Кіріспе

Құс түрі Мармора құсқұйрығы (Curruca sarda) – Sylviidae тұқымдасына жататын типтік құсқұйрық. sarda дегені – Сардиния аймағынан шыққан әйел адамды білдіретін латын тіліндегі әйелдік сөз.

Таксономия

Мармораның құсқұйрығы 1820 жылы голландиялық зоолог Коенрад Якоб Темминк Sylvia sarda деген екі атаумен сипаттаған. Темминк өзінің сипаттамасын итальяндық әскери қызметкер және табиғатты зерттеуші Альберто делла Мармораның қолжазбасына негіздеді, ол 1819 жылдың тамызында Турин академиясында оқылған болатын. Мармораның құсқұйрығы қазір неміс табиғатты зерттеуші Иоганн Маттеус Бекштейннің 1802 жылы енгізген Curruca туысына жататын 27 түрдің бірі. Бұл түр монотипті, яғни оның ішкі түрлері танылмайды.

Таралуы және мекендейтін ортасы

Ол Жерорта теңізі аралдарында, әдетте Корсика мен Сардинияда көбейеді. Кішігірім Балеар аралдарындағы құсқа Балеар балеар құсы (Curruca balearica) деген ерекше статус берілген. Бұл екеуі өз кезегінде Тристрам құсы мен Дартфорд құсымен топтасатын супертүр құрайды. Олар көбінесе қоныс жасайды, бірақ кейбір құстар қыстау үшін Солтүстік Африкаға көшіп барады. Олар Солтүстік және Батыс Еуропаға сирек соғып келеді. Бұл кішкентай сайрақтар тікенді бұталар мен қалың бұталы ашық жерлерде кездеседі. Бұтадағы ұяға 3-5 жұмыртқа салынады. Басқа көптеген сайрақтар сияқты, олар жәндіктермен қоректенеді.

Сипаттама

Бұл ұсақ, ұзын құйрықты, үлкен баслы құстар, жалпы алғанда, Дартфорд құсқұйрығы тобындағы жақын туыстарына өте ұқсас. Мармора сойқылары жоғары да, төменгі жағы да сұр түсті, Дартфорд сойқыларындағы кірпіштей қызыл астыңғы бөліктері болмайды. Ересек еркектердің маңдайында және көз бен үшкір тұмсығы арасында қара дақтар болады. Аяқтары мен көздің қабығы қызыл түсті. Әні жылдам дірілдейтін дыбысқа ұқсайды. Жасырақ құстарды жас Дартфорд құсқұйрықтарымен шатастыруға болады, олардың да астыңғы жағы сұр, бірақ Мармора сойқыларының тамағы ақшыл. Олардың көздері қараңғы болады.