Кіріспе
Уильям Хетерлингтон ісі – 1985 жылы АҚШ-тың Мичиган штатында Уильям Хетерлингтонның әйеліне қатысты зорлық жасады деген айыппен сотталған, даулы ажырасу және баланың қамқорлығына қатысты сот процесінде болған қылмыстық іс. Хетерлингтон 24 жылдан астам уақыт қамауда отырды, ол бұл мерзімнің ұзақтығына себепкер болған факторлардың бірі – жазаға қатысты шағымдану жолындағы едәуір кедергілер екенін мәлімдейді. 2009 жылдың 27 қазанында Хетерлингтон шартты түрде босатылды. 1994 жылы "Insight Magazine" журналында жарияланған мақалада, оның дұрыс емес айыпталғаны немесе шарасыз жазаға кесілгені, сондай-ақ қорғанысына қатысты заңды процедуралардың бұзылғаны туралы мәлімдемелерге назар аударылды.
The William Hetherington case is a 1985 rape case in the U. S. state of Michigan in which William Hetherington was controversially convicted of the sexual assault of his wife during a contentious divorce case and custody dispute. Hetherington served over 24 years in custody, which he claims is due partly to exceptional hindrances in appealing the claimed injustices in the sentence. On October 27, 2009, Hetherington was finally granted a parole. A 1994 article in Insight Magazine drew attention to claims that he was either incorrectly found guilty, or grossly over sentenced, and denied due process of law applicable to his defense.
Өмірбаян
Уильям мен Линда Хетеррингтон 1971 жылы үйленді; неке бақытсыз болды және 1978 және 1985 жылдар аралығында Уильям ажырасуға тырысты, содан кейін жұп татуласты, ақырында тағы да ажырасуға тырысты. Осы кезеңде Линда бірнеше рет күйеуінің зорлағанын айыптап, кейін қайтарып алды. "Инсайт" журналының мақаласында осындай оқиғалардың бірі "Линда күйеуін зорлауда айыптайтын бірнеше рет бірінші рет болды, кейде айыптау оның пайдасына болды". 1985 жылдың мамырында Линданың басқа штатқа хабарсыз саяхаттағанынан кейін ажырасу туралы арыз жазылды. Линданың екі айдан астам уақыт бойы балаларды және отбасын тастап кеткендігіне байланысты Хетерлингтон қорғаншылықты жеңеді деп күтілді. Тамыз айында Линда оны бір ай бұрын зорлағанын айтып, қысқа мерзімге түрмеге қамалды. Көп ұзамай босатылғанымен, уақыт Линдаға қамқорлық беруге себеп болды, судья Уильямға қамқорлық берілген болар еді, егер ол сот отырысы кезінде қамауға алынбаса, бірақ ол кейіннен қамқорлық алуға өтініш бере алады деп түсіндірді. Бір айдан кейін, Уильям босатылғаннан кейін, ол қорғаншылыққа өтініш берді. Сот отырысы 7 қазанға белгіленді, бірақ ол басталмас бұрын, Линда оны тағы да зорлауда айыптап, оны таспаға байлап, "өзінің жаратушысымен кездесуі" туралы қорқытты, оны көлікпен ұрлап, киімін кесіп, зорлады. Уильямның айтуынша, ол анасының үйінде жыныстық қатынасқа шақырып, содан кейін ол ақшаны талап ете бастады. Кейбір түсініспеушіліктерден кейін, "бірнеше куәгерлердің" айтуынша, Линданың анасы айыптауды талап етті.
Бастапқы айыптау
Аудандық прокурор Роберт Вайс бұл іс бойынша қудалауға жауапты болды. Сондай-ақ, ол тамызда тоқтатылған істі қайта бастады және кепілдік сомасы 500 000 долларға белгіленді. Ажырасу кезінде оның мүлігі тоңдырылғандықтан және табысы мүгедектік төлемдері болғандықтан, Уильям кепілдік ала алмады және заңдық қорғанысқа қаржыландыра алмады. Сот оның мүлігі бар деп есептеді, нәтижесінде оған адвокат тағайындалмады. Линда прокурорға барды; оның айыптауды қайтаруды сұраған-жоқпа, және оның жеңілдегені немесе қарсы болғаны туралы әртүрлі пікірлер бар. Ақырында Уильям адвокат Дэвид Райтті өзінің қорғауын жүргізуге көндірді, оның мүгедектік төлемдерінен 10 000 доллар төленді. 1986 жылдың мамыр айында сотқа дейін жеткен кезде прокурор келісім шартын ұсынды: егер ол бірінші дәрежелі зорлаудың бір айыбын мойындаса және сот тағайындаған психолог оның бұрынғы әйеліне қауіпті емес екенін анықтаса, ол 11 айға кейінге шегерілген жазаны немесе өткізілген уақыты ескеріле отырып, шартты түрде босатылуды алады. Уильям бұл ұсынысты мәжбүрлеу арқылы жасалғанын мәлімдеді. "Инсайт" журналындағы мақалада дәлелдерге қатысты қатаң сын айтылған. Оқиғадан үш сағат өткен соң Линданың кіші дәлізі тексерілгенде, дәрігер зорлау ісінде "өте ерекше" болатын күш қолданылған жарақаттардың жоқтығын анықтады. Полиция қызметкерлері оның бетінде жабысқақ лентаның іздері байқалғанын айтса да, оны тексерген дәрігерлер мұндай іздердің жоқ екенін анықтады, ал лентаны кесуге қолданылған қайшыда да жабысқақ іздер табылған жоқ. Басқа дәлелдер – лента, қолғаптар және іш киім – Линданың айтуынша, шабуылдаушы оларды унитазға тастап кеткен. Көрші Рейнхардт оқиғаға қайшы келетін қосымша дәлелдер келтірді – Уильямның машинасы Линданың ұрланғанын айтқан жерде болған, демек ол оның сол жерде екенін білген (ол оны білмейтінін мәлімдеді), және зорлау кезінде ол машинадан бірдеңе алу үшін үйден шығып, содан кейін үйге оралып, одан әрі сөйлесуге келген. Линданың киімдерінен сперма табылды; алайда Уильям бұрын вазектомиядан өткен, бұл еркекті сперма шығарудан айыратын стерилизацияның бір түрі. Сот тағайындаған психиатр Уильямның ісін қолдады. Бұрын сотталмағандықтан, сол кездегі жазалау ережелері 6 жылдан 10 жылға дейін болды (Мичиган штатында сотталған зорлаушының орташа жазасы 5 жыл), және бұл Уильямның тұлғасы "оның оқиғаны түсіндіруін растайды" деген қорытындыға келген "өте жағымды" есеппен нығайтылды, және "бұл өзін басқа біреуге жыныстық немесе агрессивті түрде мәжбүрлейтін адам емес. Ол қоғам үшін қауіпті адам болып көрінбейді". Прокуратураның басқа да факторлармен жетекшілік еткеніне күдік болды. Консервативті комментатор Филис Шлафлай Вайс, сол кезде Мичиган Жоғарғы сотына үміткер болған, "феминистердің дауысы үшін көрсетілім жасады" деп мәлімдеді. "Инсайт" журналы былай деп жазды: Мичиган Жоғарғы сотына үміткерлік науқанының ортасында Вайс "кісі өлтіру Уильямның әрекеттерінен кем зиянды болуы мүмкін" деген сенсациялық мәлімдеме жасады. Ол сондай-ақ, қылмыстың суретін одан да қорқынышты етіп көрсетті: "Ол оны кем дегенде төрт рет зорлады, бір күні оның барлық ашық бөліктері, барлық қуыстары күшпен басып кірді". (Айыптамада бір рет зорлықпен оралдық секс және бір рет вагинальды ену болды, қынапқа ену туралы айыптамалар жоқ еді). Соттан "Бұл әлемдегі әйелдерге мұндай нәрсеге жол берілмейді" деп талап етумен, ол 30 жылдан 60 жылға дейін жаза тағайындауды сұрады". Сонымен қатар судья Томас Йотис психиатрдың пікірін "сіз жақсы көрінесіз, бірақ сізде маған ұнамайтын бірдеңе бар" деген негізбен жоққа шығарды. Психиатрдың пікірін судья 20 жыл бойы "сеніп", кейін де солай істеді.
In the midst of running for the Michigan Supreme Court, Weiss made a dramatic statement in which he asserted that 'murder may have been less harmful' than William's acts. He also painted a picture of a grislier crime than the one in question: 'He raped her four times at a minimum, on a single day every opening of her body, every cavity, had been invaded violently.' (The charges involved one act of forced oral sex and one act of vaginal penetration, with no allegations of anal intercourse.) Urging the court to 'Let the women of this world know this is not tolerated,' he asked for a sentence of 30 to 60 years." Likewise the judge, Thomas Yeotis, discredited the psychiatrists view on the grounds that "you make a nice appearance, and yet, there's something about you that disturbs me." The psychiatrist was one whose opinion the judge is said to have "relied on" for 20 years before, and continued to do so after.