Кіріспе

Бір немесе екі ерін белсенді артикулятор болып табылатын дыбыстар – лабиалды дыбыстар. Лабиалды дыбыстар – бір немесе екі ерін белсенді артикулятор болып табылатын дыбыстар. Екі кең таралған лабиалды артикуляция – екі еріннің қатысуымен жасалатын екіжақты дыбыстар және төменгі еріннің жоғарғы тістерге тиюі арқылы жасалатын лабиодентальды дыбыстар, екеуі де ағылшын тілінде кездеседі. Үшінші лабиалды артикуляция – дентолабиалды дыбыстар, жоғарғы еріннің төменгі тістерге тиюі арқылы жасалады (лабиодентальды дыбыстың керісі), әдетте тек патологиялық сөйлеуде ғана кездеседі. Тіл ұшының жоғарғы еріннің артқы жағына тиюінен жасалатын лингволабиалды дыбыстарға қатысты шектеулер бар, олар короналды дыбыстарға жатады, бірақ кейде лабиалды дыбыстар ретінде танылады. Ағылшын тілінде екіжақты және лабиодентальды дыбыстардың ең көп таралған арақатынасы – мұрындық және тоқталатын дыбыстар ( , және ) екіжақты, ал фрикативтер ( , және ) лабиодентальды болып келеді. Ағылшын тілінде үнсіз екіжақты фрикатив, дауысты екіжақты фрикатив және екіжақты жуықтама дыбыстарының негізгі түрі жоқ, бірақ олар көптеген тілдерде кездеседі. Мысалы, испан тіліндегі b немесе v әрпі дауыстылар арасында дауысты екіжақты жуықтама ретінде айтылады. Ерін дөңгелеуі немесе лабиализация – коартикуляциялық белгі сияқты кең таралған жуықтама. Ағылшын тіліндегі – дауысты лабиалданған жұмсақ тіл жуықтамасы, ол таза лабиалды жуықтамадан ([β̞]) гөрі әлдеқайда көп кездеседі. Кавказ тілдерінде /kʷ/ және /qʷ/ сияқты лабиалданған арт жақ дыбыстары жиі кездеседі. Дегенмен, өте аз тілдер екіжақты және лабиодентальды дыбыстарды ажыратады, сондықтан "лабиалды" әдетте тілдің фонемаларын анықтау үшін жеткілікті. Бір ерекше жағдай – эве тілі, онда екі түрлі фрикатив бар, бірақ лабиодентальды дыбыстар көбірек артикуляциялық күшпен жасалады.

Жазулар жоқ

Көптеген тілдерде таза лабиалды фонемалар қолданылады, бірақ аздаған тілдерде олар мүлдем жоқ. Мысалдар: теллинг, эяк (екеуі де На-дене тобына жатады), вичита (Кадоан тобы), және ирокея тілдері, черокиден басқа. Осы тілдердің көпшілігі лабиалданған дауыссыздармен және олармен транскрипцияланады. Дегенмен, мұндай дыбыстарда еріндердің қаншалықты қатыс ететіні әрқашан нақты болмайды. Мысалы, ирокея тілдеріндегілерде еріндердің айқын дөңгеленуі байқалмайды. Лабиализациясы жоқ, бірақ "дөңгеленген" дауыссыздары мен дауыстылары бар тілдің мысалы ретінде тіллемоук тілін қараңыз. Бұл тілдердің барлығына ағылшын тілінің ықпалымен лабиалдар енгізілген.