Қоғамдық Төтоми провинциясының тарихы

Кіріспе

Тотоми провинциясы (遠江国) – қазіргі Шидзуока префектурасының батыс бөлігінде орналасқан Жапония провинциясы. Тотоми Микава, Суруга және Шинано провинцияларымен көршілес болған. Оның қысқартылған атауы Эншю (遠州) еді. Атауының шығу тегі – Хамана көлінің ежелгі атауы.

Тарих

Тотоми – Тайхо кодексі бойынша Нара дәуірінде құрылған Жапонияның түпкілікті провинцияларының бірі. Провинцияның алғашқы астанасы қазіргі Иватада орналасқан және Мицуке деп аталған. Бұл атау қазіргі заманда Мицуке-дзюдзюку, Токайдодағы пошта станциясы ретінде сақталған. Энгісікі жіктеу жүйесі бойынша Тотоми маңыздылығы тұрғысынан «жоғары ел» (上国) және астанадан қашықтығы бойынша 16 «орта елдің» (中国) бірі саналған. Муромачи дәуірінің басында Тотомиді Шиба кланы билеген, бірақ одан бұрын Имагава кланы билікте болған. Алайда, Сенгоку дәуірінде Имагава Тотомиді қайтарып алып, оны Суруга провинциясына қосып алды. Окехазама шайқасында Имагава жеңілгеннен кейін Тотоми Кай провинциясының күшті сардары Такеда Шинген мен Микава провинциясының Токугава Иэясуы арасында бөлістірілді. Токугава Иэясу жаңа иеліктерін бекіту үшін Хамаматсу қамалын салды, ол провинцияның астанасы болды, бірақ Тотомидің бір бөлігі Шингеннің өліміне дейін Токугава мен Такеда арасында даулы болып келді. Одавара шайқасынан кейін және Тоётоми Хидэёси билікке келгеннен кейін Токугава Иэясу Токай аймағындағы иеліктерін Канто аймағына алмастыруға мәжбүр болды. Хамаматсу Хори кланына, ал оның қарастырылатын Какегава қамалы Ямаучи Казутойоға берілді. Токугава сёгунаты құрылғаннан кейін Токугава жоғалтқан аумақтарын қайта алып, Тотомиді әртүрлі фудай даймёларға қайта тағайындады. Эдо дәуірінде Эдодан Киотоға дейінгі Токайдо жолы Тотоми арқылы өтті, және бірнеше жерлерде пошта станциялары орналасқан. Қорғаныс мақсатында Токугава сёгунаты ірі өзендерде (мысалы, Тенрю өзенінде) көпір салуға тыйым салды, бұл ірі өзендердегі қалалардың дамуына ықпал етті. Токугава сёгунатының соңында Тотоми провинциясы бірнеше феодалдық домендерге бөлінді, олар жақын фудай вассалдарына берілді. Мейджи қалпына келтіруінің Бошин соғысы кезінде Токугава сёгунаты жеңілгеннен кейін, соңғы Токугава сёгун Токугава Ёсинобу 1868 жылы Суругаға оралып, қысқа ғұмырлы Шидзуока доменін басқарды, ал Тотомидегі қолданыстағы даймёлар негізінен Кадзуса провинциясына басқа аумақтарға қайта тағайындалды. 1871 жылы жаңа Мейджи үкіметі хан жүйесін жойғаннан кейін, префектуралық бірігудің бірінші толқыны (第1次府県統合 daiichiji fu/ken tōgō) кезінде Тотомидегі жаңа префектуралар Хамаматсу префектурасына біріктірілді, басқа провинциялардағы басқа префектуралардың анклавтары алынып тасталды, соның нәтижесінде Хамаматсу мен Тотоми негізінен бірікті. 1876 жылдың 21 тамызында Хамаматсу Шидзуока префектурасына қосылды, ол сол кезде барлық Суруга және Идзу провинцияларын қамтыды, кеңейтілген Шидзуока префектурасын құрады; ол 1878 жылы Идзу провинциясының бір бөлігі, атап айтқанда Идзу аралдары Шидзуокадан Токиоға ауысқанда қазіргі көлеміне жетті. Тотомидегі феодалдық домендердің көптеген бұрынғы самурайлары феодализмнің кенеттен аяқталуына байланысты жұмыссыз қалды және Макинохара аймағына қоныс аударды, онда олар жасыл шай өнеркәсібін дамытты. Токайдо магистральдық теміржолының салынуымен Хамаматсу тез арада мақта және жібек иіру өнеркәсібімен байланысты маңызды сауда және өнеркәсіптік орталыққа айналды.

Tōtōmi was one of the original provinces of Japan established in the Nara period under the Taihō Code. The original capital of the province was located in what is now Iwata, and was named Mitsuke – a name which survived into modern times as Mitsuke juku, a post station on the Tōkaidō. Under the Engishiki classification system, Tōtōmi was ranked as a "superior country" (上国) in terms of importance, and one of the 16 "middle countries" (中国) in terms of distance from the capital. During the early Muromachi period, Tōtōmi was ruled nominally by the Imagawa clan before coming under control of the Shiba clan. However, by the Sengoku period, the Imagawa recovered Tōtōmi and effectively annexed it to Suruga Province. After the defeat of the Imagawa at the Battle of Okehazama, Tōtōmi was divided between the powerful warlords Takeda Shingen of Kai and Tokugawa Ieyasu of Mikawa. To consolidate his new holdings, Tokugawa Ieyasu constructed Hamamatsu Castle, which effectively became the capital of the province, although parts of Tōtōmi continued to be contested between the Tokugawa and Takeda until Shingen's death. After the Battle of Odawara and the rise to power of Toyotomi Hideyoshi, Tokugawa Ieyasu was forced to trade his domains in the Tōkai region for the Kantō region instead. Hamamatsu was relinquished to the Horii clan and subsidiary Kakegawa Castle to Yamauchi Kazutoyo. After the establishment of the Tokugawa shogunate, the Tokugawa recovered their lost territories, and reassigned Tōtōmi to various fudai daimyōs. During the Edo period, the Tōkaidō road from Edo to Kyoto passed through Tōtōmi, with post stations at several locations. For defensive purposes, the Tokugawa shogunate forbid the construction of bridges on the major rivers (such as at the Tenryū River), which further led to town development on the major river crossings. At the end of the Tokugawa shogunate, Tōtōmi Province was divided among several feudal domains, which were assigned to close fudai retainers. Following the defeat of the Tokugawa shogunate during the Boshin War of the Meiji Restoration, the last Tokugawa shōgun, Tokugawa Yoshinobu returned to Suruga in 1868 to rule the short lived Shizuoka Domain, and the existing daimyōs in Tōtōmi were reassigned to other territories, mostly in Kazusa Province

After the abolition of the han system in 1871 by the new Meiji government, during the first wave of prefectural mergers (第1次府県統合 daiichiji fu/ken tōgō), the new prefectures in Tōtōmi were merged into Hamamatsu Prefecture, with enclaves of other prefectures/exclaves in other provinces being removed, so that Hamamatsu and Tōtōmi became basically contiguous. On August 21, 1876, Hamamatsu was merged into Shizuoka Prefecture, which by that time comprised all of Suruga and Izu provinces, to form an enlarged Shizuoka Prefecture; it reached practically its present day extent in 1878 when a part of Izu Province, namely the Izu Islands, were transferred from Shizuoka to Tokyo. Many former samurai of the feudal domains in Tōtōmi, now unemployed due to the sudden end to feudalism, were settled in the Makinohara region, where they developed the green tea industry. With the coming of the Tōkaidō Main Line railway, Hamamatsu developed rapidly into a major commercial and industrial center, especially in connection with the cotton and silk spinning industries.