Уэльс композиторы Даниэль Дженкин Джонс өмірі мен шығармашылығы
Daniel Jones (composer)
Дэниел Дженкин Джонс – британдық валли композиторы, 13 симфония, камералық шығармалар авторы. Дилан Томас пьесаларына әндер жазған. Музыка, композиторлар.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Уэльстік композитор
Welsh composer
Дэниел Дженкин Джонс (7 желтоқсан 1912 – 23 сәуір 1993) – Уэльстің классикалық музыка композиторы, Ұлыбританияда жұмыс істеген. Ол сериялық және тоналды әдістерді пайдаланды. Ол квартеттерімен және он үш симфониясымен (кейбіреулері өзінің "Күрделі өлшемдер" жүйесінде жазылған) және Дилан Томас пьесасы "Сүт ағашының көлеңкесінде" үшін жазған әндерімен ең жақсы танымал.
Daniel Jenkyn Jones (7 December 1912 – 23 April 1993) was a Welsh composer of classical music, who worked in Britain. He used both serial and tonal techniques. He is best known for his quartets and thirteen symphonies (some composed in his own system of 'Complex Metres') and for his song settings for Dylan Thomas's play Under Milk Wood.
Өмірбаян
Джонс Уэльстің оңтүстігіндегі Пемброк қаласында дүниеге келді. Оның әкесі, Дженкин Джонс – композитор, ал анасы әнші болған. Тоғыз жасқа келгенде, жас Дэниел өзі бірнеше фортепиано сонаталарын жазған еді. Ол 1924–1931 жылдары Суонсидегі епископ Гор мектебінде оқыды, онда әдебиетке деген ынтасы оны ақын Дилан Томаспен жақын достыққа жеткізді және Суонси университетінде ағылшын әдебиетін оқуға түсуіне себеп болды. Осы кезеңде Джонс пен Томас Суонси қаласындағы Касл көшесіндегі Кардомах кафесінде жиналатын болашақ суретшілердің бейресми тобының мүшелері болды. Топтың басқа мүшелері – ақын Вернон Уоткинс және суретші Альфред Джейнс. 1935 жылы Джонс Суонсиден Лондондағы Корольдік музыка академиясына музыка оқуға кетті (1935–1938), оның ұстаздары Сэр Генри Вуд және Гарри Фарджон болды. Екінші дүниежүзілік соғысқа дейінгі жылдары ол өзінің алғашқы ірі масштабты оркестрлік шығармаларын – «Симфониялық пролог» және «Оркестр үшін бес пьеса» шығармаларын жазды және өзінің «Күрделі өлшемдер» атты композициялық жүйесін әзірледі. Соғыс кезінде, 1940–1946 жылдары барлау корпусында капитан болып қызмет еткен ол, Блетчли Парк кодерлер орталығындағы тілдік қабілеттерін орыс, румын және жапон мәтіндерін шифрлаушы және декодер ретінде пайдаланды. 1944 жылы Джонс екінші әйелі Айрин Гудчайлдке үйленді, олардың бір ұлы мен бір қызы болды. Оның мұрағаты Уэльстің Ұлттық кітапханасында, Аберистуит қаласында сақталады. Альфред Джейнс салған Джонстың майлы портреті Кардифф Ұлттық мұражайында, ал Бернард Митчелл түсірген фотосуреті (1967) Лондонның Ұлттық портрет галереясында сақталады. 2008 жылы актер Адриан Меткальф және композитор Роб Маршалл Джонс пен Томас композициялары мен жазбаларын пайдаланып, «Уормли» атты құрмет көрсетуін жасады (Даниел Джонстың балалық шағындағы үйінің атымен аталған).
Jones was born in Pembroke in south Wales. His father, Jenkyn Jones, was a composer and his mother a singer, and by the time he was nine years old the young Daniel had himself written several piano sonatas. He attended the Bishop Gore School in Swansea (1924–1931), where his enthusiasm for literature led to a close friendship with the poet Dylan Thomas, and to his going on to study English literature at Swansea University. At this period Jones and Thomas were part of the informal group of aspiring artists who would meet at the Kardomah cafe in Castle Street, Swansea. Other members of the group were the poet Vernon Watkins and the painter Alfred Janes. In 1935 Jones left Swansea to study music at the Royal Academy of Music in London (1935–1938), where his teachers included Sir Henry Wood and Harry Farjeon. In the years leading up to the Second World War he composed his first large scale orchestral works, Symphonic Prologue and Five Pieces for Orchestra, and developed his own compositional system of 'Complex Metres'. During the war, as a captain in the Intelligence Corps (1940–1946), he used his linguistic abilities at Bletchley Park codes centre as a cryptographer and a decoder of Russian, Romanian and Japanese texts. In 1944 Jones married his second wife, Irene Goodchild, with whom he had one son and one daughter. His archive is held at the National Library of Wales, Aberystwyth. An oil portrait of Jones by Alfred Janes is held by the National Museum Cardiff; a photographic portrait by Bernard Mitchell (1967) is held by the National Portrait Gallery, London. In 2008 the actor Adrian Metcalf and composer Rob Marshall drew on the compositions and writings of Jones and Thomas in their tribute, "Warmley" (named after Daniel Jones's boyhood home).
Құрамы
1936 жылға қарай Джонс өзінің күрделі өлшемдердің композициялық жүйесін жасады, ол оның Үш хроматикалық емес қазан барабанына арналған Сонатасында (1947) толыққанды дамыды. 1950 жылы ол бұл жүйені былай сипаттады: "Тұрақты үлгінің біріктіруші элементі бар, бірақ үлгінің өзі асимметриялық, сондықтан құрылымдық талаптарды қанағаттандырудың қуатты құралы арқылы ритм-өлшем қатынастарында үлкен әртүрлілік пен жоғары деңгейдегі сезімталдыққа қол жеткізуге болады". Джонстың жүйесін Германияда композитор Борис Блэхер бейімдеді. Джонс үшін оның күрделі құрылымдары әрқашан эмоционалды мақсатқа байланысты болуы керек еді. Сериалдық техника мен тоналдықты қолданған басқа композиторлар сияқты, Джонстың музыкасы біраз уақытқа дәстүршілдер үшін тым жаңашыл, ал авангард үшін тым ескі көрінуі мүмкін.
By 1936, Jones had devised his own compositional system of Complex Metres, which was fully developed in his Sonata for Three Non Chromatic Kettle Drums (1947). In 1950, he described this system: "The unifying element of fixed pattern is present, but the pattern itself is asymmetrical, therefore with a powerful means of satisfying structural requirements there would seem to be possible both a greater variety and a greater subtlety in the rhythm metre relationship". Jones's system was adapted in Germany by the composer Boris Blacher. For Jones himself his complex structures had always to be allied with emotive intention. As is the case with other composers who used both serial techniques and tonality, Jones's music may for a time have seemed too advanced for traditionalists and too old fashioned for the avant garde.