Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Өздігінен қозғалатын әуе қаруы
Self propelled aerial weapon
Ұшатын бомба – пилотты немесе пилотсыз ұшу аппараты немесе ұшақ, ірі жарылғыш соғыс бөлігін алып жүреді, қазіргі заманғы қанатты зымырандардың алдағысы. Бомба тастап, қайта пайдалану үшін базаға оралуға арналған бомбалаушы ұшақтан өзгеше, ұшатын бомба нысанаға соқтығысып, шабуыл кезінде жойлады. "Ұшатын бомба" термині көбінесе Екінші дүниежүзілік соғыстың екі нақты қаруымен – неміс V-1 және жапондық Ohka-мен байланысты. Біріншісі пилотсыз болды, бұл соғысқа қолданылған алғашқы қанатты зымыран; екіншісі камикадзе миссиясында пилотпен ұшты.
A flying bomb is a manned or unmanned aerial vehicle or aircraft carrying a large explosive warhead, a precursor to contemporary cruise missiles. In contrast to a bomber aircraft, which is intended to release bombs and then return to its base for re use, a flying bomb crashes into its target and is therefore destroyed in its attack. The term flying bomb is most frequently associated with two specific Second World War weapons, the German V 1 and the Japanese Ohka. The former was unpiloted, as the first known cruise missile ever deployed in combat; the latter carried a pilot on a kamikaze mission.
Тарихи үлгілері
1915 жылдың 13 наурызындағы "Сфера" журналында "Сфераның тілшісі" ұсынған және "авиация маманы" жүзеге асырыла алатындығын жариялаған "Сымсыз басқарылатын әуе торпедасының мүмкіндіктері" тақырыбында мақала жарияланды. Ұшатын бомбаны (теңіз күштерінде "әуе торпедасы" деп те аталды) жасауға жасалған алғашқы әрекет 1916 жылы Эльмер Сперри АҚШ Әскери-теңіз күштері үшін жасады, ол Hewitt Sperry автоматты ұшағы деп аталды және Curtiss N 9 гидроұшағының негізінде құрылды. Бұл Curtiss-тің нақты міндеттерге арналған, Curtiss Sperry Flying Bomb жобасына әкелді, ол толығымен сәтсіз аяқталды. АҚШ армиясы да Бірінші дүниежүзілік соғыста ұшатын бомба, Kettering Bug-ты жасауға тырысты, бірақ бағдарлама дамып үлкермей соғыс аяқталды. Жұмыс істейтін, бірақ сәтсіз неміс Mistel ұшатын бомбасы негізінен екі қозғалтқышты орта бомбардировщиктің (көбінесе Junkers Ju 88) кабинасының орнына орнатылған, үлкен пішінді заряд болды және жоғарғы жағында отырған истребительмен басқарылды. Истребитель алдымен нысанаға бағытталды, содан кейін Mistel-ді босатып, ол нысанаға қарай ұшып кетті. Ұшатын бомбалардың ең белгілі мысалы – Германияның V 1 бомбасы, олардың көптегені 1944 жылы Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Лондонды нысанаға алды.
The Sphere of March 13, 1915 published an article on "The Possibilities of an Aerial Torpedo Controlled by Wireless", suggested by a "correspondent to the Sphere" and declared feasible by an "aviation expert". The first attempt to build a flying bomb (alternatively called an "aerial torpedo" in the Navy) was undertaken by Elmer Sperry for the US Navy in 1916, called the Hewitt Sperry Automatic Airplane, and was based on a Curtiss N 9 seaplane. This led to a mission specific Curtiss design, the Curtiss Sperry Flying Bomb, which was almost completely unsuccessful. The US Army also tried to develop a flying bomb in World War I, the Kettering Bug, but the war ended before the program could mature. The functioning but unsuccessful German Mistel flying bomb was essentially an enormous shaped charge mounted on a repurposed twin engined medium bomber's airframe (most often a Junkers Ju 88) in place of the cockpit, that was guided by a fighter sitting on top. The fighter first took a course towards the target, then released the Mistel which would continue to its target. The best known example of a flying bomb is the German V 1, many of which targeted London in 1944 during World War II.
Түрлері
Ұшатын бомбалар қуатты немесе қуатсыз, пилотты немесе пилотсыз болуы мүмкін, бірақ Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде жасалған АҚШ Әскери-теңіз күштерінің "Bat" бомбасы, неміс "Hagelkorn" ("Ауа тасы") және "Fritz X" сияқты қуатсыз ұшатын бомбалар көбінесе жолданғы бомбалар деп аталады. Ұшатын бомбалар, реактивтік "Tomahawk" және ракеталық "Exocet" сияқты қазіргі заманғы қанатты зымырандарға ұқсас, олар ұзын қашықтыққа ұшу үшін қанаттармен жабдықталған және әдетте соққыға дейін жұмыс істейтін қозғалтқыштары болады. Бұл баллистикалық зымырандардан едәуір өзгеше, олар баллистикалық траекториямен ұшырылады және нысанаға жету үшін көтеру күшіне тәуелді болмайды.
Flying bombs may be powered or unpowered, piloted or unpiloted, although unpowered flying bombs such as the United States Navy Bat and German Hagelkorn ("Hailstone") and Fritz X designed during World War II are usually referred to as glide bombs. Flying bombs are analogous to modern cruise missiles such as the jet powered Tomahawk and rocket powered Exocet, in that they are equipped with wings to provide lift over a long distance and generally have engines that operate up until impact. This is significantly different from ballistic missiles, which are launched on a ballistic trajectory and do not rely on lift to reach their targets.