Кіріспе
Джон Роберт Хьюсон (28 қазан 1946 жылы туған) – австралиялық бұрынғы саясаткер, 1990 жылдан 1994 жылға дейін Либерал партиясының төрағасы болды. Ол 1993 жылғы Австралия федералды сайлауында Либералды-ұлттық коалицияны жеңіліске ұшыратты. Хьюсон Жаңа Оңтүстік Уэльс штатының Сидней қаласында дүниеге келді және Джонс Хопкинс университетінен экономика ғылымы бойынша докторлық диссертациясын қорғады. Ол сондай-ақ Сидней және Регина университеттерінде оқыған. Саясатқа кіріспес бұрын Хьюсон Австралияның Резервтік банкінде экономист, Фрейзер үкіметінің экономикалық кеңесшісі, бизнес-журналист және Macquarie Bank директорлар кеңесінің мүшесі болып жұмыс істеді. 1987 жылы Хьюсон Өкілдер палатасына сайланды. 1988 жылы ол көлеңкелік кабинетке тағайындалды, онда Джон Говард пен Эндрю Пикок басшылық етті. 1990 жылғы сайлауда Пикок жеңілгеннен кейін Хьюсон Либерал партиясының төрағасы болып сайланды, осылайша оппозиция жетекшісі атанды. 1991 жылы ол «Алға қарай!» атты саяси манифесті ұсынды, онда тауарлар мен қызметтер салығын (GST) негізгі элемент етіп алған бірқатар маңызды экономикалық реформалар көзделген. 1993 жылғы федералды сайлаудағы саяси платформалар негізінен экономикалық саясатқа, әсіресе Австралияның 1990 жылдар басындағы экономикалық төмендеуге қалай жауап беруі керек екеніне бағытталды. Сол кезде Пол Китинг басқаратын Еңбек партиясы 10 жылдан бері билікте болды. Көптеген сауалнамалар коалицияның жеңіске жететінін көрсеткенімен, Еңбек партиясы табысты науқан жүргізе алды, нәтижесінде партияның орындарының артуы Китингтің премьер-министр қызметін сақтап қалуына мүмкіндік берді. Хьюсон 1994 жылы Александр Даунерге жетекшілікті жоғалтып, тағы бір жыл Либерал партиясының төрағасы болып қызмет етті. Ол келесі жылы парламенттен кетті. Содан бері Хьюсон бизнес және саяси мәселелер бойынша сарапшы ретінде танылды. 2019 жылы ол Либерал партиясының мүшелігінен шықты, өйткені бірнеше жыл бойы партияның саясатын, әсіресе климаттың өзгеруіне қатысты бағытын сынап келді.
John Robert Hewson AM (born 28 October 1946) is an Australian former politician who served as leader of the Liberal Party from 1990 to 1994. He led the Liberal National Coalition to defeat at the 1993 Australian federal election. Hewson was born in Sydney, New South Wales, and earned a PhD in Economics from Johns Hopkins University. He has also attained degrees from the University of Sydney and the University of Regina. Before entering politics, Hewson worked as an economist for the Reserve Bank of Australia, an economic advisor to the Fraser government, a business journalist, and a director of Macquarie Bank. In 1987, Hewson was elected to the House of Representatives. He was appointed to the shadow cabinet in 1988, serving under John Howard and Andrew Peacock. After Peacock lost the 1990 election, Hewson was elected leader of the Liberal Party in his place, thus becoming Leader of the Opposition. In 1991, he launched the Fightback! policy manifesto, which proposed a series of major economic reforms with a goods and services tax (GST) as its centrepiece. Political platforms in the 1993 federal election focused mainly on economic policy, especially on how Australia should respond to the early 1990s recession. The Labor Party – led by Paul Keating – had been in power for 10 years at that point. Many polls suggested a Coalition victory, however Labor was able to mount a successful campaign, with the party's net increase in seats allowing Keating to remain prime minister. Hewson continued on as Liberal leader for another year, losing a leadership spill to Alexander Downer in 1994. He left parliament the following year. Since then, Hewson has continued to be a public expert in business and political commentary. He resigned his Liberal Party membership in 2019, having been a critic of its policy direction for a number of years, particularly on climate change.
Ерте өмір
Хьюсон Жаңа Оңтүстік Уэльстің Сиднейдегі Карлтон қаласындағы Барода жеке ауруханасында дүниеге келді. Ол Айлин Изабелла (құрметті әкесі Типпетт) мен Дональд Хьюсонның төрт баласының ағасы болды. Оның анасы Англияда туып, алты жасында Австралияға келген. Оның әкесі монтаждаушы-бұрушы болып жұмыс істеді. Хьюсон балалық шағын Карлтонда өткізді, онда оның ата-анасы әкесінің анасымен және әкесінің үш қарындасымен бірге тұрды. Әкесі ақырында Беверли-Хиллсте үй сатып алуға жеткілікті ақша жинады. Хьюсон Карлтон бастауыш мектебінде және Беверли-Хиллс Солтүстік бастауыш мектебінде оқыды, содан кейін 1963 жылы Когара жоғары мектебіне түсіп, бітірді. Кейін 1967 жылы Сидней университетінде экономика бакалавры дәрежесін алды. Содан кейін ол Канаданың Регина қаласындағы Саскачеван университетінің (1974 жылдан бастап Регина университеті) магистрлік дәрежесін, ал Балтимордағы Джонс Хопкинс университетінде экономика ғылымынан екінші магистрлік және докторлық дәрежесін алды. 1967 жылы Маргарет Дивске үйленді. Австралияға оралғаннан кейін Хьюсон Австралияның Резервтік банкінде экономист болып жұмыс істеді. 1976 жылдан 1983 жылға дейін ол екі либерал қазынашы, Филип Линч пен Джон Говардтың экономикалық кеңесшісі болып жұмыс істеді. Осы кезеңде ол саясатқа қызығушылық танытып, өзі де саясатқа түсуге бел буды. Ол либералдық көзқарастарды қатты қолдағанмен, Либералдық партияның экономикалық саясатын сынға алды. Ол Маргарет Тэтчердің кейбір экономикалық саясатын қолдады. Фрейзер үкіметінің 1983 жылғы сайлауда жеңіліске ұшырағаннан кейін Хьюсон бизнес журналистикасына көшті және жеке банк, Macquarie Bank директоры болды. 1985 жылы Маргарет Дивстен ажырасқаннан кейін Хьюсон 1988 жылы Каролин Сомервиллге үйленді. Дивс Хьюсонның оны тастап кеткенін айтады, себебі ол шетелде оқып жүргенде оны қолдау үшін жұмыс істегеніне қарамастан, ол көрнекті мемлекеттік қызметкердің әйелі ретінде қоғамдық өмірдің жауапкершіліктерін көтере алмайды деп ойлаған. Алайда, ол дау тудырғанына қарамастан, Хьюсон көлігін сақтап қалды. Ол консерваторлар арасында көшбасшылықтың жоқтығы болған кезде парламентке кірді. Джон Говард басқаратын коалиция 1987 жылғы сайлауда жеңіліске ұшырады, бірақ либералдық депутаттардың көпшілігі оны бұрынғы көшбасшы Эндрю Пикоктан гөрі көшбасшы етіп қалдыруға дауыс берді. Хьюсон Говард қазынашы болған кезде Говардтың кеңесшісі болды және екеуі достық қарым-қатынас орнатты. Алайда олардың достығы Хьюсон Вентвортта либералдық сайлауды жеңген кезде қиын жағдайға түсті. Хьюсон алдын ала іріктеуден өткеннен кейін Говард доктор Джейн Мунромен сөйлескенін көрді, ол Хьюсон сияқты ғалым болды және Хьюсонның алдын ала іріктеудегі басты қарсыласы болды. Содан кейін Хьюсон Говардты Хьюсонның орнына Мунроны іріктеуді қолдады деп айыптады. Парламентке жаңадан келген үкімет және оппозиция депутаттары әдетте артқы қатарда орын алады, бірақ Хьюсон Говардпен жеке тарихы болғандықтан, бұл жағдайға ерекшелік болатынына сенді. Сондықтан Хьюсон Говардтың көлеңкелі портфелін ұсынбағанына көңілі қалды. Хьюсон 1988 жылдың қыркүйегіне дейін артқы қатарда отырды, содан кейін Говард Хьюсонды көлеңкелі қаржы министрі етіп тағайындады. 1989 жылдың мамырында Эндрю Пикок Говардты көшбасшы ретінде ауыстырғаннан кейін, Хьюсон Говардқа дауыс берген кезде, Хьюсон көлеңкелі қазынашы болды. Говардты қызметтен шеттетуге дейін, Пикок көлеңкелі қазынашы болған кезде, Хьюсонды нақты көлеңкелі қазынашы деп есептеді. 1990 жылғы сайлауға дейін Хьюсон, оқыған экономист, сол кездегі қазынашы Пол Китингке қарсы жақсы өнер көрсеткені байқалды. 1989 жылдың желтоқсанында Хьюсон Китинг экономика туралы пікір алмасуға құлшынбайтынын мәлімдеді.
Оппозиция басшылығына сайлану
1990 жылғы федералды сайлауда Коалиция жеңілген соң Пикок Хьюсонды қолдады, ол Либералдық партия төрағасы болып сайланды. Парламентте үш жыл ғана болғанмен, Хьюсон 1990 жылғы сайлау кампаниясындағы Либералдық партияның маңызды тұлғаларының бірі болды. Төрағалыққа үміткерлер арасындағы сайыста Хьюсон Питер Рейтті 62 дауысқа 13 дауыспен жеңді. Рейт кейін Дэвид Джуллдың орнына партия төрағасының орынбасары болып сайланды, ал Хьюсон Рейтті көлеңкелік қаржы министрі етіп тағайындады. Хьюсонның төраға болып сайлануының бір себебі – Пикок Говардтың қайтадан төрағалыққа таласуына жол бермеуі еді. Джон Ховардтың айтуынша, Либералдық партия жаңа буынды қалап, Хьюсон көшбасшы болуға дайын емес деп ойлағандықтан да Хьюсон сайланды. Бұрын Хьюсон Пикокты өзінің орынбасары ретінде қолдаған болатын, бұл Говардтың жақтастары арасында наразылық тудырды. Алайда Пикок қайтадан орынбасар болуға ниеті болмады және өтінімін кері алды. 1991 жылы Хьюсонның бұрынғы әйелі Маргарет 60 минуттық бағдарламада келесі сайлауда оған дауыс беретінін айтты. Сондай-ақ, оның ұлы Тим Хьюсон отбасынан гөрі саясатқа көбірек мән бергендігі және осы себептен әкесі Маргареттан ажырасқанын мәлімдеді. Маргарет ажырасқаннан кейін алғашқы алты айдың ең қиын болғанын және тағы біреудің араласып отырғанын білмегенін айтты. 1991 жылы Хьюсон Австралияның әлеуметтік қызметтер кеңесінде сөйлеген сөзінде, ұйымның "кедейлер бізбен мәңгі бірге" деген Киелі кітаптағы еске салғанды күшейтетінін және әлеуметтік жәрдемақыны ұлғайту арқылы осыны іске асырып жатқанын мәлімдеді. Бұл Хьюсон үшін жанжал тудырды, ол австралиялық журналист Лори Оукс көзімен қатал және сенімсіз болып көрінді.
Fightback! және 1993 жылғы федералды сайлау
Басшылыққа қол жеткізгеннен кейін көп ұзамай Хьюсон, Австралия экономикасы 1990 жылдардың басындағы рецессиямен күрескен кезде, сауалнамаларда Хоук үкіметінен озып кетті. Хьюсон "өткен либералдық көшбасшылардың әлсіз прагматизмі" деп есептеген нәрседен жаңарғысы келді. 1991 жылдың қарашасында оппозиция 650 беттік Fightback! саясаты құжатын жариялады – тауарлар мен қызметтер салығын (GST) енгізуді қоса алғанда, экономикалық либералдық шаралардың кең жиынтығы. Оған медициналық қызмет көрсетуге қатысты түрлі өзгерістер, оның ішінде жеңілдік алмайтындар үшін тікелей төлемді жою, жұмыссыздық жәрдемақысына тоғыз айлық шектеу қою, еңбек заңнамасына өзгерістер енгізу, оның ішінде еңбекақыны жою, орта және жоғары табысты азаматтарға бағытталған жеке табыс салығын 13 миллиард долларға төмендету, мемлекеттік шығындарды 10 миллиард долларға қысқарту, мемлекеттік жалақы салығын жою және көптеген мемлекеттік кәсіпорындарды жекешелендіру кірді. Бұл бұрынғы Либералдық/Ұлттық коалиция үкіметтері жүзеге асырған кейнсиандық экономикалық консерватизмнен түбегейлі өзгеше бағытты білдірді. Саясаттың негізгі бөлігі – 15 пайыздық GST. 1991 жылдың желтоқсанында Китинг Хоукті жеңіп, премьер-министр болды. 1992 жылы Китинг Fightback пакетіне, әсіресе GST-ге қарсы үгіл-насихат жүргізді, оны жұмысшы табына жасалған шабуыл деп сипаттады, себебі ол салық жүктемесін байларға тікелей салық салудан жалпы тұтыну салығы ретіндегі жанама салық салуға ауыстырды. Китинг Хьюсонның GST әсерін "мынау 15%, мынау 15%" деп, ал Хьюсонды "жабайы абакус" деп атады. 1992 жылы Хьюсон Жаңа Оңтүстік Уэльс штатының Еңбек партиясының басшысы Боб Каррды, либералдық премьер Джон Фейимен салыстырғанда отбасылық өмірден айырылғаны үшін сынады. "Балаларды ұнатпайтын, машина жүргізбейтін адамға күдікпен қарауыңыз керек. Джон Фейи сияқты толыққанды австралиялыққа қарсы тұрғанда оның үміті жоқ". Китинг: "Бен Чифли толыққанды австралиялық болуда қиындық көрмеді және оның балалары болды" деді. Кейін Хьюсон бұл сөзін қайтарып алуға мәжбүр болды. Карр мен оның әйелі Хелена Хьюсонның шабуылына жауап бермеді. 1993 жылы Китинг сайлауда жеңіске жетіп, еңбекші партия үшін бес рет қатарынан жеңіске ие болды. Коалиция көптеген адамдар үшін "жеңіліске ұшырамайтын сайлау" деп есептеген сайлауды ұтырды. Жеңілістің тағы бір себебі – Хьюсонның 1992 жылы Fightback! саясатындағы кейбір қадамдарынан бас тартуы, атап айтқанда, азық-түлікке GST салудан бас тартуы болды. Бұл шешім Хьюсонды әлсіз және бейберекет деп айыптауға мүмкіндік берді, сонымен қатар пакеттің қаржылық есептеуін қиындатты, себебі GST-нің әлсіреуі салықты төмендету мүмкіндігін азайтты, бұл орта таптың сайлаушылары үшін пакеттің ең тартымды бөлігі болған еді. Жаңартылған Fightback! пакетінің күрделілігі "туған күн тортты сұрақ" арқылы көрсетілді, онда Хьюсон журналист Майк Уиллзидің коалициялық үкіметте туған күн торттың бағасы жоғарылай ма, төмендей ме деген сұрағына жауап бере алмады. Оның орнына Хьюсон торттың безендірілуі, ішінде мұздық болуы және т.б. туралы айналдырып келген жауаптар берді, бұл кейбіреулер үшін сайлау науқанындағы шешуші сәт болды. 2006 жылдың тамызындағы сұхбатында Хьюсон: "Мен сұраққа шыншылдықпен жауап бердім. Жауап дұрыс. Бұл есепке алынбауы керек, мен оған (Майк Уиллзиге) "жасынып ал" деуім керек еді" деді. Channel 9 телеарнасының 20-1 эпизодындағы Unscripted and Unplanned бағдарламасында айтылғандай, "Туған күн тортты сұрақ" Хьюсонның сайлауды жоғалту сәті болды, сұхбат сайлау күніне 10 күн бұрын өтті, тіпті сауалнамалар сайлау күніне дейін Коалицияның жеңісін көрсеткеніне қарамастан.
Басшылықты жоғалту және зейнеткерлікке шығу
Хьюсон 1993 жылғы сайлауда Коалиция жеңіліске ұшыраса, Либерал партиясының төрағасы лауазымынан кететінін жариялады. Бірақ сайлаудан кейін ойын өзгертіп, Джон Говардты өз орнына келгеніне қарсы болғандықтан, төрағалықтан кетпеуді шешті. Хьюсон Говардтың 1985-1989 жылдар аралығындағы Либерал партиясының төрағалығында сәтсіз болғанын және партияның жақсы басшысы бола алмайтынын сезінді. Хьюсон сенатор Майкл Баумның оны Эндрю Пикок пен оның жақтастары Говардтың қайта оралуына кедергі келтіру үшін пайдаланып отыр деген ұсынысын да қабылдамады. 1993 жылғы наурыз айында Хьюсон Говардты сайлаудан кейінгі партиялық басшылық сынағында жеңіп алды, онда Брюс Ридтің де кандидатурасы қарастырылды. Ал Бронвин Бишоп келесі жыл бойы оның басшылығын тұрақты түрде әлсіретті. 1994 жылы Бишоптың Сенаттан Өкілдер палатасына ауысуы туралы БАҚ-тағы жарияланым Хьюсонға 1980 жылдары Джон Говардқа «Канберра үшін Джо» науқанының салдарынан тиген зиянмен салыстыруға болатын зиян келтірді. Басшылығына қатысты сұрақтарға Хьюсоннің тұрақты жауабы: «Басшылық мәселе емес». Құрметті австралиялық саясаттанушы Антоний Гриннің пікірінше, егер бұрынғы Либерал партиясының төрағасының орынбасары Фред Чейни 1993 жылы зейнетке шықпағанда, ол 1993 жылы Хьюсонның орнын басып, Либерал партиясының төрағасы бола алатын еді. Хьюсон Чейниді «Батыстан келген кішкентай шығар» деп сипаттады. 1993 жылғы сайлауда жеңіліске ұшырағаннан кейін төраға болып қалумен қатар, Хьюсон өзін 1994 жылдың мамырына дейін басшылық еткен Өнер және мұра министрі етіп тағайындады. Осы кезеңде ол өнер министрлері Боб МакМуллан мен Майкл Лидің көлеңкесін түсірді. 1993 жылы Парламенттік сұрақтар уақытында Хьюсон Пол Китингке Мабо заңының қабылдануы Австралия үшін «ұят күні» болады деп мәлімдеді, аборигендер үшін баламалы шешім іздеу қажеттігін айтты. Хьюсонның қоздырғыш пікірлері Китингтің саясатына бағытталған және мал өсіруге арналған жерлерді тоқтатуға қатысты емес екенін мәлімдеді, бірақ ол қандай жақсырақ шешім іздеп жатқанын ешқашан түсіндірмеді және өзінің ұстанымдарын ешқашан қайтарып алмады. 1994 жылы Хьюсон «Fightback!» жобасының тоқтатылғанын жариялады. Сол кезде ол Марди Граны қолдағанын мәлімдеді. Еңбек министрі Джон Докинс 1993/1994 жылдарға арналған бюджетке қанағаттанбағанмен, Хьюсон бұрынғы парламенттік мерзіміндегідей Федералды Еңбек үкіметіне қарсы күш жинамады. Хьюсон монархистердің консервативті екенін айтып сөз сөйледі, нәтижесінде Джон Говард оның кеңсесіне ашуланып кіріп, Австралия оның өлі денесімен республика болады деп айқайлады. 1994 жылдың мамырында Хьюсон Либерал партиясының төрағасы екенін мәлімдеді және Lateline бағдарламасындағы партиялық ішкі сауалнаманың теріс нәтижелеріне таң қалды, бұл Либерал партиясының федералды директоры Эндрю Роббпен қақтығысқа әкелді. Хьюсон 1994 жылдың 23 мамырында басшылыққа қатысты болжамдарды жою үшін басшылық сайлауын жариялады. Бірақ ол дауыс беруден жеңіліп, көшбасшылықты Александр Даунерге жоғалтты, ол Хьюсонды көлеңкелі қазынашы ретінде әрекет еткенде әлсіреткен еді. Хьюсон сонымен қатар Федералды Либерал партиясының төрағасы Тони Стейли мен Эндрю Пикоктан қолдауын жоғалтты, олар Хьюсонды төрт жыл бұрын және Говардтың 1993 жылғы басшылыққа қарсы күресінде қолдаған еді. Стейли 1993 жылғы сайлаудағы жеңілістен кейін қаржы жинаудағы қиындықтар туралы Либерал партиясының мүшесі Рон Уокердің хабарлағаннан кейін Хьюсонмен қарым-қатынасын үзді. Стейли Хьюсонды сайлауға жарамсыз деп санайды. Бірнеше күннен кейін Эндрю Роббты Даунерге көшбасшылықты жоғалтуда кінәлағаннан кейін, Хьюсон Даунердің көлеңкелік кабинетіне өнеркәсіп, сауда, инфрақұрылым және кеден министрі болып тағайындалды. Ол осы жылы саясаттан шыққан Тоқты және Говардпен бірге топтағы үшінші бұрынғы Либерал партиясының төрағасы болды. Даунерді көлеңкелі қазынашы етіп тағайындағанда оның орнын алмастыруды көздемегеніне қарамастан, Хьюсонның басшылығын сақтау стратегиясы Питер Костеллоны қаржы портфеліне көтеру және Бронвин Бишопты тікелей көлеңкелік кабинетке көшу сияқты бәсекелестерді көтеру болды. Оңшыл экономиканы жақтаса да, Хьюсон абортты, гейлердің құқықтарын және жұмыс істейтін аналарға жәрдемақыны көбейтуді қолдады. 1994 жылдың тамызында Хьюсон Тасманиядағы гомосексуалистік заңнама мәселесі бойынша өз пікірін білдіргеннен кейін Даунер оны көлеңкелік министрліктен босатты. 1995 жылдың қаңтарында, бірнеше ай бұрынғы отбасылық зорлық-зомбылық саясаты туралы әжуалық әңгімеден кейін, Даунер Джон Говардтан басшылыққа қарсы күреске түсу қаупі бар болғандықтан, Хьюсоннан Говардқа қолдау көрсетуін сұрады. Хьюсон Даунерді немесе Говардты басшылыққа қолдайтынын, бірақ көлеңкелі қазынашы болып тағайындалса ғана екенін білдіретін мәлімдеме жасады. Бұл Питер Костеллоның (көлеңкелі қазынашы) Хьюсонның күні өтті деп мәлімдеуіне және оны «қанағаттандырушы» деп сипаттауына әкелді. Бірнеше күннен кейін Даунер отставкаға кетті және Говард Либерал партиясының екінші рет төрағасы болып сайланды. Хьюсон Говардтың көлеңкелік кабинетіне қайтарылмады және ол саясаттан кетуді жоспарлап отыр деген болжам тарады, ол оны жоққа шығарды, сонымен бірге Джон Говардты Либерал партиясының төрағасы және премьер-министр ретінде мақұлдады. Бұрынғы Жаңа Оңтүстік Уэльс премьер-министрі Ник Грейнер Хьюсонға зейнетке шығуға кеңес бергенін растады. 1995 жылдың 28 ақпанында Хьюсон Өкілдер палатасында Wentworth округінен депутаттығынан кетіп, екінші әйелінің жүктілігіне және ол сөйлегенде араласып отырғандай көрінетініне және ол үнсіз болса, босату керек болатын орынды ұстап отырғанына байланысты екенін мәлімдеді. Ол отставкаға берген сөзінде Коалиция 1993 жылы жеңіске жеткенімен, егер ол сайлау алдында «Fightback!» құжатын жарияламаған болса, Сенатпен заң қабылдау қиын болар еді, сондықтан ол оны қолдауды қамтамасыз ету және оның мақсаттарына мандат алу үшін жариялады. Ол сондай-ақ Говард басшылығымен Коалиция келесі сайлауда жеңіске жететінін болжады, өйткені сайлаушылар 1993 жылы «қорқыту және қате ұғымдар» саясатын ұстанғандарға кек қайтарады. Ол Либерал партиясының төрағасы болып, министр болып қызмет етпестен саясаттан кеткен жалғыз адам. Саясаттанушылар ол парламентте қалғанда партиялық іріктеуден өтуге ұшырауы мүмкін екенін болжады, Даунер көлеңкелі министр ретінде партиялық іріктеуге ұшырамады. Хьюсонның бұрынғы кеңсе жетекшісі Тони Эбботт, соңғы сайлауда Warringah округында өткен сайлауда парламентке енген, 1994 жылғы мамырдағы дауыс беруде Хьюсонға қарсы дауыс бергендердің қатарында болды. Оқиғадан кейін Эбботт The 7.30 Report бағдарламасына Хьюсонды басшылық еткен алғашқы үш жылында еске алу керек екенін айтты, ол Пикок-Говард дауларынан кейін партияны біріктірді, соңғы он екі айында емес. Эбботт сондай-ақ «Fightback!» Хьюсонның премьер-министрлігінің орталық бөлігі болғандықтан, бастама тоқтатылғанда Хьюсонның басшы ретінде тұруы үшін ешқандай негіз болмағанын айтты. Шындығында, Пикок пен Говард 1983 жылы оппозицияға өткеннен бері Хьюсонның басшылыққа қайта оралуына ешқандай мүмкіндік болмады. Хьюсонның мансабы Австралиядағы кез келген саяси партияның басшысының ең қысқасының бірі болып табылады. Либерал партиясының бұрынғы федералды директоры Эндрю Робб Хьюсон мен либералдар Хоук үкіметі мен БАҚ-тың бір бөлігі «Fightback!» саясатын тым ерте жариялауға қорқытқанын айтады.
Кәсіпкерлік және академиялық қызмет
1995 жылы жеке кәсіпкерліктегі аз ғана табыстарының бірі ретінде Хьюсон IT&T Services компаниясына атқарушы емес директор ретінде шақырылды. IT&T – IT және телекоммуникация саласындағы жобалау және жобаларды басқару бойынша мамандандырылған топ, ол Citigroup, Қорғаныс министрлігі, News Limited және Ernst & Young сияқты Азия-Тынық мұхиты аймағындағы ірі корпоративтік және мемлекеттік клиенттер үшін маңызды технологиялық жобаларды іске асырды. IT&T Services компаниясы 2000 жылы Powerlan Ltd компаниясымен сатып алынды. Содан кейін Хьюсон 2002 жылы Сиднейдегі Macquarie университетінде Менеджмент профессоры және Macquarie Graduate School of Management мектебінің деканы болды, бірақ екі жыл ішінде қызметтен кетті. Macquarie университетінде жұмыс істеген кезінде ол ABN AMRO компаниясына консультант ретінде де қызмет көрсетті. 2005 жылы Хьюсон тәуелсіз мүше ретінде Австралияның Туристік автомобильдер қатысушылар тобының (TEGA) басқармасына сайланды. 2006 жылдың маусымында V8 Supercars Australia төрағасы Тони Кокрейнмен туындаған даудан кейін ол басқармадан кетті. 2005 жылдан бері Хьюсон Солтүстік Америка, Азия-Тынық мұхиты және Еуропаның жетекші саяси және экономикалық лидерлерінің альянсы – Үшжақты комиссияның мүшесі болып табылады. 2012 жылдың желтоқсанында Хьюсон Папуа-Жаңа Гвинеядағы операцияларды дамытатын мұнай және газ компаниясы Larus Energy-дің атқарушы емес директоры болып тағайындалды.
Саяси түсініктеме
1996 жылдан кейін Хьюсон премьер-министр Джон Говардты көбірек сынға алды. 2003 жылы ол Говардтың Ирак соғысына қатысу туралы шешіміне қарсы болды, бірақ 2004 жылы Либерал партиясы Говардты басқа көшбасшымен ауыстырса, бұл сайлаудағы "өздеріне зиян" болады деп мәлімдеді. 2006 жылдың шілдесінде Хьюсон ABC телеарнасының Four Corners бағдарламасына берген сұхбатында Либерал партиясының Жаңа Оңтүстік Уэльс бөлімшесіндегі "күшті оңшыл діни топтың" өсіп келе жатқан ықпалына алаңдаушылық білдірді. Бұл Либерал партиясының бұқаралық ақпарат құралдарымен сөйлесу ережесін бұзу болды және сол кездегі хабарлар оның партиядан қуылған болуы мүмкін екенін көрсетті. Хьюсон телеарналардағы сұхбаттарда және саяси панельдерде жиі пайда болды, сондай-ақ 2004 жылдан бері "Австралиялық қаржылық шолу" басылымының тұрақты авторы болып табылады. 2015 жылдың шілдесінде Хьюсон Премьер-министр Тони Эбботтың жол шығындарына байланысты дау кезінде спикер Бронвин Бишопты қолдауын сынап, мұндай қолдаудың құны "өте жоғары" болады деді.
Либералды партиядан кету
2019 жылы Sky News телеарнасына берген сұхбатында, Гринс партиясының депутаты Адам Бандтпен бірге сөйлеген кезде, Гьюсон Либералдық партия мүшелігінен бас тартқанын айтты. Ол Либералдық партияның бірнеше мүшесін, оның ішінде бұрынғы премьер-министрлер Тони Эбботт пен Скотт Моррисонды климаттық өзгерістерге қатысты нашар жұмысы үшін сынады. Гьюсон көміртегіге баға белгілеуді қолдады, бұл саясатты Гиллардтың лейбористік үкіметі енгізген, ал Либералдық партияның сол кездегі жетекшісі Тони Эбботт оған қарсы болды және кейін премьер-министр болып сайланғаннан кейін оны жойды.
Марапаттар
2001 жылғы 26 қаңтарда Хьюсон Австралия орденінің мүшесі деп танылды.
Жеке өмір
Хьюсон 1967 жылы Маргарет Дивске үйленді және 1985 жылы ажырасты. Саясаттан кеткеннен бері Хьюсон түрлі коммерциялық емес ұйымдардың жұмысына қатысты, оның ішінде Австралияның артрит қоры және балаларға шығармашылық терапияны ұсынатын KidsXpress қайырымдылық қоры сияқты ұйымдарда.