Изу провинциясының тарихы

Кіріспе

Идзу провинциясы (жапонша: 伊豆国) – Жапонияның Шидзуока префектурасы аумағындағы провинция. Идзу Сагами және Суруга провинцияларымен көршілес болған. Оның қысқартылған атауы Зушу (豆州) еді. Идзу провинциясының құрлық бөлігі, Идзу түбегін құрайды, қазіргі күні Шидзуока префектурасының шығыс бөлігіне жатады, ал Идзу аралдары бүгінде Токионың құрамына кіреді.

Тарих

680 жылы Суруга провинциясының екі ауданы – Тагата және Камо провинциялары жаңа Идзу провинциясына бөлінді. 701 және 710 жылдар аралығында Нака ауданы қосылды. Жаңа провинцияның астанасы Мисима қаласында орналасты, сонымен қатар онда провинцияның Кокубун-дзи және Ичиномия (Мисима Тайша) да болды. Эңгисики жіктеу жүйесі бойынша Идзу «кіші ел» (下国) деп саналды. Рицурё заң жүйесінде Идзу Хэйан дәуірінде саяси қылмыстар үшін сотталғандарды жер аударуға арналған басты орындардың бірі болды. Камакура дәуірінде Идзуді Ходзё кланы басқарды. Муромачи дәуірінде Идзуды Канто Канрей лауазымына байланысты Уэсуги кланы номиналды түрде басқарды; бірақ шын мәнінде Идзу Сагами және Мусаси провинцияларын билегендердің үстемдігіне түсті. Сенгоку дәуірінде бұл Одавара негізделген Кейінгі Ходзё кланы болды. Одавара шайқасынан кейін Тоётоми Хидэёси Токугава Иэясудың Токай аймағындағы иеліктерін Канто аймағына алмастырды, және Идзу Токугава билігіне өткен провинциялардың бірі болды. Токугава сёгунаты орнағаннан кейін Идзу тікелей сёгун басқаратын тэньрё аумағы болып қалды. Провинцияның көп бөлігі Нираямада орналасқан дайканның басқаруында болды, бірақ бір бөлігі әртүрлі хатмотоларға және Одавара доменіне берілді. Эдо дәуірінде Идзудің үш ежелгі ауданына Кимисава ауданы қосылды. Эдо дәуірінде Эдодан Киотоға дейінгі Токайдо жолы Солтүстік Идзу арқылы өтті, Мисима шкуында пошта станциясы орналасқан еді. Идзудің оңтүстік ұшындағы Шимода порты Эдоға шығыстан келген барлық кемелер үшін міндетті түрде тоқтау орны болды. Бакумацу кезеңінде Шимода Токугава үкіметімен Канагава шартының шарттарына сәйкес американдық саудаға ашылатын порт ретінде таңдалды. 1854 жылы Йошида Шоиннің Перридің «Қара кемелеріне» шығу әрекеті Шимодада сәтсіз аяқталды. Жапониядағы алғашқы американдық консулдығы генерал-консул Таунсенд Харрис басшылығымен Шимодадағы Гёкусен-дзи ғибадатханасында ашылды. Харрис екі ел арасындағы Достық және сауда шартын келісті, ол 1858 жылы жақын жердегі Рёсен-дзиде қол қойылды. Жапонияның Ресей империясымен қарым-қатынасы да Шимодада келісілді, және 1855 жылы Чораку-дзиде Шимода шартына қол қойылды. Мейдзи дәуірінің басталғаннан кейін Нака және Кимисава аудандары Камо ауданымен біріктірілді, ал Идзу провинциясы 1871 жылы қысқа ғұмырлы Ашигару префектурасына қосылды. 1876 жылдың 18 сәуірінде Ашигару префектурасы Шидзуока және Канагава префектуралары арасында бөлінді, ал Идзу аралдары кейіннен 1878 жылы Шидзуока префектурасынан Токиоға берілді.

In 680 A. D., two districts of Suruga Province, Tagata District and Kamo District, were separated into the new Izu Province. At some point between the year 701 and 710, Naka District was added. The capital of the new province was established at Mishima, which also had the Kokubun ji and the Ichinomiya (Mishima Taisha) of the province. Under the Engishiki classification system, Izu was ranked as a "lesser country" (下国). Under the ritsuryō legal system, Izu was one of the preferred locations for exile for those convicted of political crimes by the Heian period court. In the Kamakura period, Izu was ruled by the Hōjō clan. During the Muromachi period, Izu was ruled nominally by the Uesugi clan due to their position as Kantō Kanrei; however, in reality, Izu came under the domination of whoever ruled the Kantō provinces of Sagami and Musashi. By the Sengoku period, this was the Later Hōjō clan based in Odawara. After the Battle of Odawara, Toyotomi Hideyoshi changed the fief of Tokugawa Ieyasu from his domains in the Tōkai region for the Kantō region instead, and Izu was one of the provinces that came under Tokugawa rule. After the establishment of the Tokugawa shogunate, Izu remained as a tenryō territory administered directly by the Shōgun. Much of the province was ruled by a daikan established in Nirayama, although portions were assigned to various hatamoto and to Odawara Domain. During the Edo period, Kimisawa District was added to the three ancient districts of Izu. During the Edo period, the Tōkaidō road from Edo to Kyoto passed through northern Izu, with a post station at Mishima shuku. The port of Shimoda at the southern end of Izu was a required port of call for all vessels approaching Edo from the east. During the Bakumatsu period, Shimoda was chosen by the Tokugawa government as a port to be opened to American trade under the conditions of the Convention of Kanagawa, negotiated by Commodore Matthew Perry and signed on March 31, 1854. Shimoda was also the site of Yoshida Shōin's unsuccessful attempt to board Perry's "Black Ships" in 1854. The first American Consulate in Japan was opened at the temple of Gyokusen ji in Shimoda under Consul General Townsend Harris. Harris negotiated the Treaty of Amity and Commerce between the two countries, which was signed at nearby Ryōsen ji in 1858. Japan's relations with Imperial Russia were also negotiated in Shimoda, and in 1855 the Treaty of Shimoda was signed at Chōraku ji. After the start of the Meiji period, the districts of Naka and Kimisawa were merged with Kamo District, and Izu Province was merged into the short lived Ashigaru Prefecture in 1871. Ashigaru Prefecture was divided between Shizuoka Prefecture and Kanagawa Prefecture on April 18, 1876, and the Izu Islands were subsequently transferred from Shizuoka Prefecture to Tokyo in 1878.