Ирландияның алғашқы епископы Палладий (408-431 жж.). Әулие Патрикке дейін христиан дінін таратушы, ғалым және дін қызметкері. Тарихы мен өмірі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
V ғасырдағы диакон және Ирландияның бірінші епископы Палладий (шамамен 408-431 ж.ж.; 457/461 ж. шамасында қайтыс болған) – Ирландия христиандарының алғашқы епископы, Әулие Патрикке дейін қызмет еткен. Олардың өмірбаяндарының кейбір тұстары кейіннен ирландтық дәстүрде біріктірілген болуы мүмкін. Палладий диакон болған және Галлияның белгілі отбасыларының бірінен шыққан. Рим папасы Целестин I оны епископқа бекітіп, "Христосқа сенетін ирландтарға" Ирландияға жіберді.
5th century deacon and first bishop of Ireland
Palladius (fl. AD 408–431; died 457/461) was the first bishop of the Christians of Ireland, preceding Saint Patrick. It is possible that some elements of their life stories were later conflated in Irish tradition. Palladius was a deacon and member of one of the prominent families in Gaul. Pope Celestine I consecrated him a bishop and sent him to Ireland "to the Scotti believing in Christ".
Арморика
Палладийлер Галлияның ең асыл тегінен шыққан деп есептелді, және олардың көптеген өкілдері Галлия шіркеуінде жоғары дәрежеде болды. Палладий Пуатьелік Экзуперантидің ұлы еді, оның туралы замандас, язычник ақын Рутилий Клавдий Наматиан 416 жылғы саяхатында былай деп жазды: «Содан кейін, жолға шығар алдында, мен Палладийді оқуына және қалаға қайтарамын, ол менің тегімнің үміті мен мақтанышы. Осы сөйлеуге шебер жас жігіт Галия жерінен римдік соттардың заңдарын үйрену үшін жіберілген еді. Маған жақын ұл, туыс, ол маған ең қымбат. Қазірдің өзінде оның әкесі Экзуперантий Арморика теңіз жағасын бейбітшілікті қайта орнатуға үйретуде; ол заңдарды жаңадан бекітеді, бостандық сыйлайды және тұрғындарының құл болуына жол бермейді». Экзуперантий 424 жылы Арльде болған әскерлік бүлікте қаза тапқанда Галлия провинцияларының префекты ("praefectus praetorio Galliarum") болған көрінеді. Палладий үйленген және кішкентай қызы болған. Наматиан оны досы және жақын туысы ретінде сипаттаған. Римде ол отбасымен апостолдардың дәстүрімен қоштасты, ал 408/409 жылдары Сицилияда аскеттік өмір сүрді, қызын сол аралдағы монастырға берді. Ол шамамен 415 жылы дін қызметкеріне бекітілген. 418–429 жылдар аралығында Римде тұрды және папа Целестинге епископ Германды Британияға жіберуге шақырған «Палладий диакон» болған сияқты, ол «британдықтарды католик дініне қайтаруға» жетекшілік етті. Аквитаниялық Проспер Палладийді диакон деп сипаттайды. Батлер және П.Ф. Моран Палладийдің Рим диаконы болғанын айтады, себебі Ауксердің диаконы Римде Палладийге тағайындалған ықпалды жүзеге асыруы екіталай; және бұл Рим диаконын «диакон» деген қарапайым атаумен көрсетуге қатысты Святой Проспердің әдетіне сәйкес келеді. Ол жерде ол Германияға Ұлыбританияға бару үшін Киелі Тақтан тапсырма алды, бұл елдің епископтарының пелагиандыққа қарсы күресу үшін көмек сұрауына жауап ретінде болды. Палладий Арклоуға қонды. Ауксилий, Секундин және Исернин – бұл Святой Патрикпен байланысты миссионерлер, бірақ соңғы зерттеулер оларды Патрикпен емес, Палладиймен байланыстырады. Святой Патриктің өмірін баяндаған ирландиялық жазушылар Палладийдің Святой Патриктан бұрын Ирландияда уағыз айтқанын айтады, бірақ ол көп ұзамай Лейнстер патшасы тарапынан жер аударылып, Солтүстік Британияға оралды. Мурху (екі ғасырдан кейін өмір сүрген) Армагеддон кітабында Құдай оған кедергі келтіргенін және оның ілімін осы қатыгез және жаман адамдар тез қабылдамағанын, ал ол өзі де жат жерде уақыт өткізуге құштар емес екенін, оны жібергенге қайта оралғанын жазған. Палладий Лейнстермен, әсіресе Миф округіне жататын Клонардпен тығыз байланысты.
The Palladii were thought to be amongst the most noble families of Gaul, and several of them held high ranks in the Church of Gaul. Palladius was the son of Exuperantius of Poitiers, of whom the contemporary pagan poet Rutilius Claudius Namatianus wrote on his 416 voyage: "Then on the eve of going I send back to his studies and the city Palladius, the hope and honour of my race. That eloquent youth had been sent of late from the lands of the Gauls to learn the laws of the Roman courts. My son in affection and kinsman by blood, he holds the fondest ties of my regard. Even now his father Exuperantius trains the Armoric sea board to love the recovery of peace; he re establishes the laws, brings freedom back and suffers not the inhabitants to be their servants' slaves." Exuperantius was apparently praefectus praetorio Galliarum ("Praetorian prefect of the Gallic provinces") when he was killed in an army mutiny at Arles in 424. Palladius was married and had a young daughter. He is described as a friend and younger kinsman by Namatianus. In Rome, he kissed his family goodbye in the manner of the Apostles, and lived as an ascetic in Sicily around 408/409, giving his daughter to a convent on that island. He seems to have been ordained as a priest around 415. He lived in Rome between 418–429, and appears to be the "Deacon Palladius", responsible for urging Pope Celestine I to send the bishop Germanus to Britain, where he guided "the Britons back to the Catholic faith." Prosper of Aquitaine describes Palladius as a deacon. Butler and P. F. Moran say that Palladius was a Deacon of Rome, as it is unlikely that a deacon of Auxerre would exercise the influence in Rome that many have assigned to Palladius; and that it is in accordance with St Prosper's usage to indicate the Roman deacon by the simple title "diaconus." where he received a commission from the Holy See for Germanus to travel to Britain in response to a request from the bishops there for assistance in combatting Pelagianism. Palladius landed at Arklow. Auxilius, Secundinus, and Iserninus are missioners identified with St. Patrick, but more recent research associates them not with Patrick but with Palladius. Irish writers who chronicled the life of St Patrick state that St Palladius preached in Ireland before St Patrick, although he was soon banished by the King of Leinster, and returned to North Britain. According to Muirchu (who lived two centuries later) in the Book of Armagh, God hindered him and neither did those fierce and cruel men receive his doctrine readily, nor did he himself wish to spend time in a strange land, but returned to him who sent him. Palladius is most strongly associated with Leinster, particularly with Clonard, County Meath.
Шотландия
Мюрчудың айтуынша, Палладиус Ирландияны қалдырғаннан кейін Солтүстік Британиядағы шотландтардың арасына келді. Шотландия шіркеуінің дәстүрі бойынша, ол он жылға жуық сол жердегі христиан қауымына жетекшілік етті. Шотландиядағы Мэрнс аймағындағы Аушенблэй ауылындағы бірнеше қасиетті орындар оның соңғы демалыс орны екеніне сендіреді. Джеймс V патша тұсында, сол жердегі шіркеу үшін жаңа қасиетті жәшік жасауға корольдік қаражат жұмсалды, сондай-ақ жыл сайынғы "Палди жарманкесі" Реформацияға дейін кем дегенде өткізіліп келді.
According to Muirchu, Palladius arrived among the Scots in North Britain after he left Ireland. Scottish church tradition holds that he presided over a Christian community there for about 20 years. A cluster of dedications in the Mearns in Scotland, in the village of Auchenblae, are believed to mark his last resting place. As late as the reign of James V, royal funds were disbursed for the fabrication of a new reliquary for the church there, and an annual "Paldy Fair" was held at least until the time of the Reformation.