Кіріспе

Британдық әскер офицері Барримор Мэтью "Барри" Сент-Лежер (1 мамыр 1733 – 23 желтоқсан 1793) – британдық әскери офицер. Сент-Лежер Саратога науқанында қатысты, Форт-Станвиксті сәтсіз қоршаған басқыншы күштерге басшылық етті. Сент-Лежер соғыс аяқталғанға дейін шекарада болды; соғыс аяқталғаннан кейін ол Квебектегі британдық күштердің командирі қызметін қысқа мерзімге атқарды.

Өмір

Сент-Лежер 1733 жылдың 1 мамырында Ирландияның Килдэр графтығында крещениеден өтті. Ол белгілі ирланд судьясы және саясаткері сэр Джон Сент-Лежердің екінші әйелі Лавина Пеннефезерден туған кіші ұлы болды. Ол Сент-Лежер жүлдесін (St Leger Stakes) құрған генерал Энтони Сент-Лежердің (Британ армиясының офицері) інісі еді. Килдэрдегі Сент-Лежерлер Виконт Донерайл әулетінің кіші тармағы болды, ал Пеннефезерлер Типперри графтығындағы бай жер иелері еді. Ол Итон колледжінде, содан кейін Кембридждегі Питерхаус колледжінде білім алды. 1756 жылдың сәуір айында британ армиясына 28-ші жаяу полкінің прапорщигі болып қабылданды. Ол француз және үнді соғысында 1758 жылы Луисбургтің қоршауында Джеффри Амхерсттің басшылығымен, ал 1759 жылы Квебек қоршауында Джеймс Вулфтың басшылығымен қызмет етті. 1760 жылдың шілдесінде бригад майоры болып тағайындалды және Джеймс Мюррейдің Монреальға қарсы жорығында штаб офицері болып қызмет етті. 16 қыркүйек 1762 жылы Сент-Лежер 95-ші жаяу полкінің майорына өкіметтік иелік алды. Бенедикт Арнольд басқаратын көмекші күштер туралы хабарлар жеткен кезде, ол үнді жақтастарынан қол үзді және Квебекке қайтуға мәжбүр болды. Содан кейін ол Саратога маңында Бургойн армиясына қосылуға тырысты, бірақ Бургойн 1777 жылдың қазан айында армиясын тапсырған кезде тек Тикондерога бекінісіне жетті. Келесі бірнеше жыл бойы Сент-Лежер америкалықтарға қарсы британдық шекара соғысының жетекшісі болды. 1780 жылы полковник шеніне көтерілді. 1781 жылы генерал Филип Шейлерді ұрлауға жасалған әрекетке жетекшілік етті. Ол сондай-ақ Квебек губернаторы Фредерик Холдиман мен Вермонт Республикасының басшылары арасында Вермонтты британдық құрамына қосу мүмкіндігі туралы құпия келіссөздерге қатысты. Бұл келіссөздер Йорктаунда Корнуоллистің тапсыруымен аяқталды. Оның өсиеті 14 ақпан 1794 жылы Лондондағы PCC-де (Probate Court) жесірі Фрэнсис Сент-Лежердің куәлігімен расталды.