Уильям Легге, 1-ші Дартмут графы: Өмірбаяны мен саяси қызметі
William Legge, 1st Earl of Dartmouth
Уильям Легдж, 1-ші Дартмут графы (1672-1750) – британ саяхатшысы, саяси қайраткер. Ганноверлік тори, Анна патшайымнан кейін Ганновер мұрагерлерін қолдады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық ақсүйек және саясаткер (1672–1750)
British noble and politician (1672 1750)
Уильям Легг, 1-ші Дартмут графы (14 қазан 1672 – 15 желтоқсан 1750), 1713 жылдан 1714 жылға дейін Жеке кеңес мүшесі болды. Ол Ханновер торис болды және Анна патшайымы қайтыс болғаннан кейін Ханноверліктердің таққа отыруын қолдады.
William Legge, 1st Earl of Dartmouth (14 October 1672 – 15 December 1750), was Lord Privy Seal from 1713 to 1714. He was a Hanoverian Tory, supporting the Hanoverian succession following the death of Queen Anne.
Өмір
Джордж Легждің жалғыз ұлы, 1-ші барон Дартмут, ол Вестминстер мектебінде қалалық оқушы ретінде білім алды. Кейін Кембридж университетіндегі Кингс колледжіне түсіп, 1689 жылы магистр дәрежесін алды. 1691 жылы әкесінің барондық атағына ие болды. 1702 жылы Сауда және колониялар жөніндегі кеңес мүшесі болып тағайындалды, ал сегіз жылдан кейін Оңтүстік бөлімнің мемлекеттік хатшысы және Шотландияның мөрінің сақтаушысы болды. 1711 жылы Льюишем виконты және Дартмут графы титулы берілді. 1713 жылы қызметін Лорд-приви-мөр сақтаушысының қызметіне ауыстырды, осы лауазымды 1714 жылдың соңына дейін атқарды. Ұзақ уақыт қоғамдық өмірден шетте тұрғаннан кейін 1750 жылдың 15 желтоқсанында қайтыс болды. Дартмуттың үлкен ұлы Джордж Легг, Льюишем виконты (шамамен 1703 – 1732) одан бұрын қайтыс болып, Уильям атты ұлын қалдырды. Бірінші графтың тағы бір ұлы Генри Билсон Легг болды, ол кейіннен Қаржы министрі қызметін атқарды. Саясатта ол орташа көзқараста болды; өзі тори болғанымен, вигтермен де жұмыс істеуге дайын еді. Роберт Харлидің, орташалықты қолдайтын тағы бір саяхатшының құрметіне ие болды; Дартмут Харлинің құлауынан кейін де адал дос болып қалды. Сондай-ақ, ол "адал адам" деп бағалаған Анн патшайымының сенімін де жеңіп алды. Министр ретінде, аса көрнекті болмаса да, тиімділік пен еңбекқорлығымен танылды. Дипломаттық шешімдер қабылдауда да көзге түсті; шетелдік елшілер Дартмуттан гөрі кірпіш қабырғадан ақпарат алу оңайырақ екенін айтты. Жеке өмірінде әзілдеріне өзі күлгендіктен "Шут" деген лақап атымен белгілі болды.
The only son of George Legge, 1st Baron Dartmouth, he was educated as a town boy at Westminster School. He subsequently went to King's College, Cambridge, where he graduated M. A. in 1689. He succeeded to his father's barony in 1691. In 1702, he was appointed a member of the Board of Trade and Plantations, and eight years later he became Secretary of State for the Southern Department and joint keeper of the signet for Scotland. In 1711, he was created Viscount Lewisham and Earl of Dartmouth. In 1713, he exchanged his offices for that of Lord Privy Seal, which he held until the end of 1714. After a long period of retirement from public life he died on 15 December 1750. Dartmouth's eldest son, George Legge, Viscount Lewisham (c. 1703 – 1732), had predeceased him, leaving a son, William. Another son of the first earl was Henry Bilson Legge, who later served as Chancellor of the Exchequer. In politics he was a moderate; though himself a Tory, he was prepared to work with the Whigs. He earned the regard of Robert Harley, another believer in moderation; Dartmouth in return remained a loyal friend after Harley's downfall. He also had the confidence of Queen Anne, who praised him as "an honest man." As a Minister, though far from brilliant, he earned a reputation for competence and hard work. He was also noted for discretion; foreign ambassadors complained that it would be easier to get information from a brick wall than from Dartmouth. In his private life, his fondness for laughing at his own jokes led to his nickname "the Jester".
Неке және балалар
Лорд Дартмут 1700 жылы шілдеде Айлсфордтың 1-ші графы Хеннедж Финчтің үшінші қызы, леди Энн Финчке үйленді. Олардың алты баласы болды:
Lord Dartmouth married Lady Anne Finch, third daughter of Heneage Finch, 1st Earl of Aylesford, in July 1700. They had six children:
Джордж Легг, Левишем виконты (шамамен 1704 жылы туған, 29 тамыз 1732 жылы қайтыс болған), Дартмуттың 2-ші графы Уильям Леггтің әкесі. Леди Барбара Легг (1701 жылы туған, 29 қазан 1765 жылы қайтыс болған), Блитфилд Холлдың 5-ші баронеті сэр Уолтер Баготқа үйленген. Құрметті Хенадж Легг (1704 жылы туған, 29 тамыз 1759 жылы қайтыс болған). Леди Энн Легг (1705 жылы туған, 1740 жылы шілдеде қайтыс болған), Астон Холлдың 5-ші баронеті сэр Листер Холтке үйленген. Ұлыбританияның құрметті казнашысы Генри Билсон Легг, ПК, ФРС (29 мамыр 1708 жылы туған, 23 тамыз 1764 жылы қайтыс болған), 1754 және 1761 жылдар аралығында үш рет қазынашылық канцлері болды. Коммодор, құрметті Эдвард Легг, ФРС (1710 жылы туған, 1747 жылы қайтыс болған).
George Legge, Viscount Lewisham (born c. 1704, died 29 August 1732), father of William Legge, 2nd Earl of Dartmouth. Lady Barbara Legge (born 1701, died 29 October 1765), married Sir Walter Bagot, 5th Baronet, of Blithfield Hall. Hon. Heneage Legge (born 1704, died 29 August 1759)
Lady Anne Legge (born 1705, died July 1740), married Sir Lister Holte, 5th Baronet, of Aston Hall. Rt Hon. Henry Bilson Legge, PC, FRS (born 29 May 1708, died 23 August 1764), Chancellor of the Exchequer three times between 1754 and 1761. Commodore Hon. Edward Legge, FRS (born 1710, died 1747)
Дартмуттың орнына оның немересі Уильям, үлкен ұлы Джордж Леггтің ұлы, Левишем виконты келді, ол 1732 жылы жас кезінде қайтыс болды. Дартмут отбасы Сэндвелл аңғарындағы Сэндвелл залында (бұрын бұзылған) өмір сүрді.
Dartmouth was succeeded by his grandson, William, son of his eldest son George Legge, Viscount Lewisham, who died young in 1732. The Dartmouth family lived at Sandwell Hall (since demolished) in Sandwell Valley.
Мұра
Канаданың Новая Шотландия провинциясындағы Дартмут қаласы оның құрметіне аталған.
The city of Dartmouth in Nova Scotia, Canada, is named for him.