Кіріспе
Генрих Корнелий Агриппа фон Неттехаймның "Оккультті философияның үш кітабы" (De Occulta Philosophia libri III) – Генрих Корнелий Агриппаның оккультті философияны зерттеуі, ренессанс философиялық талқылауына сиқыр күштері және оның дінмен байланысы туралы маңызды үлес қосқан еңбек. Алғашқы кітап 1531 жылы Париж, Кельн және Антверпен қалаларында жарық көрді, ал толық үш томдық нұсқа алғаш рет 1533 жылы Кельнде басылды. Үш кітап элементтік, аспандық және интеллектуалды сиқыр туралы мәліметтерді қамтиды. Кітаптарда төрт элемент, астрология, каббала, нумерология, періштелер, Құдайдың есімдері, олардың қасиеттері мен бір-бірімен байланыстары, сондай-ақ осы байланыстар мен заңдарды медицинада, болажақтарды болжауда, алхимияда, рәсімдік сиқырда қолдану әдістері, еврей, грек және халдей мәдениеттерінен шыққан түсініктер баяндалған. Бұл пікірлер сол кездегі және одан бұрынғы герметикалық философтар арасында кең таралған. Шындығында, Агриппаның сиқырға қатысты түсіндіруі Марсилио Фичино, Пико делла Мирандола және Иоганн Рейхлиннің сиқыр мен діннің синтезіне ұқсас, және табиғатты зерттеуге ерекше мән береді.
Three Books of Occult Philosophy (De Occulta Philosophia libri III) is Heinrich Cornelius Agrippa's study of occult philosophy, acknowledged as a significant contribution to the Renaissance philosophical discussion concerning the powers of magic, and its relationship with religion. The first book was printed in 1531 in Paris, Cologne, and Antwerp, while the full three volumes first appeared in Cologne in 1533. The three books deal with elemental, celestial and intellectual magic. The books outline the four elements, astrology, Kabbalah, numerology, angels, names of God, the virtues and relationships with each other as well as methods of utilizing these relationships and laws in medicine, scrying, alchemy, ceremonial magic, origins of what are from the Hebrew, Greek and Chaldean context. These arguments were common amongst other hermetic philosophers at the time and before. In fact, Agrippa's interpretation of magic is similar to the authors Marsilio Ficino, Pico della Mirandola and Johann Reuchlin's synthesis of magic and religion, and emphasize an exploration of nature.
Тарих
Үш кітаптың алғашқы нұсқасын Агриппа 1510 жылы Иоганн Тритемий абатқа ұсынды. Мәтін бүгінгі күнге дейін сақталған және Ренессанс дәуірінің ғалымдарына жақсы таныс Фицино, Плиний Егде және Пико Делла Мирандола сияқты авторлардың еңбектерінен көптеген ойлар алынған. 1526-1527 жылдары Агриппа «De Incertitudine Et Vanitate Scientiarum Liber» атты сатирикалық сын еңбегін жариялады, онда ол, көрінерінде, Үш кітабынан бас тартты және оккульттік зерттеулерінің дұрыс еместігін мойындады. Дегенмен, Агриппаның шын ниеті болды ма, жоқ па деген мәселе ғалымдар арасында пікірталас тудырып келеді.