Кіріспе

Мозамбик саясаткері (1941–2023)

Паскоал Мануэль Мокумби (10 сәуір 1941 – 25 наурыз 2023) – 1994 жылдан 2004 жылға дейін Мозамбик премьер-министрі қызметін атқарған саясаткер. Оның дәстүрлі есімі Махикете еді.

Білім

Мокумби 1941 жылғы 10 сәуірде Мануэль Мокумби Малуме мен Лета Алсон Куленің ұлы ретінде дүниеге келді. Ол оқуын Португалияның Шығыс Африкасындағы Инхамбане провинциясының Инхарриме ауданындағы Миссао де Мокумби (Мокумби миссиясы) мектебінде бастады, 1952 жылы бастауыш мектепті аяқтады. 1953-1960 жылдар аралығында Лоуренсо Маркесте (қазіргі Мапуту) Лисеу Салазарда (Салазар орта мектебі) орта білім алды. 1950 жылдардың соңынан бастап Мокумби Мозамбиктегі Африкалық студенттердің орта мектептерінің ядросының (NESAM) мүшесі болды. 1961 жылы ол Мозамбик студенттерінің Ұлттық Одағының (UNEMO) құрылтайшы мүшесі болып, одан кейін осы студенттік ұйымның Бас хатшысы және Вице-президенті қызметтерін атқарды. Лиссабонға (Құрлықтық Португалия) кеткен соң, 1960 және 1961 жылдары Лиссабон университетінің Медицина факультетіне қабылданды. Саяси себептермен Португалиядан кетіп, Францияның Пуатье университетінде оқыды, онда 1963 жылға дейін білім алды. 1962 жылы Мокумби Танзанияда Мозамбикті Азат ету Фронтының (FRELIMO) құрылуына қатысып, оның Уставын, Бағдарламасын және Қаулыларын жасауға көмектесті. 1963 жылы ұлттық мүдделер үшін оқуын тоқтатты және Танзанияға кетті, онда ол FRELIMO-ның Орталық Комитетінің мүшесі болып тағайындалды және FRELIMO-ның Ақпарат және үгіт-насихат департаментін басқарды. 1965-1967 жылдары ол FRELIMO-ның Алжирдегі тұрақты өкілі болды. 1967 жылы Мокумби Швейцарияның Лозанна университетінде оқуын жалғастырып, 1973 жылы медицина докторы ғылымын қорғады. Медициналық білімін алған кезінде Кантондық университеттік ауруханада медбикелік тағылымдамасын өтеді, бұл оған медбике ретінде жұмыс істеуге және оқуын жалғастыруға мүмкіндік берді. Оқуын аяқтағаннан кейін 1973-1975 жылдары Швейцарияда Санкт-Луп ауруханасында дәрігер-интерн болып жұмыс істеді (хирургия, еңбек және босану, медицина және балалар аурулары бойынша тағылымдамадан өтті). 1975 жылы Сенегалдің Дакар қаласында санитариялық жоспарлау саласында диплом алды.

Медициналық мансап

Мозамбикке оралғаннан кейін Мокумби Мапуту орталық ауруханасының акушерлік-гинекология бөлімінде дәрігерлік міндеттерді атқарды, сонымен қатар 1975 жылдан 1976 жылға дейін Жозе Макамо ауруханасының директоры болды; Бейра орталық ауруханасының акушер-гинекологы, 1976 жылдан 1980 жылға дейін бас провинциялық дәрігер және Софала облысының денсаулық сақтау басқармасының директоры қызметтерін бірге атқарды. Мансабы барысында Мокумби Бейрадағы Ұлттық базаның координаторы ретінде Мозамбиктің қызылшаны жоюға қол жеткізуімен аяқталған Ұлттық вакцинация науқанына қатысты. 1976-1979 жылдары ол Әлемдік денсаулық туралы есепті дайындауға қатысты. Дүниежүзілік денсаулық ұйымы, 1978–1979 жылдар.

Саяси мансап

Мокумби 1980 жылы Мозамбик Республикасының Үкіметіне шақырылып, 1987 жылға дейін Денсаулық сақтау министрі қызметін атқарды. Ол ана мен бала денсаулығы мәселесіне ерекше назар бөлді және Денсаулық сақтау министрі болып жұмыс істеген кезеңде медбикелерге арналған ана мен бала денсаулығының негізгі курсын құруға жеке үлес қосты. Ол сонымен қатар хирургиялық техниктер курсын құруға және оқытуға қатысты, бұл ұлттық деңгейде жедел акушерлік және хирургиялық көмек көрсетуді жақсартуға септігін тигізді. 1987 жылы жарық көрген «Практикалық акушерлік» және 1992 жылғы «Акушерліктегі араласулар» сияқты еңбектердің авторы болды. 1987 жылы Мокумби Сыртқы істер министрі болып тағайындалды және 1994 жылға дейін осы лауазымда қалды. Дипломатиялық қызметін атқарып жүргенде, Мозамбиктің Батыс елдерімен қарым-қатынасын тұрақтандыру және елдегі бейбіт процеске кедеріл келтіретін сыртқы факторларды бейтараптандыруға үлкен үлес қосты. 1994-1999 жылдар аралығында елді қайта құру, инфляцияны бақылау және экономикалық өсу жөніндегі Үкіметтің жұмысын үйлестіруде ерекше рөл атқарды. Мозамбик Үкіметі ұсынған Мокумби 2003 жылы Дүниежүзілік денсаулық сақтау ұйымының (ДДСҰ) бас директоры лауазымына түскен бес финалисттің бірі болды (басқа үміткерлер – Хулио Френк, Ли Чон Ук, Петер Пиот және Исмаил Саллам). Аталған лауазымды ақырында Ли Чон Ук иеленді. Мокумби 2004 жылдың ақпанында үкіметтік қайта құру кезінде қызметтен босатылды. Мокумби ФРЕЛИМО және Ұлттық азаттық ардагерлері қауымдастығының негізін қалаушы мүшесі болды. Ол сонымен қатар Мозамбик қоғамдық денсаулық сақтау қауымдастығының (AMOSAPU), Мозамбик отбасыны қорғау қауымдастығының (AMODEFA) және Ұлттық азаттық күресінің қатысушылары қауымдастығының (ACLLN) мүшесі болды.

Саясаттың кейінгі өмірі

Мокумби Дүниежүзілік денсаулық сақтау ұйымы мен ЖИТС мәселесіне ерекше қызығушылық танытты. Ол Оңтүстік Африканың ғылым және технология министрі Мосибуди Мангенаның бастамасымен Оңтүстік Африканың Преториа қаласында іске қосылған Оңтүстік Африкалық безгекке қарсы күрес бағдарламасын ынталы түрде қолдады. Бұл бағдарлама кедейлік пен нашар денсаулықты жеңу үшін, соның ішінде аурудың таралуын тоқтату үшін кең ауқымды серіктестіктердің қажеттігін баса көрсетеді. Оңтүстік Африкалық безгекке қарсы күрес бағдарламасы 2005 жылы Преториа және Витватерсранд университеттерінің, сондай-ақ Африканың ең ірі ғылыми-зерттеу ұйымы – Ғылыми және өнеркәсіптік зерттеулер кеңесінің (CSIR) бірлескен жобасы – Африкалық гендік технологиялар орталығының бастамасымен жүзеге асырылды. 2004 жылдан 2013 жылға дейін Мокумби Еуропа мен дамушы елдердің клиникалық сынақтар серіктестігінің (EDCTP) жоғары өкілі қызметін атқарды.

Тану

Мокумбиге ұлттық деңгейде "Trabalho Socialista", "20 Anos da FRELIMO", "Ұлттық Азаттық Күресінің Ардагері" медальдары, ал шетелде 1992 жылы Бразилиядан "Ordem Grande Cruzeiro do Sul" және 1993 жылы Чилиден "Grau Cruz – Ordem de Bernardo O'Higgins" сияқты басқа да наградалар табысталды.

Жеке өмір және өлім

Мокумби Аделина Изабель Бернардино Пайндане Мокумбиге үйленген және алты баланың әкесі болған. Ол пресвитериан дінін ұстанған. Ол цикопи, цитсонга, португал, француз және ағылшын тілдерінде сөйлеген, сонымен қатар кітап оқу және жүгірумен айналысуды ұнатқан. Мокумби 2023 жылдың 25 наурызында 81 жасында, бірнеше жыл бойы денсаулығы нашарлағаннан кейін дүние салды.