Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Volkswagen-ті қайта жарақтандырған неміс инженері

Кіріспе

Heinz Heinrich Nordhoff (6 қаңтар 1899 – 12 сәуір 1968) – Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Volkswagen (VW) компаниясын қайта құруға жетекшілік еткен неміс инженері. Ол 1954 жылғы 15 ақпанда Time журналының мұқабасында бейнеленді. Нордхофф британдықтардың шақыруын қабылдап, соғыстан кейін, іс жүзінде қираған зауытқа айналған VW компаниясының директоры қызметін атқарды және 1968 жылы қайтыс болған кезде компанияны сол кездегі төртінші ірі автомобиль өндірушісіне айналдырды.

Өмірбаян

Нордхофф Хилдесхаймда банкирдің ұлы болып дүниеге келген. Ол Берлин техникалық университетін бітірген, онда Рим католиктік Аскания Бургундия бауырластығының мүшесі болды. Нордхофф 1968 жылғы 12 сәуірде бірнеше ай бұрын өткерген жүрек шабуылының салдарынан қайтыс болды. Оның артында әйелі Шарлотта (Фассонге) Нордхофф (1898-1988) және қыздары Элизабет (кейін Фердинанд Пьехтің немересі Эрнст Пьехтің әйелі) және Барбара Нордхофф (Дан Кантакузино Корнени, 1929-2022) қалды. Ол қайтыс болған кезде «Бостон глобусы» оны ұялшақ, мейірімді, суретші, музыканы жақсы көретін, табиғатты зерттеуші және аңшы ретінде сипаттады. «Дженерал Моторс» компаниясында қызмет еткен жылдары АҚШ-та бірнеше жыл өмір сүрген ол ағылшын тілін ана тілідей сөйлейтін. Ол жылдам дамыды: 1936 жылы компанияның инновациялық шағын автокөлігі – Kadett-ті көпшілік назарына ұсынған коммерциялық-техникалық директор болып тағайындалды. 1942 жылы, соғыс салдарынан жолаушылар автокөліктерінің өндірісі азайған кезде, ол Герд Штилер фон Хейдекампфтан Бранденбургтегі компанияның флагмандық жүк көлігі зауытындағы Өндіріс директоры лауазымын қабылдады. Соғыстан кейін нацистерден алған бизнес сыйлығына байланысты американдықтар басып алған аймақта жұмыс істеуіне тыйым салынды. Бірінші жылы өндірісті екі есеге арттырып, 19 244 автокөлік шығарды. Нордхоффтың автомобильдерді сатудағы қабілеті және Вольфсбург зауытын берік негізге қойып, Volkswagen-ді отандық және халықаралық деңгейде табысқа жеткізгені даусыз, бірақ ол әртүрлі себептермен сынға ұшырады. Соғыс кезінде Бранденбургте ол құл еңбекшілерді пайдаланған, бірақ жұмысшылардың жеткілікті тамақ, баспана және киіммен қамтамасыз етілгенін қамтамасыз еткені хабарланды. Соңында, 1960 жылдары Volkswagen басқаруында жаңа үлгілерді әзірлеуде тым баяу және тиімсіз болды. 1952 жылдан бастап «Қарақұмыршаны» (Beetle) жария түрде қолдаған Нордхофф жаңа үлгілерді әзірлеуге миллиардтаған марка жұмсады, кейбіреулері басқа өндірушілермен серіктестікте болды, бірақ ол шешім қабылдау қиындықтарына байланысты барлық прототиптерден бас тартуға мәжбүр болды. 1960 жылдардың соңында «Қарақұмырша» түрлі нарықтарда жапон, американ және басқа еуропалық үлгілермен күшті бәсекелестікке тап болды. Ақырында, 1964 жылы Нордхоффтың Auto Union компаниясын сатып алуы, көбінесе Audi маркасы ретінде танылатын өнімділікке бағытталған сәнді марканы ұсынумен қатар, «Қарақұмыршаны» және оның артқы моторлы ұқсас үлгілерін алмастыру үшін қажетті біліктілікті де қамтамасыз етті. Нордхофф зейнетке шыққаннан кейін өзінің орнын Америкадағы Volkswagen басшысы Карл Ханның алмастыруын қалаған, бірақ директорлар кеңесі Курт Лотцты таңдады. Нордхофф 1967 жылдың жазында жүрек шабуылына ұшырады және қазан айында жұмысына оралды, бірақ алты айдан кейін, 1968 жылдың сәуірінде қайтыс болды; ол сол күзде зейнетке шығуы тиіс болған.

Nordhoff was born in Hildesheim, the son of a banker. He graduated from the Technical University of Berlin, where he became a member of the Roman Catholic fraternity Askania Burgundia. Nordhoff died on April 12, 1968, from the effects of a heart attack sustained months earlier. He was survived by his wife, Charlotte (Fassunge) Nordhoff (1898 1988) and daughters Elisabeth (later Mrs. Ernst Piech, grandson of Ferdinand Piech) and Barbara Nordhoff (Mrs. Dan Cantacuzino Corneni, 1929 2022). On his death, the Boston Globe described him as a shy, gentle man, an artist, music lover, naturalist, and hunter — who, having lived the equivalent of several years in the United States during his tenure with General Motors, spoke English like a native. He was rapidly promoted: in 1936 he was the Commercial Technical director who presented the company's innovative new small car, the Kadett, to the public. In 1942, with passenger car production much diminished on account of the war, he took over from Gerd Stieler von Heydekampf as Production Director at the company's flagship truck plant at Brandenburg. After the war he was barred from working in the American occupied sector because of a business award he had received from the Nazis. During his first year in post, Nordhoff doubled production to 19,244 cars. Nordhoff's ability to sell cars and his achievement in first placing the Wolfsburg factory on a firm footing and then making Volkswagen a domestic and international success have not been questioned, but he has been criticised on various bases. At Brandenburg during the war, he used slave labour, although he reportedly ensured the workers had adequate food, shelter and clothing. Finally, as became apparent in the 1960s, Volkswagen was too slow and inefficient in developing new designs under him. While publicly championing the Beetle, beginning in 1952 Nordhoff spent DM200 million behind the scenes seeking to develop new models, some in partnership with other manufacturers, but his indecision led to the abandonment of all such prototypes. By the late 1960s, the Beetle faced serious competition from Japanese, American, and other European models in different markets. Ultimately, Nordhoff's takeover of Auto Union in 1964 to provide still more manufacturing capacity for Beetles ended up both providing the group with both what would become its performance luxury brand Audi and also the expertise to finally replace the Beetle and its tail engined stablemates. Nordhoff had wanted Carl Hahn, head of Volkswagen of America, to succeed him on his retirement, but the Board of Directors chose Kurt Lotz. Nordhoff had a heart attack in summer 1967, and although he returned to work in October, he died six months later, in April 1968; he was to have retired that autumn.

Цитата

"Адамдарға адал құнды ұсыну, оларды қажеті жоқ нәрсені сатуға тырысатын гистериялық стилисттермен маневр жасағаннан гөрі маған көбірек ұнады." — Генрих Нордхофф, Джеймс Фламманның "Фольксваген: қоңыздар, автобустар және одан әрі" кітабынан алынған автомобиль философиясы туралы.