Кіріспе
Америкалық құл, кейіннен құлдықты жоюшы спикер және шоумен Генри Бокс Браун (шамамен 1815 – 15 маусым 1897) – 19 ғасырдағы Вирджиния құлы. Ол 1849 жылы Филадельфиядағы құлдықты жоюшыларға ағаш жәшікте жіберуге арандатып, 33 жасында бостандыққа қашып құтылды. Ұзақ емес уақыт ішінде Браун АҚШ-тың солтүстік-шығысында аболиционист спикер ретінде танылды. Қоғамдық тұлға және қашқан құл ретінде Браун 1850 жылғы қашқан құлдар туралы заңның қабылдануынан қатты қорқыныш сезінді, бұл заң қашқан құлдарды ұстауға жасалған қысымды күшейтті. Ол Англияға көшіп, 25 жыл өмір сүрді, құлдыққа қарсы панорамамен гастрольдеп, сонымен қатар сиқыршы және шоумен болды. Браун ағылшын әйелі Джейн Флойдқа үйленіп, отбасын құрды. Браунның бірінші әйелі Нэнси құлдықта қалды. Браун 1875 жылы ағылшын отбасымен бірге АҚШ-қа оралды, онда ол ойын-сауық арқылы күнкөріс жасады. Ол 1889 жылға дейін сиқыршы, спикер және гипнотизер ретінде гастрольдеп, өнер көрсетті. Өмірінің соңғы он жылы (1886–97) Торонто қаласында өтті, ол 1897 жылы сол жерде қайтыс болды. 15 жасында Ричмонд қаласындағы темекі фабрикасына жұмысқа жіберілді. Ол өзінің өмірбаянында, «Генри Бокс Браунның өмірі», өзі жазған кітабында, иесін былай деп сипаттайды: «Біздің қожайынымыз ерекше мейірімді болды (өйткені тіпті құл иесі де мейірімді бола алады), және ол өзінің қадір-қасиетімен жүргенде бізге құдай сияқты көрінетін, бірақ оның мейірімділігіне қарамастан, ол біздің одан қандай ырым-сенімдер жасағанымызды жақсы білгенімен, біздің қате түсінігімізді түзетуге ешқандай тырысқан жоқ, керісінше, оған деген құрметті сезімімізге қуанды».
Henry Box Brown (c. 1815 – June 15, 1897) was a 19th century Virginia slave who escaped to freedom at the age of 33 by arranging to have himself mailed in a wooden crate in 1849 to abolitionists in Philadelphia, Pennsylvania. For a short time, Brown became a noted abolitionist speaker in the northeast United States. As a public figure and fugitive slave, Brown felt extremely endangered by the passage of the Fugitive Slave Law of 1850, which increased the pressure to capture escaped slaves. He moved to England and lived there for 25 years, touring with an anti slavery panorama, and becoming a magician and showman. Brown married and started a family with an English woman, Jane Floyd. Brown's first wife, Nancy, remained in slavery. Brown returned to the United States with his English family in 1875, where he continued to earn a living as an entertainer. He toured and performed as a magician, speaker, and mesmerist until at least 1889. The last decade of his life (1886–97) was spent in Toronto, where he died in 1897. At age 15 he was sent to work in a tobacco factory in Richmond. In his autobiography, Narrative of the Life of Henry Box Brown, Written by Himself, he describes his owner: "Our master was uncommonly kind, (for even a slaveholder may be kind) and as he moved about in his dignity he seemed like a god to us, but not with standing his kindness although he knew very well what superstitious notions we formed of him, he never made the least attempt to correct our erroneous impression, but rather seemed pleased with the reverential feelings which we entertained towards him."
Мұра
Сэмюэл Александр Смит Ричмондтан Филадельфияға құлдыққа түскендерді босатуға тырысты, бірақ ол табылды және тұтқындалды. Джеймс С. А. Смит де құлдарды тасымалдауға тырысқаны үшін тұтқындалды. Генри "Box" Браунға арналған ескерткіш Вирджиния штатының Ричмонд қаласының орталығындағы Canal Walk бойында орналасқан; ол Браун қашып кеткен қораптың металл көшірмесі. Аквиа-Лэндингте, Вирджиния штатының Стаффорд округінде, Потомак өзенінің жағасында және Ричмондтан 19 ғасырлық теміржол желісінде Браунның саяхаты туралы тақта орнатылған. Аквиада жәшік теміржол вагонынан бу кемесіне, содан кейін Вашингтонға ауыстырылды, онда тасымалдау процесі кері қайтарылды. 2012 жылы Луиза округы Генри Бокс Браун мен оның құлдықтан қашуын еске алу үшін тарихи тақта орнатты. Джеффри Рагглс 2003 жылы «Генри Браунның қораптан шығуы» атты өмірбаянын жазды. Элен Левин Браунның өміріне негізделген «Генридің бостандық қорабы» (2007) атты балаларға арналған сурет кітабын жазды. Оны Кадир Нельсон суреттеді және Кальдекотт сыйлығымен марапатталды. Тони Кушнер «Генри Бокс Браун» атты пьеса жазды, оның премьерасы 2010 жылы өтті. Даг Питерсон Генри Браунға арналған «Жоғалып бара жатқан адам» (2011) атты тарихи роман жазды. Салли М. Уокер Шон Куаллстың суреттерімен «Азаттық әні: Генри "Бокс" Браунның тарихы» (2012) атты балалар кітабын жазды. Браун режиссер Роб Андерхиллдің 2012 жылы түсірген «Бокс Браун» фильмінің кейіпкері болды. Драматург Майк Уайли Генри Бокс Браунның өмірі туралы «Бір ғажайып саяхат» атты бір актерлік шоу жазды. 2014 жылы суретші және тарихшы Джоэл Кристиан Гилл Браунның оқиғасын қамтыған «Strange Fruit, I том: Қара тарихтан белгісіз әңгімелер» атты комикс романын жариялады. 2015 жылы XFactor альбомында шыққан профессор A.L.I. «Diasporal Histories» әнінде Генри "Box" Браун, Соломон Нортхап, Фредерик Дуглас, Харриет Табман мен құлдықтан мұзды өзен арқылы қашқан Элизаның ойдан шығарылған оқиғаларын біріктірді. Ол Браун туралы: «Генри Браун Бостонға қораппен өзінің жолын жасады! (солтүстікке сілтеме)» деді. Браун Тьехимба Джессдің «Олио» (2016) атты поэмаларының бір бөлігі болды. Өлеңдер Джон Беррименнің «Арман әндері» кітабынан алынған. Браун мен оның оқиғасы 2019 жылы Кевин Харттың Netflix Original «Кевин Харттың қара тарихке нұсқаулығында» көрсетілді. Браунды Дикинсонның «Forbidden Fruit a Flavor Has» атты эпизодында Аде Отукоя сомдады. Джаррет Кинг «Қорап» атты пьеса жазды, оның премьерасы 23 маусымда 2023 жылы Остиндегі Пенфолд театрында өтті. Қара тарих айының мерекесі аясында 2024 жылдың 1 ақпанында Торонтодағы бір көшеге Браунның есімі берілді. «Генри Бокс Браун Лейн» Торонтоның Корктаун ауданында, Брайт және Сент-Пол көшелерінің арасында орналасқан.