Кіріспе

Американдық жазушы (1923-1993)

Аврам Дэвидсон (23 сәуір 1923 – 8 мамыр 1993) – фантастика, ғылыми фантастика және детектив жанрында жазған американдық жазушы, сонымен қатар ешқандай жанрға жатпайтын көптеген әңгімелердің авторы. Ол ғылыми фантастика мен фантастика жанрында Хьюго сыйлығы мен үш Дүниежүзілік фантастика сыйлығын, Дүниежүзілік фантастика өмірлік жетістіктері сыйлығын, Ellery Queen's Mystery Magazine журналының қысқа әңгімелер сыйлығын және детектив жанрында Эдгар сыйлығын жеңіп алды. Дэвидсон 1962-1964 жылдары «Фантазия және ғылыми фантастика журналының» бас редакторы болды. Оның соңғы романы «Қабырғадағы басшы: үй шайтаны туралы зерттеме» Грания Дэвиспен аяқталды және 1998 жылы «Небула» сыйлығының финалисі атанды. «Ғылыми фантастика энциклопедиясында» «ол, бәлкім, ғылыми фантастиканың ең көркем жазушысы» делінген.

Өмірбаян

Дэвидсон 1923 жылы Йонкерсте (Нью-Йорк) еврей ата-анасының отбасында дүниеге келді. Ол Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Тынық мұхитындағы теңіз жаяу әскерлерімен бірге әскери-теңіз флотының госпитальдық фельдшеры (дәрігері) болып қызмет етті, ал 1950 жылдар шамасында Талмуд ғалымы ретінде жазушылық жолын бастады. 1962 жылғы 20 ақпандағы «Herald Statesman» газетінде хабарланғандай, раввин Арнольд Вайнбергер Дэймон Найттың үйінде Граниа Кайманға үйлену тойын өткізді. Оның 1970-ші жылдары Тенриkyo дініне өтуі көпті таң қалдырды. Дэвидсон оңай ашуланатын адам ретінде танымал болғанымен, достары арасында жомарттығымен есімдері шықты. Оның шарлап-шулап өмір сүруі мен мансабының дамуы, ісін аяқтап қоймауға бейімділігінен туындаған болуы мүмкін. Оның ғылыми фантастика мен фэнтези оқырмандары арасындағы даңқы 1960-шы жылдары ең жоғары деңгейге жетті, содан кейін оның адал жанкүйерлері (Р.А. Лафферти сияқты) оның есімін сақтап, әсіресе оның қайтысынан кейін де танымал етіп ұстады. Ол 1960-шы жылдары құрылған «Қаһармандық фэнтези» авторларының еркін біріккен тобы – Американың «Қылышкерлер мен сиқыршылар» гильдиясының (SAGA) мүшесі болды, олардың кейбір туындылары Лин Картердің «Жарқын қылыштар!» антологияларында жарияланды. «The Magazine of Fantasy and Science Fiction» журналын басқарған кезде ол Мексикада, кейін Британдық Гондураста (қазір Белиз) тұрды. 1970 жылы Калифорния штатының солтүстік Марин округіне қарасты Новато ауданында тұрған, бірақ кейін Сан-Францискоға жақындап көшті. 1971 және 1972 жылдары Сан-Францисконың жанындағы Марин округінің оңтүстік шетіндегі Саусалитодағы шағын үйінде тұрды, онда жанкүйерлер мен достары құрметпен қабылданды. 1970-ші жылдардың соңында Техас университетінде қысқа мерзімге шығармашылық жазу пәнінің оқытушысы болып жұмыс істеді. Өмірінің соңғы жылдарында Вашингтон штатында тұрды, тіпті Бремертондағы ардагерлер үйінде де қысқа уақыт болды. Ол 1993 жылғы 8 мамырда Бремертондағы шағын пәтерінде 70 жасында дүние салды. Оның есімін арнап Сейтл қаласындағы Газзауыттар саябағында қоштасу рәсімі өтті. Одан соң ұлы Итан мен бұрынғы әйелі Грания Дэвис оның жарық көре алмаған туындыларын редакциялап, жариялауды жалғастырды.

Көркем әдебиет және мақалалар

Дэвидсон 1950 жылдары басталған көркем әдебиет журналдарына көптеген әңгімелер жазды, алғашқы көркем шығармасын Commentary және басқа да еврей зиялылық журналдарында жариялағаннан кейін. Дэвидсон жасөспірім кезінен ғылыми-фантастика әлемінде белсенді болды. Оның ең танымал туындылары – Вергилий Магус туралы романдар, ортағасырлық аңыздарда римдік ақын Вергилийден жасалған сиқыршы; Римнің құлауынан кейін Еуропаның комикалық бейнесін көрсететін Перегрин романдары; 1960 жылдары Белиз үлгісіндегі Орталық Америка елінде тұратын канадалық Джек Лимекиллер туралы әңгімелер; және мифтік Скифия Паннония Трансбальканияда өмір сүрген, Шерлок Холмс есебіндегі одан да білімді тұлға доктор Эстерхази туралы әңгімелер, бұл Еуропадағы төртінші ірі империя. Өмірінде көп танылмаған және жинақталмаған оның детективтік әңгімелері, оның өлімінен кейін «Аврам Дэвидсонның тергеулері» деген атпен жинақталды. Бұл детективтік әңгімелер көбінесе тарихи оқиғаларға негізделген және күрделі сюжетке ие. Сонымен қатар, Дэвидсон Ellery Queen-нің екі детективтік романын – «Сегізінші күні» және «Үшбұрыштың төртінші жағын», сондай-ақ нағыз қылмыс туралы жинақты – «Қылмыстар мен хаос» жазды. Оның тағы бір еңбегі – бірлесіп жазылған туындылары. Уорд Мурмен бірлесіп жазылған «Joyleg, A Folly» романында Америка Тәуелсіздік соғысының (және виски бүлігінің) ардагері Теннессинің шұрасында тірі және сау табылады, ол ғасырлар бойы өзі жасаған вискиге күнделікті шомылып, 1960 жылдар әлемімен күлкілі түрде бетпе-бет келеді. Грания Дэвиспен бірлесіп жазылған «Марко Поло және ұйықтаған сұлулық» кітабында Марко Полоның Моңғол империясындағы саяхаттарының аясында түпнұсқалық оқиға жазылған. Дэвидсонның өлімінен кейін Грания Дэвис «Қабырғадағы бос орын» романын аяқтады, бұл кез келген басқа автордың туындысына ұқсамайтын клаустрофобиялық қорқыныш роман. Дэвидсон сонымен қатар жіктеуге келмейтін ондаған қысқа әңгімелер жазды, сондай-ақ «Тарихқа қарсы оқиғалар» эсселерін жазды, онда Престер Джонның кім екендігі сияқты жұмбақтарды зерттеп, оларға шешімдер ұсынады. Оның ертедегі тарихи эсселері, тіпті журналдар ойдан шығарылғанды шындық ретінде ұсынуға дайын болған кезде де, мұқият зерттелді. Кейінгі эсселері Дэвидсонның интернетке дейінгі дәуірде өмір сүрген шағын қалалардың кітапханаларындағы ресурстардың жетіспеушілігімен шектелді, бірақ стиль және батыл болжамдармен жанданды. Дэвидсонның туындылары тарихқа деген қызығушылығымен ерекшеленеді, оның сюжеттері көбінесе бастапқыда маңызды емес сияқты көрінетін оқиғаларға толы. Оның кейіпкерлерін сипаттау фантастика үшін ерекше терең, және оның ерекше акценттерді сезу қабілетімен байытылған. Дэвидсонның ең айқын ерекшеліктері – оның сюжеттік шешімдері мен стилі. Дэвидсонның әңгімесінде өте аз нәрсе болуы мүмкін, бірақ ол оны егжей-тегжейлі сипаттайды. Егжей-тегжейлі сипаттаулардың арасында кейін оқиғаның нәтижесіне әсер ететін фактілер немесе олардың жоқтығы жасырылған. Әсіресе, оның кейінгі туындыларында Дэвидсон жаңадан бастаған жазушылардың аулақ болуға кеңес беретін элементтерді, мысалы, жарты ондық пен жартылай ондықтармен толы ұзақ сөйлемдер немесе әңгіменің алғашқы беттеріндегі мағынасыз ойыстарды енгізді. Ол оқырмандарынан көп нәрсе күтеді, бірақ оларға көп нәрсе сыйлайды.