la radio» жазды, бірақ 1970 жылы перкуссионист Дон Мой топқа мүше болғанға дейін барабаншысыз болды. Сол жылы олар Лестер Боуидің әйелі болған әнші Фонтелла Басс қатысқан «Art Ensemble of Chicago» және «Les Stances a Sophie» альбомдарын жазды. Соңғысы сол аттас француз фильмінің саундтрегі болды.

Елу жыл өткен соң

Лестер Боуи 1999 жылы бауыр қатерінен қайтыс болды. Малахи Фаворс 2004 жылы ұйқы безі қатерінен қайтыс болды. Жозеф Джарман 2019 жылдың 9 қаңтарында тыныс жетіспеуден қайтыс болды. 2017-2019 жылдар аралығында Митчелл мен Мой әрекетте болды, жаңа және бұрынғы әріптестер «Чикаго өнер ансамблінің 50 жылдық мерекелік үлкен ансамблі» деген атпен қонақ ретінде қатысты. Олар 2019 жылы альбом шығарды:

Фильмдер

1982 жылғы «Ұлы қара музыка» – «Чикаго өнер ансамблі» тобы туралы деректі фильм. Бұл фильм 1982 жылғы қарашада Channel 4 телеарнасында көрсетілді. 1982 жылғы «Джаз көрмесінен тікелей эфирде: Чикаго өнер ансамблі» (режиссері Уильям Дж. Махин, Чикагодағы Иллинойс университеті). 1981 жылғы 1 қарашада Чикагодағы Джо Сегалдың «Джаз шоу» клубында түсірілген.